I GSK 306/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez C. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który utrzymał w mocy decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego o zwrocie dofinansowania unijnego w kwocie 622 543,94 zł. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego (ustawy o finansach publicznych) poprzez niewłaściwe zastosowanie, twierdząc, że brak utrzymania jednego z sześciu etatów badawczych nie stanowi podstawy do zwrotu środków, gdyż środki te nie były przeznaczone na utrzymanie etatów, a jedynie na budowę i wyposażenie zaplecza badawczego. Dodatkowo podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 141 § 2 i art. 106 § 5 P.p.s.a., zarzucając wadliwe uzasadnienie wyroku i dowolną ocenę dowodów. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisów postępowania za wadliwie sformułowane, wskazując na sprzeczność między podstawą prawną a treścią zarzutów oraz na brak prowadzenia przez WSA postępowania dowodowego. Zarzut naruszenia prawa materialnego również uznano za niezasadny, wskazując na konieczność podważenia ustaleń faktycznych oraz na ogólny charakter wskazanych przepisów ustawy o finansach publicznych, przy jednoczesnym pominięciu dokumentów konkursowych stanowiących podstawę kwalifikowania wydatków. W konsekwencji skargę kasacyjną oddalono, a spółkę obciążono kosztami postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zwrotu środków unijnych, wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz zasad sporządzania uzasadnień wyroków przez sądy administracyjne.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się do oceny zarzutów, nie rozstrzygając merytorycznie kwestii kwalifikowalności wydatków.
Zagadnienia prawne (3)
Czy brak utrzymania jednego etatu badawczego z sześciu, stanowiącego jeden ze wskaźników rezultatu, stanowi podstawę do uznania środków unijnych za wydatkowane z naruszeniem procedur i podleganie zwrotowi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak utrzymania jednego etatu badawczego nie stanowił podstawy do zwrotu środków, jednakże zarzuty skargi kasacyjnej w tym zakresie zostały uznane za niezasadne z innych przyczyn proceduralnych i merytorycznych.
Uzasadnienie
Sąd uznał zarzuty naruszenia prawa materialnego za niezasadne, wskazując na ogólny charakter przepisów ustawy o finansach publicznych i pominięcie dokumentów konkursowych, a także na brak podważenia ustaleń faktycznych.
Czy uzasadnienie wyroku WSA narusza art. 141 § 2 P.p.s.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia rozstrzygnięcia i sposobu wyliczenia korekty finansowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 141 § 2 P.p.s.a. został uznany za nieskuteczny z powodu wadliwego sformułowania, gdyż argumentacja odnosiła się do treści uzasadnienia (art. 141 § 4 P.p.s.a.), a nie do zasad jego sporządzania w przypadku oddalenia skargi.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził sprzeczność między podstawą prawną zarzutu a jego treścią, a także uznał, że skarżąca kasacyjnie polemizowała z merytorycznym stanowiskiem sądu, a nie z wadami uzasadnienia.
Czy WSA naruszył art. 106 § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 233 K.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dowolne ustalenie kwoty zwrotu dofinansowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 106 § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 233 K.p.c. został uznany za nieskuteczny z powodu wadliwego sformułowania, gdyż WSA nie prowadził postępowania dowodowego, a zarzut dotyczył oceny ustaleń organu i merytorycznych podstaw rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że WSA nie prowadził uzupełniającego postępowania dowodowego, a zarzut dotyczył oceny ustaleń organu i merytorycznych podstaw rozstrzygnięcia, co nie może być oceniane przez pryzmat przepisów o ocenie dowodów w postępowaniu dowodowym.
Przepisy (19)
Główne
u.f.p. art. 207 § ust. 1 pkt 2
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 207 § ust. 9 pkt 1
Ustawa o finansach publicznych
P.p.s.a. art. 184
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.f.p. art. 60 § pkt 6
Ustawa o finansach publicznych
u.f.p. art. 184
Ustawa o finansach publicznych
P.p.s.a. art. 106 § par. 5
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 141 § par. 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 141 § par. 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.c. art. 233 § par. 1
Ustawa Kodeks postępowania cywilnego
P.p.s.a. art. 183 § par. 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § par. 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 174
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 193 § zd. 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 204 § pkt 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 207 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 2 § pkt 7
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 207 ust. 1 pkt. 2, art. 207 ust. 9 pkt. 1, art. 60 pkt 6, art. 184 u.f.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie. • Naruszenie art. 141 § 2 P.p.s.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia rozstrzygnięcia. • Naruszenie art. 106 § 5 P.p.s.a. w zw. z art. 233 § 1 K.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów.
Godne uwagi sformułowania
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami prawnymi skargi kasacyjnej, poza które nie może wykraczać. • Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego lub przepisu postępowania określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. • Zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego wiąże się z zarzuceniem zastosowania normy prawnej, która nie powinna być w danej sprawie zastosowana, albo z zarzuceniem niezastosowania normy prawnej, która w ocenie wnoszącego skargę kasacyjną powinna być zastosowana.
Skład orzekający
Anna Apollo
przewodniczący
Hanna Kamińska
członek
Jacek Boratyn
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zwrotu środków unijnych, wymogów formalnych skargi kasacyjnej oraz zasad sporządzania uzasadnień wyroków przez sądy administracyjne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył się do oceny zarzutów, nie rozstrzygając merytorycznie kwestii kwalifikowalności wydatków.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii zwrotu środków unijnych i błędów proceduralnych w skardze kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych i beneficjentów funduszy UE.
“Błąd formalny w skardze kasacyjnej pogrzebał szanse na odzyskanie milionów z funduszy UE.”
Dane finansowe
WPS: 622 543,94 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.