III SA/Gl 609/22

III SA/Gl 609/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-11-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Pyszny
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 143
art. 2 ust. 1 pkt 8, art. 107 ust. 1
Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Asesor WSA Piotr Pyszny, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi I. spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 7 czerwca 2022 r. nr 2401-IOA.4105.4.2022.BS w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 7 czerwca 2022 r., nr 2401-IOA.4105.4.2022.BS, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z 30 listopada 2021r., znak [...], odmawiającą Spółce z o.o. I w B. zwrotu akcyzy z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych marki Land Rover Range Rover o numerach VIN: [...] oraz [...].
Przedstawiając stan faktyczny sprawy Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako "Organ") stwierdził, że samochody te Spółka nabyła – jeden 12 marca 2021 r., a drugi 15 marca 2021 r., a następnie 18 marca 2021 r. sprzedała kontrahentowi niemieckiemu. Samochody te nie były zarejestrowane w kraju, zostały wywiezione z Polski do Niemiec przez właściciela firmy przewozowej P. T., który wykonał tę usługę na zlecenie litewskiej firmy V UAB, która z kolei otrzymała zlecenie transportu tych samochodów od ich niemieckiego nabywcy. Odprawy celnej samochodów dokonano w Oddziale Celnym w P. Samochody te zostały zarejestrowane w Niemczech.
Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia Organ wskazał przepis art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. w Dz.U. z 2022 r., poz. 143) o treści : Podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek złożony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego.
Zdaniem organu warunkiem zwrotu akcyzy od samochodu nabytego w kraju, od którego została zapłacona akcyza jest, by podmiot, który go nabył dokonał jego dostawy wewnątrzwspólnotowej lub by ta dostawa została zrealizowana w jego imieniu. Warunek ten nie został spełniony przez Spółkę, ponieważ dostawa samochodów do Niemiec została dokonana na zlecenie ich niemieckiego nabywcy i w jego imieniu.
Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego (art. 2 ust. 7 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym).
W skardze na tę decyzję Spółka zarzuciła Organowi: ...naruszenie podatkowego prawa materialnego, to jest zastosowanie przez organy obu instancji zawężającej wykładni art. 107 ust. 1 pkt. 1-2 (...) ustawy akcyzowej przez uznanie, że Spółka w momencie wywozu dwóch samochodów osobowych z Polski nie rozporządzała już nimi jak właściciel oraz, że Spółka nie dokonała WDT, bo transport organizował i finansował nabywca tych samochodów.
Zdaniem strony skarżącej, kwestia transportu nie przesądza ani o rozporządzaniu rzeczą jak właściciel, ani o dokonaniu WDT, gdyż z art. 107 ust. 1 pkt 1-2 nie wynika, by to sprzedawca musiał osobiście przemieścić samochody, jak również nie wynika, by organizacja i finansowanie transportu towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego przez nabywcę samochodu wykluczały wystąpienie WDT po stronie sprzedawcy. Skarżąca uważa, że transport towaru, jego organizacja i koszt to kwestie techniczne, nie decydujące o zaistnieniu WDT. Spółka jest natomiast podmiotem, który nabył w Polsce samochody z wliczonym w cenę podatkiem akcyzowym, w momencie ich sprzedaży niemieckiemu kontrahentowi dysponowała nimi jak właściciel, do chwili ich wywozu samochody pozostawały w miejscu siedziby Spółki, samochody te zostały przemieszczone z Polski do Niemiec. Koszty transportu poniósł niemiecki nabywca, ale było to uzgodnione ze Spółką i znalazło odzwierciedlenie w obniżonej z tego tytułu cenie samochodów.
Również z punktu widzenia przepisów prawa cywilnego, co Spółka podniosła w końcowej części skargi, sposób wydania/odbioru towaru, jego transportu i poniesionych w związku z nim kosztów nie mają żadnego znaczenia dla ważności sprzedaży.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancj.
Organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Skarga jest nieuzasadniona.
Stan faktyczny sprawy jest bezsporny i został tu przedstawiony w części wstępnej uzasadnienia wyroku. Pozostaje zatem w tym kształcie również podstawą faktyczną wyroku.
Spór dotyczy tu wykładni przepisów prawa i możliwości ich zastosowania do ustalonego stanu faktycznego. Art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, że: Podmiot, który nabył prawo rozporządzania jak właściciel samochodem osobowym niezarejestrowanym wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, dokonujący dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, ma prawo do zwrotu akcyzy na wniosek złożony właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego.
Definicja użytego w tym przepisie terminu "dostawa wewnątrzwspólnotowa" zawarta jest z kolei w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Jest ona następująca: dostawa wewnątrzwspólnotowa - przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.
Sąd nie znajduje podstaw do zarzucenia Organowi wadliwej wykładni tych przepisów. Wynika z nich wprost i bez potrzeby szczególnie skomplikowanej wykładni, że zwrot akcyzy od samochodu nabytego w kraju, od którego akcyza została zapłacona, przysługuje temu podmiotowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej lub w jego imieniu dostawa ta została zrealizowana, przez co należy rozumieć przemieszczenie samochodu z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego. To, że dostawa wewnątrzwspólnotowa samochodów została tu dokonana jest niewątpliwe, Organ tego nie kwestionuje, i te twierdzenia Skarżącej, które dotyczą przesłanek uznania dostawy za dokonaną nie odnoszą się do sedna sporu, które nie polega na tym – czy dokonano dostawy, a kto jej dokonał, a nie była to strona skarżąca. Przemieszczenie towaru na terytorium Niemiec zostało dokonane w imieniu niemieckiego nabywcy samochodów. To ustalenie, którego nikt nie kwestionuje, przekreśla możliwość zwrotu akcyzy na rzecz Skarżącej. Zastosowanie wskazanych tu przepisów prawa jest prawidłowe.
Nie mają znaczenia w sprawie kwestie cywilistyczne, o których mowa w skardze. To jest spór na gruncie przepisów prawa podatkowego, zacytowanych tu wprost.
Organ nie omówił pierwszej przesłanki zwrotu akcyzy z art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym - zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju, przyjmując tym samym, że zapłata ta miała miejsce, ale skoro przesłanki te muszą być spełnione łącznie, a brak jednej z nich wyklucza zwrot akcyzy na rzecz Skarżącej, to wydanie decyzji odmownej jest uzasadnione.
Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2022 r., poz. 329).