I GSK 867/19

Sprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej od wyroku WSA w Bydgoszczy, który uchylił decyzję odmawiającą zwrotu należności celnych. Spór koncentrował się na interpretacji przepisów dotyczących terminu do złożenia wniosku o zwrot należności celnych. Wniosek o zwrot został złożony w kwietniu 2018 r., podczas gdy pierwotna decyzja określająca wysokość długu celnego została doręczona w lipcu 2014 r. Organy celne uznały, że wniosek został złożony po upływie trzyletniego terminu wynikającego z art. 236 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC). Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jednak, że z dniem 1 maja 2016 r. wszedł w życie Unijny Kodeks Celny (UKC), który uchylił WKC. Zgodnie z art. 121 ust. 3 UKC, termin do złożenia wniosku o zwrot należności celnych ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania odwoławczego. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin trzyletni, który rozpoczął bieg w lipcu 2014 r., nie upłynął przed wejściem w życie UKC, a zatem zastosowanie powinien mieć przepis o zawieszeniu biegu terminu. W konsekwencji, WSA uchylił decyzję organu odwoławczego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną organu, podzielił stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że w przypadku braku wyraźnych przepisów przejściowych w UKC, należy stosować reguły prawa intertemporalnego, które generalnie przemawiają za bezpośrednim działaniem nowego prawa. NSA uznał, że zastosowanie art. 121 ust. 3 UKC do sytuacji, gdzie termin rozpoczął bieg pod rządem WKC, ale nie upłynął przed wejściem w życie UKC, nie narusza zakazu działania prawa wstecz (lex retro non agit). Sąd odwołał się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego i własnej praktyki, wskazując, że nowe prawo może być stosowane do stosunków prawnych trwających w momencie jego wejścia w życie. W związku z tym, NSA oddalił skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający