I GZ 302/23

Naczelny Sąd Administracyjny2023-10-18
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo pomocysądy administracyjnepostępowaniebraki formalnepodpisy elektronicznezażalenieNSAWSAdotacje

Podsumowanie

NSA uchylił zarządzenie WSA, uznając, że sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepisy dotyczące braków formalnych pism procesowych zamiast specyficznych regulacji dotyczących prawa pomocy.

Spółka złożyła pismo wyjaśniające wniosek o prawo pomocy, które nie zostało podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Referendarz sądowy pozostawił pismo bez rozpoznania, a WSA utrzymał to postanowienie. NSA uchylił zarządzenie WSA, wskazując, że sąd pierwszej instancji powinien był zastosować przepisy dotyczące prawa pomocy (art. 259-260 p.p.s.a.), a nie ogólne zasady dotyczące braków formalnych pism (art. 49 w zw. z art. 167a p.p.s.a.).

Sprawa dotyczyła zażalenia C. W. P. Sp. z o. o. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które pozostawiło bez rozpoznania pismo spółki stanowiące uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismo to, złożone w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, zawierało braki formalne w postaci braku kwalifikowanego podpisu elektronicznego. Referendarz sądowy pozostawił pismo bez rozpoznania, a następnie WSA, rozpoznając sprzeciw spółki, utrzymał to rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że WSA błędnie zastosował przepisy dotyczące ogólnych braków formalnych pism procesowych (art. 49 w zw. z art. 167a p.p.s.a.). Zamiast tego, sąd pierwszej instancji powinien był rozpoznać sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego zgodnie ze specyficznymi przepisami dotyczącymi prawa pomocy (art. 259-260 p.p.s.a.). NSA podkreślił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany po zakończeniu postępowania wyjaśniającego w zakresie uzupełnienia wniosku. W związku z tym NSA uchylił zaskarżone zarządzenie.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd pierwszej instancji błędnie zastosował przepisy ogólne dotyczące braków formalnych pism procesowych. Powinien był zastosować specyficzne przepisy dotyczące prawa pomocy (art. 259-260 p.p.s.a.) do rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że postępowanie w zakresie prawa pomocy jest ściśle uregulowane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku braków formalnych pisma uzupełniającego wniosek o prawo pomocy, należy stosować tryb przewidziany w art. 259-260 p.p.s.a., a nie ogólne przepisy dotyczące braków formalnych pism procesowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

p.p.s.a. art. 259

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 260 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 255

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 49 § § 1, 2, 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 167a § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 258 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 258 § § 2 pkt 1, 2, 3 i 5

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 257

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 258 § § 2 pkt 6–8

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 185 § § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe zastosowanie przez WSA przepisów dotyczących braków formalnych pism procesowych zamiast przepisów o prawie pomocy.

Godne uwagi sformułowania

nie można odmówić przyznania stronie prawa pomocy przed podjęciem działań, o których mowa w art. 255 p.p.s.a., jeśli istnieją wątpliwości co do spełnienia przez stronę przesłanek przyznania prawa pomocy. niezrozumiałym jest powoływanie się przez Sąd I instancji w zaskarżonym zarządzeniu na przepisy 49 § 1, 2 , 3 p.p.s.a. dotyczące zasad ogólnych w zakresie braków formalnych pism procesowych i zastosowania w tym zakresie trybu postępowania przewidzianego w art. 167a p.p.s.a. należy przy rozpoznawaniu sprawy w zakresie braków formalnych pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku o prawo pomocy złożonego przez stronę na podstawie art. 255 p.p.s.a. zastosować tryb procedowania wskazany w art. 259 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 - 6 oraz art. 260 p.p.s.a.

Skład orzekający

Piotr Pietrasz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności właściwego trybu postępowania w przypadku sprzeciwu od zarządzenia referendarza o pozostawieniu pisma uzupełniającego bez rozpoznania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i błędnym zastosowaniem przepisów przez sąd niższej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowy błąd proceduralny sądu niższej instancji, który może mieć znaczenie dla praktyków zajmujących się prawem pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jest to jednak kwestia techniczna, a nie merytoryczna.

Błąd WSA w sprawie prawa pomocy – NSA wyjaśnia właściwy tryb postępowania.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

I GZ 302/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-10-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-09-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Pietrasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Skarżony organ
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej
Treść wyniku
Uchylono zarządzenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 18 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. W. P. Sp. z o. o. w P. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt V SPP/Wa 274/22 w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi C. W. P. Sp. z o. o. w P. na decyzję Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 14 lipca 2022 r., nr DIR-IX.7343.111.2019.KM.6 w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: uchylić zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt V SPP/Wa 274/22.
Uzasadnienie
C. W. P. Sp. z o. o. w P. (dalej "skarżąca") wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który zarejestrowano pod sygn. akt V SPP/Wa 274/22.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2023 r. wezwał skarżącą na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej "p.p.s.a."), do jego uzupełnienia poprzez nadesłania dodatkowych informacji i dokumentów.
W odpowiedzi skarżąca wniosła, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (ePuap), pismo z dnia 30 marca 2023 r. zatytułowane "wyjaśnienie". Pismo to zostało załączone do pisma ogólnego z dnia 31 marca 2023 r. zatytułowanego "INFORMACJA Wyjaśnienia V SPP/Wa 273/22, V SPP/Wa 274/22". Osoba uprawniona do reprezentowania Spółki opatrzyła kwalifikowanym podpisem elektronicznym wyłącznie pismo ogólne z 31 marca 2023 r. Osoba ta nie podpisała natomiast załącznika do pisma przewodniego, tj. pisma z 30 marca 2023 r. zatytułowanego "Wyjaśnienia".
Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2023 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia braku formalnego pisma z 30 marca 2023 r. zatytułowanego "Wyjaśnienia" poprzez podpisanie pisma przez osobę uprawnioną do reprezentowania wnioskodawcy kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i odesłanie podpisanego w ww. sposób pisma do Sądu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2023 r. pozostawił pismo z 30 marca 2023 r. zatytułowane "Wyjaśnienie" bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 1, 2 , 3 w zw. z art. 167a § 1 w zw. z art. 258 § 1 p.p.s.a. Wskazał, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego pisma z 30 marca 2023 r. Doręczając zarządzenie wskazał na możliwość złożenia przez skarżącą sprzeciwu w trybie art. 167a p.p.s.a. Zgodnie z pouczeniem, skarżąca złożyła w terminie sprzeciw.
Rozpoznając go, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. V SPP/Wa 274/22 pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej z dnia 30 marca 2023 r. zatytułowane "Wyjaśnienie" bez rozpoznania.
Z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca nie zgodziła się i złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż podnoszone w zażaleniu.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że podstawę do przyznania stronie prawa pomocy stanowi złożone przez nią na urzędowym formularzu oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a ponadto - jeżeli jest składane przez osobę fizyczną - także o jej stanie rodzinnym. Informacje zawarte w oświadczeniu powinny być na tyle kompletne, aby umożliwiły dokonanie oceny, czy strona spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 p.p.s.a. Dopiero w sytuacji, gdy sąd uzna, że oświadczenie jest niewystarczające do dokonania oceny rzeczywistego stanu majątkowego, możliwości płatniczych lub stanu rodzinnego ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy lub budzi wątpliwości, możliwe jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Należy zauważyć, że nie można odmówić przyznania stronie prawa pomocy przed podjęciem działań, o których mowa w art. 255 p.p.s.a., jeśli istnieją wątpliwości co do spełnienia przez stronę przesłanek przyznania prawa pomocy.
