I GZ 34/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji powinien rozpoznać sprawę w innym składzie po jej przekazaniu do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrzył zażalenie na postanowienie WSA, które oddaliło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji celnych. NSA uchylił postanowienie WSA, wskazując na naruszenie art. 185 § 2 P.p.s.a., który nakazuje rozpoznanie sprawy w innym składzie po jej przekazaniu do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji dwukrotnie rozpoznał wniosek w tym samym składzie, co stanowiło podstawę do uchylenia jego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r., które oddaliło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu w sprawie wymiaru należności celnych. NSA uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA. Podstawą rozstrzygnięcia było naruszenie przez WSA zasady określonej w art. 185 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którą sąd, któremu sprawę przekazano do ponownego rozpoznania na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej (lub zażalenia, na mocy art. 197 § 2 P.p.s.a.), powinien rozpoznać ją w innym składzie osobowym. W analizowanej sprawie WSA dwukrotnie rozpoznał wniosek skarżącego w tym samym składzie, co stanowiło istotne uchybienie proceduralne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd pierwszej instancji powinien rozpoznać sprawę w innym składzie osobowym.
Uzasadnienie
Zasada określona w art. 185 § 2 P.p.s.a., nakazująca rozpoznanie sprawy w innym składzie po jej przekazaniu do ponownego rozpoznania, podlega pełnemu stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (3)
Główne
P.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie uwzględnienia zażalenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, sąd ten rozpoznaje sprawę w innym składzie osobowym.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
P.p.s.a. art. 183 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymienia przesłanki powodujące nieważność postępowania, w tym sprzeczność składu orzekającego z przepisami prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
WSA rozpoznał sprawę w tym samym składzie, mimo że została ona przekazana do ponownego rozpoznania, naruszając art. 185 § 2 P.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania.
Skład orzekający
Jacek Chlebny
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady rozpoznawania sprawy w innym składzie po jej przekazaniu do ponownego rozpoznania w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady proceduralnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, która może mieć wpływ na przebieg wielu innych postępowań.
“Sąd musi zmienić skład po przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania – kluczowa zasada proceduralna.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI GZ 34/05 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2005-03-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-03-11 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jacek Chlebny /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Celne prawo Sygn. powiązane III SA/Wr 420/04 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2006-02-28 GZ 108/04 - Postanowienie NSA z 2004-11-16 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w... Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 185 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tezy W myśl art. 185 par. 2 w związku z art. 197 par. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, w razie uwzględnienia zażalenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, sąd ten rozpoznaje sprawę w innym składzie osobowym. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 420/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia oraz decyzji w sprawie ze skargi R. S. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. Nr [...] w sprawie wymiaru należności celnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2004 r. i przekazał sprawę - w zakresie wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie wymiaru należności celnych - do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 17 stycznia 2005 r. postanowienie, którym oddalił wniosek R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie wymiaru należności celnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. podtrzymał dotychczasową argumentację, że wykonanie decyzji spowoduje upadłość jego przedsiębiorstwa. Naczelny Sad Administracyjny zważył: Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie przepisów uzasadnia pominiecie jedynie tych postanowień ustawy regulującej postępowanie kasacyjne, których stosowanie byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na cel i funkcję postępowania zażaleniowego albo wprost sprzeczne z przepisami regulującymi to postępowania. Brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym nie stosować przepisów o skardze kasacyjnej powodujących nieważność postępowania, gdy skład orzekający był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony a mocy ustawy (art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie można również odmówić odpowiedniego stosowania reguły, by sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w innym składzie (art. 185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej. Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art., 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym. Zasada ta oznacza, że Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania. Należy w związku z tym zauważyć, że wniosek skarżącego zawarty w skardze był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dwukrotnie: w dniu 27 sierpnia 2004 r., a następnie, po uchyleniu powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, także w dniu 17 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał każdorazowo wniosek skarżącego w tym samym składzie. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowić jak wyżej. Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 marca 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 420/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia oraz decyzji w sprawie ze skargi R. S. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. Nr [...] w sprawie wymiaru należności celnych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 sierpnia 2004 r. i przekazał sprawę - w zakresie wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 30 kwietnia 2004 r. oraz decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie wymiaru należności celnych - do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 17 stycznia 2005 r. postanowienie, którym oddalił wniosek R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Zgorzelcu z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie wymiaru należności celnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie R. S. podtrzymał dotychczasową argumentację, że wykonanie decyzji spowoduje upadłość jego przedsiębiorstwa. Naczelny Sad Administracyjny zważył: Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie przepisów uzasadnia pominiecie jedynie tych postanowień ustawy regulującej postępowanie kasacyjne, których stosowanie byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na cel i funkcję postępowania zażaleniowego albo wprost sprzeczne z przepisami regulującymi to postępowania. Brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym nie stosować przepisów o skardze kasacyjnej powodujących nieważność postępowania, gdy skład orzekający był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony a mocy ustawy (art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie można również odmówić odpowiedniego stosowania reguły, by sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w innym składzie (art. 185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej. Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art., 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym. Zasada ta oznacza, że Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania. Należy w związku z tym zauważyć, że wniosek skarżącego zawarty w skardze był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu dwukrotnie: w dniu 27 sierpnia 2004 r., a następnie, po uchyleniu powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, także w dniu 17 stycznia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznawał każdorazowo wniosek skarżącego w tym samym składzie. Mając na uwadze powyższe należało na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowić jak wyżej.