I GSK 373/05

I GSK 373/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2005-06-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-18
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jan Kacprzak /przewodniczący/
Kazimierz Brzeziński
Zdzisław Sadurski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
SA/Sz 2385/02 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2004-10-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak, Sędziowie NSA Kazimierz Brzeziński, Zdzisław Sadurski (spr.), Protokolant Małgorzata Suchocka, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] Spółka z o.o. w Kobylance od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 października 2004 r. sygn. akt SA/Sz 2385/02 w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. w Kobylance na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 12 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 28 listopada 2001r., Nr [...] na podstawie art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 65 § 4 pkt 2a, art. 13 § 1, § 3 pkt 1 i § 5, art. 83 § 1 i § 3, art. 85 § 1, art. 222 § 1 i § 5, art. 229 § 3, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. Nr 158, poz. 1047) oraz Taryfy celnej stanowiącej załącznik do w/w rozporządzenia, Dyrektor Urzędu Celnego w Szczecinie po wszczęciu postępowania postanowieniem z dnia 16 października 2000r., Nr [...], uznał zgłoszenie celne zawarte w dokumencie SAD Nr [...] z dnia 4 grudnia 1998r. za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji i obliczeń cła i orzekł, że przedmiotem importu dokonanego przez [...] spółka z o.o. w Kobylance był system podłóg wejściowych oraz dylatacje z aluminium kod towaru [...], system podłóg wejściowych z tworzywa sztucznego kod towaru [...] taśmy dwustronnie klejące 4 rolki kod towaru 391910190, artykuły budowlane z tworzyw sztucznych – odbojnice kod towaru 392590100, końcówki i łączniki, uchwyty dla niepełnosprawnych z tworzywa sztucznego kod towaru 392690990, kształtowniki z aluminium kod towaru 760429900, kształtowniki z tworzywa sztucznego kod towaru 391620900, płyty ścienne z tworzywa sztucznego kod towaru 392042110 oraz ustalił wysokość cła na kwotę 3466,80 i poinformował, że sprawę podatku VAT rozpatrzy Urząd Skarbowy, do którego zostanie przesłana kserokopia decyzji.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że postanowieniem z dnia 16 października 2000r., Nr [...] wszczęto z urzędu postępowanie w zakresie klasyfikacji towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym. Przesłanką do wszczęcia postępowania była kontrola przeprowadzona w firmie [...] spółka z o.o. przez funkcjonariuszy Regionalnego Inspektoratu Celnego w Szczecinie podczas której ujawniono szereg nieprawidłowości w zakresie towarów objętych zgłoszeniem celnym. Część towarów określana w katalogach jako zabezpieczenia to towary w postaci profili aluminiowych i profili z tworzywa sztucznego, które stanowią komplet. Pomimo, że w czasie transportu nie są połączone, jednak z katalogów wynika, że są one wzajemnie do siebie dopasowane i montowane na ścianach budynków jako zabezpieczenia przed ich uszkodzeniem. Taki komplet profili określano jako Alu + Acrovin, przy czym jak wynika z katalogów na kompletne zabezpieczenia oprócz tych dwu rodzajów profili składały się dodatkowo końcówki zabezpieczające z tworzywa sztucznego, a w wielu zabezpieczeniach także wsporniki, konsole czy wkładki amortyzujące.
-2-
Uwzględniając treść uwagi 11 do działu 39, która precyzuje, jakie towary należy klasyfikować do pozycji 3925 obejmującej materiały budowlane oraz w oparciu o Regułę 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej organ uznał, że dla kształtowników aluminiowych i z tworzywa sztucznego, które stanowią uzupełniający się komplet uznano jako prawidłową klasyfikację do kodu PCN 392590100 Taryfy celnej.
Klasyfikacja do działu 39 wynika z Reguły 3b ORINS, która stanowi m. in., że do wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu. Zasadniczy charakter towarom nadaje bowiem tworzywo sztuczne będące zarówno składnikiem dominującym zabezpieczającym bezpośrednio ściany, a także czynnikiem dekoracyjnym. Stąd klasyfikacja towaru do działu 39 obejmującego wyroby z tworzyw sztucznych (dotyczy to towarów o symbolach BG10, HR6, HR12, BCR40, BCR64, HCR64, SCR64).
Niezależnie od powyższego, niektóre kompletne zabezpieczenia składają się tylko z profili z tworzyw sztucznych (dotyczy to towarów o symbolach SO50), dlatego w takim przypadku kiedy brak jest innych elementów (typu łączniki, końcówki, uchwyty, konsole), w oparciu o regułę 1 ORINS, a więc o zakres przedmiotowy pozycji, klasyfikacja takich zabezpieczeń winna nastąpić do pozycji 3916, w tym PCN 391620900, gdyż są one profilami.
Zdaniem organu I instancji strona błędnie również zaklasyfikowała do pozycji 7610 niektóre towary określane przez nią jako dylatacje z aluminium. Dotyczy to towarów o symbolach WG90, JSI, FGFS-25. Z katalogu 02-A wynika, że "dylatacja" JS i W90 może być profilem z PCV, z aluminium lub mosiężna. Skoro eksporter zadeklarował na fakturze dla tych towarów kod 7604, to oznacza, że przedmiotem importu w ramach tego zgłoszenia celnego był profil aluminiowy nieobrobiony, tj. przygotowany do użycia w konstrukcjach. Podobnie dla towaru oznaczonego na fakturze symbolem FGFS-25 eksporter zadeklarował kod 391620900. Przyjęto zatem, że przedmiotem importu w ramach niniejszego zgłoszenia były profile z tworzywa sztucznego, a nie kompletne "dylatacje", które jak wynika z katalogu 02-A składa się z profili aluminiowych i gum elastomerowych. Dla towarów o symbolach GFNSW-50,GFNS-50 przyjęto zgodnie z deklaracją eksportera pozycję 761090900. Natomiast dla towarów o symbolach GFP50, GFS25, AWF i AWFC z uwagi na brak deklaracji eksportera dotyczącej klasyfikacji towaru, a jednocześnie brakiem dowodów, że towar był inny niż zadeklarowała strona, przyjęto również klasyfikację do kodu 761090900.
Organ I instancji zwracał się w piśmie z dnia 6 września 2001r., Nr [...] do strony o złożenie wyjaśnienia co do niektórych towarów oraz tłumaczenia niektórych pozycji fakturowych.
-3-
Jednakże strona nie wyjaśniła nic poza powołaniem katalogu, w którym opisano towar. Katalog podaje, co składa się na kompletny artykuł, jednakże nie zawsze przedmiotem przywozu był towar kompletny, co wynika z wielu faktur. Nie mając innej możliwości ustalenia stanu faktycznego towaru, przyjmowano jako prawidłowy kod eksportera, a w sytuacji jego braku kod PCN zadeklarowany przez stronę. Takim niekompletnym towarem w przypadku niniejszego zgłoszenia był również towar o symbolu SCR64 (order 242/95/ACR – faktura nr 33138). Z opisu na fakturze wynika, że procedurą dopuszczenia do obrotu według przedmiotowego zgłoszenia objęto tylko końcówki z PCV i Łączniki Al. + PCV bez pozostałych elementów zabezpieczenia. Dotyczy to również pozycji towarowych BCR i BG30 (order 218/85/ACR) - o wartościach faktycznych 44,55; 619,46 i 130,68FRF. W ramach tego zamówienia sprowadzono tylko końcówki i uchwyty z tworzywa sztucznego, co przy braku bardzo istotnego elementu zabezpieczenia jakim są odbojnice, nie pozwala na zaklasyfikowanie towaru do pozycji 3925 obejmującej zabezpieczenia ścian. W tej sytuacji klasyfikacja końcówek i uchwytów z PCV winna nastąpić do pozycji 392690900.
