II GZ 201/24

II GZ 201/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
VI SA/Wa 4332/23 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2023-10-30
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. W. "R." Sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 4332/23 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. W. "R." Sp. z o.o. w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2023 r. nr BP.502.308.2021.1186.PO15.408530 w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
I
Postanowieniem z dnia 30 października 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 4332/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił skargę P. W. "R." Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej jako: "skarżąca") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2023 r. w przedmiocie kary pieniężnej i zwrócił ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej kwotę uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
W uzasadnieniu Sąd podał, że pismem z dnia 26 czerwca 2023 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 19 maja 2023 r. WSA w Warszawie wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 21 lipca 2023 r., pismem z dnia 22 sierpnia 2023 r., skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej jako: "KRS") (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 685 z późn. zm.; dalej jako: "ustawa o KRS") wydruku komputerowego), obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi, z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków, jak podał Sąd pierwszej instancji, odebrane zostało przez skarżącą w dniu 28 sierpnia 2023 r. W ocenie Sądu skarżąca w ustawowym terminie uiściła wymagany wpis, ale nie nadesłała oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS. Mając na uwadze powyższe Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę (punkt pierwszy postanowienia) i zwrócił uiszczony wpis od skargi (punkt drugi postanowienia).
II
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, która wniosła o uchylenie postanowienia, a z ostrożności procesowej – o ponowne jej rozpatrzenie.
Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca podała, że wymagany odpis z KRS przesłała do Głównego Inspektora Transportu Drogowego składając skargę. Zdaniem skarżącej organ drugiej instancji nie zakwestionował braku odpisu, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu skarżącej, i przesłał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dokumentacja będąca w posiadaniu Głównego Inspektora Transportu Drogowego, według skarżącej, jako niekompletna została przesłana do WSA w Warszawie. Dodatkowo skarżąca w zażaleniu podała, że na wezwanie Sądu pierwszej instancji uzupełniła oba braki skargi, zatem odpis z KRS przesłała także do WSA w Warszawie.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ lub osoby, o których mowa w ww. przepisie, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych wzywa się stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni, w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z KRS. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z brakiem dołączenia przez skarżącą do skargi odpisu z KRS, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego skargi i, wobec braku przedłożenia dokumentu, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w imieniu skarżącej, odrzucił skargę.
W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że, jak wynika to z treści powyżej powołanych przepisów, braki formalne skargi badane są przez sąd. Z art. 29 p.p.s.a. wynika obowiązek wykazania swojego umocowania przez osobę reprezentującą stronę przy pierwszej czynności w postępowaniu. Argumentacja skarżącej przedstawiona w zażaleniu, zgodnie z którą przesłała ona do organu odpis z KRS, jednak to organ przekazał niekompletną skargę do WSA w Warszawie, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji, wobec istniejącego braku formalnego skargi, wezwał skarżącą do jego uzupełnienia, zatem skarżąca miała możliwość uzupełnienia braku. W tym zakresie podkreślić należy, że skarżąca częściowo odpowiedziała na wezwanie Sądu, ponieważ uiściła należny od wniesionej skargi wpis, ale drugiego z istniejących braków skargi nie uzupełniła. Na tym etapie skarżąca nie kwestionowała wezwania do przedłożenia odpisu z KRS. Co więcej, w zażaleniu skarżąca podała, że odpis z KRS do pisma z dnia 1 czerwca 2023 r. dołączyła. W aktach sprawy brak jest odpisu z KRS, a tym samym nie ma podstaw do uznania, że skarżąca dołączyła do pisma z dnia 1 czerwca 2023 roku odpis z KRS.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu 28 sierpnia 2023 r., wobec czego termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął z dniem 4 września 2023 r. Podkreślić należy, że w aktach sądowoadministacyjnych zalega pismo z dnia 1 września 2023 r., do którego skarżąca dołączyła dokumenty, jednak żadnym z nich nie był odpis z KRS, o którego przedłożenie skarżąca była przez Sąd pierwszej instancji wzywana. Odpis z KRS został dołączony dopiero do zażalenia wniesionego na postanowienie z dnia 30 października 2023 r. Zatem na moment wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi nie znajdował się w aktach sądowoadministracyjnych odpis z KRS.
W tym zakresie podkreślenia wymaga także, że w aktach administracyjnych znajduje się odpis z KRS będący załącznikiem do protokołu kontroli z dnia [...] czerwca 2021 r. (k. 67 – 68), jednak Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał skarżącą do przedłożenia aktualnego odpisu z KRS. Postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne są postępowaniami odrębnymi, prowadzonymi na podstawie odrębnych przepisów i w formie osobnych akt sprawy. (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2023 r., sygn. akt I GZ 196/23).
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że skardze nie można nadać dalszego biegu, a to z uwagi na jej brak formalny, który nie został usunięty, przez co zasadnie postanowił o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.