I GSK 40/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA odrzucające skargę kasacyjną z powodu błędnego uiszczenia opłaty sądowej na rachunek NSA zamiast WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną spółki z o.o. z powodu nieprawidłowego uiszczenia opłaty stałej na rachunek NSA, zamiast na rachunek WSA. Spółka wniosła zażalenie, argumentując, że opłata została uiszczona i cel przepisu został osiągnięty. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że opłata uiszczona na rachunek NSA jest prawidłowa, ponieważ oba sądy należą do tej samej części budżetu państwa, a cel przepisu o uiszczeniu opłaty został osiągnięty.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło skargę kasacyjną spółki z o.o. Powodem odrzucenia było nieprawidłowe uiszczenie opłaty stałej od skargi kasacyjnej. Sąd pierwszej instancji uznał, że opłata w wysokości 100 zł powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy WSA, a nie NSA, co stanowiło naruszenie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). W zażaleniu spółka podniosła zarzuty naruszenia szeregu przepisów p.p.s.a. oraz Konstytucji RP. Kluczowym argumentem było to, że opłata została uiszczona na rachunek NSA, co zdaniem skarżącej, powinno być uznane za prawidłowe, powołując się na analogiczne stanowisko Sądu Najwyższego w sprawach karnych. Podkreślono, że cel przepisu o uiszczeniu opłaty został osiągnięty, a oba sądy administracyjne należą do tej samej części budżetu państwa. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, zważył, że zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, a opłatę należy uiścić przy wniesieniu pisma. Stwierdzono, że opłata została uiszczona w terminie na rachunek NSA. Sąd uznał, że nie można jednoznacznie twierdzić, iż NSA nie jest właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu art. 219 § 2 p.p.s.a., skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do jego właściwości. Podkreślono, że cel przepisu art. 221 p.p.s.a., jakim jest uiszczenie opłaty stałej bez wezwania, został osiągnięty. Ponadto, wskazano, że opłaty sądowe, niezależnie od tego, na który rachunek sądu administracyjnego zostaną wpłacone, stanowią dochód budżetu państwa. W związku z tym, NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA, uznając, że skarga kasacyjna nie mogła być odrzucona z powodu uiszczenia opłaty na rachunek NSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna nie może być odrzucona z tego powodu.
Uzasadnienie
Cel przepisu art. 221 p.p.s.a. (uiszczenie opłaty bez wezwania) został osiągnięty, opłata została uiszczona na rachunek NSA. Oba sądy należą do tej samej części budżetu państwa, a NSA jest właściwy do rozpoznania skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 221
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej.
p.p.s.a. art. 177 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie.
p.p.s.a. art. 219 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
p.p.s.a. art. 219 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
p.p.s.a. art. 185 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 178
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 173 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 5 § ust. 1
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § ust. 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 78
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 176 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 212 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego, co jest dopuszczalne, ponieważ cel przepisu został osiągnięty, a oba sądy należą do tej samej części budżetu państwa. Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu art. 219 § 2 p.p.s.a. w przypadku opłaty od skargi kasacyjnej.
Odrzucone argumenty
Opłata stała od skargi kasacyjnej powinna zostać wniesiona wyłącznie na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwego.
Godne uwagi sformułowania
to, w której kasie, którego sądu Rzeczypospolitej Polskiej strona wpłaci sumę opłaty sądowej od kasacji nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia dochowania ustawowego terminu do opłacenia kasacji. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA. opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa
Skład orzekający
Andrzej Kisielewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności w kontekście skargi kasacyjnej i właściwości rachunków bankowych sądów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uiszczenia opłaty na niewłaściwy rachunek sądu administracyjnego, ale z zachowaniem terminu i celu przepisu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego z punktu widzenia praktyki prawniczej zagadnienia proceduralnego związanego z opłatami sądowymi, które może mieć wpływ na wiele postępowań.