W przedmiotowym zgłoszeniu strona błędnie zaklasyfikowała towar określony jako maty winylowe do pozycji 761090900 obejmującej towary z aluminium. W sprawie klasyfikacji systemów podłóg wejściowych strona otrzymała opinię Głównego Urzędu Ceł – pismo z dnia 20 lutego 1997r., Nr DTC-IV-4040-44/97/132/KK, ale jak wynika z tej opinii klasyfikacja do tej pozycji mogła nastąpić, jeśli "system podłóg" zawierał również ramy aluminiowe. Wobec braku elementów aluminiowych całość wytworzona z winylu winna być zaklasyfikowana do pozycji 392590800 jako artykuły budowlane z tworzyw sztucznych.
Błędnie zaklasyfikowano również uchwyty dla osób niepełnosprawnych w stanie niezmontowanym. Wyroby takie (również w stanie niezmontowanym) należy zaklasyfikować do pozycji 392690990. W sprawie klasyfikacji tego towaru strona otrzymała opinię Głównego Urzędu Ceł w piśmie z dnia 2 kwietnia 1997r., Nr DTC-I-4040-320/97/1079/GJ.
Ponadto z materiałów zgromadzonych w toku przeprowadzonego postępowania wynika, że płyty ścienne zgłoszone w pozycji drugiej dokumentu SAD, nr jw. zostały nieprawidłowo zaklasyfikowane do kodu Taryfy celnej 392590800. Towar ten powinien być objęty pozycją 3920, do której zaliczać należy, zgodnie z uwagą 10 do działu 39 – płyty, arkusze, filmy, folie, taśmy oraz bloki o regularnym kształcie geometrycznym, nawet zadrukowane lub poddane innej obróbce, nawet pociętych na prostokąty (lub kwadraty), ale nie poddanych dalszej obróbce (nawet, jeśli w wyniku takiego stają się artykułami gotowymi do użytku).
-4-
Ze zgromadzonych materiałów wynika, że importowany towar był w postaci płyt o wymiarach 1350 x 3000 i grubości 0,7 mm o ziarnistej fakturze przeznaczony do zabezpieczenia ścian przed uszkodzeniami, stanowiąc dodatkowo element dekoracyjny. W związku z tym przedmiotowe płyty ścienne należy klasyfikować do kodu PCN 392042110.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła pełnomocnik skarżącej spółki wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej taryfikacji towarów i ustalenie, że zgłoszenie celne Nr [...] zostało dokonane prawidłowo. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 13 Kodeksu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwych kodów Taryfy celnej w stosunku do importowanych towarów oraz pkt 2a, 3a, 3b i 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 121, art. 122 i art. 187 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, co skutkowało dokonaniem przez Urząd Celny błędnych ustaleń.
Decyzją z dnia 12 września 2002r., Nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. Nr 137 z 1997r., poz. 926 ze zm.) w związku z art. 13 § 1 i § 3 pkt 1, art. 83 § 1, art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks Celny (t. jedn. – Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001r. ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. Nr 158, poz. 1047 ze zm.) oraz Taryfy Celnej stanowiącej załącznik do w/w rozporządzenia, Dyrektor Izby Celnej w Szczecinie po rozpatrzeniu odwołania z dnia 11 grudnia 2001r. od decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2001r., Nr 12TW-5553-119/01/KK/, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji dylatacji o symbolu FGFS i JSI, systemów podłóg wejściowych z tworzywa sztucznego oraz uchwytów dla niepełnosprawnych, łączników aluminiowych, a w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W dniu 16 października 2002r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 12 września 2002r., Nr [...] wniosła pełnomocnik C.S. Polska Spółka z o.o. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej zaklasyfikowania przez organ celny sprowadzonych przez skarżącą spółkę towarów odpowiednio pod kody Taryfy celnej – 392690990, 761699900, 760429900 i 391620900 oraz orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W stosunku do zaskarżonej decyzji organu celnego II instancji podniesiono te same zarzuty, które zostały zawarte w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ celny I instancji.
