I GSK 533/17

I GSK 533/17 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2020-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-05-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dariusz Dudra /przewodniczący/
Henryk Wach /sprawozdawca/
Piotr Kraczowski
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I GZ 147/16 - Postanowienie NSA z 2016-03-31
I GZ 24/17 - Postanowienie NSA z 2017-02-28
III SA/Gl 1680/15 - Wyrok WSA w Gliwicach z 2016-06-23
I GZ 24/14 - Postanowienie NSA z 2014-02-06
I SA/Kr 1288/12 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2013-04-17
I GZ 402/13 - Postanowienie NSA z 2013-09-24
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
art. 121 par 1, art. 187 par 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant Anna Sobińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2016 r. sygn. akt III SA/Gl 1680/15 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 25 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 1680/15 oddalił skargę J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:
W toku kontroli w zakresie obrotu olejami smarowymi w okresie od [...].11.2012 r. do [...].04.2013 r. ustalono, że PPHU A. – dalej: skarżący, strona lub podatnik - dokonał zakupu olejów smarowych od B. Sp. z o.o. w C., która dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego tych olejów. B. sp. z o.o. została zarejestrowana, jako podatnik podatku VAT/VAT-EU od 20.10.2012 r. Spółka złożyła tylko jedną deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7K za czwarty kwartał 2012 r., nie wykazując żadnych czynności podlegających opodatkowaniu oraz zakupu towarów i usług. Spółka nie składała również informacji podsumowujących VAT-UE. Z dniem 22 maja 2013 r. Spółka została wykreślona z rejestru podatników podatku od towarów i usług R. O. jest poszukiwany listami gończymi wystawionymi w 2013 r. Z raportu analizy Ryzyka sporządzonego przez Sekcję Oceny Ryzyka Służby Celnej wynikało, że spółka B. jest podmiotem fikcyjnym, którego dane identyfikacyjne służyły do dokonywania transakcji zakupu oleju silnikowego przez A.; spółka z o.o. B. nie dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, nie składała żadnych deklaracji w urzędzie celnym, nie składała również deklaracji INTRASTAT, nie figuruje, jako płatnik ZUS i nie figuruje w ewidencji podatników od nieruchomości oraz w rejestrze gruntów i budynków miasta C.; jedynym udziałowcem spółki był R. O., który 29.10.2013 r. został wykreślony z funkcji prezesa zarządu i nie wskazano innej osoby do reprezentacji podmiotu. Siedziba spółki B. znajduje się w lokalu mieszkalnym, który nie posiada zaplecza do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej; w trakcie kontroli przeprowadzonej przez władze litewskie, dyrektor litewskiej spółki oświadczył, że w imieniu podmiotu B. Sp. z o.o. występowała osoba o nazwisku D. Ł., która wcześniej dokonywała transakcji w imieniu podmiotu PPHU A. Korespondencja dotycząca transakcji Spółki B. z podmiotem litewskim odbywała się z adresu poczty elektronicznej, który jest wskazany w CEiDG, jako adres poczty elektronicznej firmy PPHU A. oraz PPHU A. Na dokumentach CMR odbiór przesyłki od litewskiego dostawcy został potwierdzony pieczątką o treści: PPHU A., [...] a (dodatkowe miejsce wykonywania działalności), podpis nieczytelny.
W toku postępowania podatkowego wezwano skarżącego do przedstawienia m.in.: 1. informacji na temat składu jakościowego w postaci kart charakterystyki, świadectw, jakości określających dane fizyko-chemiczne olejów smarowych ujętych w fakturach zakupu od B. sp. z o.O. w okresie od 1.11.2012r. do 30.04.2013 r.; 2. szczegółowych wyjaśnień dot. przemieszenia olejów smarowych, zakupionych w B. sp. z o.o. warunków dostawy, firm transportowych, płatności za usługi transportowe, wyjaśnień w zakresie magazynowania olejów smarowych, sposobu dostarczania do odbiorców; 3. zamówień dot. transakcji zakupu w/w olejów smarowych, wszystkich faktur sprzedaży oraz potwierdzeń płatności za sprzedany towar.
W odpowiedzi podatnik oświadczył, że nie ma możliwości przekazania informacji na temat składu jakościowego w postaci kart charakterystyki, świadectw, jakości, ponieważ tych nie posiada, nie zostały dostarczone przez B. sp. z o.o. Towar zakupiony w ww. spółce dostarczany był do magazynu podatnika pod wskazany adres - bezpośrednio do odbiorcy. Przy tym strona podniosła, że nie posiada faktur transportowych za towar zakupiony w B. sp. z o.o., ponieważ w cenie zamówionego towaru zawarta była również dostawa. Dokumenty CMR strona przesłała na płycie DVD. Oleje smarowe zakupione w spółce B. dostarczane były bezpośrednio do magazynu podatnika lub pod adres wskazany bezpośrednio przez odbiorcę. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie organu o wskazanie osób, którzy odpowiedzialni byli za współpracę z litewskim podmiotem C., [...], w szczególności wskazanie adresu zamieszkania Ł. D., który posługiwał się adresem poczty elektronicznej [...] W PPHU A. nie było osób zatrudnionych odpowiedzialnych za współpracę z w/w litewskim podmiotem; Ł. D. był odpowiedzialny za zamówienia towaru dla przedsiębiorstwa PPHU A. tzn. do kontaktu z dostawcami towarów oraz organizowania logistyki, transportu oraz zamówień i jedyną osobą biegle mówiącą w języku angielskim, a zatem mógł w sposób precyzyjny komunikować się z podmiotem zagranicznym. Upoważniony był również do składania zamówień towaru z ramienia B. sp. z o.o., który to towar miał być sprzedany przedsiębiorstwu PPHU A. Z zeznań przesłuchanych w charakterze świadków J. P. i Ł. D. wynikało m.in., że: ww. nigdy nie byli w siedzibie B. Sp. z o.o. i nie widzieli R. O. - prezesa zarządu tej spółki. Korespondencja pomiędzy A. sp. z o.o. z podmiotami zagranicznymi odbywała się z adresu [...] Dla pewności, że towar nie jest podrobiony i idzie z wiadomego źródła pochodzenia" Podatnik zlecił swojemu pracownikowi Ł. D. nawiązanie współpracy z firmami zagranicznymi w celu zakupu oleju smarowego przez spółkę z o.o. B. Ł. D. kontaktował się z R. O. wyłącznie telefonicznie, w celu poinformowania go o znalezieniu kontrahenta zagranicznego i możliwości odbioru towaru. Faktura wystawiona od kontrahenta zagranicznego była przesyłana na adres poczty elektronicznej firmy A.: [...] a następnie wysyłana pocztą do spółki B.; wszelka korespondencja pomiędzy spółką B., a podmiotami zagranicznymi w okresie październik 2012 r. - marzec 2013 r. odbywała się z adresu email [...] dokumenty rejestracyjne spółki B. zostały przesłane do podmiotów zagranicznych również z adresu mailowego firmy A., gdyż jak zeznał J. P. - prezes spółki A. R. O. nie znał języka angielskiego; J. P., poprosił R. O. o składanie aktu woli do każdej faktury, w której własnoręcznie podpisze i stwierdzi, że wszystkie podatki wynikające z faktury są uiszczane na bieżąco, dlatego jego zdaniem nie było konieczne sprawdzenie wiarygodności spółki B.; wszystkie dostawy oleju smarowego zakupionego przez spółkę z o.o. B. były bezpośrednio odbierane przez PPHU A. Zeznanie J. P. cyt. "w każdym przypadku towar z zagranicy jechał albo na nasz magazyn [...] albo do O. (....) Każdy transport był weryfikowany u mnie przeze mnie lub przez Pana Ł. (...) Każdorazowo transport był sprawdzany i przeliczany. Potwierdzeniem są podpisy na CMR-kach
Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w Katowicach stwierdził, że: 1. w związku z podaniem przez PPHU A. kontrahentom zagranicznym danych firmy B. sp. z o.o., a następnie złożeniem przez skarżącego zamówień z wykorzystaniem danych B. sp. z o.o., faktury nabycia wewnątrzwspólnotowego zostały wystawione na B. sp. z o.o.; 2. w następnej kolejności B. sp. z o.o. wystawiała faktury sprzedaży do PPHU A. wskazując w oświadczeniach i fakturach sprzedaży na prośbę skarżący, że podatek akcyzowy został zapłacony, co nie było zgodne z prawdą, gdyż akcyza w rzeczywistości nigdy nie została zapłacona; 3. zamówione przez podatnik towary przesłane wraz z dokumentami przewozowymi, wystawionymi na B. sp. z o.o. w rzeczywistości trafiały bezpośrednio od kontrahentów zagranicznych do PPHU A., gdzie były każdorazowo przeliczane i sprawdzane. Dokumenty przewozowe były potwierdzane w polu 24 nie przez B. sp. z o.o. ale przez firmę A.; 4. faktury w formie elektronicznej wystawione przez kontrahentów zagranicznych na B. sp. z o.o. trafiały do firmy A. celem sprawdzenia zgodności z zamówieniem; 5. firma A. organizowała transport towaru z zagranicy zlecając firmom transportowym wykonanie usług transportowych podając jako zleceniodawcę B. sp. z o.o. W związku powyższym podatnik dokonał w okresie od listopada 2012 r. do kwietnia 2013 r. przemieszczenia olejów smarowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, dokonał, zatem nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Naczelnik Urzędu Celnego w Katowicach decyzją z [...] kwietnia 2015 r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych na podstawie faktury nr [...] z dnia 13.12.2012 r., dotyczącej nabycia D. w wysokości 28.471,00 zł.
Orzekając na skutek odwołania skarżącego Dyrektor Izby Celnej w Katowicach decyzją z [...] czerwca 2015 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że podatnik faktycznie dokonując nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych stał się podatnikiem podatku akcyzowego i był zobowiązany: przed wprowadzeniem wyrobów akcyzowych na terytorium kraju dokonać zgłoszenia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym do właściwego naczelnika urzędu celnego i złożyć zabezpieczenie akcyzowe; złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć akcyzę i dokonać jej zapłaty na terytorium kraju, na rachunek właściwej izby celnej, w terminie 10 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego; prowadzić ewidencję nabywanych wewnątrzwspólnotowo wyrobów akcyzowych. Powyższych obowiązków podatnik nie wykonywał.
Organ II instancji wyjaśnił, że z faktury zakupu nr [...] wynika, że skarżący kupił oleje mineralne w łącznej ilości 24 128 litrów, na fakturze nie wskazano kodu CN tych wyrobów. Również strona na żadnym etapie postępowania nie wskazała, ani kodu CN przedmiotowych wyrobów, ani żadnych materiałów, na podstawie, których można by było dokonać ich klasyfikacji towarowej.
Organ odwoławczy wskazał, że skarżący mimo wezwań organu do przedstawienia informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych w postaci kart charakterystyki, świadectw jakości określających dane fizyko-chemiczne olejów smarowych nie przedstawił żadnych materiałów na podstawie, których można by było dokonać, czy to klasyfikacji taryfowej wyrobów będących przedmiotem niniejszego postępowania, czy też zakwestionowania informacji podanych przez producentów.
Uzasadniając oddalenie skargi podatnika na powyższą decyzję WSA w Gliwicach podniósł, że to skarżący organizował zakup oleju smarowego od kontrahenta zagranicznego. Podatnik zlecał swojemu pracownikowi Ł. D. nawiązywanie współpracy z różnymi firmami zagranicznymi handlującymi olejami smarowymi, a następnie organizację zakupu oleju na firmę B. sp. z o.o. i transport. Obieg fakturowy odbywał się z adresu poczty należącej do firmy podatnika. Wszystkie dostawy od zagranicznych dostawców ujęte na fakturach wysyłane były do magazynów firmy skarżącego i bezpośrednio przez niego weryfikowane. Dodatkowo podatnik domagał się, aby na fakturach wystawianych przez B. sp. z o.o. znajdowało się oświadczenie o uiszczeniu podatku akcyzowego.
Sąd podniósł, że prezes spółki B. R. O. nigdy nie był w posiadaniu towaru. B. sp. z o.o.: została zarejestrowana, jako podatnik podatku VAT/VAT-EU od [...].10.2012 r. i złożyła tylko jedną deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7K za czwarty kwartał 2012 r, nie wykazując żadnych czynności podlegających opodatkowaniu oraz zakupu towarów i usług; nie składała informacji podsumowujących VAT-UE; [...].05.2013 r. została wykreślona z rejestru podatników podatku od towarów i usług; nie dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, nie składała żadnych deklaracji w urzędzie celnym, nie składała również deklaracji INTRASTAT; nie figuruje, jako płatnik ZUS i nie figuruje w ewidencji podatników od nieruchomości oraz w rejestrze gruntów i budynków miasta C.; jedynym udziałowcem spółki był R. O., który w dniu 29.10.2013 r. został wykreślony z funkcji prezesa zarządu, jest poszukiwany listami gończymi wystawionymi w 2013 r.; nie wskazano innej osoby do reprezentacji podmiotu; siedziba spółki znajduje się w lokalu mieszkalnym, który nie posiada zaplecza do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Spółka B. jest podmiotem fikcyjnym, którego dane identyfikacyjne służyły do dokonywania transakcji zakupu oleju silnikowego przez skarżącego. Potwierdzają to również informacje uzyskane w trakcie kontroli przeprowadzonej przez władze litewskie, kiedy dyrektor litewskiej spółki oświadczył, że w imieniu podmiotu B. sp. z o.o. występowała osoba o nazwisku D. Ł., która wcześniej dokonywała transakcji w imieniu podmiotu PPHU A. Korespondencja dotycząca transakcji Spółki B. z podmiotem litewskim odbywała się z adresu poczty elektronicznej, który jest wskazany w CEiDG, jako adres poczty elektronicznej firmy PPHU A. oraz PPHU A. Na dokumentach CMR odbiór przesyłki od litewskiego dostawcy został potwierdzony pieczątką o treści: [...] a (dodatkowe miejsce wykonywania działalności), podpis nieczytelny.
WSA zauważył, że skoro na fakturach nie wskazano kodu CN olejów smarowych, skarżący mimo wezwań organów do przedstawienia m. in. informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych, nie wskazał kodu CN tych wyrobów, ani żadnych materiałów, na podstawie, których można by było dokonać ich klasyfikacji taryfowej. W związku z tym zasadnym było wystąpienie przez organ m. in. do firm: [...] o wskazanie kodów CN odpowiadających danym produktom, zasadnym było oparcie się na tych klasyfikacjach. Skarżący w trakcie postępowania miał możliwość przestawienia materiałów, które podważałyby wskazane klasyfikacje. Podatnik nie przedstawił żadnych materiałów. Wskazał że ww. firmy podały "nieprawidłowe" kody CN, będąc zainteresowane niekorzystnym dla skarżącego rozstrzygnięciem. Tymczasem z pism skierowanych przez organ do firm: [...] do przedstawienia kodów klasyfikacyjnych w oparciu o CN dla wskazanych wyrobów smarowych, nie wynika, że organ poinformował je, iż prowadzi postępowanie przeciwko skarżącemu. Firmy te bazując na tych samych kodach deklarują i odprowadzają podatek akcyzowy. Podając nieprawidłowe kody szkodziłyby swoim interesom.
Sąd podał, że zaskarżona decyzja nie narusza art. 122, art. 180 i art. 187 § 1 O.p., art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613; dalej: o.p.).
W ocenie WSA zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm., dalej: u.p.a.) podniesiony został w związku z decyzją określającą przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, a więc nie dotyczy niniejszej sprawy.
J. P. w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
I. Prawa materialnego tj.:
- reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) oraz rozporządzenia wykonawczego komisji (UE) NR 927/2012 z 9 października 2012 r. zmieniającego załącznik i do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, poprzez błędne przyjęcie, że oleje smarowe będące przedmiotem importu winny być uznane za towar akcyzowy;
- § 6 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust. 3 u.p.a. poprzez pominięcie kwestii zwolnienia podatnika od podatku akcyzowego, z uwagi na to, że sprowadzone oleje były przeznaczone do wykorzystania do celów innych niż napędowe lub opałowe, jako oleje smarowe do silników i jako takie, nie powinny być obciążone podatkiem akcyzowym.
Prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
- art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt. 1) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), w zw. z art. 121 § 1, art. 122, art. 180 i art. 187 § 1, art. 188, art. 191 op, poprzez nie zastosowanie wskazanych przepisów procesowych, czego przejawem było uznanie, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie pomimo:
- niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy,
- przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów, czego wyrazem było uznanie, że okoliczności faktyczne zostały udowodnione pomimo braków w postępowaniu dowodowym,
- błędną ocenę dowodów przedstawionych przez skarżącego tj. ekspertyza Instytutu Nafty i Gazu, jako dopuszczającą klasyfikowanie olejów będących przedmiotem postępowania w dziale 27;
- nie podjęcia wszystkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w tym nie przeprowadzenia koniecznych dowodów niezależnie od wykazania przez stronę braków w przeprowadzonym postępowaniu dowodowym
- błędne przyjęcie, że spółka B. sp. z o. o. została utworzona na potrzeby działalności skarżącego pomimo braku dowodów, które uprawniałyby takie domniemanie
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę nieważność postępowania, w której w sprawie nie stwierdzono.
Ustosunkowując się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania wymienionych w osnowie skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że Sąd I instancji ich nie naruszył. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postępowanie podatkowe było przeprowadzone z poszanowaniem regulujących to postępowanie zasad. W rzeczywistości zaprezentowana w skardze kasacyjnej argumentacja zmierza nie tyle do wykazania, w jaki sposób doszło do naruszenia przepisów postępowania podatkowego i sądowoadministracyjnego oraz jego wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, lecz do podważenia dokonanej przez organ podatkowy oceny zgromadzonego w sprawie dowodowego, a zaakceptowanej jako prawidłowej przez Sąd I instancji.
Zaniechanie przez organ podatkowy przeprowadzenia badań laboratoryjnych mających na celu zweryfikowanie informacji otrzymanych od [...], a dotyczących klasyfikacji olejów smarowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, miałoby znaczenie prawne jedynie wówczas, gdyby okoliczność ta nie została wykazana innymi środkami dowodowymi (art. 180 § 1 i 188 o.p.), czemu zaprzecza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Jak wynika z akt sprawy podstawę określenia klasyfikacji olejów smarowych będących przedmiotem niniejszego postępowania stanowiły informacje otrzymane od podmiotów będących oficjalnymi przedstawicielami na rynek polski producentów olejów smarowych nabywanych wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego.
Należy w tym miejscu podkreślić, że na fakturach dokumentujących nabycie olejów smarowych nie wskazano kodu CN tych wyrobów, jak również skarżący, mimo wezwań organów podatkowych, nie przedstawił informacji dotyczących składu chemicznego nabywanych wyrobów, kodu CN, czy też materiałów, na podstawie których można by dokonać ich klasyfikacji towarowej. Natomiast przesłana przez skarżącego Ekspertyza Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie z dnia 15 lipca 2008 r., nie wykluczyła w sposób jednoznaczny możliwości zakwalifikowania badanego oleju do działu 27 Wspólnej Taryfy Celnej.
Nadto skarżący nie zgłaszał organom celnym dokonanych nabyć wewnatrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych, czym sam uniemożliwił przeprowadzenie wnioskowanego dowodu, tj. pobrania i przebadania olejów smarowych. Nie posiadając dokumentów zawierających dokładny skład chemiczny nabywanych olejów bazował, jak wyjaśnił, na informacjach otrzymanych od swoich dostawców – producentów, albo ich oficjalnych przedstawicieli, mających siedzibę w państwach Unii Europejskiej. Zatem zarzuty skarżącego kwestionujące klasyfikację taryfową przedmiotowych wyrobów, dokonaną na podstawie uzyskanych od producentów dokładnych informacji o składzie chemicznym olejów z uwzględnieniem składu procentowego poszczególnych składników, są całkowicie pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Renomowani producenci wskazali zarówno kody CN odpowiadające danym produktom, a także podstawę ich klasyfikacji.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty nie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy, przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów oraz niepodjęcia wszystkich niezbędnych działań do dokładnego wyjaśnienia sprawy za całkowicie pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwalał na prawidłowe podjęcie rozstrzygnięcia i określenie zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych - olejów smarowych klasyfikowanych do kodu CN 2710.
W świetle przedstawionych okoliczności niezasadny jest zarzut naruszenia reguły 1 i 6 ORINS.
Nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut dotyczący błędnego przyjęcia przez Sąd I instancji, że spółka B. sp. z o. o. została utworzona na potrzeby działalności skarżącego pomimo braku dowodów, które uprawniałyby takie domniemanie. Przeciwnie organy podatkowe, a w ślad za nimi WSA prawidłowo skonstatowały, że ww. spółka była podmiotem fikcyjnym, założonym na potrzeby obrotu olejem smarowym. Powyższa teza wynika z prawidłowych z niezakwestionowanych skutecznie przez autora skargi kasacyjnej ustaleń organów podatkowych, które zaakceptował Sąd I instancji. Wynika z nich, że B. sp. z o.o.: została zarejestrowana, jako podatnik podatku VAT/VAT-EU od [...].10.2012 r. i złożyła tylko jedną deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7K za czwarty kwartał 2012 r, nie wykazując żadnych czynności podlegających opodatkowaniu oraz zakupu towarów i usług; nie składała informacji podsumowujących VAT-UE; [...].05.2013 r. nie dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku akcyzowego, nie składała żadnych deklaracji w urzędzie celnym, nie składała również deklaracji INTRASTAT; nie figuruje, jako płatnik ZUS i nie figuruje w ewidencji podatników od nieruchomości oraz w rejestrze gruntów i budynków miasta C.; jedynym udziałowcem spółki był R. O., który w dniu [...].10.2013 r. został wykreślony z funkcji prezesa zarządu, jest poszukiwany listami gończymi wystawionymi w 2013 r; siedziba spółki znajduje się w lokalu mieszkalnym, który nie posiada zaplecza do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Spółka B. jest podmiotem fikcyjnym, którego dane identyfikacyjne służyły do dokonywania transakcji zakupu oleju silnikowego przez skarżącego. Potwierdzają to również informacje uzyskane w trakcie kontroli przeprowadzonej przez władze litewskie. Korespondencja dotycząca transakcji Spółki B. z podmiotem litewskim odbywała się z adresu poczty elektronicznej, który jest wskazany w CEiDG, jako adres poczty elektronicznej firmy PPHU A. oraz PPHU A. Na dokumentach CMR odbiór przesyłki od litewskiego dostawcy został potwierdzony pieczątką o treści: [...] a (dodatkowe miejsce wykonywania działalności), podpis nieczytelny.
Niezrozumiałym jest także zarzut naruszenia § 6 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w związku z art. 32 ust. 3 u.p.a., poprzez pominięcie kwestii zwolnienia, skoro skarżący nie wyraził woli skorzystania ze zwolnienia, ani nie spełnił warunków zwolnienia, o których mowa w art. 32 ust. 5-13 u.p.a.
Podsumowując skarga kasacyjna została oparta na nieusprawiedliwionych podstawach.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z § 2 pkt 5 w związku z § 14 ust 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804).