I GSK 575/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Sprawa dotyczyła opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za parkowanie w strefie płatnego parkowania za lata 2008 i 2011. Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne, uznając należność za przedawnioną na podstawie art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych (u.d.p.), który stanowi, że obowiązek uiszczenia opłat przedawnia się z upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym opłaty powinny zostać uiszczone. Organ odwoławczy utrzymał w mocy to postanowienie. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów, że art. 40d ust. 3 u.d.p. jest przepisem szczególnym, samodzielną i wystarczającą podstawą do uznania przedawnienia, wyłączającą stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej (o.p.) o przerwaniu biegu terminu przedawnienia. NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd kasacyjny przyjął, że opłata dodatkowa za parkowanie jest należnością publicznoprawną, do której na mocy art. 67 ust. 1 ustawy o finansach publicznych (u.f.p.) stosuje się odpowiednio przepisy działu III o.p., w tym art. 70 § 4 o.p. dotyczący przerwania biegu terminu przedawnienia. NSA stwierdził, że art. 40d ust. 3 u.d.p. reguluje jedynie termin przedawnienia (odpowiednik art. 70 § 1 o.p.), ale nie wyłącza stosowania pozostałych przepisów działu III o.p., takich jak te dotyczące przerwania biegu terminu przedawnienia. W związku z tym, NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA oraz postanowienia organów administracji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organom, które mają zbadać, czy doszło do przerwania biegu terminu przedawnienia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przedawnienia opłat publicznoprawnych, w szczególności opłat dodatkowych za parkowanie, oraz stosowania przepisów Ordynacji podatkowej w sprawach nieuregulowanych w ustawach szczególnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej opłaty za parkowanie, ale zasady interpretacji przepisów o przedawnieniu i stosowania przepisów Ordynacji podatkowej mogą mieć szersze zastosowanie do innych należności publicznoprawnych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych, określający 5-letni termin przedawnienia opłaty dodatkowej za parkowanie, stanowi wyłączną podstawę przedawnienia, czy też dopuszczalne jest stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przerwania biegu terminu przedawnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, dopuszczalne jest stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przerwania biegu terminu przedawnienia do opłaty dodatkowej za parkowanie, ponieważ jest to należność publicznoprawna, do której stosuje się odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
NSA uznał, że art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych określa jedynie termin przedawnienia, ale nie wyłącza stosowania pozostałych przepisów działu III Ordynacji podatkowej, w tym art. 70 § 4 o.p. dotyczącego przerwania biegu terminu przedawnienia. Przepis ten stanowi odpowiednik art. 70 § 1 o.p., ale nie reguluje kwestii przerwania biegu terminu.
Czy opłata dodatkowa za nieuiszczenie opłaty za parkowanie w strefie płatnego parkowania stanowi należność publicznoprawną, do której stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opłata dodatkowa za parkowanie jest należnością publicznoprawną, o której mowa w art. 60 pkt 7 ustawy o finansach publicznych, a do której z mocy art. 67 ust. 1 u.f.p. ma zastosowanie dział III Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
NSA podkreślił, że charakter opłat parkingowych i opłaty dodatkowej wynika z mocy prawa (ex lege) i są one należnościami o charakterze publicznoprawnym, co uzasadnia stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej.
Przepisy (11)
Główne
u.d.p. art. 40d § ust. 3
Ustawa o drogach publicznych
Określa 5-letni termin przedawnienia opłat i kar, ale nie reguluje kwestii przerwania biegu terminu.
u.d.p. art. 13f § ust. 1
Ustawa o drogach publicznych
Określa opłatę dodatkową za nieuiszczenie opłaty za parkowanie.
u.f.p. art. 67 § ust. 1
Ustawa o finansach publicznych
Stanowi o odpowiednim stosowaniu przepisów działu III Ordynacji podatkowej do niepodatkowych należności budżetowych.
u.f.p. art. 60 § pkt 7
Ustawa o finansach publicznych
Definiuje niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, do których zalicza się m.in. dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego.
o.p. art. 70 § § 1
Ordynacja podatkowa
Określa 5-letni termin przedawnienia zobowiązania podatkowego.
o.p. art. 70 § § 4
Ordynacja podatkowa
Reguluje przerwanie biegu terminu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego.
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 59 § § 1 pkt 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Podstawa do umorzenia postępowania egzekucyjnego w przypadku przedawnienia.
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata dodatkowa za parkowanie jest należnością publicznoprawną podlegającą przepisom Ordynacji podatkowej, w tym art. 70 § 4 o.p. o przerwaniu biegu terminu przedawnienia. • Art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych nie stanowi wyłącznej regulacji przedawnienia, nie wyłączając stosowania przepisów o.p. dotyczących przerwania biegu terminu.
Odrzucone argumenty
Art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych stanowi samodzielną i wyłączną podstawę przedawnienia opłaty dodatkowej, wyłączającą stosowanie przepisów Ordynacji podatkowej o przerwaniu biegu terminu przedawnienia.
Godne uwagi sformułowania
art. 40d ust. 3 u.d.p. stanowi samodzielną, zupełną, wystarczającą i prawidłową podstawę do uznania, że z upływem wskazanego w nim pięcioletniego terminu przedawnia się obowiązek zapłaty opłaty dodatkowej • do należności, o których mowa w art. 60 u.f.p. stosuje się – na mocy art. 67 ust. 1 u.f.p. – odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej • art. 40d ust. 3 u.d.p. stanowi odpowiednik art. 70 § 1 o.p., a norma wyrażona w art. 40d ust. 3 u.d.p. nie odnosi się w żaden sposób do pozostałych kwestii związanych z przedawnieniem – jak zawieszenie lub przerwanie biegu terminu przedawnienia
Skład orzekający
Barbara Mleczko-Jabłońska
przewodniczący sprawozdawca
Lidia Ciechomska-Florek
sędzia
Artur Adamiec
sędzia del. WSA
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia opłat publicznoprawnych, w szczególności opłat dodatkowych za parkowanie, oraz stosowania przepisów Ordynacji podatkowej w sprawach nieuregulowanych w ustawach szczególnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej opłaty za parkowanie, ale zasady interpretacji przepisów o przedawnieniu i stosowania przepisów Ordynacji podatkowej mogą mieć szersze zastosowanie do innych należności publicznoprawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu przedawnienia opłat za parkowanie i pokazuje, jak kluczowa jest właściwa interpretacja przepisów prawa, zwłaszcza gdy ustawa szczególna (o drogach publicznych) koliduje z ogólnymi przepisami (Ordynacja podatkowa).
“Czy opłata za parkowanie sprzed lat jest już przedawniona? NSA wyjaśnia kluczowe zasady.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.