I GZ 256/23

I GZ 256/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-09-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dariusz Dudra /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Bd 247/23 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2023-07-31
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 46 par. 2 pkt 1 lit. b, art. 269 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 13 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 247/23 w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 17 marca 2023 r. nr 9002-2023-000259 w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 31 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Bd 247/23, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Toruniu z dnia 17 marca 2023 r. nr 9002-2023-000259 w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 22 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Ponadto wezwaniem z dnia 25 maja 2023 r. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL. W wezwaniu zakreślono skarżącemu termin 7 dni do usunięcia braków formalnych pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału oraz wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 5 czerwca 2023 r. W dniu 5 czerwca 2023 r. skarżący przesłał do Sądu I instancji pismo z załączonym dowodem uiszczenia wpisu sądowego. W treści pisma nie wskazano numeru PESEL skarżącego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono nieuwzględnienie, że w aktach sprawy administracyjnej znajduje się numer PESEL skarżącego. Skarżący wskazał, że Sąd miał zatem wiedzę o numerze PESEL z wniosków o dopłaty oraz z poprzedniego postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony - w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie - powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Zgodnie z tezą wyrażoną w uchwale NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22 – "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Ponadto stwierdzono, że "ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane, tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych".
Z art. 269 § 1 p.p.s.a. wynika zasada mocy wiążącej stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jeżeli dany skład orzekający sądu administracyjnego nie podziela stanowiska wyrażonego w uchwale zobowiązany jest przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do przedstawienia powstałego zagadnienia do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Odnosząc powyższe tezy do przedmiotowej sprawy, stwierdzić należy, że obowiązkiem skarżącego było podanie numeru PESEL w skardze, ewentualnie uzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie. Skutkiem niedochowania powyższych obowiązków musi być odrzucenie skargi, jako obarczonej brakiem formalnym.
Stanowisko skarżącego dotyczące podania numeru PESEL w innej sprawie nie zasługuje na aprobatę. Przepisy nie upoważniają, ani nie obligują sądu administracyjnego do uzupełniania braków formalnych pism procesowych poprzez poszukiwanie ich i konwalidowanie na podstawie akt innych spraw sądowoadministracyjnych (zob. postanowienie NSA z dnia: 10 marca 2010 r., sygn. I GSK 70/10, 2 września 2009 r., sygn. I FSK 1453/09). Ustawodawca w przepisie art. 46 p.p.s.a. zobowiązał stronę do dochowywania wymogów formalnych pism procesowych, a ciężaru tego obowiązku nie można przerzucić na sąd administracyjny.
W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i skierował do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku formalnego skargi, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania w zakresie podania jego numeru PESEL. Jednocześnie wyraźnie skarżący pouczony został, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. Taka sekwencja działań Sądu I instancji jest zgodna z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.