W niniejszej sprawie kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega przeprowadzone przez Sąd I instancji dodatkowe postępowanie wyjaśniające prowadzone na podstawie art. 255 p.p.s.a. w zakresie uzupełnienia złożonego przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Analizując niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2023 r. wezwano skarżącą na podstawie art. 255 p.p.s.a. do uzupełnienia złożonego wniosku o prawo pomocy. W odpowiedzi skarżąca wniosła, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (ePuap), pismo z dnia 30 marca 2023 r. zatytułowane "Wyjaśnienie". Jednak osoba uprawniona do reprezentowania Spółki nie opatrzyła kwalifikowanym podpisem elektronicznym powyższego pisma. Pomimo wezwania Spółka nie uzupełniła powyższego braku formalnego pisma. Zatem zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2023 r. referendarz sądowy pozostawił pismo z dnia 30 marca 2023 r. bez rozpoznania. Skarżąca wniosła sprzeciw na powyższe rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprzeciw zarządzeniem z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. V SPP/Wa 274/22 pozostawił pismo skarżącej z dnia 30 marca 2023 r. zatytułowane "Wyjaśnienie" bez rozpoznania. Należy zauważyć, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał podstawę prawną wskazując art. 49 § 1, 2 , 3 w zw. z art. 167a § 1 oraz 258 p.p.s.a. Wydał również rozstrzygnięcie na podstawie art. 167a § 4 p.p.s.a. orzekając w sprawie jako Sąd pierwszej instancji.
Trzeba w tym miejscu przypomnieć, że w art. 258 § 2 p.p.s.a. zawarto przykładowy katalog czynności podejmowanych przez referendarza sądowego w zakresie przyznawania prawa pomocy. Jest to katalog otwarty. Do czynności podejmowanych przez referendarza sądowego należą w szczególności dwie kategorie czynności: techniczno-procesowe i orzecznicze. Do pierwszej z nich należy zaliczyć przygotowywanie spraw o przyznanie prawa pomocy do rozpoznania (przyjmowanie wniosków, kierowanie ich do właściwego sądu, badanie wymogów formalnych i treści wniosków, wzywanie do uzupełnienia braków, a także złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów – art. 258 § 2 pkt 1, 2, 3 i 5 p.p.s.a.). Do czynności orzeczniczych zalicza się orzekanie w sprawach związanych z prawem pomocy (wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpatrzenia z powodu nieusunięcia braków – art. 257 p.p.s.a., wydawanie na posiedzeniach niejawnych postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy, stosownie do przesłanek, o których mowa w art. 246 p.p.s.a., albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, a także wydawanie, w myśl art. 250 p.p.s.a., postanowień o przyznaniu wynagrodzenia zawodowemu pełnomocnikowi za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków – art. 258 § 2 pkt 6–8 p.p.s.a.).
Skoro procedura dotycząca przyznawania stronie prawa pomocy została ściśle uregulowana w Rozdziale 3 Oddziale 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 243- 263 p.p.s.a.) niezrozumiałym jest powoływanie się przez Sąd I instancji w zaskarżonym zarządzeniu na przepisy 49 § 1, 2 , 3 p.p.s.a. dotyczące zasad ogólnych w zakresie braków formalnych pism procesowych i zastosowania w tym zakresie trybu postępowania przewidzianego w art. 167a p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zatem przy rozpoznawaniu sprawy w zakresie braków formalnych pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku o prawo pomocy złożonego przez stronę na podstawie art. 255 p.p.s.a. zastosować tryb procedowania wskazany w art. 259 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 - 6 oraz art. 260 p.p.s.a.
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. do czynności referendarza sądowego w zakresie przyznania prawa pomocy, należą w szczególności: wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 259 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Natomiast zgodnie z art. 260 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
Powyższe przepisy należy odnieść do zaistniałej w sprawie sytuacji z tym, że rozpoznaniu na tym etapie postępowania nie podlega złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, a "uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy" prowadzone w postępowaniu wyjaśniającym w zakresie złożonego wniosku o prawo pomocy. Należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarżąca Spółka w odpowiedzi na wezwanie Sądu I instancji wydane na podstawie art. 255 p.p.s.a. przesłała w zakreślonym terminie pismo zawierające dodatkowe oświadczenia, dokumenty. Pismo to zawierało jednak braki formalne. Zatem referendarz sądowy zrządzeniem z dnia pozostawił pismo wyjaśniające bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła sprzeciw w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego zarządzenia. Sąd I instancji powinien był natomiast rozpoznać złożony przez stronę sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, o którym mowa w art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. i na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a wydać wskazane w tym przepisie rozstrzygnięcie.
Należy również mieć na uwadze, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez skarżącą Spółkę powinien zostać rozpoznany po zakończeniu niniejszego postępowania wyjaśniającego w zakresie uzupełnienia wniosku o prawo pomocy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę