I GSK 409/25

Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej F. Sp. z o.o. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę spółki na czynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) z dnia 17 września 2024 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu. Sąd pierwszej instancji uznał, że informacja z PARP o odmowie zawarcia umowy o dofinansowanie nie jest czynnością podlegającą zaskarżeniu w rozumieniu przepisów, a zatem skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Spółka w skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., twierdząc, że odmowa zawarcia umowy jest czynnością w rozumieniu przepisów. Podniosła również zarzuty dotyczące naruszenia przepisów materialnych, w tym ustawy wdrożeniowej oraz rozporządzenia o pomocy de minimis, a także naruszenia Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za zasadną. Sąd podkreślił, że czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmują akty podejmowane przez administrację na podstawie bezpośrednio działającej normy prawnej, a odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie mieści się w tej kategorii. Sąd wskazał, że prawo do sądu nie zależy od formy działania administracji, lecz od tego, czy mamy do czynienia ze sporem o prawo. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA, uznając, że odmowa zawarcia umowy o dofinansowanie jest czynnością zaskarżalną do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a nie czynnością związaną z negatywną oceną projektu w rozumieniu art. 73 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający