I GSK 698/25

I GSK 698/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-23
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Salachna
Marek Krawczak
Michał Kowalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 648/25 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-04-17
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 45 ust. 1
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski (spr.) Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia del. WSA Marek Krawczak Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 648/25 w sprawie ze skargi A w K. na rozstrzygnięcie Ośrodka Przetwarzania Informacji-Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie z dnia 6 lutego 2025 r. nr DOPI-FENG.61.26.6.2024/2025.II w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od A w K. na rzecz Ośrodka Przetwarzania Informacji-Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 648/25 na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. 2022 poz. 1079 dalej jako ustawa wdrożeniowa) oddalił skargę A im. S. S. w K. na rozstrzygnięcie Ośrodka Przetwarzania Informacji – Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie z dnia 6 lutego 2025 r. nr DOPI-FENG.61.26.6.2024/2025.II w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
A im. S. S. w K. złożyła jako lider konsorcjum B, w skład którego wchodzą również: C, D, E, F oraz G wniosek o dofinansowanie projektu pod tytułem "[...]".
Projekt obejmuje zbudowanie nowoczesnej infrastruktury chmurowej. W budżecie projektu przewidziano wkład własny wnoszony przez członków konsorcjum oraz przedsiębiorcę, w tym wkład niepieniężny o wartości 37 940 948 zł wnoszony przez przedsiębiorcę (spółkę Hewlett Packard Enterprise Polska) obejmujący nieodpłatne przekazanie na potrzeby realizacji projektu 934 licencji na oprogramowanie (HPE Machine Learning Development Environment – dalej zwane HPE MLDE) niezbędne do osiągnięcia zaplanowanych funkcjonalności budowanej infrastruktury.
Pismem z dnia 9 grudnia 2024 r. Instytucja Pośrednicząca Ośrodek Przetwarzania Informacji - Państwowy instytut Badawczy poinformowała skarżącą, że wniosek o dofinansowanie został oceniony negatywnie, ponieważ nie spełnił kryterium obligatoryjnego nr 3 ponieważ uznano, że skarżąca nie wykazała zgodności z warunkami określonymi w przewodniku kwalifikowalności wydatków, ponieważ wnoszone licencje HPE MLDE nie pozostaną bezpośrednio związane z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu, skoro wnioskodawcy zadeklarowali, że w trakcie realizacji projektu zostanie wytworzone oprogramowanie o tych samych możliwościach, jak możliwości wynikające z licencji HPE MLDE. W konsekwencji licencje te w okresie trwałości nie będą już potrzebne, ponieważ zostaną zastąpione przez oprogramowanie opracowane w ramach projektu. Instytucja Pośrednicząca uznała też, że mimo trzykrotnego wezwania skarżąca jako wnioskodawca nie wskazała, który podmiot, w jakim celu i w jakiej liczbie będzie wykorzystywał wspomniane licencje, a zatem nie można potwierdzić, że wnoszony wkład jest zasadny.
Skarżąca wniosła protest dotyczący wyniku oceny wniosku o dofinansowanie w zakresie spełnienia kryteriów wskazanych w piśmie z dnia 9 grudnia 2024 r.
Pismem z dnia 6 lutego 2025 r. Instytucja Pośrednicząca poinformowała skarżącą na podstawie art. 69 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, że protest nie został uwzględniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 648/25 skargę stwierdził, że wkład własny w postaci licencji HPE MLDE nie pozostanie bezpośrednio powiązany z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu, skoro te licencje zostaną zastąpione przez oprogramowanie opracowane w ramach projektu. Wynika to m.in. z wyjaśnień skarżącej zamieszczonych w piśmie z dnia 25 listopada 2024 r., gdzie skarżąca opisując kwestię zastosowania oprogramowania wskazała, że będzie ono umożliwiało budowę analogicznej funkcjonalności.
