I GZ 127/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA o umorzeniu postępowania w sprawie prawa pomocy, uznając, że rozpoznanie wniosku było zbędne z uwagi na wcześniejsze, nieskuteczne wnioski strony.
Skarżący R. P. złożył zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu, które umorzyło postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. WSA uznał, że twierdzenia strony we wniosku nie zostały poparte dowodami i uniemożliwiają ocenę przesłanek z art. 165 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, powołując się na art. 249a p.p.s.a., zgodnie z którym postępowanie w przedmiocie prawa pomocy umarza się, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne. NSA uznał, że skarżący był świadomy braków swoich wniosków i miał możliwość ich skorygowania, a ponowne złożenie wniosku było zbędne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Po 1441/14, które umorzyło postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Sprawa dotyczyła odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013. Sąd I instancji umorzył postępowanie, wskazując, że twierdzenia strony we wniosku o prawo pomocy nie zostały poparte dowodami, a przedstawione dane uniemożliwiały ocenę przesłanek z art. 165 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając niezgodność postanowienia ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 249a p.p.s.a., postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy umarza się, gdy rozpoznanie wniosku stało się zbędne. NSA uznał, że skarżący, składając kolejny wniosek o prawo pomocy, był świadomy braków poprzednich wniosków i miał możliwość ich skorygowania. W związku z tym, rozpoznanie kolejnego wniosku było zbędne, co uzasadniało umorzenie postępowania przez Sąd I instancji. NSA stwierdził, że Sąd I instancji nie naruszył przepisów procesowych i prawidłowo ustalił stan faktyczny.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy może być uznane za zbędne, jeśli strona wielokrotnie składała podobne wnioski, nie korygując ich braków, co prowadzi do wniosku, że dalsze postępowanie w tym zakresie jest niecelowe.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro skarżący wielokrotnie występował z wnioskami o prawo pomocy i był świadomy ich braków, to rozpoznanie kolejnego wniosku było zbędne, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 249a p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 249a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy umarza się, jeśli rozpoznanie wniosku stało się zbędne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 165
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Okoliczności przewidziane w tym artykule uniemożliwiały dokonanie oceny wniosku o prawo pomocy.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rozpoznanie wniosku o prawo pomocy było zbędne z uwagi na wcześniejsze, nieskuteczne wnioski strony. Strona była świadoma braków swoich wniosków i miała możliwość ich skorygowania.
Odrzucone argumenty
Postanowienie WSA o umorzeniu postępowania było niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym.
Godne uwagi sformułowania
rozpoznanie wniosku było zbędne skarżący był świadom braków wywodzonych żądań w przedmiocie prawa pomocy miał zatem możliwość skorygowania uprzednich popełnianych niedociągnięć i uchybień
Skład orzekający
Janusz Zajda
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki zbędności rozpoznania wniosku o prawo pomocy w sytuacji powtarzających się, wadliwych wniosków strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji powtarzających się wniosków o prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI GZ 127/18 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2018-05-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2018-04-18 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Janusz Zajda /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6550 Hasła tematyczne Prawo pomocy Sygn. powiązane III SA/Po 1441/14 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2018-12-19 I GZ 292/18 - Postanowienie NSA z 2018-09-14 I GZ 101/19 - Postanowienie NSA z 2019-04-26 Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2017 poz 1369 art. 165, art. 249a Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2018 r. sygn. akt III SA/Po 1441/14 w zakresie umorzenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 22 marca 2018 r., sygn. akt III SA/Po 1441/14 umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy R. P. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013. Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd I instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięć następujące ustalenia. Postanowieniem z 20 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Pismem z 8 marca 2018 r. skarżący wystąpił ze sprzeciwem od powyższego postanowienia. Sąd I instancji uzasadniając motywy podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że w niniejszym postępowaniu skarżący występował już z żądaniami przyznania prawa pomocy. W kwestii żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu wypowiadał się referendarz sądowy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, a także Naczelny Sąd Administracyjny. W ocenie Sądu I instancji twierdzenia zawarte w oświadczeniu majątkowym strony nie zostały poparte żadnymi dowodami, natomiast przedstawione we wniosku dane uniemożliwiały dokonanie oceny czy w sprawie wystąpiły okoliczności przewidziane w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej ppsa). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z obowiązującym art. 249a ppsa, postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy umarza się jeśli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Należy również zaznaczyć, że art. 249a ppsa może znaleźć zastosowanie w postępowaniach toczących się w trybie art. 165 ppsa, a więc wówczas, gdy strona powtórnie wnosi o przyznanie prawa pomocy po uprzednim oddaleniu jej wniosku w tym przedmiocie, bądź domaga się – w drodze zmiany wcześniejszego postanowienia przyznającego stronie prawo pomocy – rozszerzenia jego zakresu ergo przyznania tego prawa w szerszym zakresie (R. Hauser, M Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2015, str. 989) W przedmiotowej sprawie podstawą umorzenia przez Sąd I instancji postępowania w przedmiocie kolejnego, wywiedzionego przez skarżącego, wniosku o przyznanie mu prawa pomocy, była okoliczność, że rozpoznanie wniosku było zbędne, a więc druga z przywołanych przesłanek art. 249a ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela i za słuszną uznaje ocenę wniosku skarżącego, jakiej dokonał Sąd I instancji, a przed nim referendarz sądowy. Analiza akt sprawy jednoznacznie wskazuje, iż podlegający ocenie wniosek skarżącego zawarty w piśmie z 5 grudnia 2017 r. nie był pierwszym wnioskiem w przedmiocie przyznania prawa pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2013 r. Fakt występowania już z żądaniami przyznania prawa pomocy w tej tylko sprawie, prowadzi do słusznego stwierdzenia przez Sąd I instancji, że skarżący (wnioskodawca) był świadom braków wywodzonych żądań w przedmiocie prawa pomocy. Miał zatem możliwość skorygowania uprzednich popełnianych niedociągnięć i uchybień przy wnoszeniu po raz kolejny o zwolnienie go od opłat i kosztów sądowych. Reasumując, Sąd I instancji nie dopuścił się przy rozpoznaniu sprawy naruszenia przepisów procesowych jak również w sposób niewadliwy ustalił stan faktyczny sprawy, który zasadnie przemawiał za umorzeniem postępowania wywołanego kolejnym wnioskiem skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI