I GSK 783/25

I GSK 783/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /sprawozdawca/
Izabella Janson
Piotr Pietrasz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 818/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-04-17
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 324
art. 14lzb ust. 2 pkt. 1 oraz art. 14 Izc
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant starszy asystent sędziego Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 818/25 w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w W. na rozstrzygnięcie Centrum Projektów Polska Cyfrowa z dnia 18 lutego 2025 r. nr CPPC-D04.73.12.18.6.2024/JR w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od C. Sp. z o.o. w W. na rzecz Centrum Projektów Polska Cyfrowa 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany: sądem I instancji lub WSA) wyrokiem z 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 818/25, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.), oddalił skargę C. Sp. z o.o. w W. (dalej zwanej: skarżącą lub spółką) na rozstrzygnięcie Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej zwanego: organem) z 18 lutego 2025 r. nr CPPC-D04.73.12.18.6.2024/JR w przedmiocie podtrzymania negatywnej oceny przedsięwzięcia.
Przedmiotem kontroli sądu I instancji w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie organu z 18 lutego 2025 r., na mocy którego podtrzymano negatywną ocenę wniosku o objęcie wsparciem przedsięwzięcia pn. [...], nr KPOD.05.02-IW.06-0018/24, złożonego przez spółkę w ramach naboru nr KPOD.05.02-IW.06-003/24 (dalej zwanego: wnioskiem). Podstawę prawną wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowił art. 14lze ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r. poz. 324, ze zm.; dalej zwanej: u.z.p.p.r.) oraz § 11 Regulaminu wyboru dla naboru nr KPOD.05.02-IW.06-003/24 Inwestycji C.1.1.1 "Zapewnienie dostępu do bardzo szybkiego Internetu na obszarach białych plam" w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (dalej zwanego: regulaminem). Wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny we wszystkich kryteriach merytorycznych ocenianych metodą zero-jedynkową oraz że łącznie otrzymał 90,24 punktu. Podkreślono również, że nie spełnił warunku określonego w § 9 ust. 4 pkt 1 regulaminu, w związku z czym nie został oceniony pozytywnie ani wybrany do objęcia wsparciem. Treść uzasadnienia zaskarżonego wyroku oraz innych orzeczeń powołanych poniżej, dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zaskarżając go w całości i wnosząc o: rozpoznanie sprawy w ciągu 30 dni, uchylenie zaskarżonego wyroku sądu I instancji w całości i przekazanie do ponownego rozpoznania przez WSA w Warszawie, zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, według norm prawem przepisanych oraz przeprowadzenie rozprawy. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego i art. 30c ust. 2 i 2a u.z.p.p.r. o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z: a) kompletnej dokumentacji w rozumieniu art. 30c ust. 2a u.z.p.p.r.; b) kart oceny; c) pism organu z 3 października 2024 r. i z 14 listopada 2024 r., skierowanych do spółek e. Sp. z o.o. i G. Sp. z o.o. tj. innych podmiotów ubiegających się o wsparcie w naborze nr KPOD.05.02-IW.06-003/24, wzywających te podmioty do korekty Załącznika nr 8 i przedstawienia dodatkowych wyjaśnień, obejmujących majątek i przyjęte założenia w wypełnionym załączniku finansowym.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego, tj. § 9 ust. 4 pkt 1 regulaminu w związku z § 7 ust. 2 regulaminu i art. 14lzb ust. 2 pkt. 1 oraz art. 14 Izc u.z.p.p.r. przez przyjęcie przez sąd, że:
1) organ prawidłowo dokonał oceny kryterium merytorycznego nr 3;
2) wady narzędzia do oceny kryterium merytorycznego numer 3 tj. Załącznik nr 8 do wniosku, na którym wnioskodawca opierał swoje wyliczenia finansowe, nie mają charakteru istotnego i uchybienia techniczne tego narzędzia nie miały wpływu na wynik oceny merytorycznej i nie przesądziły o negatywnej ocenie wniosku – podczas gdy spełnienie kryterium merytorycznego nr 3 pn. "Sytuacja finansowa Ostatecznego odbiorcy i wykonalność finansowa Przedsięwzięcia", stanowiącego część Zasad oceny Przedsięwzięć w Inwestycji Cl.1.1. KPO organ ocenił nieprawidłowo, a wady narzędzia (Załącznik nr 8 w pliku MS Excel) miały negatywny wpływ na ocenę wniosku;
2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 14lza ust. 1 i ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 4 i § 9 ust. 5 regulaminu przez przyjęcie, że nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów ubiegających się o wsparcie i dokonania oceny wniosku w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, podczas, gdy organ dopuścił się naruszenia zasady równego traktowania podmiotów ubiegających się o wsparcie, a ocena wniosku została dokonana w sposób nieprzejrzysty i nierzetelny, co przejawiało się w:
1) zaniechaniu wezwania skarżącej do przekazania dodatkowych informacji i wyjaśnień, bądź do skorygowania/uzupełnienia wniosku w części dotyczącej Załącznika nr 8, w sytuacji, gdy:
a) dostarczone wnioskodawcom (w tym skarżącej) w toku konkursu narzędzie (MS Excel) do oceny kryterium merytorycznego nr 3, tj. załącznik nr 8 do wniosku, który musiał być składany wraz z wnioskiem sam zawierał błędy krytyczne w formułach, które w efekcie wymuszały na wnioskodawcach wykonywanie operacji na danych nieopisanych w instrukcji wypełniania załącznika nr 8 i w efekcie mogły wpłynąć na błędy w innych formułach, czy też dawać subiektywne przekonanie w oczach komisji oceniającej projekt o nieprawidłowości wypełnienia Załącznika nr 8, co finalnie miało wpływ na negatywną ocenę wniosku, a o krytycznych błędach w formułach organu wiedziała i mimo tego nie zdecydowała się ich skorygować na etapie trwającego naboru;
b) w toku dokonywania ocen innych wniosków składanych w ramach naboru, ta sama komisja oceniająca projekt (dalej zwane: KOP) wzywała inne podmioty ubiegające się o wsparcie do złożenia dodatkowych informacji i wyjaśnień, bądź do skorygowania/uzupełnienia wniosków w zakresie kryterium merytorycznego nr 3, tj. Załącznika nr 8 do wniosku;
c) wskazane w Załączniku nr 8 przepływy pieniężne skarżącej – bazujące na rocznych sprawozdaniach finansowych spółki – wykazywały wartość dodatnią, a więc świadczyły o spełnieniu przez skarżącą kryterium merytorycznego nr 3, ocenianego metodą zero-jedynkową;
2) zaniechaniem wezwania skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień w trakcie dokonywania oceny merytorycznej wniosku przez KOP pomimo tego, że instrukcja wypełnienia Załącznika nr 8 do wniosku nie wskazuje, jak drobiazgowe mają być opisane we wniosku i przyjęte przez wnioskodawcę założenia, a skarżąca Załącznik nr 8 wypełniła zgodnie z treścią instrukcji.
Skarżący kasacyjnie przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentację na poparcie powyższych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną powinno zawierać ocenę przedstawionych w tej skardze zarzutów. Przepis ten określa tym samym zakres, w jakim NSA realizuje obowiązek uzasadnienia wyroku oddalającego skargę kasacyjną – modyfikując treść normy prawnej zawartej w art. 141 § 4 p.p.s.a. Norma zawarta w art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie) umożliwia zatem ograniczenie uzasadnienia wyroku NSA wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, mając powyższe na uwadze, ograniczył rozważania w niniejszej sprawie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej i wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.
Według art. 174 pkt 2) p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu przepisów postępowania jest niezbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty przy wyrokowaniu przez sąd I instancji. Przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, tylko jedynie weryfikuje zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. nie decyduje każde im uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez wpływ, o którym mowa należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem przepisom postępowania stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego I instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Wynikającym z art. 176 p.p.s.a. obowiązkiem strony wnoszącej skargę kasacyjną jest więc nie tylko wskazanie podstaw kasacyjnych, lecz również ich uzasadnienie, co w odniesieniu do zarzutu naruszenia przepisów postępowania powinno się wiązać z uprawdopodobnieniem istnienia wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.
Istota sporu w tej sprawie sprowadza się do prawidłowości stanowiska sądu I instancji, który kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie stwierdził, że ocena wniosku o objęcie wsparciem przedsięwzięcia pn. [...], nr KPOD.05.02-IW.06-0018/24, złożonego przez spółkę w ramach naboru nr KPOD.05.02-IW.06-003/24 została przeprowadzona w sposób nie naruszający prawa.
W niniejszej sprawie objęte zarzutem naruszenia przepisów prawa materialnego zostały art. 14lza ust. 1 i ust. 2 u.z.p.p.r. w zw. z § 7 ust. 4 i § 9 ust. 5 oraz § 9 ust. 4 w zw. z § 7 ust. 2 regulaminu w związku z pkt 3 kryterium merytorycznego pn. "Sytuacja finansowa Ostatecznego odbiorcy i wykonalność finansowa Przedsięwzięcia".
Przede wszystkim zauważyć należy, że nie budzi wątpliwości, że przepisy te są przepisami prawa procesowego. Dla ich skuteczności, w myśl art. 174 ust. 2 p.p.s.a., niezbędne jest zatem wykazanie, choćby w sensie potencjalnym, istotnego wpływu na wynik sprawy. Tymczasem w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej nie zawarto ani uzasadnienia tego zarzutu, ani próby wykazania jego wpływu na wyniki sprawy.
Przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Powołany przepis określa zatem treść wyroku sądu, w sytuacji uwzględnienia skargi złożonej na negatywną ocenę projektu, a jego zastosowanie stanowi wynik kontroli dokonanej przez sąd administracyjny.
Zgodnie z art. 14lzb ust. 1 u.z.p.p.r., instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej. Natomiast zgodnie z art. 14lzc tej ustawy, instytucja ta dokonuje oceny przedsięwzięć pod kątem spełniania kryteriów wyboru. Z § 9 ust. 1 regulaminu wynika, że do oceny merytorycznej kierowane są wyłącznie wnioski, które uzyskały pozytywny wynik oceny formalnej. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu, ocena merytoryczna dokonywana jest w dwóch formach: po pierwsze, metodą zero-jedynkową (tj. spełnia/nie spełnia) – w odniesieniu do kryteriów merytorycznych określonych w § 7 ust. 2, a po drugie – przez przyznanie punktów za kryteria merytoryczne nr 12 – 14, również wskazane w § 7 ust. 2. Z § 9 ust. 3 regulaminu wynika, że ocena merytoryczna wniosku może zakończyć się wynikiem pozytywnym albo negatywnym. Stosownie do treści § 9 ust. 4 regulaminu, wniosek oceniany jest pozytywnie, jeżeli spełnia łącznie wszystkie kryteria formalne oraz jednocześnie: 1. wszystkie kryteria merytoryczne oceniane metodą zero-jedynkową zostały ocenione pozytywnie; 2. uzyskał najwyższą liczbę punktów spośród wszystkich wniosków złożonych na tym samym obszarze konkursowym – z zastrzeżeniem § 10 ust. 2 regulaminu; 3. dostępna kwota środków, o której mowa w § 3 ust. 5 regulaminu, jest wystarczająca do objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Zgodnie z § 9 ust. 12 regulaminu, wniosek podlega ocenie negatywnej, jeżeli nie spełnia warunków określonych w ust. 4. Tym samym po uzyskaniu pozytywnej oceny formalnej, wniosek podlega ocenie merytorycznej, dokonywanej metodą zero-jedynkową (spełnia/nie spełnia), w odniesieniu do kryteriów merytorycznych określonych w "Zasadach oceny Przedsięwzięć w Inwestycji C.1.1.1" (dalej zwanego: Zasadami oceny), stanowiących załącznik nr 5 do regulaminu (§ 9 ust. 4 pkt 1 w zw. z § 9 ust. 2 pkt 1 oraz § 7 ust. 2 regulaminu). Wszystkie te kryteria muszą zostać spełnione, aby wniosek mógł uzyskać pozytywną ocenę merytoryczną (§ 9 ust. 4 pkt 1 regulaminu), a tym samym przejść do dalszej weryfikacji pod kątem warunków określonych w § 9 ust. 4 pkt 2 i 3 regulaminu. Niespełnienie choćby jednego z tych kryteriów skutkuje oceną negatywną wniosku.
