I GZ 102/05

I GZ 102/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-09-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Kazimierz Brzeziński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
I SA/Rz 379/04 - Wyrok WSA w Rzeszowie z 2006-04-06
I GZ 206/06 - Postanowienie NSA z 2006-10-12
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Rz 379/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi C. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Rz 379/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu C. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w ½ części, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Sąd po dokonaniu analizy sytuacji materialnej skarżącego uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w połowie od wpisu wynoszącego 200 zł wskazując, że skarżący uzyskuje stałe dochody z pracy i jest w stanie pokryć część kosztów sądowych. W zażaleniu na to postanowienie Cz. P. wniósł o jego uchylenie podnosząc, że wskutek zbiegu prowadzonych przeciwko niemu dwóch egzekucji (administracyjnej i komorniczej), zadłużenia w ZUS na kwotę 4.133 zł, kosztów prowadzonych spraw, najmu mieszkania i wydatków związanych z leczeniem nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04, niepubl.). Zgodnie z brzmieniem § 3 art. 246 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę stan rzeczy istniejący w dacie wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że dochody skarżącego z pracy w dacie złożenia wniosku przekraczały 2.000 zł, zaś płacone przez niego alimenty wynosiły 700 zł miesięcznie, a koszty związane z ich egzekucją przez komornika, według wyjaśnień skarżącego zawartych w sprzeciwie, kształtowały się w różnej wysokości w poszczególnych miesiącach, nie przekraczały jednak kwoty 140 zł. Skarżący nie wykazał, by jego wynagrodzenie za pracę podlegało dalszemu zajęciu oraz by wydatki na mieszkanie i leczenie kształtowały się w takiej wysokości, żeby uniemożliwiały mu uiszczenie części wpisu w kwocie 100 zł. Sąd I instancji prawidłowo w związku z tym uznał, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy tylko w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania się skarżącego. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Uzasadnienie
P O S T A N O W I E N I E
Dnia 8 września 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie:
Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński
po rozpoznaniu w dniu 8 września 2005 r.
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej
zażalenia C. P.
na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Rz 379/04
o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
w sprawie ze skargi C. P.
na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu
z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...]
w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji
postanawia: oddalić zażalenie
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2005 r. sygn. akt I SA/Rz 379/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu sprzeciwu C. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 listopada 2004 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji, przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w ½ części, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek.
Sąd po dokonaniu analizy sytuacji materialnej skarżącego uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w połowie od wpisu wynoszącego 200 zł wskazując, że skarżący uzyskuje stałe dochody z pracy i jest w stanie pokryć część kosztów sądowych.
W zażaleniu na to postanowienie C. P. wniósł o jego uchylenie podnosząc, że wskutek zbiegu prowadzonych przeciwko niemu dwóch egzekucji (administracyjnej i komorniczej), zadłużenia w ZUS na kwotę 4.133 zł, kosztów prowadzonych spraw, najmu mieszkania i wydatków związanych z leczeniem nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04, niepubl.).
Zgodnie z brzmieniem § 3 art. 246 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien wziąć pod uwagę stan rzeczy istniejący w dacie wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że dochody skarżącego z pracy w dacie złożenia wniosku przekraczały 2.000 zł, zaś płacone przez niego alimenty wynosiły 700 zł miesięcznie, a koszty związane z ich egzekucją przez komornika, według wyjaśnień skarżącego zawartych w sprzeciwie, kształtowały się w różnej wysokości w poszczególnych miesiącach, nie przekraczały jednak kwoty 140 zł.
Skarżący nie wykazał, by jego wynagrodzenie za pracę podlegało dalszemu zajęciu oraz by wydatki na mieszkanie i leczenie kształtowały się w takiej wysokości, żeby uniemożliwiały mu uiszczenie części wpisu w kwocie 100 zł.
Sąd I instancji prawidłowo w związku z tym uznał, że sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy tylko w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia połowy wpisu sądowego bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania się skarżącego.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.