I GZ 24/05

I GZ 24/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-02-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-02-03
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Czesława Socha /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Cofnięto przyznane prawo pomocy
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 185 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Spółki z o.o. w Warszawie od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt V SA 2597/03 w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 26 maja 2003 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: - zarządzenie uchylić - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zarządził pozostawienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 września 2004 r. bez rozpoznania. Przyjął, że wniosek nie posiada właściwego umocowania. Chodzi o to, że złożony został przez pełnomocnika, który nie posiadał prawidłowego umocowania. Wynika to z tego, że w zakreślonym terminie wezwany pełnomocnik nie złożył odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Odpis ten miał wykazać umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez prokurenta – Dyrektora Finansowego Z. K. dla ustanowionego pełnomocnika skarżącej Spółki radcy prawnego – A. H., a który następnie udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnej D. P.. Nadto, że z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego załączonego do skargi nie wynika, że Z. K. była prokurentem Spółki i posiadała uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego między innymi radcy prawnemu A. H.. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyła pełnomocnik substytucyjny D. P.. Za podstawę prawną podjętego zarządzenia podano art. 49 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca Spółka z o.o. [...] w Warszawie. Domagała się uchylenia tego zarządzenia. Zarzuciła naruszenie art. 49 § 2 i 3 ustawy powołanej przez Przewodniczącego, a także przepisów Konstytucji RP. W obszernym uzasadnieniu wykazywała umocowanie do działania w sprawie, a nadto załączyła odpis pisma z dnia 8 października 2004 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie o złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione. Podstawowy problem w sprawie (na podstawie prawnej powołanej w zaskarżonym zarządzeniu) sprowadza się tylko do oceny – czy żalący się usunął w wymaganym terminie brak, do którego został wezwany. Wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonym zarządzeniu przez Przewodniczącego – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak ten został skutecznie uzupełniony. Świadczą o tym motywy szerokiej argumentacji złożonego zażalenia potwierdzone załączonym dowodem złożonego pisma z dnia 8 października 2004 r. W dniu 8 października 2004 r., a więc w wymaganym terminie, żalący się złożył pismo odnoszące się do 6-ciu spraw (w tym także będące przedmiotem niniejszej oceny), z którego wynika, że stanowi odpowiedź na wezwanie o usunięcie braku. Pismo to zawiera prezentatę jego złożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Stanowi zatem dowód jego złożenia w terminie. Treść tego pisma jak też złożony załącznik Krajowego Rejestru Sądowego wskazują, że w dacie 13 września 2004 r. (a więc przed wydaniem wyroku w sprawie) – Z. K. posiadała umocowanie do działania jako prokurent. Oznacza to, że nie było podstaw do twierdzeń o wadzie wniosku. Umocowanie pełnomocnika wniosku wynikało z treści art. 39 pkt 2 ustawy wyżej powołanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.). Należy przy tym zauważyć, że ten sam pełnomocnik został wcześniej dopuszczony już przez Sąd I instancji do udziału w postępowaniu, a więc w dniu, w którym zapadł kwestionowany wyrok. Treść protokołu z rozprawy nie wskazuje, że zachodziły wątpliwości co do jego właściwego umocowania. Powyższa sytuacja upoważniała także tego pełnomocnika do złożenia wniosku, a złożony wypis z Krajowego Rejestru Sądowego z daty wydania wyroku potwierdza prawidłowość umocowania. Mając na uwadze powyższe, należało zażalenie uwzględnić i uchylić wydane zarządzenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 193, 197 i 198 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 10 lutego 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha
po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej
zażalenia [...] Spółki z o.o. w Warszawie
od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 27 października 2004 r. sygn. akt V SA 2597/03
w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w Warszawie
na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie
z dnia 26 maja 2003 r. sygn. akt [...]
w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe
postanawia:
- zarządzenie uchylić -
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący zarządził pozostawienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 września 2004 r. bez rozpoznania. Przyjął, że wniosek nie posiada właściwego umocowania. Chodzi o to, że złożony został przez pełnomocnika, który nie posiadał prawidłowego umocowania. Wynika to z tego, że w zakreślonym terminie wezwany pełnomocnik nie złożył odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Odpis ten miał wykazać umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez prokurenta – Dyrektora Finansowego Z. K. dla ustanowionego pełnomocnika skarżącej Spółki radcy prawnego – A. H., a który następnie udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego radcy prawnej D. P.. Nadto, że z odpisu Krajowego Rejestru Sądowego załączonego do skargi nie wynika, że Z. K. była prokurentem Spółki i posiadała uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego między innymi radcy prawnemu A. H.. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia złożyła pełnomocnik substytucyjny D. P.. Za podstawę prawną podjętego zarządzenia podano art. 49 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca Spółka z o.o. [...] w Warszawie. Domagała się uchylenia tego zarządzenia. Zarzuciła naruszenie art. 49 § 2 i 3 ustawy powołanej przez Przewodniczącego, a także przepisów Konstytucji RP. W obszernym uzasadnieniu wykazywała umocowanie do działania w sprawie, a nadto załączyła odpis pisma z dnia 8 października 2004 r. stanowiącego odpowiedź na wezwanie o złożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest uzasadnione.
Podstawowy problem w sprawie (na podstawie prawnej powołanej w zaskarżonym zarządzeniu) sprowadza się tylko do oceny – czy żalący się usunął w wymaganym terminie brak, do którego został wezwany.
Wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonym zarządzeniu przez Przewodniczącego – w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak ten został skutecznie uzupełniony. Świadczą o tym motywy szerokiej argumentacji złożonego zażalenia potwierdzone załączonym dowodem złożonego pisma z dnia 8 października 2004 r.
W dniu 8 października 2004 r., a więc w wymaganym terminie, żalący się złożył pismo odnoszące się do 6-ciu spraw (w tym także będące przedmiotem niniejszej oceny), z którego wynika, że stanowi odpowiedź na wezwanie o usunięcie braku. Pismo to zawiera prezentatę jego złożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie. Stanowi zatem dowód jego złożenia w terminie. Treść tego pisma jak też złożony załącznik Krajowego Rejestru Sądowego wskazują, że w dacie 13 września 2004 r. (a więc przed wydaniem wyroku w sprawie) – Z. K. posiadała umocowanie do działania jako prokurent. Oznacza to, że nie było podstaw do twierdzeń o wadzie wniosku. Umocowanie pełnomocnika wniosku wynikało z treści art. 39 pkt 2 ustawy wyżej powołanej – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.).
Należy przy tym zauważyć, że ten sam pełnomocnik został wcześniej dopuszczony już przez Sąd I instancji do udziału w postępowaniu, a więc w dniu, w którym zapadł kwestionowany wyrok. Treść protokołu z rozprawy nie wskazuje, że zachodziły wątpliwości co do jego właściwego umocowania. Powyższa sytuacja upoważniała także tego pełnomocnika do złożenia wniosku, a złożony wypis z Krajowego Rejestru Sądowego z daty wydania wyroku potwierdza prawidłowość umocowania.
Mając na uwadze powyższe, należało zażalenie uwzględnić i uchylić wydane zarządzenie jako nieuzasadnione na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 193, 197 i 198 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.