-5-
W odpowiedzi na skargę dyrektor Izby Celnej w Szczecinie podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
W dniu 1 października 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej, w którym ustosunkowuje się do odpowiedzi na skargę złożonej przez Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie. W piśmie powołuje się na fakt, iż słuszność stanowiska strony skarżącej w tej sprawie potwierdza opinia biegłego sądowego z dziedziny budownictwa z dnia 20 marca 2003r., która została wydana na zlecenie Izby Celnej w Rzepinie, po uprzednim uchyleniu jej decyzji przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, której kserokopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem załączono do w/w pisma.
Na rozprawie w dniu 13 października 2004r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę jedynie w części dotyczącej taśmy dwustronnie klejonej.
Wyrokiem z dnia 13 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę C.S. Polska Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 12 września 2002r., Nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że wobec stwierdzenia pełnomocnika strony skarżącej, iż kwestią sporną pozostaje klasyfikacja taśmy dwustronnie klejącej, stwierdzić należy, że dowodem umożliwiającym ocenę do jakiego kodu winien być zaklasyfikowany ten towar, umożliwił sądowi dowód dostarczony przez stronę w postaci opinii wydanej na zlecenie Izby Celnej w Rzepinie a sporządzonej przez biegłego sądowego w dziedzinie budownictwa dr inż. Grzegorza Misztala. W opinii tej na stronie 6 stwierdzono, że taśma samoprzylepna dwustronna przeznaczona do klejenia – mocowania elementów jako wyrób gotowy nie stanowi wyrobu budowlanego i nie jest materiałem strukturalnym. Sąd podzielił zatem stanowisko organu celnego odwoławczego, że taśma dwustronnie klejona powinna być kwalifikowana do pozycji 391910190. Pozycja ta obejmuje wszelkie samoprzylepne kształty tworzyw sztucznych, nawet w rolkach. Według opisu zawartego w odwołaniu, mimo zaklasyfikowania przedmiotowej taśmy w zgłoszeniu celnym do pozycji 3919 pełnomocnik strony stwierdził, że stanowi ona element składowy zabezpieczeń. Taśmy te jednak mają uniwersalne zastosowanie i z tego powodu należy je klasyfikować odrębnie, a nie jako część składową zabezpieczeń.
W dniu 27 stycznia 2005r. pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2004r., sygn. akt: SA/SZ 2385/02. W skardze pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał zaskarżone orzeczenie oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
-6-
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 13 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (Dz.U. Nr 75, poz. 802 z 2001r. ze zm.) poprzez zastosowanie niewłaściwego kodu Taryfy celnej w stosunku do importowanego przez stronę skarżącą towaru oraz pkt 2a, 2b, 3a i 3c Ogólnych Reguł Interpretacji polskiej Nomenklatury Scalonej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślono, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny zupełnie pominął argumentację strony skarżącej przemawiającą za uznaniem spornego towaru za element składowy sprowadzonych przez spółkę zabezpieczeń. Zarzucono, iż Sąd oparł się wyłącznie na opinii biegłego sądowego w dziedzinie budownictwa dr inż. Grzegorza Misztala, wydanej na zlecenie Izby Celnej w Rzepinie, która nie rozstrzyga spornej kwestii czy sprowadzone taśmy stanowią element składowy wskazanych zabezpieczeń. Z opinii nie wynika, jak przyjął to Sąd, iż sprowadzone przez importera taśmy nie stanowią artykułu budowlanego w rozumieniu prawa budowlanego, jak również, że nie stanowią one elementu składowego zabezpieczeń ściennych – uznanych za artykuł budowlany. Fakt, iż mogą one być, wbrew swemu przeznaczeniu, określonemu przez producenta, wykorzystywane również do montażu innych elementów, nie powoduje że w tym konkretnym przypadku, zgodnie z opisem zawartym w katalogu "ACROVYN – zabezpieczenia ścian", stanowiły one element składowy systemu zabezpieczeń o symbolu SO, służący do montażu tychże zabezpieczeń kątowych, wobec czego okoliczność ich teoretycznie uniwersalnego zastosowania, nie może mieć znaczenia dla ich klasyfikacji celnej.
W skardze kasacyjnej podniesiono również, że w okresie, którego dotyczy zakwestionowane przez organ celny zgłoszenie celne, skarżąca spółka nie zajmowała się produkcją, przerobem lub obróbką, stąd sprowadzane przez nią wyroby zawsze miały charakter wyrobów kompletnych i importowane były pod konkretne zamówienia klientów. Importowany towar trafiał z reguły bezpośrednio do klienta, tak więc nie był przerabiany przez skarżącą spółkę, ani przez klientów, bowiem skutkowałoby to utrata przez towar jego właściwości, a zastosowanie go niezgodnie z przeznaczeniem pozbawiałoby go jakiejkolwiek wartości.
Z powyższych względów, w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną, przedmiotowe taśmy z tworzywa sztucznego sprowadzone jako element służący do montażu zabezpieczeń ściennych kątowych o symbolu SO, należało uznać za element składowy przedmiotowych zabezpieczeń i zaklasyfikować, zgodnie z regułą 3b ORINS łącznie z towarem, z którym zostały sprowadzone, tj. z zabezpieczeniem ściennym pod kod taryfy 3925, obejmujący artykuły budowlane z tworzyw sztucznych, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, a nie jak tego dokonał organ celny, do pozycji 391910190 obejmującej bliżej nie określone samoprzylepne tworzywa sztuczne.
-7-
Ponadto, na potwierdzenie słuszności swojego stanowiska, przytoczono w skardze kasacyjnej kilka wyroków NSA (z dnia 6 sierpnia 1997r., 5 sierpnia 1997r. i 14 kwietnia 1993r.) oraz przedłożono decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2004r., Nr [...] wydaną na skutek skargi [...] Spółka z o.o. w analogicznej sprawie.
W dniu 13 czerwca 2005r. do Naczelnego Sadu Administracyjnego wpłynęło pismo strony skarżącej, w którym w uzupełnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik strony podniósł nowy zarzut, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w zaskarżonym orzeczeniu pominął argumenty strony dotyczące błędnego zaklasyfikowania przez organ celny towarów o symbolach SO (do pozycji 3916) oraz W (do pozycji 7604), odnosząc się jedynie do klasyfikacji taśm dwustronnie klejących.
Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego może być oparta na następujących podstawach:
1)naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
2)naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Nieodzownym elementem uzasadnienia podstawy z art. 174 pkt 1 cytowanej ustawy jest poza przytoczeniem naruszonego przepisu – wskazanie sposobu jego naruszenia i wyjaśnienie, na czym polega niewłaściwa wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie i jak zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną powinien być on rozumiany i stosowany. Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd kasacyjny nie jest bowiem uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów.
Stosownie do art. 183 § 1 powołanej ustawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania (art. 183 § 2 tej ustawy). Oznacza to, że w zakresie kontroli orzeczenia sądu I instancji przesądza wola wnoszącego skargę kasacyjną. Kontrola kasacyjna dokonywana przez Naczelny Sąd Administracyjny obejmuje stosowanie prawa procesowego i materialnego przez Sąd Administracyjny.
Stwierdzić należy, że skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie przez pełnomocnika strony skarżącej nie odpowiada w pełni wymogom skargi kasacyjnej co do powołania podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1 i jej uzasadnienia.
