I GSK 997/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną A.Z. od wyroku WSA w Gdańsku, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora IAS w Gdańsku dotyczącą cła antydumpingowego i podatku VAT. Sprawa dotyczyła importu rowerów i części rowerowych, które według zgłoszeń celnych miały pochodzić z Indii, jednak organy celne ustaliły, że ich rzeczywistym krajem pochodzenia są Chiny. Wskutek tego organy celne określiły należne cło antydumpingowe w wysokości 3.390.625 zł oraz różnicę w VAT w wysokości 779.842 zł. Ustalenia opierały się na analizie dokumentów i oświadczeniach indyjskiego eksportera, który przyznał, że sprowadzał towary z Chin, montował je w Indiach (system CKD), a następnie eksportował do Polski. WSA uznał te ustalenia za prawidłowe, odrzucając zarzuty dotyczące wadliwości postępowania dowodowego. Sąd podkreślił, że nawet jeśli świadectwa pochodzenia wydane przez indyjską izbę handlową były formalnie poprawne, nie są one wiążące dla organów UE w obliczu poważnych poszlak wskazujących na inne pochodzenie towarów. WSA uznał również, że przedłożenie nieprawdziwych danych przez indyjskiego eksportera w celu uzyskania indyjskiego świadectwa pochodzenia stanowi czyn z art. 87 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, co uzasadnia przedłużenie terminu przedawnienia długu celnego. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty naruszenia prawa materialnego nie mogły być skuteczne, ponieważ skarżący kwestionował ustalenia faktyczne, a nie błędną wykładnię lub zastosowanie prawa. NSA wyjaśnił, że dla przedłużenia terminu przedawnienia wystarczy ustalenie przez organy celne, że istnieją znamiona czynu zabronionego (strona przedmiotowa), bez konieczności prawomocnego skazania karnego. Sąd podkreślił, że kwalifikacja czynu jako podlegającego postępowaniu karnemu leży w kompetencji organów celnych dla celów administracyjnych, zgodnie z orzecznictwem TSUE.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie, że organy celne mogą przedłużyć termin przedawnienia długu celnego w przypadku czynów zabronionych, nawet jeśli miały one miejsce poza UE lub sprawca nie został prawomocnie skazany. Potwierdzenie, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji nie mogą być kwestionowane za pomocą zarzutu naruszenia prawa materialnego w skardze kasacyjnej.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z cłem antydumpingowym i VAT, ale jego zasady dotyczące przedawnienia i granic skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie w prawie celnym i administracyjnym.
Zagadnienia prawne (3)
Czy czyn polegający na wprowadzeniu w błąd indyjskiej izby handlowej w celu uzyskania świadectwa pochodzenia towarów chińskich może stanowić podstawę do przedłużenia terminu przedawnienia długu celnego na gruncie prawa polskiego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, czyn polegający na umyślnym wprowadzeniu w błąd organu celnego i narażeniu należności celnych na uszczuplenie, nawet jeśli dotyczy podmiotu spoza UE, może stanowić podstawę do przedłużenia terminu przedawnienia długu celnego.
Uzasadnienie
NSA wyjaśnił, że dla przedłużenia terminu przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC wystarczy ustalenie przez organy celne, że istnieją znamiona czynu zabronionego (strona przedmiotowa), który podlega postępowaniu sądowemu w sprawach karnych. Nie jest wymagane prawomocne skazanie karne ani ustalenie winy sprawcy przez organy celne.
Czy ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji dotyczące pochodzenia towarów i popełnienia czynu zabronionego mogą być kwestionowane w skardze kasacyjnej poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia prawa materialnego nie może być wykorzystywany do kwestionowania ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji. Strona powinna podnosić zarzuty naruszenia przepisów postępowania.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że zarzut naruszenia prawa materialnego dotyczy błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania normy prawnej do ustalonego stanu faktycznego. Kwestionowanie samych ustaleń faktycznych powinno odbywać się za pomocą zarzutów naruszenia przepisów postępowania.