Sąd I instancji za prawidłowe uznał, że skarżąca w istocie nie wykazała, że wskazane licencje są niezbędne do osiągnięcia celów badawczych w całym okresie trwałości, a więc nie tylko w okresie budowy infrastruktury, ale też później, kiedy zostanie wytworzone oprogramowanie o funkcjach jeśli nie takich samych, to analogicznych jak wspomniane licencje. Wobec braku adekwatnych informacji w dokumentacji aplikacyjnej złożonej przez skarżącą oraz w składanych przez nią wyjaśnieniach nie było również możliwe przyjęcie, że wydatki zaplanowane na realizację poszczególnych zadań w projekcie są adekwatne do zakresu projektu i zasadne, skoro skarżąca nie przedstawiła informacji, które wskazywałyby, że przez okres realizacji i trwałości projektu konieczne będzie korzystanie z precyzyjnie wskazanej przez skarżącą liczby licencji HPE MLDE, ani nie wyjaśniła, kto i kiedy na poszczególnych etapach realizacji projektu będzie korzystał z tych licencji w takiej liczbie jaką wskazała skarżąca.
W skardze kasacyjnej zaskarżono wyrok Sądu I instancji w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 74 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej wyrokowi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2025 roku, sygn. akt V SA/Wa 648/25 zarzucono:
1. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i w konsekwencji jego błędne zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 w związku z art. 50 ust. 2 pkt 1) w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 pkt 1 ppkt 2 Regulaminu wyboru projektów w ramach programu Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, priorytet: II. Środowisko sprzyjające innowacjom, działanie: Badawcza Infrastruktura Nowoczesnej Gospodarki, nabór: [...], zakres: Ścieżka dla projektów z PMIB (dalej: Regulamin) w zw. z pkt Etap II Ocena merytoryczna Kryteria obligatoryjne pkt 3 lit. a) Kryteriów wyboru projektów, stanowiących załącznik nr 3 do ww. Regulaminu (dalej: Kryteria) w zw. z pkt. 3.3.3 Przewodnika kwalifikowalności wydatków dla 2 priorytetu działanie 2.4. Badawcza Infrastruktura Nowoczesnej Gospodarki program Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki (dalej: Przewodnik) polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd, że skoro w projekcie przewidziano wniesienie przez przedsiębiorcę w ramach wkładu własnego o charakterze niepieniężnym określonej liczby licencji HPE Machine Learning Development Environment (dalej: HPE MLDE) o ustalonej wartości, co nastąpiło w ramach kosztów bezpośrednich projektu dotyczących kosztów inwestycji w wartości niematerialne i prawne, to weryfikacja kwalifikowalności takich kosztów powinna była nastąpić z uwzględnieniem pkt 3.3.3 Przewodnika, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów powinna doprowadzić Sąd do wniosku, że wskaźniki określone w pkt 3.3.3 Przewodnika mają zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której następuję zakup wartości niematerialnych i prawnych, a więc nie do oceny wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorcę, co w konsekwencji spowodowało błędne zastosowanie ww. pkt Przewodnika i oddalenie skargi na rozstrzygnięcie Ośrodka Przetwarzania Informacji - Państwowego Instytutu Badawczego polegające na nieuwzględnieniu protestu z dnia 6 lutego 2025 r.;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez jego błędne zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 pkt 4 Regulaminu w zw. z pkt Etap II Ocena merytoryczna Kryteria obligatoryjne pkt 3 lit. a) i c) Kryteriów, polegające na błędnym uznaniu, że Kryteria obligatoryjne wskazane w pkt 3 lit. a) i c) Kryteriów nie zostały spełnione, podczas gdy Kryteria te zostały spełnione przez skarżącego, ponieważ wykazał on, że wydatki są zgodne z zasadami kwalifikowalności określonymi w przewodniku i są adekwatne do zakresu projektu i zasadne, a w szczególności wykazał powyższe we wniosku sporządzonym zgodnie z zasadami określonymi w Regulaminie, instrukcjach (wypełniania wniosku o dofinansowanie - zał. 6 do Regulaminu, przygotowania załączników do wniosku o dofinansowanie - zał. 7 do Regulaminu), wytycznych (w tym wytycznych przygotowania "Studium Wykonalności" - zał. 8 do Regulaminu, wytycznych dotyczących kwalifikowalności na lata 2021-2027 (dalej: Wytyczne) ora przewodniku oraz udzielił informacji i wyjaśnień w zakresie niezbędnym dla oceny projektu, a co za tym idzie Sąd powinien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;
3. naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 ustawy wdrożeniowej w zw z § 6 pkt 1 ppkt 2 Regulaminu w zw. z pkt Etap II Ocena merytoryczna Kryteria Obligatoryjne pkt 3 lit. a) i c) Kryteriów w zw. z rozdziałem 4 pkt 8) wytycznych dotyczących wyboru projektów na lata 2021-2027 (dalej: wwp) a to poprzez niezastosowanie (w toku sądowej kontroli przeprowadzonej przez Instytucję pośredniczącą oceny projektu) rozdziału 4 pkt 8 wwp. w zakresie cyt. "kryteria odnoszące się do zdarzeń przyszłych, niepewnych powinny być formułowane jako wymóg przyjęcia w projekcie określonych założeń, planów, zamierzeń. Weryfikacja faktycznego spełnienia przyszłych założeń powinna zostać dokonana w terminie, w sposób i na zasadach wskazanych w umowie o dofinansowanie lub decyzji o dofinansowaniu", co skutkowało bezzasadnym podzieleniem przez Sąd stanowiska Instytucji Pośredniczącej polegającego na bezzasadnym uznaniu, że skarżąca kasacyjnie powinna już na etapie oceny projektu wykazać spełnienie się przyszłych założeń projektu (np. w zakresie wykazania zakresu zastępowalności licencji HPE MLDE przez wytworzone oprogramowanie, migracji danych z HPE MLDE na nowe oprogramowanie), co z kolei skutkowało błędną negatywną oceną wniosku i nieuwzględnieniem protestu skarżącej kasacyjnie, a co za tym idzie Sąd powinien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;
4. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 45 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 46 w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez oddalenie skargi, w miejsce jej prawidłowego uwzględnienia, a to w sytuacji gdy Sąd nie zauważył, że rozstrzygnięcie Instytucji pośredniczącej o nieuwzględnieniu protestu zostało wydane w konsekwencji przeprowadzenia postępowania nieprzejrzystego, nierzetelnego i pozbawionego bezstronności, ponieważ Instytucja pośrednicząca żądała od skarżącej kasacyjnie w ramach kierowanych do niej wezwań wyjaśnień i informacji, które nie były niezbędne dla oceny projektu (tj. informacji niezbędnych dla wykazania Kryteriów) w świetle zasad określonych w Regulaminie, instrukcjach (wypełniania wniosku o dofinansowanie — zał. 6 do Regulaminu, przygotowania załączników do wniosku o dofinansowani - zał. 7 do Regulaminu), wytycznych (w tym wytycznych przygotowania "Studium Wykonalności" - zał. 8 do Regulaminu, Wytycznych) oraz Przewodniku. Konsekwencją niezauważenia przez Sąd wspomnianych naruszeń było podzielenie przez Sąd stanowiska Instytucji pośredniczącej, skutkujące oddaleniem skargi, podczas gdy prawidłowo Sąd winien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;
5. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 w zw. z art. 45 ust. 1 i ust. 2 w zw. z 46 w zw. z art. 55 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez oddalenie skargi, zamiast jej uwzględnienia, a to w sytuacji gdy Sąd nie zauważył, że rozstrzygnięcie Instytucji pośredniczącej o nieuwzględnieniu protestu zostało wydane w konsekwencji przeprowadzenia postępowania nieprzejrzystego, nierzetelnego i pozbawionego bezstronności, a to w wobec:
- bezzasadnego - wbrew treści art. 55 ust. 1 ustaw wdrożeniowej, który stanowi, że wniosek uzupełnia się "w zakresie określonym w wezwaniu" - przerzucenia na skarżącą kasacyjnie obowiązku odkodowywania treści wezwań pod kątem tego jakich dokładnie informacji oczekuje Instytucja Pośrednicząca, w tym w zakresie wprost niewskazanym w wezwaniu (Sąd wyraził to w zdaniu: "Skarżąca powinna mieć świadomość i uwzględniać w udzielanych odpowiedziach na wezwania informacje, które uzupełniałyby lub precyzowały treść wniosku i załączników do niego w kontekście informacji istotnych z punktu widzenia spełniania tego kryterium");
- kierowania do skarżącej kasacyjnie nieprecyzyjnych i niejednoznacznych wezwań do uzupełnienia wniosku w zakresie licencji HPE MLDE rzekomo celem wykazania spełnienia Kryteriów, a to w sytuacji, gdy ww. Kryteria zostały sformułowane w sposób ogólny (Kryteria nie określają szczegółowych wymagań dla ich wykazania, co determinuje konieczność precyzyjnych wezwań kierowanych do Skarżącej kasacyjnie), co spowodowało, że skarżąca kasacyjnie udzielała odpowiedzi na wezwania, zgodnie z ich treścią, jednak - co wynika dopiero z nieuwzględnienia protestu - w zakresie niesatysfakcjonującym Instytucję Pośredniczącą (innymi słowy dopiero z nieuwzględnienia protestu wynika jakich wyjaśnień i w jakim konkretnie zakresie oczekiwała Instytucja Pośrednicząca). Konsekwencją niezauważenia przez Sąd wspomnianych naruszeń było podzielenie przez Sąd stanowiska Instytucji pośredniczącej, skutkujące oddaleniem skargi, podczas gdy prawidłowo Sąd winien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;
6. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 w zw. z art. 45 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 46 w zw. ustaw)' wdrożeniowej w zw. z § 6 pkt 1 ppkt 2 Regulaminu w zw. z pkt Etap II Ocena merytoryczna Kryteria Obligatoryjne pkt 3 lit. a) i c) Kryteriów w zw. z rozdziałem 4 pkt 8) wwp poprzez oddalenie skargi, w miejsce jej prawidłowego uwzględnienia, a to w sytuacji gdy Sąd nie zauważył, że rozstrzygnięcie Instytucji pośredniczącej o nieuwzględnieniu protestu zostało wydane w konsekwencji przeprowadzenia postępowania nieprzejrzystego, nierzetelnego i pozbawionego bezstronności, a to wobec bezpodstawnego żądania przez Instytucję pośredniczącą od skarżącej kasacyjnie jednoznacznych dowodów na spełnienie się przyszłych założeń projektu już w momencie wnioskowania (np. w zakresie wykazania zakresu zastępowalności licencji HPE MLDE przez wytworzone oprogramowanie, migracji danych z HPE MLDE na nowe oprogramowanie) pomimo, że z rozdziału 4 pkt 8 wwp. wynika, że: "kryteria odnoszące się do zdarzeń przyszłych, niepewnych powinny być formułowane jako wymóg przyjęcia w projekcie określonych założeń, planów, zamierzeń. Weryfikacja faktycznego spełnienia przyszłych założeń powinna zostać dokonana w terminie, w sposób i na zasadach wskazanych w umowie o dofinansowanie lub decyzji o dofinansowaniu", co skutkowało błędną negatywną oceną wniosku i bezpodstawnym nieuwzględnieniem protestu skarżącej kasacyjnie, a co za tym idzie Sąd powinien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny,
7. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) w postaci naruszenia art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 w zw. z art. 43 w zw. z art. 45 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 6 pkt 1 ppkt 2 Regulaminu w zw. z pkt Etap II Ocena merytoryczna Kryteria obligatoryjne pkt 3 lit. a) i c) Kryteriów poprzez oddalenie skargi, w miejsce jej prawidłowego uwzględnienia, a to w sytuacji gdy Sąd nie zauważył, że przedmiotowe rozstrzygnięcie Instytucji pośredniczącej zostało wydane w konsekwencji przeprowadzenia postępowania przeprowadzonego nierzetelnie oraz dokonania w jego ramach wadliwej oceny projektu polegającej na powzięciu bezpodstawnych ustaleń faktycznych jakoby:
- wkład własny w postaci licencji HPE MLDE nie pozostawał bezpośrednio powiązany z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu;
- skarżąca kasacyjnie nie wykazała, że licencje są niezbędne do osiągnięcia celów badawczych w całym okresie trwałości;
- skarżąca kasacyjnie nie wykazała jakoby wydatki zaplanowane na realizację poszczególnych zadań w projekcie były adekwatne do zakresu projektu i zasadne,
- skarżąca kasacyjnie nie przedstawiła informacji, które wskazywałyby, że przez okres realizacji i trwałości projektu konieczne będzie korzystanie z precyzyjnie wskazanej przez Skarżącą kasacyjnie liczby licencji HPE MLDE, ani nie wyjaśnia kto i kiedy na poszczególnych etapach realizacji projektu będzie korzystał z tych licencji w takiej liczbie jaką wskazała Skarżąca kasacyjnie, podczas gdy wniosek o dofinansowanie wraz z załącznikami oraz uzupełnienia wniosku wskazują na całkowicie inny, niż przyjęty przez Instytucję pośredniczącą stan faktyczny sprawy, to jest stan, w którym rzekome nieprawidłowości nie występują, a co za tym idzie Sąd winien był uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.
Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych. Jednocześnie wniosła o przeprowadzenie rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionej podstawy.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (podstaw kasacyjnych), chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, ONSAiWSA 2010, Nr 3, poz. 40).
Przystępując do rozważań na tle zarzutów kasacyjnych oraz ich uzasadnienia należy wskazać, że ich istota sprowadza się do kwestionowania stanowiska zgodnie z którym wkład własny w postaci licencji spółki Hewlett Packard Enterprise Polska na oprogramowanie Machine Learning Development Environment nie pozostaje bezpośrednio powiązany z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu, skoro te licencje zostaną zastąpione przez oprogramowanie opracowane w ramach projektu.
Odnosząc się merytorycznie do tego zagadnienia należy wskazać, że kierowane do skarżącej kasacyjnie kolejne wezwania zmierzały do ustalenia m.in. tego, czy wydatki związane z licencjami HPE MLDE spełniają kryterium ich kwalifikowalności jako kosztów wartości niematerialnych i prawnych w postaci tego, że pozostaną bezpośrednio związane z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu. Wezwania kierowane do wnioskodawcy wynikały z uzasadnionych wątpliwości niezależnych ekspertów oceniających projekt i obejmowały wyłącznie informacje kluczowe dla oceny spełniania kryteriów wyboru projektu. Skarżąca miała zatem wielokrotnie możliwość przedłożenia stosownych wyjaśnień w tym zakresie. Trzykrotnie wzywano ją bowiem do uzupełnień, w tym na etapie Panelu Ekspertów, lecz mimo to nie wyjaśniła wskazanych wątpliwości co do projektu. Oznacza to, że Instytucja Pośrednicząca należycie realizowała w tym zakresie zasady przejrzystości, rzetelności i bezstronności postępowania określone na gruncie art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.
Prawidłowe jest stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym wyroku zgodnie z którym wkład własny w postaci licencji HPE MLDE nie pozostanie bezpośrednio powiązany z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez co najmniej okres trwałości projektu, skoro te licencje zostaną zastąpione przez oprogramowanie opracowane w ramach projektu. Co warte podkreślenia, wynika to m.in. z wyjaśnień skarżącej kasacyjnie zamieszczonych w piśmie z dnia 25 listopada 2024 r., gdzie opisując kwestię zastosowania oprogramowania HPE MLDE wskazała, że będzie ono w gruncie rzeczy umożliwiało budowę analogicznej funkcjonalności. Skarżąca spółka nie wykazała przy tym, że wskazane licencje są niezbędne do osiągnięcia celów badawczych w całym okresie trwałości, a więc nie tylko w okresie budowy infrastruktury, ale też później, kiedy to zostanie wytworzone oprogramowanie o funkcjach jeśli nie takich samych, to analogicznych jak wspomniane licencje. Wobec braku adekwatnych informacji w dokumentacji aplikacyjnej złożonej przez skarżącą kasacyjnie oraz w składanych przez nią kolejnych wyjaśnieniach nie było również możliwe przyjęcie, że wydatki zaplanowane na realizację tych zadań w projekcie są adekwatne do zakresu projektu i zasadne, skoro nie przedstawiła informacji, które wskazywałyby, że przez okres realizacji i trwałości projektu konieczne będzie korzystanie z precyzyjnie wskazanej liczby licencji HPE MLDE, ani nie wyjaśniła, kto i kiedy na poszczególnych etapach realizacji projektu będzie korzystał z tych licencji w takiej liczbie jaką wskazała skarżąca kasacyjnie spółka.
W rozpatrywanej sprawie wprawdzie przedstawiono wycenę licencji MLDE oraz dokumenty licencyjne, co pozwoliło uznać sam fakt wniesienia tych licencji za potencjalnie kwalifikowalny lecz zabrakło kluczowego dowodu, że wniesione licencje będą niezbędne i wykorzystywane w stworzonym w ramach projektu środowisku badawczym przez wymagany okres trwałości projektu. Zgodnie zaś z zasadą trwałości projektu, wnioskodawca powinien był wykazać, że licencje MLDE stanowią integralny, nieodzowny element infrastruktury badawczej, a nie jedynie tymczasowe narzędzie na etapie prac rozwojowych.
Należy podkreślić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dokonał prawidłowej oceny, że negatywna ocena wniosku mieściła się w granicach legalnej uznaniowości ekspertów i znajdowała podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym. Trzeba bowiem w tym zakresie kierować się kryteriami konkursu oraz przepisami prawa krajowego i unijnego (ustawa wdrożeniowa, wytyczne, regulamin konkursu), które nakazują oceniać projekty pod kątem racjonalności i trwałości planowanych rezultatów. Zaakceptowane w ramach zaskarżonego wyroku stanowisko Instytucji Pośredniczącej nie miało charakteru dowolnego, wręcz przeciwnie stanowiło logiczną konsekwencją uchybień po stronie skarżącego kasacyjnie.
Podsumowując należy stwierdzić, że analiza argumentów przedstawionych w skardze kasacyjnej prowadzi do wniosku, że w sprawie nie doszło do zarzucanych naruszeń prawa materialnego ani procesowego. Sąd I instancji w prawidłowy sposób zbadał legalność oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu, respektując przy tym zakres kontroli sądowoadministracyjnej w postępowaniach konkursowych. Odniesiono się przy tym do istotnych zarzutów skargi zarówno co do stosowania kryteriów oceny, jak i procedury wzywania do uzupełnień, stanowisko oparto na przekonujących argumentach i utrwalonym orzecznictwie. Należy zaakcentować, że Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest zgodny z linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w podobnych sprawach dotyczących konkursowego dofinansowania projektów. W szczególności, NSA wielokrotnie podkreślał, że kontrola sądu administracyjnego obejmuje weryfikację zgodności z prawem procesu oceny, przestrzegania zasad konkurencji i transparentności oraz sprawdzenie, czy ocena ekspertów była wewnętrznie spójna i oparta na kryteriach konkursu. W realiach rozpatrywanej sprawy nie stwierdzono uchybień, które mogłyby prowadzić do uznania wadliwość zaskarżonego wyroku. W tym stanie rzeczy za chybione należało uznać zarzuty art. 3 § 3 p.p.s.a., art. 43, art. 45 ust. 1 i ust. 2, art. 46, art. 50 ust. 2 pkt 1, art. 51 ust. 1 pkt 3, art. 55 ust. 1, art. 73 ust. 8 pkt 2, art. 74 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.
Stąd na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).