I GSK 785/23

I GSK 785/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Kraczowski
Piotr Piszczek
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
III SA/Gl 937/22 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2023-03-15
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 265 poz 2572
art. 90 ust. 2b, art. 90 ust. 4;
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Rady Miasta R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 937/22 w sprawie ze skargi A. U. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia 25 stycznia 2002 r. nr XXXVII/328/02 w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Rady Miasta R. na rzecz A. U. 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 937/22 w sprawie ze skargi A. U. na uchwałę Rady Miasta R. z dnia 25 stycznia 2022 r., w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli stwierdził nieważność § 3 ust. 2 i 3 załącznika uchwały oraz zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Od powyżej wskazanego wyroku organ złożył skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 90 ust. 2b z dnia 7 września 1991 r. (Dz. U. z 1991 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.) - dalej: "u.s.o.", poprzez:
1) niewłaściwe zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu, że zgodnie z tym przepisem dotacja na każdego ucznia w niepublicznym przedszkolu przysługiwała w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia,
2) błędną wykładnię polegającą na:
a) bezpodstawnym uznaniu, że użyte w tym przepisie pojęcie "wydatki bieżące" należy tak interpretować jak było interpretowane w orzecznictwie pojęcie wydatków publicznych użyte w art. 165 ustawy o finansach publicznych, obowiązującej w dacie uchwalenia przez Radę Miasta R. uchwały Nr [...] z dnia 25 stycznia 2002 r. w sprawie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli w R.,
b) nieuwzględnieniu przepisu art. 28 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych oraz przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, obowiązujących w dacie uchwalenia przez Radę Miasta R. uchwały Nr [...] z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie zmiany uchwały [...] z dnia 25 stycznia 2002 r. w sprawie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych przedszkoli w R.
Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżąca wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenie oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej.
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, bo przeprowadzona przez Sąd pierwszej instancji kontrola administracji publicznej nie narusza wskazanych w środku odwoławczym przepisów prawa. Natomiast odnosząc się do wskazanych w skardze kasacyjnej zarzutów należy wskazać na słuszne stanowisko Sądu pierwszej instancji, który w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku stwierdził, że wprowadzając sporne zapisy uchwały organ wykroczył poza delegację ustawową, naruszając przy tym art. 90 ust. 2b w związku z art. 90 ust. 4 u.s.o.
Artykuł 90 ust. 4 u.s.o. nie nadaje uprawnienia organom stanowiącym do wskazania w uchwale dodatkowych kryteriów przyznania dotacji. Ustawodawca bowiem w omawianym przepisie upoważnił organ jednostki samorządu terytorialnego jedynie do określenia w sposób techniczny (formalny) zakresu danych, które wniosek ma zawierać. Użyte w omawianym przepisie stwierdzenie "tryb rozliczania" ma podobne znaczenie dla ustalania kryteriów rozliczania dotacji. Wskazany przepis nakazuje ponadto wprost organowi stanowiącemu jednostki samorządu terytorialnego ustalenie trybu i zakresu kontroli prawidłowości wykorzystywania udzielonych dotacji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2021 r., sygn. akt I GSK 1910/18). Przepis ten nie nadaje więc organowi stanowiącemu ustalania dodatkowych regulacji. Tym samym nie sposób uznać, aby stanowisko organu było w tej kwestii właściwe, bowiem przepis art. 90 ust. 4 u.s.o. nie przyznaje organowi możliwości ustalania dodatkowych kryteriów wypłacania dotacji, poza ustaleniem szczegółowych zasad ich przyznawania i ich rozliczania.
Mając na uwadze kwestię sporną w niniejszej sprawie, należy wskazać, że treść art. 90 ust. 2b u.s.o. w dacie wydania zaskarżonej uchwały wskazywała, że organ nie mógł dokonać swego rodzaju rozróżnienia przedszkoli na te z oddziałami żłobkowymi lub integracyjnymi. Tym samym wbrew argumentacji skargi kasacyjnej organ nie dokonał niewłaściwego zastosowania art. 90 ust. 2b u.s.o. bowiem przepis ten dotyczył wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych bez ich rozdzielania na poszczególne ich typy. Natomiast w orzecznictwie wskazuje się, że wprowadzony do art. 90 u.s.o. zwrot "wydatki bieżące" ustawodawca z jednej stronie odnosi do wydatków ustalonych w budżecie, a z drugiej strony - do wydatków ponoszonych w przedszkolach prowadzonych przez gminę, a więc wydatków rzeczywiście ponoszonych w danym roku budżetowym przez gminę na działalność przedszkola. Oznacza to, że wydatki bieżące muszą obejmować wydatki w danym roku budżetowym, a nie w ujęciu historycznym. Prawidłowo prowadzona publiczna gospodarka finansowa opiera się na planach finansowych, których sporządzenie przewidują przepisy ustawy o finansach publicznych (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt I GSK 314/18). Tym samym nie było możliwości aby przyznać rację skarżącemu kasacyjnie organowi, że dokonano błędnej wykładni polegającej na bezpodstawnym uznaniu, że pojęcia wydatków bieżących, powinny być interpretowane, jak termin w ustawie o finansach publicznych.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi kasacyjnej wskazany w punkcie 2 ppkt b petitum skargi kasacyjnej, bowiem przepisy ustawy o systemie oświaty nie wskazują, że przedszkola, które prowadzą oddziały żłobkowe, podlegają wyłączeniu w stosunku do wydatków ponoszonych w przedszkolach publicznych.
Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzutu skargi kasacyjnej za nieusprawiedliwione, zaś stanowisko Sądu pierwszej instancji za zgodne z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.