W Zasadach oceny, w rozdziale 3 zatytułowanym "Kryteria merytoryczne oceny Przedsięwzięć w Inwestycji C1.1.1", w wierszu 3 pn. "Sytuacja finansowa Wnioskodawcy i wykonalność finansowa Przedsięwzięcia", wskazano, że: "Weryfikowane jest czy sytuacja finansowa Wnioskodawcy nie zagraża realizacji i utrzymaniu rezultatów Przedsięwzięcia oraz czy przedstawione zostały wiarygodne źródła współfinansowania Przedsięwzięcia (o ile takie jest wymagane dla jego realizacji). W ramach oceny sytuacji finansowej Wnioskodawcy sprawdzany będzie potencjał finansowy Wnioskodawcy do realizacji Przedsięwzięć, który badany będzie w relacji do sumy dofinansowania wnioskowanego na wszystkich obszarach konkursowych, na które Wnioskodawca złożył Wnioski o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w naborze. Potencjał finansowy Wnioskodawcy będzie badany na podstawie danych finansowych przedstawionych przez Wnioskodawcę w załączniku finansowym nr 8 do Wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, według wskazanych w nim zasad. Kryterium zostanie uznane za spełnione, jeśli dla każdego roku indywidualnie przepływy finansowe będą większe niż 0.".
Z powyższego wynika, że na organie spoczywał obowiązek przeprowadzenia oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy, w szczególności pod kątem zagrożeń dla realizacji oraz trwałości rezultatów przedsięwzięcia, jak również wiarygodności przedstawionych źródeł finansowania. W ramach tej oceny organ powinien również zweryfikować potencjał finansowy wnioskodawcy w odniesieniu do łącznej kwoty wnioskowanego dofinansowania we wszystkich obszarach konkursowych, w których złożono wnioski. Ocena ta powinna zostać dokonana na podstawie danych finansowych zawartych w załączniku nr 8 do wniosku, zgodnie z informacjami i zasadami w nim określonymi. Natomiast w załączniku finansowym nr 8, w zakładce pn. "Opis kryterium i instrukcja", określono sposób, w jaki należy wypełnić wniosek. W punkcie 3, znajdującym się w części zatytułowanej "II etap sprawdzania kryterium: Przedstawione zostały wiarygodne źródła współfinansowania przedsięwzięcia", wskazano, że: "Pod rachunkiem przepływów pieniężnych RPP (arkusz RPP projektu podlegającego ocenie) należy szczegółowo opisać i uzasadnić sposób ujęcia dotacji w kalkulacji przepływów rocznych. Dotację należy wykazać przy użyciu metody przychodowej, w następujący sposób: koszty będące przedmiotem dotacji (w tym amortyzacja) należy wykazać w Rachunku zysków i strat, dotację należy wykazać w Rachunku zysków i strat sukcesywnie do zaistnienia ujęcia kosztów w księgach, dotację ujętą w pozostałych przychodach operacyjnych należy rozliczać odpowiednio z biernymi rozliczeniami międzyokresowymi co należy także uwidocznić w Rachunku przepływów pieniężnych w pozycji inne korekty, rzeczywisty wpływ środków z dotacji należy wykazać w Rachunku przepływów pieniężnych we wpływach z działalności finansowej.". Ponadto w zakładce pn. "Scenariusz bazowy RPP", pod rachunkiem przepływów pieniężnych, wyodrębniono miejsce, w którym zgodnie z opisem (na żółtym tle) należało szczegółowo opisać dotychczas otrzymane dotacje ze środków publicznych oraz uzasadnienie przyjętych założeń stanowiących bazę prognozy.