Czy świadectwo pochodzenia wydane przez państwo trzecie jest wiążące dla organów celnych Unii Europejskiej w przypadku istnienia wątpliwości co do rzeczywistego pochodzenia towarów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, świadectwo pochodzenia wydane przez państwo trzecie nie jest absolutnie wiążące i nie uniemożliwia organom UE zbadania rzeczywistego pochodzenia towarów za pomocą innych środków, jeśli istnieją poważne poszlaki wskazujące na inne pochodzenie.
Uzasadnienie
NSA potwierdził stanowisko WSA, że organy celne mogą badać rzeczywiste pochodzenie towarów, nawet jeśli posiadają świadectwo pochodzenia z innego kraju, jeśli istnieją obiektywne przesłanki wskazujące na nieprawdziwość tego świadectwa. W tym przypadku zbieżność danych towarowych z Chin i Indii wskazywała na chińskie pochodzenie.
Przepisy (7)
Główne
k.k.s. art. 87 § § 1
Ustawa z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy
Umyślne wprowadzenie w błąd organu uprawnionego do kontroli celnej i narażenie należności celnych na uszczuplenie.
UKC art. 103 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
Umożliwia przedłużenie terminu na powiadomienie dłużnika o zaksięgowaniu uszczuplonych kwot należności celnych, jeżeli organ nie mógł określić prawidłowej kwoty wskutek popełnienia czynu podlegającego ściganiu karnemu.
Pomocnicze
UKC art. 77 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny
p.p.s.a. art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy skargi kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres rozpoznania sprawy przez NSA.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi kasacyjnej.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § pkt 2 lit. a
Podstawa zasądzenia kosztów postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wprowadzenie polskich organów celnych w błąd co do pochodzenia towarów z Chin, mimo przedstawienia świadectw pochodzenia z Indii, stanowi czyn zabroniony, uzasadniający przedłużenie terminu przedawnienia długu celnego. • Dla przedłużenia terminu przedawnienia długu celnego wystarczy ustalenie przez organy celne znamion czynu zabronionego (strona przedmiotowa), bez konieczności prawomocnego skazania karnego. • Kwestionowanie ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji nie może być dokonywane za pomocą zarzutu naruszenia prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Czyn podlegający sądowemu postępowaniu karnemu może być skierowany jedynie przeciwko organowi państwa członkowskiego UE, a nie przeciwko podmiotowi spoza UE (np. indyjskiej izbie handlowej). • Przedłożenie przez obywatela Indii nieprawdziwych dokumentów w celu uzyskania indyjskiego świadectwa pochodzenia nie pozostaje w związku przyczynowym z powstaniem długu celnego, który powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
Godne uwagi sformułowania
nie można utożsamiać zarzutów błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego • zarzut naruszenia prawa materialnego nie może opierać się na wadliwym (kwestionowanym przez stronę) ustaleniu faktu • kwalifikacja czynu, jako 'czynu podlegającego postępowaniu sądowemu w sprawach karnych' leży w kompetencji organów celnych • nie stanowi stwierdzenia, że rzeczywiście popełnione zostało przestępstwo, lecz jest dokonywana jedynie w ramach i dla celów postępowania o charakterze administracyjnym
Skład orzekający
Dariusz Dudra
przewodniczący
Beata Sobocha-Holc
członek
Piotr Kraczowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że organy celne mogą przedłużyć termin przedawnienia długu celnego w przypadku czynów zabronionych, nawet jeśli miały one miejsce poza UE lub sprawca nie został prawomocnie skazany. Potwierdzenie, że ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji nie mogą być kwestionowane za pomocą zarzutu naruszenia prawa materialnego w skardze kasacyjnej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji związanej z cłem antydumpingowym i VAT, ale jego zasady dotyczące przedawnienia i granic skargi kasacyjnej mają szersze zastosowanie w prawie celnym i administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii pochodzenia towarów i unikania ceł, co jest istotne dla branży importowej. Wyjaśnia również ważne zasady proceduralne dotyczące skargi kasacyjnej i przedawnienia.
“Chińskie rowery z indyjskim paszportem? NSA wyjaśnia, kiedy można zapłacić cło po latach.”
Dane finansowe
WPS: 3 390 625 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.