I GSK 990/25

I GSK 990/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-11-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Henryk Wach /sprawozdawca/
Joanna Salachna /przewodniczący/
Michał Kowalski
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Sygn. powiązane
III SA/Gl 827/24 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2024-12-16
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Gl 827/24 w sprawie ze skargi R. S. na czynność Prezydenta Miasta Jaworzna z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty dotacji celowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 16 grudnia 2024 r., III SA/Gl 827/24 oddalił skargę R. S. na czynność Prezydenta Miasta Jaworzna z [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty dotacji celowej.
R. S. (dalej: "skarżący kasacyjnie") wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i rozpoznania skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wniesiono o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego od strony przeciwnej. Ponadto zawarto oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez dokonanie błędnej wykładni następujących przepisów, a to:
a) art. 60 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 z 4 lutego 2011 r. tj. z 13 maja 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1324) przez przyjęcie, że wskazany w ustawie zwrot, że podmioty określone w art. 8 ust. 1 ustawy "mogą" otrzymywać dotacje celowe jest podstawą uprawnienia właściwego organu gminy do oceny prawa do dotacji wyżej wymienionych podmiotów na podstawie kryteriów pozaustawowych, a nie delegacją dla organu gminy do podjęcia decyzji w formie uchwały o stworzeniu możliwości dotowania działalności tych podmiotów z budżetu gminy co do zasady;
b) art. 60 ust. 2 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 z 4 lutego 2011 r. tj. z 13 maja 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 1324) poprzez błędne przyjęcie, że uprawnienie rady gminy obejmujące prawo uchwalania wysokości i zasady ustalania i rozliczania dotacji celowej obejmuje również prawo do odmowy wypłaty dotacji mimo spełnienia przez dotowany podmiot warunków podmiotowych określonych w ust. 1 wymienionego przepisu wymienionej ustawy, co skutkuje przyjęciem, że Gmina uchwala uchwałę realizując ust. 1 wyżej wymienionej ustawy może jednocześnie uchwalać przepisy stanowiące podstawę odmowy faktycznej wypłaty dotacji dla podmiotów spełniających kryteria ustawowe do jej otrzymania z uwagi na spełnienie obowiązku objęcia opieką dziecka w wieku do lat trzech;
c) § 3 ust. 2 uchwały Rady Miasta Jaworzna nr XXXIX/564/2018 poprzez przyjęcie, że uregulowanie wskazujące na obowiązek zachowania terminu na poinformowanie Gminy o liczbie dzieci objętych opieką za danych okres stanowi regulację umożliwiającą Gminie odmowę wypłaty dotacji, co skutkuje zastosowaniem normy prawy miejscowego jako normy o charakterze warunkowym odnośnie do udzielenia dotacji wobec podmiotu spełniającego kryterium z art. 8 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat trzech, podczas gdy regulacja gminna może mieć wyłącznie charakter ustalający zasady i sposób wypłaty dotacji, a nie warunkowanie wypłaty co do zasady wobec podmiotów nadal spełniających kryteria ustawowe;
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Prezydent Miasta Jaworzna nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzyosobowym, gdyż skarżący kasacyjnie zrzekł się przeprowadzenia rozprawy a organ nie zażądał jej przeprowadzenia.
Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2024 r., I GSK 1033/23
uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 4 kwietnia 2023 r., III SA/Gl 100/23 (LEX nr 3693386) oddalający skargę na czynność Prezydenta Miasta Jaworzno w przedmiocie odmowy zawarcia umowy na udzielenie dotacji celowej za miesiące od marca do grudnia 2022 r. oraz odmowy wypłaty dotacji celowej przedstawił w trybie art. 190 p.p.s.a. następującą wykładnię prawa:
"Przede wszystkim zasadne okazało się stanowisko skarżącego o wadliwym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji art. 221 ust. 1 i 2 ustawy o finansach publicznych. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji nie wynika to, by skarżący prowadził działalność opisaną w poszczególnych ustępach tego artykułu, to jest by stanowił podmiot niezaliczany do sektora finansów publicznych i niedziałający w celu osiągnięcia zysku. Z tego względu zastosowanie względem skarżącego przepisu regulującego przyznawanie dotacji tego rodzaju podmiotom było nieuzasadnione. Wywodzenie z tego przepisu obowiązku zawarcia przez skarżącego umowy w przedmiocie dotacji było zatem bezzasadne. Powinność ta nie wynika także z żadnego z ustępów art. 60 ustawy o opiece nad dziećmi do lat trzech ani z postanowień uchwały Rady Miasta Jaworzno. Stanowisko uzależniające prawo skarżącego do wypłaty dotacji od obowiązywania zawartej z Miastem Jaworzno umowy nie znajduje zatem oparcia w przepisach prawa. Rozpoznając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odstąpi zatem od stawiania skarżącemu takiego wymagania i oceni skargę z wyłączeniem powinności zawarcia umowy. Natomiast, wbrew stanowisku skarżącego, powołane przez niego przepisy prawa nie gwarantują otrzymania dotacji, żądanie to podlega ocenie uprawnionego do tego organu. Zaproponowana w skardze kasacyjnej wykładnia art. 60 ust. 1 ustawy o opiece nad dziećmi do lat trzech jest w tej części błędna."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po ponownym rozpoznaniu sprawy w wyroku z 24 czerwca 2024 r., III SA/Gl 261/24 uwzględniającym skargę na czynność Prezydenta Miasta Jaworzna z 19 grudnia 2022 wyraził w trybie art. 153 p.p.s.a. następującą ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania:
"Prezydent zobowiązany będzie rozpatrzyć wnioski Skarżącego o przyznanie dotacji, stosując kryteria jej przyznania określone w Uchwale, przy czym uwzględni Uchwałę Nr 323/XIV/2018 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach z dnia 26 kwietnia 2018 r., w której stwierdzono nieważność Uchwały Nr XXXIX/564/2018 Rady Miejskiej w Jaworznie w części dotyczącej § 4 ust. 1 i 2 z powodu istotnego naruszenia art. 60 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2018 r. poz. 603) polegającego na nieuprawnionym ustaleniu terminu składania wniosku o udzielenie dotacji. W uzasadnieniu ww. uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach wskazano m.in., że "ustawa o opiece nad dziećmi do lat 3, nie wprowadza jako warunku przyznania dotacji terminu złożenia wniosku o dotację, co wynika z faktu, iż dotacja ta jest dotacją celową, nie zaś podmiotową. Celowy charakter dotacji oznacza, że jest ona przyznawana na realizację zadań realizowanych przez podmioty prowadzące działalność, o której mowa w tej ustawie, a nie na dofinansowanie działalności bieżącej tych podmiotów. Podmioty te nie są obowiązane do wyprzedzającego rok budżetowy planowania liczby dzieci, które mają być objęte opieką, lecz mogą ubiegać się o dotację w każdym czasie w ciągu roku budżetowego, jeśli realizują zadania, na które dotacja jest przyznawana. Wprowadzenie terminu składania tych wniosków przez beneficjentów jest zatem niedopuszczalne. Powoduje to bowiem ograniczenie podmiotowe dotacji, w sytuacji gdy dotacja ta ma charakter wyłącznie celowy. Kolegium zauważyło, "że przytoczone przepisy ustawy o opiece nad dziećmi do lat 3 nie uprawniają Rady Miejskiej do określenia trybu udzielania dotacji. Tymczasem określenie terminu składania wniosków o udzielenie dotacji, należy do zagadnień dotyczących trybu udzielania dotacji, a organ stanowiący uprawniony jest jedynie do określania wysokości i zasad ustalania oraz rozliczania dotacji celowe."
Czynnością z [...] lipca 2024 r. Prezydent Miasta Jaworzna po rozpoznaniu wniosków R. S. z 5 grudnia 2022 r., prowadzącego Prywatny K. D. "M. M." o wypłatę dotacji celowej za miesiące: sierpień, wrzesień, październik 2022 r. poinformował, że zostały rozpatrzone negatywnie, ponieważ złożono je z naruszeniem § 3 ust. 2 Uchwały Nr XXXIX/564/2018 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia [...] marca 2018 r. w sprawie wysokości, zasad ustalania i rozliczania dotacji celowej dla podmiotów prowadzących żłobki oraz kluby dziecięce na terenie Miasta Jaworzna.
Zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację (...) albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 146 § 1 p.p.s.a. normujący postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określa kompetencję sądu administracyjnego w fazie orzekania w razie uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 16 grudnia 2024 r., III SA/GI 827/24 nie stwierdził: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (odpowiednie stosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.). Według art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej. Zasada ta wynika z art. 183 § 1 p.p.s.a. i oznacza pełne związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. Przytoczone w tym środku odwoławczym przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Według art. 190 p.p.s.a., sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, jak i przepisy postępowania. Wykładnia prawa dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny nie może wykraczać poza zakres kognicji i orzekania, wyznaczony zasadą związania granicami skargi kasacyjnej. Jednocześnie przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny granice sprawy podlegają zawężeniu do granic, w jakich Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną. Wydanie wyroku przez wojewódzki sąd administracyjny z pominięciem wykładni dokonanej w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy sformułowaniu takiego zarzutu w skardze kasacyjnej prowadzi do jej uwzględnienia. Adresatem normy z art. 190 p.p.s.a. jest sąd, któremu sprawa została przekazana, a zastosowanie wskazanego przepisu w konkretnej sprawie przyspiesza postępowanie sądowoadministracyjne przez ostateczne przesądzenie pewnych kwestii spornych jeszcze przed przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Wykładnia prawa dokonana w trybie art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a., wiąże nie tylko sąd pierwszej instancji i kasatora, ale także Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku wydanego w tej sprawie po ponownym jej rozpatrzeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach będąc z mocy art. 190 p.p.s.a. związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2024 r., I GSK 1033/23 uwzględnił ją w wyroku z 24 czerwca 2024 r., III SA/Gl 261/24. Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w składzie obecnym w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego z 16 grudnia 2024 r., III SA/GI 827/24 wydanego po ponownym rozpatrzeniu wniosków R. S. z 5 grudnia 2022 r. jest zobowiązany zbadać zgodność podstaw kasacyjnych z wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, jak również z oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w trybie art. 153 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 24 czerwca 2024 r., III SA/Gl 261/24.
Przyjmuje się, że: "Naruszenie przez organ administracji publicznej art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Natomiast niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej przewidzianej w komentowanym przepisie jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.)" – tak: A. Kabat [w:] B. Dauter , M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 153. "Natomiast niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej wyrażonej w orzeczeniu sądu administracyjnego jest naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.)" – tak: J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 153.
Przy ponownym rozpoznaniu granice sprawy podlegają zawężeniu do granic, w jakich Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną, w tym postępowaniu nie ma już zastosowania art. 134 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy wojewódzki sąd administracyjny jest związany zarzutami i wnioskami skargi i nie bada już w pełnym zakresie zgodności z prawem zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, lecz w zakresie wytyczonym przepisem art. 190 p.p.s.a. Inaczej mówiąc, prawodawca założył że Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną, będąc związany przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a. dostrzegł już wszystkie naruszenia prawa, a w uzasadnieniu wyroku wyraził kompletną wykładnię prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Z mocy art. 170 p.p.s.a. (Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby) wskazany prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego wytyczył granice rozpoznania sprawy po uchyleniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Według art. 190 zdanie drugie p.p.s.a., nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oparcie skargi kasacyjnej wbrew temu zakazowi na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa, ustaloną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny zawsze powoduje oddalenie skargi kasacyjnej. Skoro w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2024 r. jednoznacznie przedstawił prawidłowy wykładnię przepisów art. 60 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, to jest to wykładnia niepodważalna. Wykładnia prawa dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku wydanym na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. musi być uznana za jedynie słuszną, nawet gdyby sąd I instancji i strony miały odmienne stanowisko (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 kwietnia 2016 r., I GSK 1088/14, LEX nr 2081039). Gdyby Sąd I instancji pominął w swym ponownym orzeczeniu wykładnię prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, byłoby to istotne uchybienie uzasadniające wniesienie skargi kasacyjnej zawierającej zarzut naruszenia art. 190 p.p.s.a.
