I GZ 337/25

I GZ 337/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-09-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Salachna /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
V SA/Wa 2463/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-10-15
I GZ 441/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-04
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 86 § 1, art. 87 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 23 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 2463/24 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 czerwca 2024 r. nr 15/2024 w przedmiocie zmiany decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA lub Sąd I instancji) postanowieniem z 29 maja 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2463/24 odrzucił wniosek E. C. (dalej: skarżący) o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 czerwca 2024 w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu pomocy finansowej na operacje typu "Premie [...]".
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący, po otrzymaniu w dniu 23 października 2024 r. odpisu postanowienia WSA w Warszawie z 15 października 2024 r., sygn. V SA/Wa 2463/24 o odrzuceniu jego skargi z powodu uchybieniu terminu na jej wniesienie, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dopiero w dniu 10 marca 2025 r. (data nadania). W związku z powyższym WSA stwierdził, że w sprawie nie zaistniały żadne wyjątkowe okoliczności, które mogłyby uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Wyjątkową okolicznością, przy uwzględnieniu długości uchybionego terminu, nie jest wskazywana przez skarżącego przewlekła choroba – depresja i nerwica lękowa.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że leki na depresję i na sen powodują u niego otępienie, przez co nie dopilnował terminu na wniesienie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu.
W myśl przepisu art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Podkreślić należy, że przesłankę braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło na skutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.
Mając na uwadze powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przede wszystkim zauważyć należy, że wskazywane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności związane z jego stanem zdrowia nie stanowiły dostatecznej podstawy przemawiającej za uwzględnieniem żądania. Samo powoływanie się we wniosku o przywrócenie terminu na problemy zdrowotne (depresja i nerwica lękowa) nie obrazują sytuacji zdrowotnej skarżącego w czasie trwania terminu na dokonanie czynności w postępowaniu sądowym.
W tym stanie rzeczy Sąd I instancji słusznie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu, bowiem nie wykazał on okoliczności świadczących o braku swojej winy w jego uchybieniu, tj. okoliczności, które mimo zaangażowania wszelkich sił i środków oraz należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwiałyby jemu wniesienie skargi w terminie w terminie. Zatem wymóg z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. nie został zachowany. Także w zażaleniu nie przedstawiono okoliczności, które czyniłyby brak winy choćby prawdopodobnym. Podkreślić przy tym należy, że skarżący podniósł, iż korzysta z pomocy rodziców w wyzwaniach dnia codziennego.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu z mocy prawa był niedopuszczalny (art. 88 p.p.s.a.), a sam skarżący we wniosku czy też zażaleniu nie wykazał, iż w sprawie zachodził brak jego winy w uchybieniu terminu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.