I GZ 386/22

I GZ 386/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Pietrasz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 478/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J.A. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 478/22 odrzucił skargę J. A. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 października 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Sąd I instancji wskazał, że spornym postanowieniem Prezes NFZ uchylił postanowienie dyrektora Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z 8 października 2019 r. i stwierdził niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Postanowienie doręczono do rąk skarżącej – J. A. – w dniu 15 października 2021 r.
W skardze złożonej w dniu 27 stycznia 2022 r. strona "odwołała się od zajęcia wierzytelności ... pisma otrzymanego 26 stycznia 2022 r."
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na jej wniesienie po terminie wynikającym z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.).
Sąd I instancji uznał, że powyższy wniosek organu jest zasadny, bowiem 30-dniowy termin na wniesienie skargi na ww. postanowienie Prezesa NFZ z 1 października 2021 r., wynikający z przywołanego art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał 15 listopada 2021 r. Natomiast skargę złożono 27 stycznia 2022 r.
W związku z tym podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ww. ustawy, z którego wynika, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Sąd zwrócił przy tym uwagę, że otrzymane wg oświadczenia skarżącej w dniu 26 stycznia 2022 r. pisma (załączone do skargi), tj. postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego, jak też zawiadomienie o wznowieniu realizacji zajęcia wierzytelności, nie są bezpośrednio zaskarżalne, ani do sądu administracyjnego, ani nawet w postępowaniu egzekucyjnym. Stąd też skargę należało traktować jako wniesioną od ww. postanowienia wierzyciela.
Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi do czasu wydania niniejszego postanowienia, jako że brak było podstaw do żądania opłaty od pisma (art. 222 Prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi). W konsekwencji nie wydano też dodatkowego orzeczenia, o którym mowa w art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. A. wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że "w chwili odwołania się do NFZ nie otrzymała pisma, że zostało przekazane do Sądu dlatego został uchybiony termin". Wskazała, że "została wprowadzona w błąd przez ZUS oraz Urząd Pracy gdzie po ręcie mąż zarejestrował się w Urzędzie Pracy ja byłam u męża ubezpieczona i te jednostki zapewniły mi że nadal nic się nie zmieniło i dalej jestem ubezpieczona".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności należy wskazać, że prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że wniesioną skargę J. A. należy traktować jako wniesioną od postanowienia wierzyciela z dnia 1 października 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Należy zgodzić się z oceną Sądu I instancji, że otrzymane wg oświadczenia skarżącej w dniu 26 stycznia 2022 r. pisma (załączone do skargi), tj. postanowienie z dnia 17 stycznia 2022 r. w sprawie podjęcia na podstawie zawieszonego postępowania egzekucyjnego, jak też zawiadomienie o wznowieniu realizacji zajęcia wierzytelności, nie są bezpośrednio zaskarżalne, ani do sądu administracyjnego, ani nawet w postępowaniu egzekucyjnym.
Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Stosownie do art. 57 § 1 u.p.e.a., po ustaniu przyczyny zawieszenia organ egzekucyjny podejmuje zawieszone postępowanie egzekucyjne, zawiadamiając o tym zobowiązanego. Jednocześnie organ egzekucyjny przystępuje do czynności egzekucyjnych. Obowiązek wydania postanowienia o podjęciu postępowania wynika jednoznacznie z art. 56 § 3 u.p.e.a., przepis ten traktuje o "postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania", w czym mieści się nie tylko postanowienie o zawieszeniu (odmowie zawieszenia) postępowania, ale także o podjęciu (odmowie podjęcia) zawieszonego postępowania. Zestawiając ze sobą przepisy art. 17 § 1, art. 57 § 1 oraz art. 56 § 3 u.p.e.a., należy dojść do wniosku, że podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. Ustawa wyraźnie wskazała zaskarżalność tylko postanowienia organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub odmowie zawieszenia tego postępowania - art. 56 § 4 u.p.e.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 613/12). Wskazano również, że w myśl art. 6 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a., organy egzekucyjne działają na podstawie przepisów prawa. Skoro żaden przepis u.p.e.a., czy też odpowiednio stosowane przepisy k.p.a., nie przewidują zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, zatem zażalenie jest niedopuszczalne.
W niniejszym postępowaniu spornym postanowieniem z dnia 1 października 2021 r., nr [...] Prezes NFZ na podstawie art. 17 § 1, art. 34 § 2 pkt 3a w zw. z art. 18 ustawy z dnia 7 sierpnia 2020 r. o postępowaniu w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427) i art. 50 ust. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1285) uchylił postanowienie Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia 7 października 2019 r., znak: DEU.5106.381.2019 AG i orzekł o niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie z dnia 1 października 2021 r. wraz z pouczeniem o przysługującym stronie skarżącej środku odwoławczym (tj. skardze) oraz terminie do jego wniesienia zostało doręczone J. A. w dniu 15 października 2021 r. W dniu 27 stycznia 2022 r. (data nadania) skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia 1 października 2021 r.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zatem 30 dniowy termin na wniesienie skargi na ww. postanowienie upływał w dniu 15 listopada 2021 r. Skargę natomiast wniesiono 27 stycznia 2022 r., z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.