I GSK 735/25

I GSK 735/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący/
Henryk Wach /sprawozdawca/
Monika Krzyżaniak
Symbol z opisem
6559
Sygn. powiązane
III SA/Gl 125/25 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2025-04-07
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia del. WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Marcin Bubiński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "S. P. S. z o. o." w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 125/25 w sprawie ze skargi "S. P. S. z o. o." w K. na rozstrzygnięcie Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od "S. P. S. z o. o." w K. na rzecz Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 7 kwietnia 2025 r., III SA/Gl 125/25 oddalił skargę "S. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" w K. na rozstrzygnięcie Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
"S. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" w K. (dalej: "Skarżąca kasacyjnie") wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości oraz stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy Śląskiemu Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie do ponownego rozpatrzenia protestu. Skarżąca kasacyjnie wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.
I. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
1. przepisów prawa materialnego: art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021- 2027 (t. j.: Dz. U. 2022 r. poz. 1079 ze zm., - dalej: ustawa wdrożeniowa), poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że nie narusza zasad przejrzystości, rzetelności, bezstronności postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania oraz równego traktowania wnioskodawców, dowolne i uznaniowe korzystanie przez Organ z przewidzianych przepisami prawa powszechnie obowiązującego oraz treścią Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 nr FESL01.02-IP.01-099/242, instytucji wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia lub poprawienia wniosku, podczas gdy w ocenie Skarżącej prawidłowa wykładnia naruszonego przepisu prowadzi do wniosku, że wymienione wyżej zasady należy stosować również do czynności wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku, które - jak każda inna czynność postępowania - musi odpowiadać zasadzie przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego traktowania wnioskodawców.
2. art. 55 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z punktem 5.2.1 ppkt 1, 2, 4 i 7 Regulaminu poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że zgodnie z ich treścią wnioskodawca miał prawo do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie projektu również w zakresie, który nie został określony w wezwaniu, jak również, że w świetle punktu 5 ppkt 1, 2, 4 i 7 Regulaminu, Organ miał dowolność w zakresie wzywania wnioskodawców do poprawienia lub uzupełnienia wniosku w ramach kryteriów zero-jedynkowych, podczas gdy prawidłowa wykładnia naruszonych przepisów prowadzi do wniosku, że Organ miał obowiązek wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia wniosku i wyraźnie wskazać w nim zakres niezbędnego uzupełnienia w ramach kryteriów zero-jedynkowych.
II. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy:
1. art. 73 ust. 8 pkt 2 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z art. 45 ust 1 i 2 Ustawy Wdrożeniowej poprzez oddalenie skargi Skarżącego, pomimo, że rozstrzygnięcie Organu zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania i naruszeniem zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności i równego traktowania wnioskodawców, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny projektu i wydane rozstrzygnięcie, bowiem między innymi Organ naruszył:
2. art. 55 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z art. 45 ust. 2 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z 5.2.1. ppkt 2 i 4 Regulaminu, poprzez nieprecyzyjne, wprowadzające w błąd i godzące w zasadę równego traktowania wnioskodawców, wezwanie Skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez dołączenie prawidłowego dokumentu bankowego, potwierdzającego stan środków pieniężnych, na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie, z pominięciem wskazania w treści wezwania, że dokument ten musi być dokumentem z listy stanowiącej Załącznik nr 4 do Regulaminu, co w konsekwencji uniemożliwiło Skarżącej uzupełnienia wniosku, zgodnie z oczekiwaniami Organu i skutkowało negatywną jego oceną oraz wydaniem rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu,
3. art. 55 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z punktem 5.2.1. ppkt 7 Regulaminu, poprzez zaniechanie wezwania Skarżącej do ponownego uzupełnienia wniosku, w sytuacji, w której pierwsze wezwanie dotknięte było błędami nierzetelności, nieprecyzyjności i wprowadzało Skarżącą w błąd, co w konsekwencji uniemożliwiło Skarżącej uzupełnienie wniosku, zgodnie z oczekiwaniami Organu i skutkowało jego negatywną oceną oraz wydaniem rozstrzygnięcia w przedmiocie protestu.
