I GZ 290/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego, uznając stawkę 480 zł za prawidłową w sprawie, w której uchylono postanowienie o kosztach egzekucyjnych.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) zaskarżyła wyrok WSA w Warszawie dotyczący zwrotu kosztów postępowania sądowego. PARP domagała się wyższej kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, argumentując, że powinny być one obliczone według stawki dla należności pieniężnych, a nie „innej sprawy”. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że WSA prawidłowo zastosował stawkę 480 zł, ponieważ sprawa dotyczyła uchylenia postanowienia o kosztach postępowania egzekucyjnego, a nie należności pieniężnej.
Sprawa dotyczyła zażalenia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dotyczące obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego i zasądził od organu na rzecz PARP kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. PARP wniosła zażalenie, domagając się zasądzenia dalszej kwoty 3 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, argumentując, że Sąd I instancji niewłaściwie zastosował stawkę 480 zł (dla „innej sprawy”), podczas gdy powinna być zastosowana stawka dla należności pieniężnych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd uznał, że WSA prawidłowo określił koszty postępowania sądowego. Zgodnie z art. 205 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji wynoszą w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna – 480 zł. NSA stwierdził, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował tę stawkę, ponieważ sprawa dotyczyła uchylenia postanowienia w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, a nie należności pieniężnej. Na zasądzone koszty w kwocie 597 zł składały się: wpis od skargi (100 zł), stawka minimalna (480 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Sąd podkreślił, że od skargi na postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi pobierany jest wpis stały, co uzasadnia zastosowanie stawki z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. W konsekwencji NSA uznał, że Sąd I instancji nie naruszył prawa, wydając zaskarżone rozstrzygnięcie o kosztach.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Powinna być zastosowana stawka minimalna dla spraw, których przedmiotem nie jest należność pieniężna (480 zł), a nie stawka dla należności pieniężnych.
Uzasadnienie
Sprawa dotyczyła uchylenia postanowienia o kosztach postępowania egzekucyjnego, a nie bezpośrednio należności pieniężnej, co uzasadnia zastosowanie stawki z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c)
Stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji wynoszą w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna – 480 zł.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata i radcy prawnego.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a)
Stawka dla spraw, których przedmiotem jest należność pieniężna (nie zastosowana w tej sprawie).
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzekania w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe zastosowanie przez WSA stawki minimalnej 480 zł dla spraw, których przedmiotem nie jest należność pieniężna, zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Odrzucone argumenty
Niewłaściwe przyjęcie przez Sąd I instancji stawki w kwocie 480 zł, podczas gdy skarżącej należał się zwrot kosztów obejmujących wynagrodzenie jej pełnomocnika, obliczone według stawek dla należności pieniężnych (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia).
Godne uwagi sformułowania
Sąd I instancji prawidłowo określił koszty postępowania sądowego należne od organu na rzecz skarżącej Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie należało zastosować § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, a nie jak się tego domaga skarżąca - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia.
Skład orzekający
Michał Kowalski
przewodniczący-sprawozdawca
Joanna Salachna
członek
Cezary Kosterna
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja stawek kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego w sprawach administracyjnych, w szczególności gdy przedmiotem sprawy nie jest bezpośrednio należność pieniężna, lecz np. uchylenie postanowienia o kosztach egzekucyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych i specyfiki sprawy dotyczącej kosztów postępowania egzekucyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kosztami postępowania, co jest istotne dla prawników praktyków, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI GZ 290/22 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2022-11-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2022-07-27 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Cezary Kosterna Joanna Salachna Michał Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f Hasła tematyczne Koszty postępowania Sygn. powiązane V SA/Wa 2011/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-02-09 I GSK 1456/22 - Wyrok NSA z 2022-11-09 Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 329 art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 205 § 2, art. 200 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. 2018 poz 265 § 14 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia WSA del. Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 2011/21 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 18 stycznia 2021 r. nr 1401-IEE1.711.1.348.2020.2.AC w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 2011/21 – po rozpoznaniu sprawy ze skargi Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP lub skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej: Dyrektor IAS lub organ) z dnia 18 stycznia 2021 r., w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego - w pkt 1 uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście z dnia 3 grudnia 2020 r. zaś w pkt 2 zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach WSA wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 – dalej jako rozporządzenie). WSA zaznaczył, że na łączną kwotę 597 zł składają się: stały wpis sądowy w wysokości 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku, domagając się jego zmiany poprzez zasądzenie od organu na rzecz skarżącej dalszej kwoty 3 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie, a także kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, poprzez niewłaściwe przyjęcie przez Sąd I instancji stawki w "innej sprawie" w kwocie 480 złotych podczas, gdy skarżącej należał się zwrot kosztów obejmujących wynagrodzenie jej pełnomocnika, obliczone według stawek dla należności pieniężnych tj. § 14 ust 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo określił koszty postępowania sądowego należne od organu na rzecz skarżącej, reprezentowanego przez radcę prawnego w sprawie, w której uchylono zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji - wydanych w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się, stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a., ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata i radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd stawiennictwa strony. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji wynoszą w sprawie, której przedmiotem nie jest należność pieniężna – 480 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie należało zastosować § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, a nie jak się tego domaga skarżąca - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) tego rozporządzenia. Na zasądzone koszty postępowania w kwocie 597 zł składały się bowiem: wpis od skargi – 100 zł, stawka minimalna – 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł. Ponadto, z akt sprawy wynika, że skarżąca nie tylko nie kwestionowała wysokości wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (wpis stały), ale wręcz sama w skardze wskazała wysokość tego wpisu w tej kwocie i taki wpis uiściła. Z uwagi na powyższe podnieść trzeba, że skoro od skargi na postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi pobierany jest wpis stały, to obliczenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika następuje wedle reguły określonej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Oznacza to, iż – uchylając zaskarżone postanowienie - w sposób prawidłowy Sąd I instancji zasądził na rzecz skarżącej Agencji zwrot kosztów postępowania w kwocie 597 zł. Koszty te są konsekwencją uwzględnienia skargi i przysługują skarżącej, o ile wyrok, w którym zostały one zasądzone nie zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego w wyniku jego kontroli instancyjnej. W tych okolicznościach, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji nie naruszył prawa, wydając zaskarżone rozstrzygnięcie o kosztach. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI