I GZ 179/25

I GZ 179/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-05-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Gd 52/25 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2025-03-14
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 52/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z dnia 5 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA, Sąd I instancji) odrzucił skargę [...] (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni (dalej: organ) z 5 grudnia 2024 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:
Skarżący złożył skargę do WSA na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Gdyni z 5 grudnia 2024 r.
Ponieważ skarga nie została opłacona, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku braku wykonania wezwania w terminie 7 dni od jego otrzymania - na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Ponadto skarga zawierała braki formalne, w wykonaniu odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do ich usunięcia poprzez podanie swojego numeru pesel. W wezwaniu zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wezwania do opłacenia skargi oraz uzupełnienia jej braków formalnych zostały ujęte w jednej przesyłce sądowej wysłanej na adres wskazany w skardze.
Przesyłka po dwukrotnym awizowaniu (po raz pierwszy w dniu 3 lutego 2025 r. i po raz drugi w dniu 11 lutego 2025 r.) nie została podjęta przez adresata i została zwrócona do Sądu przez placówkę pocztową.
Wobec powyższego, ww. przesyłka została uznana przez Sąd za skutecznie doręczoną w dniu 17 lutego 2025 r. (zarządzenie sędziego sprawozdawcy o uznaniu przesyłki za doręczoną, umieszczone na kopercie przesyłki - k. 17 akt sprawy).
Sąd I instancji wskazał, że termin na wykonanie wezwań Sądu upływał z końcem 24 lutego 2024. Termin ten upłynął bezskutecznie. Wezwania do dnia wydania niniejszego postanowienia pozostały bez odpowiedzi i nie zostały wykonane przez skarżącego w zakreślonym terminie 7 dni, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Z orzeczeniem Sądu I instancji nie zgodził się skarżący. W wywiedzionym zażaleniu podniósł okoliczność braku dostarczenia mu awizo przez operatora pocztowego, przez co nie wiedział on o korespondencji skierowanej do niego z WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosowanie zaś do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać m.in. numer pesel osoby wnoszącej skargę.
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl § 3 powołanego artykułu skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie uiścił wpisu sądowego oraz nie uzupełnił braku formalnego w postaci podania nr PESEL. Dlatego Sąd I instancji wystosował do skarżącego odpowiednie wezwania. Skarżący nie uiścił jednak wpisu w wyznaczonym terminie oraz nie uzupełnił braku formalnego skargi. Skarżący twierdzi, że powodem, dla nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nieuzupełnienia braku formalnego skargi był brak doręczenia wezwania. Wezwanie, jakie było do niego kierowane, zostało wysłane na adres, jaki strona podała do doręczeń ([...].
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela twierdzenia skarżącego, ponieważ w aktach sprawy znajdują się odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie nr PESEL skarżącego, który został zaadresowany i wysłany prawidłowo. Przesyłka została dwukrotnie awizowana 3 lutego 2025 r. i 11 lutego 2025 r. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że powyższe pisma zostało doręczone w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. w dniu 17 lutego 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 3 marca 2025 r. Mimo upływu terminu, skarżący nie uiściła wpisu oraz nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Dlatego należy wskazać, że WSA w sposób prawidłowy, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego oraz nieuzupełnienia braków formalnych skargi.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.