I GZ 13/25

I GZ 13/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-01-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Smoleń /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ
Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 46 § 2 pkt 1 lit.b,   art. 58 § 1 pkt 3,  art. 220 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia U. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1486/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi U. R. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 21 marca 2024 r., nr WIOSIP/Nr 487/2024 w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1486/24, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę U. R. ("skarżąca") oraz zwrócił wpis sądowy od ww. skargi na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ("organ", "KRRiT") z dnia 21 marca 2024 r., w przedmiocie umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 21 maja 2024 r. wezwał skarżącą do podania numeru PESEL w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei, zarządzeniem z dnia 24 maja 2024 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Sąd I instancji stwierdził, że odpisy ww. zarządzeń zostały doręczone skarżącej w dniu 4 czerwca 2024 r., a więc termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez nadesłanie numeru PESEL upłynął z dniem 11 czerwca 2024 r. Skarżąca uiściła wpis w dniu 14 czerwca 2024 r. (karta 30 akt sądowych), a pismo zawierające numer PESEL skarżącej zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 14 czerwca 2024 r. (karta 29 akt sądowych). A zatem wpis oraz ww. brak formalny skargi zostały uzupełnione przez skarżącą po terminie, skutkiem czego Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca podnosząc, że wszelkie pisma, które wysłała dokonano w terminach ustalonych przez Sąd. W sprecyzowanym (na wezwanie Sądu) piśmie procesowym z dnia 3 października 2024 r., wyjaśniła m.in., że występują u niej problemy zdrowotne, a oglądanie telewizji jest jej potrzebne. Wniosła o rozpatrzenie jej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew zarzutom zawartym w zażaleniu, Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, ponieważ jej brak formalny i fiskalny nie został usunięty w siedmiodniowym terminie.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z kolei zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. - pismo strony - gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej to pismo. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi wzywa się wnoszącego, aby je uzupełnił, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, wezwanie do nadesłania numeru PESEL skarżącej, jak również zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącej w dniu 4 czerwca 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych). Siedmiodniowy termin zarówno na uiszczenia wpisu, jak i na uzupełnienie ww. braku formalnego skargi upłynął skarżącej w dniu 11 czerwca 2024 r. Skarżąca w sposób prawidłowy została pouczona o sposobie uzupełnienia braków i skutkach ich nieuzupełnienia w terminie.
Skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 200 zł w dniu 14 czerwca 2024 r. (potwierdzenie uiszczenia wpisu - karta 30 akt sądowych), z kolei pismo zawierające numer PESEL skarżącej zostało nadane w urzędzie pocztowym również w dniu 14 czerwca 2024 r. (koperta karta 29 akt sądowych).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zestawienie powyższych dat jednoznacznie wskazuje, że ww. brak formalny i fiskalny skargi nie został usunięty przez skarżącą w siedmiodniowym terminie. Zasadnie zatem Sąd I instancji przyjął, że niewykonanie powyższych wezwań we wskazanym terminie obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.
Na marginesie należy wyjaśnić, że w treści sprecyzowanego pismem procesowym z dnia 3 października 2024 r. zażalenia, skarżąca nie zaprezentowała argumentacji zmierzającej do podważenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi, lecz przedstawiła swoje stanowisko względem kwestionowanego rozstrzygnięcia podjętego przez organ administracyjny. Twierdzenia skarżącej m.in., że oglądanie telewizji jest jej potrzebne wykraczały poza ramy postępowania zażaleniowego, którego celem jest wyłącznie kontrola prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi na skutek nieuzupełnienia jej braków formalnych i fiskalnych w wyznaczonym terminie, z tego względu nie podlegały one ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.