“Błąd w opłacie sądowej nie zawsze oznacza odrzucenie skargi – NSA wyjaśnia, kiedy liczy się cel, a nie tylko formalność.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyGZ 98/04 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2004-11-10 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-26 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Kisielewicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny Hasła tematyczne Celne postępowanie Celne prawo Sygn. powiązane I GSK 40/05 - Wyrok NSA z 2005-03-10 V SA 3510/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-06-01 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 185 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3510/03 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: - uchylić zaskarżone postanowienie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3510/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /zwaną dalej p.p.s.a/., odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. z dnia 17 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł, która nie została prawidłowo uiszczona przez składającego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego adwokatem. Zdaniem Sądu opłata powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwego, a nie na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. W zażaleniu na to postanowienie Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 173 § 1, art. 177 § 1 w związku z art. 219 § 1 i 2 oraz art. 221 § 1 p.p.s.a., § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ) i art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 78 i oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego zarzutu Strona skarżąca powołała się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł została wniesiona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Skarżącej należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wskazuje, że za tym stanowiskiem przemawia pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2003 r. ( sygn. akt: III KZ 63/02 ), iż "to, w której kasie, którego sądu Rzeczypospolitej Polskiej strona wpłaci sumę opłaty sądowej od kasacji nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia dochowania ustawowego terminu do opłacenia kasacji. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ) w sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 177 § 1 w zw. z art. 219 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2004 r. Bezsporne jest również, że wpis od tej skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł został uiszczony przelewem przez Stronę skarżącą w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie V SA 3508/03. Nie można zatem przyjąć, że spełnione są warunki o których mowa w art. 221 p.p.s.a., uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej. Z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Należy także mieć na uwadze cel przepisu art. 221 p.p.s.a., którym jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA. Ponadto należy zauważyć, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 p.p.s.a. z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. mr Uzasadnienie P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 listopada 2004r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3510/03 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 31 lipca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania p o s t a n a w i a: - uchylić zaskarżone postanowienie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt V SA 3510/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) /zwaną dalej p.p.s.a/., odrzucił skargę kasacyjną [...] Sp. z o.o. z dnia 17 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga kasacyjna podlegała opłacie stałej w wysokości 100 zł, która nie została prawidłowo uiszczona przez składającego skargę kasacyjną pełnomocnika będącego adwokatem. Zdaniem Sądu opłata powinna zostać wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako właściwego, a nie na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W myśl art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. W zażaleniu na to postanowienie Strona skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 173 § 1, art. 177 § 1 w związku z art. 219 § 1 i 2 oraz art. 221 § 1 p.p.s.a., § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ) i art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1, art. 78 i oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego zarzutu Strona skarżąca powołała się na to, że opłata od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł została wniesiona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zdaniem Skarżącej należy przyjąć, że w takim przypadku opłata została uiszczona, pomimo że nie została wniesiona na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wskazuje, że za tym stanowiskiem przemawia pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2003 r. ( sygn. akt: III KZ 63/02 ), iż "to, w której kasie, którego sądu Rzeczypospolitej Polskiej strona wpłaci sumę opłaty sądowej od kasacji nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia dochowania ustawowego terminu do opłacenia kasacji. Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ) w sprawach karnych uiszcza się opłaty na rzecz Skarbu Państwa". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 177 § 1 w zw. z art. 219 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna w przedmiotowej sprawie została wniesiona w dniu 17 sierpnia 2004 r. Bezsporne jest również, że wpis od tej skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł został uiszczony przelewem przez Stronę skarżącą w dniu 17 sierpnia 2004 r. na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego z zaznaczeniem, że jest to opłata skargi kasacyjnej w sprawie V SA 3508/03. Nie można zatem przyjąć, że spełnione są warunki o których mowa w art. 221 p.p.s.a., uzasadniające odrzucenie skargi kasacyjnej. Z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W przypadku opłaty od skargi kasacyjnej nie można jednoznacznie twierdzić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest również właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu tego przepisu, skoro rozpoznanie skargi kasacyjnej należy do właściwości tego Sądu. Należy także mieć na uwadze cel przepisu art. 221 p.p.s.a., którym jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. Cel ten został osiągnięty, skoro opłata została uiszczona bez wezwania, z tym tylko, że na rachunek bankowy NSA. Ponadto należy zauważyć, że opłaty sądowe, bez względu na to, czy zostaną uiszczone na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy Naczelnego Sądu Administracyjnego są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Z tych względów należało dojść do wniosku, że skarga kasacyjna wnoszona przez adwokata lub radcę prawnego nie może być odrzucona na podstawie art. 221 p.p.s.a. z tego tylko powodu, że opłata stała od skargi kasacyjnej została uiszczona na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. mr
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI