I GSK 658/07

SA/Rz 2048/02 - Wyrok WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2004-11-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-09-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Jacek Surmacz /przewodniczący/
Kazimierz Włoch /sprawozdawca/
Maria Piórkowska
Symbol z opisem
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I GSK 658/07 - Postanowienie NSA z 2007-06-12
I GSK 1903/05 - Postanowienie NSA z 2005-08-04
I GSK 488/05 - Postanowienie NSA z 2005-04-14
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędziowie: NSA Maria Piórkowska WSA Kazimierz Włoch /spr./ Protokolant sekr. sądowy T.Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2004 r. na rozprawie- sprawy ze skargi J. B.-Z. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2001r. [...], w części dotyczącej obciążenia importera obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych, 2. w pozostałej części skargę oddala, 3. określa, że opisane wyżej decyzje, w częściach w jakich zostały uchylone, nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
SA/Rz 2048/02
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania J. B. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2001r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszeń celnych za nieprawidłowe.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono, że w okresie od 19 listopada 1999r, do dnia 29 lutego 2000r. dokonano 30-tu zgłoszeń celnych na podstawie dokumentów JDA SAD dotyczących sprowadzonych z Rosji samochodów ciężarowych marki KAMAZ typ 551 HA - wyprodukowanych w 2000r., typ 65115-wyprodukowanych w 1999r. i 2000r. oraz typ 53229A- wyprodukowanych w 1999r. "K." s. c J. B. –K. S. do zgłoszeń celnych dołączyła kontrakty na kupno- rachunki w liczbie 7 i 23 faktury handlowe oraz deklaracje wartości celnej.
W wyniku przeprowadzonej kontroli przez Generalnego Inspektora Celnego uznano za wadliwe zaklasyfikowanie pojazdów samochodowych samowyładowawczych marki KAMAZ typ 65115i 55111A do podpozycji 870410900 i 870422990 oraz samochód ciężarowy marki KAMAZ typ 53229A do podpozycji 870422910 Taryfy Celnej. Organ celny stwierdził również, że przepisy regulujące procedurę celną dopuszczenia do obrotu, zwłaszcza dotyczące określenia wartości celnej i kwot wynikających z długu celnego, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe i nieprawdziwe dane i dokumenty. Dyrektor Urzędu Celnego postanowieniami [...] z dnia [...] kwietnia 200Ir. wszczął postępowanie w sprawie wartości celnej i kwoty długu celnego.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Dyrektor Urzędu Celnego uznał decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2001r. przedmiotowe zgłoszenia celne za nieprawidłowe, kwestionując cenę samochodów ciężarowych KAMAZ podaną w dokumentach załączonych do zgłoszeń celnych i ustalił ją na podstawie materiałów porównawczych zgodnie z art 26 § 1 Kodeksu celnego. Zgodnie bowiem z art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących, a według art. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana na ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31.
Natomiast art. 23 § 7 Kodeksu celnego stanowi, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej które należało dołączyć do zgłoszenia celnego lub gdy nie zostały one przedstawione.
W świetle powołanego wyżej przepisu wiarygodność rachunku obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej.
Wartość transakcyjna jest niezależna od tego czy importer otrzymał " za darmo" towar wprowadzony na polski obszar celny czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej" z różnych względów cenie.
Postępowanie w kwestii ustalania wartości używanych pojazdów samochodowych zostało opracowane w formie studium 1. ł przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Wyjaśniania tego Komitetu do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1994r, - Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej (załącznik do Dz, U. Nr 80, poz. 908).
W przypadku zakwestionowania wiarygodności dokumentów na podstawie art 23 § 7 Kodeksu celnego organ celny ustała wartość celną w sposób określony w art. 25- 29 Kodeksu celnego (art. 24 § 1 Kodeksu celnego). Obowiązujące przepisy w przypadku zakwestionowania wiarygodności faktury dają organom celnym możliwość ustalenia wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych łub podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. (art. 25 i 26 Kodeksu celnego).
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Celnego uznał, że nie mógł zastosować art. 25 § ł kodeksu celnego, ponieważ w oparciu o treść zgromadzonych dokumentów, nie można w sposób jednoznaczny ustalić, iż samochody w odniesieniu do których ustalana jest wartość celna są samochodami identycznymi w rozumieniu Kodeksu celnego z samochodami określonymi w przekazanym przez GIC ma teriale dowodowym.
Zgodnie z treścią art. 26 § 1 Kodeksu celnego, jeżeli wartość celna przywiezionych towarów nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 23 i art. 25, za wartość celną przyjmuje się wartość transakcyjną podobnych towarów sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Tym samym brak jest podstaw do uznania za zasadny zarzut, że zgromadzony materiał porównawczy nie dotyczy pojazdów identycznych z pojazdami sprowadzonymi przez stronę.
W rozumieniu przepisu art. 22 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego towarami podobnymi są towary wytworzone w tym samym kraju, które nie będąc podobnymi pod każdym względem, posiadają podobne cechy i skład materiałowy, co pozwala im pełnić te same funkcje. Według tego przepisu przy ustalaniu podobieństwa towarów należy uwzględniać takie czynniki jak jakość towarów, znak handlowy i renomę jaką posiadają.
Dyrektor Urzędu Celnego mając na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów ustalił wartość celną sprowadzonych pojazdów uwzględniając takie czynniki jak rodzaj towaru, jakość towaru (bez uszkodzeń, mały przebieg licznika), kraj pochodzenia (Rosja), ten sam lub zbliżony okres przywozu. Ustalenie wartości celnej nastąpiło w oparciu o metodę z art. 26 § 1 Kodeksu Celnego.
Jako materiał porównawczy wykorzystano niżej wymienione zgłoszenia celne;
-JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 29.02.2000 r. zgodnie z treścią którego objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód ciężarowy "KAMAZ" typ 55111 A rok produkcji 2000 r., sprowadzony z Rosji. Przedmiotowa dostawa realizowana była na warunkach FCA [...], a więc do wartości towaru należy doliczać koszty transportu i ubezpieczenia poniesione przez kupującego do granicy RP;
* JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 29.11.1999 r. i JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 99. 12.08 zgodnie z treścią których objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochody ciężarowe "KAMAZ" typ 65115 A i 65115 O FCA, rok produkcji 1999 r., sprowadzony z Rosji. Przedmiotowe dostawy realizowane były na warunkach FCA [...], a więc do wartości towaru należy doliczać koszty transportu i ubezpieczenia poniesione przez kupującego do granicy RP;
* JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 30.11.1999 r. zgodnie z treścią którego objęto procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym samochód ciężarowy "KAMAZ" typ 53229, rok produkcji 1999 r., sprowadzony z Rosji. Przedmiotowa dostawa realizowana była na warunkach FCA, więc do wartości towaru należy doliczać koszty transportu i ubezpieczenia poniesione przez kupującego do granicy RP.
Mając powyższe na uwadze, wartość celną sprowadzonych pojazdów ustalono w oparciu o materiał porównawczy będący w posiadaniu organu I instancji przyjmując:
-dla samochodów marki "KAMAZ " typ 55111 A, rok produkcji 2000 r, objętych procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie z niżej wymienionymi zgłoszeniami JDA SAD poz. ew.:
[...] z dnia 07.02.2000 r. [...] z dnia 17.02.2000r.
[...] z dnia 07.02.2000 r. [...] z dnia 17.02.2000 r.
[...] z dnia 07.02.2000 r. [...] z dnia 22.02.2000 r.
za podstawę wymiaru wartości celnej, wartość towaru podobnego sprowadzonej w tym samym lub zbliżonym czasie, w wysokości 13.700 USD, powiększone o zdeklarowane koszty transportu. ,..
-samochodów marki "KAMAZ" typ 65115 O, rok produkcji 1999 r., objętych procedurą dopuszczania do obrotu zgodnie z niżej wymienionymi zgłoszeniami JDA SAD poz. ew.:
[...] z dnia 10.12.1999 r. [...] z dnia 07.12.1999 r.
[...] z dnia 10.12.1999 r. [...] z dnia 07.12.1999 r.
[...] z dnia 10.12.1999 r. [...] z dnia 07.12.1999 r.
[...] z dnia 10.12.1999 r. [...] z dnia 07.12.1999 r.
[...] z dnia 10.12.1999 r. [...] z dnia 07.12.1999 r.
za podstawę wymiaru wartości celnej, wartość towaru podobnego sprowadzonego w tym samym czasie, w wysokości 15.050 USD, powiększoną o zadeklarowane koszty transportu.