-8-
Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego – art. 13 Kodeksu celnego poprzez zastosowanie niewłaściwego kodu Taryfy celnej w stosunku do importowanego przez skarżącą towaru oraz pkt 2a, 2b, 3a i 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej sprowadza się w istocie do kwestionowania ustaleń faktycznych, w oparciu o które Sąd I instancji przyjął, że sporny towar powinien być zakwalifikowany tak jak to uczynił organ celny. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej pełnomocnik strony polemizuje z poczynionymi przez organy celne i Wojewódzki Sąd Administracyjny ustaleniami w przedmiocie zaklasyfikowania taśm dwustronnie klejących z tworzywa sztucznego, sprowadzonych przez skarżącą, do grupy samoprzylepnych kształtów tworzywa sztucznego. Przeciwstawia im własne ustalenia oparte m.in. na przytoczonych w skardze wyrokach NSA, a także podpierając się decyzją Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2004r., wydanej zdaniem pełnomocnika w analogicznej sprawie.
Tego rodzaju spór jest zatem sporem o fakty. Kwestionowanie stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co do tego, że sprowadzone przez spółkę taśmy dwustronnie klejące z tworzywa sztucznego nie można uznać za element składowy sprowadzanych przez spółkę zabezpieczeń lecz należy zaliczyć je do samoprzylepnych kształtów z tworzyw sztucznych, oznacza kwestionowanie poczynionych przez ten Sąd ustaleń faktycznych.
Sąd kasacyjny będąc związany granicami skargi kasacyjnej nie bada jednak trafności ustaleń faktycznych, poczynionych w zaskarżonym wyroku, jeżeli skarżący skutecznie nie zarzucił – w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 powołanej ustawy, że przy ich dokonaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania.
W świetle tak skonstruowanej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny związany ustaleniami faktycznymi poczynionymi w zaskarżonym wyroku, nie może dokonywać oceny prawidłowości ustaleń sądu I instancji, czy sprowadzone przez spółkę taśmy dwustronnie klejące z tworzywa sztucznego są w istocie elementem składowym sprowadzanych przez spółkę zabezpieczeń, czy też są rodzajem samoprzylepnych kształtów tworzyw sztucznych.
Wobec powyższego za podstawę faktyczną badania zarzutu naruszenia prawa materialnego należy przyjąć ustalenie zawarte w zaskarżonym wyroku, że sporne taśmy dwustronnie klejące są rodzajem samoprzylepnych kształtów tworzyw sztucznych. Zaklasyfikowanie samoprzylepnych kształtów tworzyw sztucznych do pozycji 391910190 Taryfy celnej, nie budzi zdaniem sądu wątpliwości. Dlatego zarzut naruszenia prawa materialnego jest niezasadny.
-9-
Podnieść należy również, iż w zgłoszeniu celnym zawartym w dokumencie SAD Nr [...] strona zadeklarowała, iż "taśma z tworzywa sztucznego dwustronnie klejąca 4 rolki" winna być zakwalifikowana do kodu towaru 391910190, a więc tego samego, który został przyjęty przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku.
Odnosząc się natomiast do pisma pełnomocnika strony skarżącej, które wpłynęło do NSA dnia 13 czerwca 2005r., uzupełniającego skargę kasacyjną, stwierdzić należy, że zawiera ono nową podstawę kasacyjną. Pełnomocnik strony skarżącej podnosi bowiem w w/w piśmie, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zarzuty strony dotyczące błędnego zaklasyfikowania przez organ celny towarów o symbolach SO (do pozycji 3916) oraz W (do pozycji 7604) odnosząc się jedynie do klasyfikacji taśm dwustronnie klejących. Przytoczony zarzut, mimo braku wskazania naruszenia konkretnych przepisów postępowania, stanowi w istocie nową podstawę kasacyjną, której Naczelny Sąd Administracyjny nie może brać pod uwagę. Zgodnie bowiem z art. 177 § 1 powołanej ustawy procesowej, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jako, że zaskarżony wyrok doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 29 grudnia 2004r., termin do składania skargi kasacyjnej minął z dniem 28 stycznia 2005r. Nie ma zatem możliwości rozszerzenia podstaw kasacyjnych po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi kasacyjnej. Strona może jedynie przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych, czyli nową argumentację na ich poparcie (art. 183 § 1 zd. 2 w/w ustawy). Natomiast po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie można skutecznie rozszerzać skargi kasacyjnej o nowe podstawy.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.