I GSK 869/22

I GSK 869/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc
Joanna Salachna
Małgorzata Grzelak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Sygn. powiązane
III SA/Po 1221/21 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2022-01-26
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 270-273
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia NSA Joanna Salachna Protokolant asystent sędziego Marta Górniak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Po 1221/21 w sprawie ze skargi Gminy D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2021 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 565/21 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Gminy D. na rzecz Zarządu Województwa Wielkopolskiego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 26 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1221/21, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę Gminy D. (dalej: skarżąca) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 22 czerwca 2021 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Po 565/21 w przedmiocie negatywnej oceny projektu.
Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Od przedmiotowego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 273 § 2 poprzez przyjęcie, że w sprawie nie została spełniona przesłanka późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżąca mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W uzasadnieniu podano argumenty na poparcie zarzutów postawionych w petitum skargi kasacyjnej.
Wskazując na powyższe zarzuty, na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu.
Ewentualnie, w razie uznania, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, w oparciu o art. 188 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi z dnia 16 sierpnia 2021 r. poprzez orzeczenie o:
1) wznowieniu postępowanie zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2021 r. (sygn. akt III SA/Po 565/21);
2) zmianie prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2021 r. (sygn. akt III SA/Po 565/21) poprzez uwzględnienie skargi z dnia 30 marca 2021 r. oraz stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, a także o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Komisję Odwoławczą Instytucji Zarządzającej WRPO 2014+.
Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. wniesiono o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kasacyjnie zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa Wielkopolskiego wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt, za podstawę orzekania przyjęto następujący stan sprawy.
WSA w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Po 565/21, oddalając skargę Gminy na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 17 lutego 2021 r. w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Wielkopolskiego Regionalnego programu Operacyjnego przychylił się do stanowiska Instytucji Zarządzającej Wielkopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2014-2020 (dalej: IZ WRPO) w przedmiotowej sprawie, że zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu – budowa, przebudowa, rozbudowa dróg i pozostałej infrastruktury transportu publicznego, a także wykonanie kanalizacji deszczowej dla ścieżki rowerowej stanowią koszt niekwalifikowalny projektu. Wobec powyższego, Gmina D. powinna na wezwanie IZ WRPO do złożenia korekty, przenieść wydatki związane z tym zakresem robót do części niekwalifikowalnej projektu. Jak wskazał WSA w Poznaniu, wnioskodawca mimo wezwania o uzupełnienie lub poprawienie projektu w tym zakresie, sam zadecydował o pozostawieniu wyżej wskazanych kosztów w kosztach kwalifikowalnych, co było niezgodne z Regulaminem konkursu (część III.D pkt 4 ppkt "d"). WSA w Poznaniu nie znalazł podstaw do uznania, aby ocena przedmiotowego projektu została przeprowadzona z naruszeniem wskazanych przez skarżącą przepisów, a tym. samym z naruszeniem zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności, czy zasady równego dostępu do pomocy. Wobec tego, WSA w Poznaniu w pełni podzielił ocenę dokonana przez organ, że projekt nie spełnił ww. kryterium formalnego nr 13, co jest jednoznaczne z uzyskaniem negatywnej oceny projektu.
W dniu 16 sierpnia 2021 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem z dnia 22 czerwca 2021 r.
Sąd I instancji oddalił ww. skargę o wznowienie postępowania, uznając, iż jest ona niezasadna, gdyż w ocenie Sądu nie została spełniona przesłanka wskazana w art. 273 § 2 p.p.s.a.
Powyższe stanowisko Sądu I instancji należy podzielić.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania nie jest zwykłym postępowaniem sądowym, ani też postępowaniem ze skargi kasacyjnej, lecz ma ono charakter nadzwyczajny, gdyż może doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania muszą być zachowane wymogi określone w dziale VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a.
Jak już powiedziano, postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania, o którym mowa w Dziale VII ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma charakter nadzwyczajny, umożliwia bowiem ponowne rozpatrzenie sprawy, która była już wcześniej przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego i zakończona została w sposób uregulowany w przepisach prawa, a rozstrzygnięcie tej sprawy pozostaje w obrocie prawnym. Skarga o wznowienie postępowania sądowego przysługuje od określonych orzeczeń i została oparta na stosunkowo wąsko określonych podstawach, które w ocenie ustawodawcy pozwalają na przełamanie skutku prawomocności orzeczenia. Ze względu na wyjątkowy charakter tego postępowania przesłanki wznowienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. Celem tej instytucji jest weryfikacja orzeczenia prawomocnego pod kątem enumeratywnie wyliczonych, kwalifikowanych naruszeń prawa oraz – w razie ich stwierdzenia – usunięcie z obrotu prawnego wadliwego orzeczenia i zastąpienia go rozstrzygnięciem wolnym od wad (zob. K. Celińska – Grzegorczyk, Pozbawienie jednostki możności obrony praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2018, s. 213 i n.; H. Knysiak - Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, komentarz do art. 270, LEX/el). Ponadto przyjmuje się, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko takie okoliczności, które są następstwem zdarzeń zaistniałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (zob. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck, Warszawa 2023 r., s. 1396).
Gmina D. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2021 r., powołując jako podstawę wznowieniową przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W uzasadnieniu skargi o wznowienie strona skarżąca wskazała, że po uprawomocnieniu ww. wyroku wykryto okoliczności faktyczne mogące mieć wpływ na wynik postępowania. Jak podała skarżąca, z udostępnionej jej informacji wynika, że organ w ramach przedmiotowego konkursu przyznał dofinansowanie dla projektów obejmujących poszerzenie jezdni i budowę kanalizacji deszczowej. W tym zakresie strona powołała się na pismo Naczelnika Wydziału Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego z 10 sierpnia 2021 r. WSA oddalając skargę o wznowienie stwierdził, że z tego pisma wynika jedynie, iż w ramach analizowanego konkursu przyznano dofinansowanie dla projektów obejmujących swoim zakresem poszerzenie jezdni i budowę kanalizacji deszczowej. Natomiast z powyższego pisma nie wynika, że były to jedyne cele do zrealizowania wskazywane w ramach określonego wniosku o dofinansowanie. Z tym stanowiskiem Sądu I instancji należy się zgodzić. Pismo na które powołuje się skarżąca kasacyjnie nie zawiera w swojej treści żadnych dodatkowych informacji, jakie zdaje się sugerować strona skarżąca. Regulamin konkursu jasno określał projekty przewidziane do wsparcia. Organ, a za nim Sąd w kwestionowanym wyroku stwierdził, że można dofinansować inwestycje polegające m. in. na poszerzeniu jezdni oraz budowie kanalizacji deszczowej. Niezależnie jednak od tego koszty wskazanych powyżej działań stanowią koszty niekwalifikowalne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1860).