I GZ 190/06

I GZ 190/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-10-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Grabowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
III SA/Gd 110/05 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2006-01-25
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Grabowski po rozpoznaniu w dniu 4 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Spółki z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 110/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej [...] Spółki z o.o. w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 110/05 w sprawie ze skarg [...] Spółki z o.o. w Warszawie na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 29 grudnia 2004 r., Nr [...] z dnia 29 grudnia 2004 r., Nr [...] z dnia 29 grudnia 2004 r., Nr [...] z dnia 29 grudnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 110/05 na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną [...] Spółki z o.o. w Warszawie od wyroku tego Sądu z dnia 25 stycznia 2006 r. oddalającego skargi [...]Spółki z o.o. w Warszawie na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia 29 grudnia 2004 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe oraz zwrócił skarżącej kwotę 250 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego uznając, że skarga kasacyjna nie została należycie opłacona.
W uzasadnieniu WSA podał, że na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach akt: III SA/Gd 110/05, III SA/Gd 111/05, III SA/Gd 112/05 oraz III SA/Gd 114/05. W dniu 10 kwietnia 2006 r. do WSA wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika strony skarżącej (adwokata), od której w dniu 4 kwietnia 2006 r. uiszczony został wpis stały w wysokości 250 zł.
WSA stwierdził, że w każdej ze spraw, które zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia zobowiązano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości po 500 zł, mając na uwadze dyspozycję art. 220 § 1 p.p.s.a., oraz § 2 ust. 3 pkt 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W ocenie WSA, zarządzenie o połączeniu spraw miało charakter techniczny, a wskutek połączenia żadna ze spraw nie została pozbawiona swej odrębności i samodzielności, zatem połączenie nie spowodowało powstania jednej, nowej sprawy. Skoro więc w jednym postępowaniu WSA rozstrzygnął o więcej niż jednej skardze, to wpis stały od skargi kasacyjnej, zgodnie z treścią § 3 cyt. rozporządzenia winien być ustalony jako połowa stałych wpisów od wszystkich skarg stanowiących przedmiot rozstrzygnięcia, a więc w niniejszej sprawie 1000 zł (4 x 250 zł).
W zażaleniu [...] Spółka z o.o. w Warszawie wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i "przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
przez Naczelny Sąd Administracyjny w Gdańsku" oraz zasądzenie na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Celnej zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów procesowych, to jest § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędne przyjęcie, że od skargi kasacyjnej wnoszonej od jednego wyroku, w którym rozstrzygnięto o kilku sprawach, konieczne jest wpłacenie wpisu w wysokości stanowiącej wielokrotność wpisu oraz art. 111 p.p.s.a. poprzez wyciągnięcie błędnych wniosków z "technicznego" charakteru połączenia spraw dokonanego na podstawie tego przepisu.
W uzasadnieniu zażalenia Spółka podniosła, że dokonując opłacenia skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł kierowała się brzmieniem § 3 rozporządzenia. W sprawie wniesiono jedną skargę kasacyjną, zatem wpis od niej powinien wynosić połowę wpisu od jednej skargi, co wynika z literalnego brzmienia tego przepisu. Zdaniem Spółki, jeżeli przepisy dotyczące wpisów sądowych zostały sformułowane w sposób niejasny, to powinny być one interpretowane na korzyść osób wnoszących skargi kasacyjne.
Ponadto Spółka stwierdziła, że WSA dokonał błędnej wykładni art. 111 p.p.s.a. Połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy nadal - w sensie merytorycznym - pozostają oddzielnymi sprawami, jednakże z punktu widzenia technicznego, wydawany jest w tych sprawach jeden wyrok, który zaskarża się jedną skargą kasacyjną i w tym znaczeniu tworzą one od tej chwili jedną sprawę, rozpatrywaną pod jedną sygnaturą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił w niniejszej sprawie skargę kasacyjną - wniesioną przez adwokata - na podstawie art. 221 p.p.s.a. uznając, że nie została ona opłacona w całości, a zatem potraktował ją, jak nienależycie opłaconą, skoro nie została od niej uiszczona pełna opłata.