Tymczasem w sprawie, zarówno eksperci KOP, jak i następnie WSA, stwierdzili że wniosek nie spełniał tego kryterium – projekt nie został zabezpieczony wiarygodnymi środkami finansowymi na jego realizację, co uzasadniało ocenę negatywną.
Nie zasługuje na uwzględnienie zatem argumentacja skarżącej, że kryterium to spełniła, wskazując m.in. że w załączonych dokumentach finansowych wykazane były dodatnie przepływy pieniężne, co jej zdaniem automatycznie oznaczało jego spełnienie.
Pozytywna wartość formalnych wyliczeń finansowych (dodatni wynik przepływów) nie jest równoznaczna z uznaniem kryterium za spełnione, jeżeli brak jest wiarygodności i rzetelności danych leżących u podstaw tych wyliczeń. Kryterium nr 3 ma charakter zero-jedynkowy, lecz ocena "tak/nie" dokonywana jest nie tylko na podstawie suchych wyników kalkulacji, ale przede wszystkim na podstawie oceny wiarygodności, kompletności i należytego uzasadnienia danych finansowych przedstawionych we wniosku.
W przedmiotowym wniosku eksperci KOP w swoich ocenach szczegółowo wykazali uchybienia w finansowym Załączniku nr 8, w szczególności: a) nieujawnienie dotychczas otrzymanych dotacji publicznych: w arkuszu "Scenariusz bazowy RPP" skarżąca pozostawiła niewypełnione pole dotyczące dotacji, mimo wyraźnego wymogu instrukcji wypełniania. Tym samym nie wykazano wpływu ewentualnych dotacji otrzymanych wcześniej na obecną sytuację finansową wnioskodawcy, co utrudnia ocenę wiarygodności prognoz; b) brak opisu przyjętych założeń finansowych: skarżąca nie zamieściła wymaganego opisu założeń stanowiących podstawę prognozy finansowej (również w arkuszu "Scenariusz bazowy RPP"), choć instrukcja jednoznacznie tego wymagała. W efekcie organ nie mógł zweryfikować, czy prognoza opiera się na realistycznych podstawach; c) niewłaściwe ujęcie dotacji w prognozach: w arkuszu prognozy finansowej skarżąca wykazała pozycje "C.I.2 Dotacje" jako coroczne wpływy pieniężne (56,67 tys. zł rocznie przez lata n do n+5), co było merytorycznie błędne. Dotacja (gdyby została przyznana) nie stanowi przecież, corocznego wpływu – tymczasem wprowadzenie takich wartości sztucznie zawyżyło wyniki kalkulatora oceny finansowej. Co więcej, skarżąca nie opatrzyła żadnym wyjaśnieniem takiego sposobu ujęcia dotacji w rachunku przepływów (mimo wymogu wpisania odpowiedniego opisu w formularzu); d) brak uzasadnienia źródeł finansowania publicznego: w arkuszu "Oceniany projekt RPP" nie przedstawiono wymaganego szczegółowego uzasadnienia planowanego finansowania dotacyjnego ani metodologii jego ujęcia. Częściowo opisano co prawda wkład własny (środki niepubliczne) w arkuszu "Bilans i RZiS" projektu, jednak nie podano analogicznego opisu dla dotacji, co stanowiło istotne przeoczenie w kontekście oceny zdolności finansowej projektu; e) nierealne założenia dotyczące wkładu własnego z zysku: z dokumentacji wynika, że finansowanie inwestycji z zysku wykazano jako "wpłaty dokonane przez właścicieli" (wiersz C.I.3 arkusza RPP projektu). A zatem choć formalny wynik finansowy (sumaryczne przepływy pieniężne) mógł wyjść dodatni, to jednak nie był on poparty danymi źródłowymi ani logicznymi założeniami. W ocenie ekspertów przedstawione informacje nie dawały gwarancji wykonalności finansowej projektu. Stąd w pełni zasadne było uznanie przez KOP (a następnie sąd I instancji), że wniosek nie spełnił kryterium nr 3, mimo że w arkuszu kalkulacyjnym suma przepływów wyszła na plus. Podsumowując, organ prawidłowo zastosował kryterium merytoryczne nr 3. Skarżąca nie przedstawiła we wniosku wymaganych, wiarygodnych danych finansowych ani nie wykazała odpowiedniego zabezpieczenia finansowego projektu.