Zignorowane przez Sąd I instancji naruszenia miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, gdyż po zapoznaniu się z uzasadnieniem negatywnej oceny wniosku, w którym po raz pierwszy zawarta była kompletna informacja o brakującym dokumencie - Skarżący dołączył do protestu prawidłowy dokument, a tym samym wykazał, że gdyby Organ w sposób właściwy wezwał go do uzupełnienia wniosku, to wniosek taki zostałby skutecznie uzupełniony.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów Skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 183 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.
Za podstawę wyroku z 7 kwietnia 2025 r., lll SA/GI 125/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie. 29 kwietnia 2024 r. S. P. Sp. z o.o. w K. wystąpiła o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 (Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego) dla Priorytetu FESL.Ol.OO-Fundusze Europejskie na inteligentny rozwój dla Działania: FESL.01.02-Badania, rozwój i innowacje w przedsiębiorstwach.
Pismem z 6 grudnia 2024 r. wnioskodawca został poinformowany, że w trakcie oceny merytorycznej jego wniosek został skierowany do ponownej oceny formalnej, gdyż stwierdzono wystąpienie błędów formalnych, które powodują, że kryteria formalne wyboru projektów nie zostały spełnione. Pismo zawierało prośbę o poprawę wniosku zgodnie z następującą uwagą: "Kryterium formalne: Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym: Dokumenty potwierdzające finansowanie projektu - przedstawiony dokument potwierdzający saldo na rachunku bankowym nie nosi znamion dokumentu bankowego tzn. nie został potwierdzony przez bank lub nie posiada klauzuli, iż został wygenerowany elektronicznie, nie wymaga pieczęci ani podpisu tj., że został sporządzony na podstawie art. 7 ustawy Prawo bankowe. Zatem dokument nie wpisuje się w katalog wskazany w Instrukcji wypełniania i składania WOD. Proszę o przedstawienie prawidłowego dokumentu bankowego, potwierdzającego stan środków pieniężnych, na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie". Wnioskodawca odpowiedział na to wezwanie pismem z 12 grudnia 2024 r., do którego dołączył dokumenty. Pismem z 20 grudnia 2024 r. wnioskodawca został poinformowany, że wniosek o dofinansowanie został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej. S. P. Sp. z o.o. w K. złożyła protest, który rozstrzygnięciem z 27 stycznia 2025 r. nie został uwzględniony. Uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera zatem jednoznaczne stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia.
Według art. 174 pkt 2) p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu przepisów postępowania jest niezbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty przy wyrokowaniu przez Sąd I instancji.
W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. w pkt 3. petitum skargi kasacyjnej kasator zarzucił Sądowi I instancji naruszenie wielu przepisów ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079 – dalej: z.r.z.f.) oraz zapisów Regulaminu.
Według art. 73 ust. 8 pkt 2) z.r.z.f., w wyniku rozpoznania skargi sąd może oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Przepis ten normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określając kompetencję sądu administracyjnego w fazie orzekania i co do zasady nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, ponieważ jego naruszenie przez Sąd I instancji jest zawsze następstwem uchybienia innym przepisom postępowania. W rozumieniu art. 174 pkt 2) p.p.s.a. nie jest naruszeniem przepisów postępowania (p.p.s.a.) zastosowanie przez Sąd I instancji środka określonego w ustawie – art. 73 ust. 8 pkt 2) z.r.z.f., kiedy Sąd nie stwierdzi naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 73 ust. 8 pkt 1) lit. a) z.r.z.f. - ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.
Regulacja z art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f. jest zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu. Przepisy te nie wskazują podmiotu oraz warunków otrzymania dofinansowania projektu. Regulacja ta jest zatem przepisem postępowania tj. zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu, zapewniającą przede wszystkim obronę interesów prawnych beneficjenta. Reguły z art. 45 z.r.z.f. znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki spójności obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie art. 45 ust. 1 z.r.z.f. zachodzi wówczas, kiedy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest to ustalenie z zakresu faktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjmując ustalenia faktyczne dokonane przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie zaakceptował ocenę projektu dokonaną przez komisję oceny projektów w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, ocenę zatwierdzoną przez właściwą instytucję. Sąd I instancji wyraził prawidłową ocenę prawną w omawianym zakresie: "Sąd uznał, że ocena formalna projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, z uwzględnieniem reguł, o których mowa W art. 45 ustawy wdrożeniowej, tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie naruszył art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f. przyjmując, że postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania zostało przeprowadzone przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Tym samym, zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 z.r.z.f. podniesiony w punktach 3.1 i 3.1.1. petitum skargi kasacyjnej nie jest trafny i uzasadniony.
Zgodnie z art. 55 ust. 1 z.r.z.f., na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Zarzucając naruszenie wskazanego przepisu w pkt 3.1.1. i pkt 3.1.2. petitum skargi kasacyjnej kasator kwestionuje prawidłowość wezwania z 6 grudnia 2024 r., prezentując pogląd, że zachodziła konieczność ponownego wezwania do uzupełnienia lub poprawienia wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w pierwotnym wezwaniu.
Należy wskazać, że Regulamin wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 stanowi:
"5.2 Uzupełnienie i poprawa wniosków o dofinansowanie
5.2.1 Uzupełnienie i poprawa wniosków o dofinansowanie na etapie oceny formalnej
1. W ramach kryteriów zero-jedynkowych podlegających uzupełnieniom, pracownik ION może wezwać Cię do uzupełnienia lub wyjaśnienia elementu ocenianego w danym kryterium.
2. Masz prawo do poprawy wniosku w zakresie spełnienia kryteriów zero-jedynkowych podlegających uzupełnieniom, w terminie 7 dni od dnia następującego po dniu zamieszczenia wezwania w LSI2021 (przekazania wezwania).
7. Jeżeli po weryfikacji uzupełnionego/poprawionego wniosku, nadal występują błędy, ION może ponownie wezwać do poprawy lub uzupełnienia wniosku. Zastosowanie ma wówczas punkt 2 niniejszego Podrozdziału."
Z zapisów regulaminu wynika zatem, że w pkt 1. chodzi o wezwanie do uzupełnienia lub wyjaśnienia elementu ocenianego w danym kryterium; w terminie 7 dni wnioskodawca ma prawo do poprawy wniosku w zakresie wynikającym z wezwania. Uznaniowe wezwanie przez pracownika ION może dotyczyć wyłącznie elementu ocenianego w danym kryterium. W tym wypadku chodzi o ocenę wniosku w ramach kryterium formalnego Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym. Instrukcja wypełniania wniosku (załącznik nr 4 do Regulaminu) w sposób jednoznaczny wskazuje wymagania w zakresie dokumentu potwierdzającego finansowanie projektu (który jest obowiązkowym załącznikiem do wniosku):
"Dostarcz dokument, który uwiarygadnia posiadanie środków finansowych na realizację projektu. Wskazane dokumenty potwierdzające finansowanie projektu stanowią katalog zamknięty. Oznacza to, że katalog zawiera jedyne, dopuszczalne jako obligatoryjne do załączenia dokumenty, które możesz przedstawić jako uwiarygadniające posiadanie środków finansowych na realizację projektu. Możesz udokumentować posiadanie środków finansowych na realizację projektu poprzez załączenie: a) wyciągu z rachunku bankowego Wnioskodawcy zaświadczenia bankowego/opinii bankowej o posiadaniu przez Wnioskodawcę na rachunku bankowym środków finansowych w określonej wysokości lub o posiadanej zdolności kredytowej. Zaświadczenie musi być potwierdzone przez bank; b) promesy kredytowej/ promesy leasingu finansowego / promesy pożyczki inwestycyjnej wystawionej na podstawie zweryfikowanej zdolności finansowej Wnioskodawcy przez instytucję finansową zgodną z definicją zawartą w Kodeksie Spółek Handlowych i nadzorowaną przez Komisję Nadzoru Finansowego. W przypadku gdy Wnioskodawca ubiega się o wsparcie na raty leasingu finansowego wówczas załącza promesę leasingu; c) kredyt obrotowy, kredyt na rachunku bieżącym; d) umowy zawartej na kredyt obrotowy wraz z informacją Wnioskodawcy na temat wartości dostępnych środków finansowych, które zostaną przeznaczone na realizację projektu; e) lokaty".
Te zapisy wnioskodawca znał już w chwili złożenia wniosku. Wezwanie pracownika Instytucji Organizującej Nabór - Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości (ION) z 6 grudnia 2024 r. jest jasne i czytelne: stwierdzono wystąpienie błędów formalnych, które powodują, że kryteria formalne wyboru projektów nie zostały spełnione. Pismo zawierało prośbę o poprawę wniosku zgodnie z następującą uwagą: "Kryterium formalne: Poprawność załączników i ich spójność z wnioskiem aplikacyjnym: Dokumenty potwierdzające finansowanie projektu - przedstawiony dokument potwierdzający saldo na rachunku bankowym nie nosi znamion dokumentu bankowego tzn. nie został potwierdzony przez bank lub nie posiada klauzuli, iż został wygenerowany elektronicznie, nie wymaga pieczęci ani podpisu tj., że został sporządzony na podstawie art. 7 ustawy Prawo bankowe. Zatem dokument nie wpisuje się w katalog wskazany w Instrukcji wypełniania i składania WOD. Proszę o przedstawienie prawidłowego dokumentu bankowego potwierdzającego stan środków pieniężnych, na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie."
Skoro wnioskodawca nie skorzystał z prawa do poprawy wniosku w zakresie spełnienia kryteriów zero-jedynkowych podlegających uzupełnieniom, Instytucja Organizująca Nabór - Śląskie Centrum Przedsiębiorczości (ION), a nie jej pracownik - nie miała obowiązku ponownego wezwania do poprawy lub uzupełnienia wniosku, ponieważ takie uznaniowe wezwanie może nastąpić wówczas, kiedy po weryfikacji uzupełnionego/poprawionego już wniosku nadal występują błędy. W tej sprawie bezspornym jest, że wniosek nie został w terminie poprawiony w zakresie jednoznacznie wynikającym z wezwania z 6 grudnia 2024 r., wobec tego brak było podstaw do ponownego zastosowania punktu 2 omawianego Podrozdziału Regulaminu.
Zgodnie z art. 56 ust. 7 z.r.z.f., w przypadku negatywnej oceny projektu, informacja przekazana wnioskodawcy zawiera uzasadnienie wyniku tej oceny. Sporządzenie prawidłowego uzasadnienia wyniku negatywnej oceny projektu oraz prawidłowe sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu jest niezbędnym warunkiem umożliwiającym wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu wykonanie kontroli działalności administracji publicznej. Naczelny Sad Administracyjny w wyroku z 14 listopada 2017 r., II GSK 3402/17 (LEX nr 2431890) stwierdził: "(...) uzasadnienie takiej informacji musi zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie, jednoznacznie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jedynie gdy uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, można uznać je za odpowiadające prawu. Podkreślenia zatem wymaga, że nie chodzi tu wyłącznie o kwestię formalną, czyli wyposażenie informacji o negatywnej ocenie projektu w uzasadnienie, ale o merytoryczne uzasadnienie spełniające wskazane wyżej warunki."
Należy zatem przyjąć, że uzasadnienie wyniku negatywnej oceny projektu oraz uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu powinno stanowić logiczną, zwartą całość, aby prześledzić tok rozumowania właściwej instytucji i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem. Tworzy to po stronie właściwej instytucji obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi nie powinno budzić wątpliwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po gruntownej analizie projektu i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie rozpoznania protestu zostały wyjaśnione. Kiedy uzasadnienie wyniku negatywnej oceny projektu sporządzone jest w taki sposób, że uniemożliwia przeprowadzenie jej kontroli przez sąd administracyjny zachodzi sytuacja, że sąd administracyjny nie może wykonać ustawowej funkcji sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a.).
W tej sprawie, sporządzone uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu spełnia wymogi ustawowe.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 2) p.p.s.a.
Prawidłowe sformułowanie podstawy skargi kasacyjnej opartej na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. – naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie - musi polegać na wskazaniu postaci naruszenia prawa materialnego. Błędna wykładnia to mylne zrozumienie treści przepisu, mylne odczytanie dyspozycji lub sankcji. Stawiając zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię kasator winien wskazać, na czym polegała dokonana przez sąd pierwszej instancji błędna wykładnia oraz zaprezentować własną, prawidłową wykładnię. W przypadku błędnej wykładni, przejawia się ona w nieprawidłowym zrekonstruowaniu normy prawnej z konkretnego przepisu (przepisów) polegającym na mylnym zrozumieniu jej treści lub znaczenia albo na niezrozumieniu intencji prawodawcy bądź też zastosowaniu normy nieobowiązującej. W ramach tej podstawy kasacyjnej kasator zarzucił Sądowi I instancji naruszenie przepisów prawa materialnego: w pkt 2.1. petitum skargi kasacyjnej "art. 45 ust. 1 i 2 Ustawy Wdrożeniowej poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że (...)"; w pkt 2.2. petitum skargi kasacyjnej "art. 55 ust. 1 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z punktem 5.2.1 ppkt 1, 2,4 i 7 Regulaminu poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie (...)."
Przyjmuje się, że prawo materialne to normy prawne bezpośrednio regulujące stosunki pomiędzy podmiotami prawa, określając przesłanki (fakty) powodujące ich powstanie, zmianę lub wygaśnięcie. Do prawa materialnego zalicza się również normy prawne regulujące określone obowiązki, zakazy lub nakazy i przewidujące określone sankcje za ich nieprzestrzeganie. Inaczej mówiąc, przepisy prawa materialnego to takie, które kształtują sytuację prawną podmiotu. Z kolei, przepisy postępowania określają sposób dochodzenia praw i roszczeń publicznoprawnych wynikających z prawa materialnego, normy tego prawa określają w jaki sposób i w jakich terminach ma być załatwiana konkretna sprawa administracyjna. Prawo formalne, przepisy postępowania to zespół norm prawnych regulujących postępowanie przed organami administracji publicznej, prawo to urzeczywistnia normy prawa materialnego. Przepisy postępowania mogą być zawarte w tym samym akcie normatywnym co normy prawa materialnego.
Przepisy art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f. są zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu. Przepisy te nie wskazują podmiotu oraz warunków otrzymania dofinansowania projektu. Regulacja ta zawiera zatem przepisy postępowania. Ustalenie, czy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania jest ustaleniem z zakresu faktów. Postawienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f. w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) nie może być prawnie skuteczne.
Zgodnie z art. 55 ust. 1 z.r.z.f., na wezwanie właściwej instytucji wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić wniosek o dofinansowanie projektu w zakresie określonym w wezwaniu, zgodnie z regulaminem wyboru projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania wniosku o dofinansowanie projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Jest to przepis postępowania regulujący uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu. Wskazane już zapisy Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 są zgodne z art. 55 ust. 1 z.r.z.f. Postawienie zarzutu naruszenia przepisu postępowania art. 55 ust. z.r.z.f. w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) nie może być prawnie skuteczne.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1) i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).