Oparcie skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny zwalnia Naczelny Sąd Administracyjny od merytorycznej oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Nie ma jednak przeszkód normatywnych, aby w takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywy zawężone do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.
Zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2) p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, co oznacza że w skardze kasacyjnej należy sformułować w sposób jednoznaczny podstawy kasacyjne oraz umotywować je w taki sposób, aby poszczególne fragmenty uzasadnienia można było połączyć z poszczególnymi zarzutami. Wskazanie podstaw skargi kasacyjnej wymaga zatem prawidłowego ich określenia w samej skardze kasacyjnej, co oznacza konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił Sąd I instancji oraz uzasadnienia zarzutu ich naruszenia. Prawidłowe sformułowanie skargi kasacyjnej opierającej się na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie - musi polegać na wskazaniu postaci naruszenia prawa materialnego.
Skarga kasacyjna została oparta na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a., w pkt II. a) i b) petitum kasator zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 60 ust. 1 i 2 ustawy o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 przez błędną ich wykładnię "przez przyjęcie" oraz "poprzez błędne przyjęcie." Natomiast, w pkt II. c) kasator zarzucił naruszenie § 3 ust. 2 uchwały Nr XXXIX/564/2018 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 27 marca 2018 r. w sprawie wysokości, zasad ustalania i rozliczania dotacji celowej dla podmiotów prowadzących żłobki oraz kluby dziecięce na terenie Miasta Jaworzna "poprzez przyjęcie".
Należy przypomnieć, że podstawą prawną rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 16 grudnia 2024 r., III SA/GI 827/24 jest art. 151 p.p.s.a., co oznacza że Sąd I instancji nie stwierdził naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a także innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawidłowo przyjął, że Prezydent Miasta Jaworzna uwzględnił wykładnię prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 stycznia 2024 r., oraz ocenę prawną i wskazania wyrażone w trybie art. 153 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 24 czerwca 2024 r., III SA/Gl 261/24. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyraził w zaskarżonym skargą kasacyjną wyroku z 16 grudnia 2024 r. prawidłową ocenę prawną dotyczącą § 3 ust. 2 uchwały Nr XXXIX/564/2018 Rady Miejskiej w Jaworznie z 27 marca 2018 r.: "Z akt administracyjnych wynika, że skarżący zwrócił do Prezydenta Jaworzna z wnioskiem o udzielenie dotacji za miesiące: sierpień, wrzesień, październik, 2022 r., dopiero 5 grudnia 2022 r. (okoliczność bezsporna). Natomiast ww. uchwała z dnia 27 marca 2018 r., w § 3 ust. 2 stanowi że "podmiot prowadzący żłobek lub klub dziecięcy przedkłada w terminie do 3 dnia każdego miesiąca wniosek o wypłatę miesięcznej transzy dotacji wraz z wykazem dzieci objętych opieką w żłobku lub klubie dziecięcym w miesiącu poprzedzającym przekazanie transzy, wskazując okres, w którym były objęte opieką". Regulacja ta jest jasna i nie pozostawia wątpliwości co do wprowadzonych w niej rozwiązań. Wynika z niej wprost, że prowadzący winien przedkładać w terminie do 3 dnia każdego miesiąca wniosek o wypłatę miesięcznej transzy dotacji wraz z wykazem dzieci objętych opieką. Uchwała nie przewiduje bowiem żadnych odstępstw od tej reguły, nie reguluje też możliwości dokonywania korekt. Ponadto dotacja będzie przekazywana z dołu - co wynika z § 3 ust. 1 Uchwały - w miesięcznych transzach, w terminie do 15 dnia następnego miesiąca za miesiąc poprzedni, w zależności od liczby dzieci objętych opieką w żłobku lub klubie dziecięcym w miesiącu poprzedzającym przekazanie transzy."
Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a.
Z tego powodu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a.
oddalił skargę kasacyjną.