WSA słusznie też uznał, że sam fakt istnienia usterki technicznej w pliku Excel nie oznacza automatycznie, że ocena projektu była nieprawidłowa. Organ, oceniając wniosek, brał pod uwagę treść finansowych założeń i dane wpisane przez wnioskodawcę, a nie wyłącznie mechaniczny wynik arkusza. Ponadto żaden z uczestników konkursu poza skarżącą nie zgłosił wadliwości arkusza, która uniemożliwiałaby ocenę. Skarżąca zaś nie wykazała, że błąd ten w jakikolwiek sposób zadecydował o negatywnym wyniku oceny. Instytucja oceniająca nie ma zaś obowiązku poszukiwania danych, których wnioskodawca nie podał, ani poprawiać za wnioskodawcę wprowadzonych przez niego wartości. Jeżeli pewne pola zostały pozostawione puste lub wypełnione niewłaściwie, konsekwencje spadają na wnioskodawcę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uznania, że zaistniały okoliczności, które uzasadniałyby wezwanie do poprawienia lub uzupełnienia wniosku na podstawie § 9 ust. 5 regulaminu. To wnioskodawca przygotowując wniosek zobowiązany jest do uwzględnienia zasad zawartych w regulaminie i wskazówek podanych w instrukcji wypełniania wniosku, ponieważ tam umieszczone zostały kryteria, które będą brane pod uwagę przy jego ocenie. Składający wnioski, chcąc otrzymać wsparcie finansowe na projekt w ramach określonego programu operacyjnego, zobowiązani są nie tylko zapoznać się z samym programem i jego założeniami, ale również z adresowanymi do wszystkich zainteresowanych innymi dokumentami tego programu, a w szczególności z dokumentem dotyczącym kryteriów wyboru finansowanych operacji w ramach tego programu i dokumentem określającym sposób wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz skrupulatnie przestrzegać szczegółowych zasad ich sporządzania, mając na uwadze, że wszelkie uproszczenia, skróty myślowe czy rachunkowe będą poddane ocenie i mogą jako niejednoznaczne stanowić przyczynę negatywnej oceny projektu (por. wyrok NSA z 4 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 534/14; publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Ciężar poprawnego wypełnienia wniosku oraz załączenia wymaganych dokumentów spoczywa na stronie ubiegającej się o dofinansowanie i nie należy go przerzucać na organ. Z treści indywidualnych kart oceny, stanowiących część materiału dowodowego wynika zaś, że każdy z ekspertów wskazał, że wniosek nie wymagał korekty, uzupełnienia ani złożenia wyjaśnień.
Podkreślić też należy, że każda sprawa podlega indywidualnej ocenie, a każdy wniosek może zawierać odmienny zakres uchybień i nieprawidłowości. W związku z tym nie sposób skutecznie podnosić zarzutu naruszenia zasady równego traktowania wyłącznie na tej podstawie, że inni wnioskodawcy zostali wezwani do uzupełnienia dokumentacji. Natomiast nie każda wykryta usterka w dostarczonym formularzu prowadzi automatycznie do naruszenia procedury naboru. Ocena legalności działania organu wymaga bowiem wykazania, że stwierdzone uchybienie miało realny wpływ na wynik oceny danego wniosku.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd I instancji zasadnie uznał, że ocena dokonana przez organ jest prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., skargę kasacyjną oddalił.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1935).