-samochodów marki "KAMAZ" typ 65115 A, rok produkcji 1999 i 2000 r., objętych procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie z niżej wymienionymi zgłoszeniami JDA SAD poz. ew.:
[...] z dnia 19.11.1999 r [...] z dnia 19.11.1999 r
[...] z dnia 19.11.1999 r [...] z dnia 10.12.1999 r
[...] z dnia 19.11.1999 r [...] z dnia 07.02.2000 r
[...] z dnia 19.11.1999 r [...] z dnia 07.02.2000 r
[...] z dnia 19.11.1999 r [...] z dnia 07.02.2000 r
[...] z dnia 17.02.2000 r
[...] z dnia 17.02.2000 r [...] z dnia 29.02.2000 r
za podstawę wymiaru wartości celnej, wartość towaru podobnego sprowadzonego w tym samym czasie, w wysokości 15.000 USD, powiększoną o zadeklarowane koszty transportu.
-samochodu marki "KAMAZ" typ 53229 A rok produkcji 1999 r., objętego procedurą dopuszczenia do obrotu zgodnie ze zgłoszeniem JDA SAD poz. ew. [...] z dnia 29.02.2000 r.: za podstawę wymiaru wartości celnej, wartość towaru podobnego sprowadzonego w tym samym czasie, w wysokości 13.650 USD, powiększoną o zadeklarowane koszty transportu.
Przy określeniu kwoty wynikającej z długu celnego zastosowano stawkę celną autonomiczną wynoszącą 35%.
W związku z podejrzeniem nieautentyczności części dokumentów służących do określenia wartości celnej sprowadzonych samochodów, poddano ekspertyzie kryminalistycznej w Biurze Laboratorium Kryminalistycznego GIC sześć kontraktów- rachunków na kupno towaru, w celu ustalenia czy podpisy złożone na nich są autentycznymi podpisami osoby wymienionej w tych dokumentach tj. A. S.
Z uwagi na brak materiału porównawczego u skarżącej, jako taki materiał wykorzystano dokumenty zabezpieczone w firmie "W." s.c S. & Z. na których figurował podpis A. S. Badania kryminalistyczne wykazały, że podpisy na kontraktach — rachunkach znajdujących się w firmie "K." i dokumentach zabezpieczonych w firmie "W." pomimo, że widnieje na nich nazwisko A. S., nie pochodzą od tej samej osoby.
Dyrektor Izby Celnej stwierdził natomiast, że sugerowanie przez organ I instancji faktu dokonania przez importera celowej nadpłaty oraz stwierdzenie nieautentyczności kontraktów-rachunków było niedopuszczalne, gdyż brak ku temu jednoznacznych dowodów.
Natomiast nadesłane przez stronę "zgłoszenie przywozu do Polski wartości dewizowych", potwierdza jedynie, że wspólnik skarżącej K. S. przywiózł do kraju dewizy w kwocie 41950 USD. Z dokumentu tego jednak nie wynika, żę ta kwota została zwrócona przez kontrahenta zagranicznego.
Organ odwoławczy uznał również za uzasadniony zarzut skarżącej, że organ celny I instancji nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art.23 §8 Kodeksu celnego, jednakże nie wpłynęło to negatywnie na prawo strony do aktywnego uczestnictwa w postępowaniu celnym zwłaszcza, że od momentu wszczęcia postępowania do dnia wydania decyzji przez organ I instancji upłynęło sześć miesięcy i w tym czasie strona mogła składać wszelkie wnioski dowodowe.
Nadesłane zaś przez stronę umowy kompensacyjne nie dotyczą przedmiotowego postępowania.
Na długotrwałość postępowania wpływ miała reorganizacja, jak również to, że strona niezwykle aktywnie uczestniczyła w postępowaniu i należało dokonać wnikliwej analizy zebranego materiału dowodowego, nie nastąpiło jednak w związku z tym rażące naruszenie prawa.
Niezasadny jest zarzut, że organ celny I instancji prowadził postępowanie bez udziału stron, gdyż każde jego pismo kierowane było na adres firmy jak również do każdego wspólnika tj. J. B. oraz K. S.
Nadesłane przez skarżącą zestawienie zawierające opis stanu technicznego nie dotyczy przedmiotowej sprawy.
Przesłana zaś ocena techniczna nr [...] z dnia 11 sierpnia 2001r., nie może być samoistną podstawą do rozstrzygnięcia, ponieważ opinia taka nie należy do danych ogólnie dostępnych, a ponadto zgodnie z orzecznictwem NSA rzeczoznawca nie może zastępować organu celnego w ustalaniu wartości celnej. Zgodnie z art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) organ uprawniony jest do swobodnej oceny zgromadzonych dowodów.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że samochody marki KAMAZ typ 65115,55111,53229 powinny zostać zaklasyfikowane do podpozycji 870423.
Z uwagi na masę całkowitą sprowadzonych pojazdów - powyżej 20 ton oraz rodzaj silnika właściwa była podpozycja 870423 i kod PCN 870423910 dla pojazdów nowych lub 870423990 dla pojazdów używanych.
Zmiana klasyfikacji taryfowej nie miała wpływu na wymiar cła, albowiem dla samochodów do transportu towarowego pochodzących z Federacji Rosyjskiej i objętych pozycją 8704 miała zastosowanie stawka autonomiczna wynosząca 35%, niezmienna w ciągu lat 1999-2000 r.
Na przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Celnej J. B. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się stwierdzenia jej nieważności, względnie uchylenia.
Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego w postaci art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. , albowiem po wprowadzeniu na polski obszar celny importowanych samochodów, wspólnicy dokonali odpraw celnych z mocą decyzji ostatecznych a organ celny I instancji nie wydał postanowienia o wznowieniu postępowania; art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż zaskarżona decyzja została skierowana do Spółki która od dnia 30 czerwca 2001 r. zaprzestała działalności, a więc do podmiotu nie będącego stroną; art. 23 § 1 Kodeksu celnego - przez przyjęcie innej wartości celnej sprowadzonych samochodów niż ceny transakcyjne.
Ponadto zarzuciła naruszenie prawa procesowego w postaci art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej, gdyż od wydania decyzji organu celnego I instancji do wydania decyzji organu odwoławczego upłynęło 9 miesięcy a także ta ostatnia zapadła po terminie określonym przez GUC na 30 czerwca 2002 r.; art. 141 Ordynacji podatkowej, gdyż skargę na przewlekłość postępowania skierowaną do Ministra Finansów za pośrednictwem GUC nie rozpoznano, a potraktowano jako uzupełnienie odwołania wbrew intencji skarżącej; art. 24 § 1 pkt 7 k.p.a. - gdyż zaskarżona decyzja została podpisana przez osobę nieupoważnioną; art. 114, 129 i 293 Ordynacji podatkowej przez naruszenie tajności korespondencji; art. 180 Ordynacji podatkowej przez nie wzięcie pod uwagę dowodów przedłożonych przez skarżącą w postaci faktur zakupu, cenników i innych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 )sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - zwanej dalej p. s. a.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 134 § 1 p. s. a. kontrola zaskarżonej decyzji dokonywana jest przez Sąd pod względem zgodności z prawem przy uwzględnieniu stanu prawnego obowiązującego w dacie okoliczności faktycznych występujących w sprawie.
Skarga w przeważającej części jest bezzasadna.
Dyspozycja art. 23 określa istotną metodę ustalania wartości celnej, tj. metodę wartości transakcyjnej towarów przywożonych na polski obszar celny. Wystąpienie prawnie uzasadnionych przeszkód, które uniemożliwiają zastosowanie wartości transakcyjnej, pozwala na zastosowanie kolejno pozostałych metod ustalania wartości celnej; wartość transakcyjna towaru identycznego (art. 25), wartość transakcyjna towaru podobnego (art. 26), cena jednostkowa towaru sprzedawanego na polskim obszarze celnym w tym samym lub zbliżonym czasie (art. 27), wartość kalkulacyjna towaru (art. 28), wartość towaru ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym (art. 29) Kodeksu celnego. Przepis art. 24 jest uzupełnieniem regulacji zawartej w art. 23 zawierając dyrektywę akcesoryjności i oznacza obowiązek uwzględnienia kolejności wskazanych metod ustalania wartości transakcyjnej, a organy celne powinny wykazać, że nie jest możliwe zastosowanie wcześniejszych metod jej ustalania. Odrzucenie wartości transakcyjnej musi być skutkiem zakwestionowania wiarygodności informacji łub dokumentów służących do określenia wartości celnej, zarówno pod względem materialnym lub formalnym. Ocena wiarygodności cen deklarowanych przez stronę wynikających z dokumentów przedstawionych organom celnym wymaga przeprowadzenia postępowania w tym zakresie.
Rezultat badania wiarygodności cen podanych przez stronę i wynikających z dokumentów nie musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą strona zapłaciła, a badanie wiarygodności ceny transakcyjnej może jedynie doprowadzić do ustalenia, że jest ona niewiarygodna w aspekcie ustalania wartości celnej towaru. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie na podstawie art. 23 § 7 Kodeksu celnego, wystąpi wówczas gdy okaże się, ze była ona rażąco niska w porównaniu z innymi cenami. W rozpoznawanej sprawie organy celne zakwestionowały wiarygodność przedłożonych do zgłoszeń celnych faktur oraz rachunków w aspekcie ceny transakcyjnej służącej do ustalania wartości celnej importowanych samochodów.
Zakwestionowaniu przez organy celne podlegała również klasyfikacja pojazdów do kodu Taryfy Celnej, aczkolwiek nie miała ona wpływu na wysokość długu celnego. W ocenie sądu, nie można organom celnym zarzucić w rozpoznawanej sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego. Okoliczności wskazane przez organy celne dawały bowiem podstawę do odrzucenia wartości transakcyjnej i zastosowanie kolejnych metod określenia wartości transakcyjnej, w oparciu o przepisy 25-26 Kodeksu celnego posiłkując się cennikiem firmy KAMAZ nadesłanym przez tę firmę dla potrzeb Urzędu Celnego oraz Wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej a także obszernym materiałem porównawczym tj. zgłoszeniami celnymi i fakturami innych podmiotów.
Organy celne prawidłowo również uzasadniły zastosowanie kolejnej metody określenia wartości transakcyjnej podając przyczyny nie zastosowania metody poprzedniej.
Sąd podzielił również stanowisko organów celnych w zakresie klasyfikacji samochodów marki KAMAZ według kodu PCN 870423910 dla pojazdów nowych oraz do kodu 870423990 dla pojazdów używanych aprobując w pełni wyrażoną w uzasadnieniach decyzji argumentację.
Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że przepis art. 65 Kodeksu celnego określa warunki przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny oraz ustanawia skutki tego przyjęcia, a ponadto ustala formułę wydawania odnośnych decyzji. Przepis ten ma zasadnicze znaczenie dla stosowania przepisów dotyczących zgłoszenia celnego bowiem zawiera nową zasadę dotyczącą obejmowania towarów procedurą celną. Na wzór przepisów proceduralnych funkcjonujących w Unii Europejskiej, dla objęcia towaru procedurą celną i określenia kwoty długu celnego, nie jest konieczne wydawanie decyzji o charakterze administracyjnym, a czynności podejmowane mają charakter materialno-techniczny. Oznacza to, że w sytuacji kiedy importer błędnie określił kwotę długu celnego, musi mieć na uwadze fakt, że w ciągu trzech lat od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego wysokość należności może zostać skorygowana albowiem organ ten zachowuje prawo do określenia w drodze decyzji prawidłową wysokość należności celnych. Organ celny przyjmuje zgłoszenie celne, wówczas gdy odpowiada ono wymogom formalnym i wtedy gdy ze zgłoszeniem przedstawiono towar nim objęty. Dane przedstawione do zgłoszenia celnego stanowią podstawę objęcia towaru procedura celną i do określenia kwoty wynikającej z długu celnego, chyba, że w sprawie została wydana decyzja rozstrzygająca w inny sposób o przeznaczeniu towaru i o kwocie długu celnego. Wydanie przez organ w trybie art. 65 §4 Kodeksu celnego decyzji uznającej zgłoszenie celne za prawidłowe w praktyce zawiera formę "potwierdzenia" zawierającego elementy decyzji, określającej kwotę długu celnego.
Ustosunkowując się do zarzutu wadliwego skierowania decyzji, wskazać należy na treść art.221 Kodeksu celnego który stanowi, że jeśli w odniesieniu do tego samego długu celnego występuje kilku dłużników o których mowa w art.209 §3, art.210 §3, art.211 §3, art.212 §3, art.213 §4 i 5, art.217 §3, art.218 §3, art.219 §3, art.224 §3, są oni solidarnie zobowiązani- art. 864 Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że odpowiedzialność osobista wspólnika, który wystąpił ze spółki trwa nadal, lecz ogranicza się tylko do zobowiązań spółki zaciągniętych przed jego wystąpieniem ze spółki, a odpowiedzialność osobista wspólnika za te zobowiązania trwa również w razie rozwiązania spółki. W tym stanie rzeczy, w ocenie sądu organy celne prawidłowo określiły adresata zaskarżonej decyzji, skoro w sprawie bezspornym jest między stronami, że importerem samochodów była spółka cywilna J. B., K. S. i do tych wspólników została skierowana decyzja w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszeń celnych i określenia długu celnego.
Natomiast jakkolwiek w postępowaniu przed organami celnymi doszło do przewlekłości postępowania, to jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy.
Aczkolwiek skarga J. B. na nie załatwienie sprawy we właściwym terminie skierowana do Ministra Finansów nie została wbrew art.141 §1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm.) przesłana do załatwienia właściwemu organowi, a jedynie potraktowana jako uzupełnienie odwołania, to jednak również nie miało to wpływu na wynik sprawy.
Nie można również było uznać za zasadny zarzut zawarty w skardze, iż zaskarżona decyzja z dnia 14 sierpnia 2002r. została podpisana przez osobę nieupoważnioną tj. M. C., gdyż ta została upoważniona do wydawania decyzji przez Dyrektora Izby Celnej w trybie art.143 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, a takie upoważnienie z dnia 10 maja 2002r. zalega w aktach administracyjnych (karta 880A).
Bezsporne jest, że organ celny 1 instancji nie wywiązał się z obowiązki wynikającego z art.23 § 8 Kodeksu celnego, jednakże nie wpłynęło to na wynik sprawy. Skarżąca aktywnie uczestniczyła w postępowaniu celnym a zważywszy, że było ona długotrwałe miała czas na składanie wszelkich wniosków dowodowych. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną w sprawie o zbliżonym stanie faktycznym w wyroku z dnia 28 września 2004r. sygn. akt GSK 350/04 oddalił ją i podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie zawarte w uzasadnieniu do wyroku z dnia 30 czerwca 2003r. sygn. akt S.A./Rz 1577/02, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni zaaprobował z uwagi na podniesione argumenty.
Zauważyć jednak należało, że organ celny I instancji nie uzasadnił dlaczego obciążył importera obowiązkiem zapłaty odsetek wyrównawczych, powołując się jedynie o ogólnikowo na § 1 ust 3 pkt 1 i § 2 ust. 1, 3 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 20 listopada 1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. nr 143, poz. 958 ze zm.).
Nieprawidłowa klasyfikacja importowanych samochodów nie miała wpływu na wysokość długu celnego. Z akt sprawy nie wynika, że przedmiotowe zgłoszenia celne były niekompletne. Organ odwoławczy przyznał, że sugerowanie przez organ I instancji faktu dokonania przez importera celowej nadpłaty oraz stwierdzenia nieautentyczności kontraktów z braku ku temu jednoznacznych dowodów, było niedopuszczalne. Organy celne nie wykazały również aby importer z tytułu zarejestrowania długu celnego odniósł korzyści finansowe.
Z uwagi na powyższe organy celne dopuściły się w tym względzie naruszenia prawa materialnego w postaci § 3 ust. 1 pkt 1 wyżej cyt. rozporządzenia z dnia 20 listopada 1997r. i dlatego przy zastosowaniu art. 143 § 1 pkt 1 lit. a zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 200Ir., w przedmiocie obciążenia importera odsetkami wyrównawczymi podlegały uchyleniu.
W oparciu o art. 152 p.s.a. określono, że przedmiotowe decyzje w częściach w jakich zostały uchylone nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.
Natomiast w pozostałej części skarga okazała się bezzasadna, gdyż organy celne nie naruszyły prawa materialnego oraz procesowego, dlatego podlegała w oparciu o art. 151 p. s. a. oddaleniu.
Sąd nie zasądził na rzecz skarżącej zwrotu poniesionego przez nią wpisu sądowego pomimo uchylenia w części zaskarżonej decyzji, ponieważ kwota odsetek wyrównawczych nie była zaliczona do wartości przedmiotu sporu i od przedmiotowej kwoty strona nie opłaciła wpisu.