Stosownie do art. 51 p.p.s.a., kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie wystąpić w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tego samego aktu lub czynności albo bezczynności organu. Natomiast według art. 57 § 3 p.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Z przepisów tych wynika, że niedopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego w jednym piśmie kilku odrębnych (oddzielnych) aktów lub czynności albo bezczynności, choćby tego samego organu administracji. Tak więc, zarządzenie połączenia kilku oddzielnych spraw na podstawie art. 111 § 1 lub § 2 p.p.s.a. w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny, organizacyjny – z zakresu tzw. ekonomii procesowej. Nie powoduje zaś powstania jednej nowej sprawy. Połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje wprawdzie jeden wyrok, ale jest to jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., tj. co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym zawiera on oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw (skarg). Kwestia ta jest od dawna ugruntowana w orzecznictwie sądowym na tle takiego samego uregulowania zawartego w art. 219 k.p.c. (patrz np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 września 1967 r. I CR 158/67 – OSNC 1968, nr 6, poz. 105).
W konsekwencji, powyższa samodzielność i odrębność połączonych spraw istnieje nadal także na etapie składania środków odwoławczych (tzw. postępowanie międzyinstancyjne). Oznacza to, że w sytuacji gdy połączono sprawy (skargi) tej samej strony na różne akty lub czynności albo bezczynności, także do wspólnego rozstzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), strona może wnieść skargę kasacyjną od rozstrzygnięcia odnoszącego się tylko do jednej z połączonych spraw (skarg) lub od rozstrzygnięć odnoszących się do kilku lub wszystkich tych odrębnych spraw (skarg). Skarga kasacyjna jako jedno pismo procesowe w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 173 p.p.s.a., tj. co do rodzaju środka zaskarżenia, może zatem zawierać pod względem materialnym zaskarżenie niektórych lub wszystkich rozstrzygnięć zawartych w jednym wyroku, odnoszących się do określonych połączonych wprawdzie ale odrębnych spraw (skarg). W rezultacie przekłada się to również na kwestię wnoszenia wpisów od skarg kasacyjnych, o jakich mowa w art. 221, 230 i 231 p.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Wymaga podkreślenia, że w myśl przepisu § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Charakterystyka opłaty stałej, znajduje wyraz w orzecznictwie (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2000 r., sygn. akt III CZP 34/00, opubl. w: OSNC 2001, Nr 1, poz. 4), w którym wyrażony został pogląd że "opłata w wysokości stałej to taka opłata, której wysokość jest stała, taka sama, jednakowa. Takiemu kryterium odpowiada nie tylko opłata, która jest wyrażona kwotowo (...), lecz także taka, która, stanowiąc określony, zawsze taki sam ułamek określonej kwoty, ma zawsze taką samą wysokość". Takie rozumienie opłaty stałej (wpisu stałego) należy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznać za aktualne na gruncie rozpoznawanej sprawy.
W konkluzji wpis stały od skargi kasacyjnej, wniesionej od wyroku, zawierającego rozstrzygnięcia co do kilku oddzielnych spraw (skarg) wskutek ich połączenia w oparciu o art. 111 § 2 p.p.s.a. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stanowi sumę wpisów stałych należnych w każdej z tych spraw (skarg) na podstawie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W niniejszej sprawie wpisy stałe od skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczono w wysokości po 500 zł od każdej z czterech skarg, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., oraz § 2 ust. 3 pkt 13 omawianego rozporządzenia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 stycznia 2006 r. działając na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył te cztery skargi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Należy zatem uznać, że skoro po wspólnym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu czterech skarg został wydany wyrok, obejmujący te cztery skargi, zaskarżony następnie w całości skargą kasacyjną, to skarga ta dotyczy wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skarg – jako jedno pismo procesowe zawiera w istocie cztery skargi kasacyjne. Zasługuje zatem na akceptację stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który uznał skargę kasacyjną w niniejszej sprawie za nieopłaconą w całości, skoro nie zostały od niej uiszczone cztery wpisy stałe na łączną kwotę 1000 zł, stanowiące sumę czterech wpisów stałych po 250 zł każdy, t.j. w myśl § 3 cyt. rozporządzenia po połowie każdego z wpisów na kwotę 500 zł, uiszczonych przy wniesieniu skargi do Sądu I instancji.
Mając powyższe na względzie, NSA na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.