I GSK 3472/18

I GSK 3472/18 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2022-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-12-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Artur Adamiec
Joanna Wegner /przewodniczący/
Małgorzata Grzelak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Sygn. powiązane
V SA/Wa 143/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2018-08-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Artur Adamiec protokolant Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2022 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 143/18 w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od T. C. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 30 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 143/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a., oddalił skargę T. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] listopada 2017 r. w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu.
Treść uzasadnienia tego wyroku dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Od tego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną zaskarżając go w całości. Środek odwoławczy oparto na pierwszej podstawie kasacyjnej, formułując zarzuty naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 43) – zwanej dale "u.p.a." w związku z art. 20 dyrektywy Rady nr 92/83/EWG z 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U.UE.L.1992.316.21) – zwanej dalej "dyrektywą strukturalną" poprzez niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię – uznanie, że alkohol etylowy skażony zawarty w perfumach stanowi napój alkoholowy opodatkowany podatkiem akcyzowym oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 92 u.p.a. w związku z art. 1 ust. 1 lit. b) dyrektywy Rady nr 2008/118/WE z 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U.UE.L.2009.9.12) – zwanej dalej "dyrektywą horyzontalną" poprzez błędną wykładnię – uznanie, że wbrew treści implementujących przepisów, ustawa akcyzowa opodatkowuje także alkohol nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi, podczas gdy w dyrektywach horyzontalnej i strukturalnej napoje alkoholowe i alkohol są ujęte jako osobne wyroby akcyzowe.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się wystąpienia żadnej spośród wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a. podstaw nieważności postępowania, Sąd rozpoznał sprawę w granicach skargi kasacyjnej i podniesionych zarzutów. Okazały się nieuzasadnione, dlatego skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, a motywy wyroku, zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. ograniczono do oceny tychże zarzutów.
Podkreślenia wymaga, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany jest podstawami skargi kasacyjnej. To wnoszący skargę kasacyjną określa granice kontroli orzeczenia sądu wojewódzkiego dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków oraz konkretyzowanie, uściślanie zarzutów skargi kasacyjnej czy też poprawianie jej niedokładności.
W skardze kasacyjnej nie podniesiono zarzutów zmierzających do podważenia ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku. Skarżący nie skonstruował żadnych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego. Nie podjął zatem próby zakwestionowania przyjętych za podstawę wyrokowania, a uznanych przez Sąd pierwszej instancji za prawidłowe ustaleń poczynionych przez organy. Wynika z nich zaś jednoznacznie, że w postępowaniu podatkowym nie wykazano tego, że alkohol zawarty w importowanych perfumach został skażony zgodnie z przepisami prawa. Ustalenie to stanowiło zasadniczy powód oddalenia skargi.
Tymczasem z treści skargi kasacyjnej wynika, że skarżący przyjął założenie przeciwne. Formułując bowiem zarzuty naruszenia prawa materialnego wskazał na skażenie alkoholu etylowego, który miał być zawarty w importowanych perfumach. Taka konstrukcja zarzutu czyni go w istocie niemożliwym do rozpoznania, bo skierowany jest przeciwko stanowisku, którego Sąd pierwszej instancji nie wyraził. Sąd ten nie uznał przecież, że "alkohol etylowy skażony zawarty w perfumach stanowi napój alkoholowy opodatkowany podatkiem akcyzowym" ani też, że "ustawa akcyzowa opodatkowuje alkohol nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi". Z tych powodów zarzuty błędnej wykładni art. 93 ust 1 u.p.a., art. 20 dyrektywy strukturalnej, art. 1 ust. 1 i art. 92 u.p.a. w związku z art. 1 ust. 1 lit. b dyrektywy horyzontalnej są nietrafne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika organu, będącego radcą prawnym (3600 zł), orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 5) i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).