Orzeczenie · 2006-08-29

I GSK 2768/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2006-08-29

NSAAdministracyjneWysokansa

prawo celneopłata manipulacyjnaskarga kasacyjnapodwójne ukaraniepostępowanie celnekodeks celnykodeks karny skarbowysankcje administracyjneNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę R. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu, która wymierzyła mu opłatę manipulacyjną dodatkową w wysokości 3.250 zł. Opłata została nałożona z powodu ujawnienia w wyniku rewizji celnej 171 par niezgłoszonych spodni damskich, których wartość wynosiła 813 EUR. Skarżący zarzucał organom celnym naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 276 § 2 Kodeksu celnego (Kc) w związku z art. 2 Konstytucji RP, twierdząc, że opłata stanowi sankcję administracyjną, a równoległe postępowanie karne skarbowe, w którym dobrowolnie poddał się karze i orzeczono przepadek przedmiotów, powinno wykluczać nałożenie tej opłaty na mocy art. 15 § 2 Kodeksu karnego skarbowego (kks). Podnosił również zarzuty dotyczące błędnego ustalenia wartości celnej towaru oraz naruszenia zasady prawdy obiektywnej. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, argumentując, że opłata manipulacyjna dodatkowa jest sankcją za niedopełnienie obowiązku celnego, a postępowanie celne jest odrębne od postępowania karnego skarbowego. WSA we Wrocławiu, oddalając skargę, uznał, że organy celne mogły wydać decyzję wymierzającą opłatę, mimo powiadomienia o toczącym się postępowaniu karno-skarbowym. Sąd podkreślił, że art. 273 Kc nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania celnego, a art. 15 § 2 kks nie jest przepisem szczególnym wyłączającym tę zasadę. WSA stwierdził, że opłata manipulacyjna dodatkowa nie jest należnością celną przywozową, lecz należnością publicznoprawną, a orzeczenie przepadku przedmiotów nie jest obligatoryjne. Sąd zauważył, że skarżący zapłacił jedynie grzywnę w postępowaniu karno-skarbowym, a nie inne należności publicznoprawne. R. W. złożył skargę kasacyjną, zarzucając WSA rażące naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 135 i 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Pr. o p.p.s.a.) w zw. z art. 276 § 2 Kc i art. 15 § 2 kks, wskazując na podwójne ukaranie. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zostały należycie sformułowane. Sąd podkreślił, że WSA nie naruszył prawa, oddalając skargę, ponieważ w aktach sprawy brak było prawomocnego orzeczenia sądu dotyczącego przepadku przedmiotów w momencie wydawania wyroku przez WSA. NSA stwierdził, że art. 273 Kc nie jest wyłączony przez art. 15 § 2 kks i że organy celne mogły prowadzić postępowanie celne, a decyzja została wydana przed orzeczeniem sądu powszechnego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących równoległego prowadzenia postępowań celnych i karnych skarbowych, a także stosowania sankcji administracyjnych i karnych za naruszenia celne.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której decyzja celna została wydana przed prawomocnym orzeczeniem sądu powszechnego w sprawie karnej skarbowej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił znaczenie momentu wydania orzeczeń i kompletności akt sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy wymierzenie opłaty manipulacyjnej dodatkowej na podstawie art. 276 § 2 Kc jest dopuszczalne, gdy równolegle toczy się postępowanie karne skarbowe, w którym orzeczono przepadek przedmiotów lub dobrowolne poddanie się karze?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wymierzenie opłaty manipulacyjnej dodatkowej jest dopuszczalne, ponieważ art. 273 Kc nie jest wyłączony przez art. 15 § 2 kks, a postępowanie celne jest odrębne od postępowania karnego skarbowego.

Uzasadnienie

NSA uznał, że art. 15 § 2 kks nie jest przepisem szczególnym, który wyłączałby zastosowanie art. 273 Kc, zezwalającego na prowadzenie postępowania celnego mimo toczącego się postępowania karnego skarbowego. Opłata manipulacyjna dodatkowa nie jest należnością celną przywozową, a jej wymierzenie nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania celnego.

Czy art. 15 § 2 kks stanowi przeszkodę do prowadzenia postępowania celnego i wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej, gdy w postępowaniu karnym skarbowym orzeczono przepadek przedmiotów?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, art. 15 § 2 kks nie stanowi przeszkody do prowadzenia postępowania celnego i wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że art. 15 § 2 kks nie jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 273 Kc, który nakazywałby zawieszenie postępowania celnego. Przepis ten dotyczy skutków orzeczenia o przepadku, a nie przeszkody do prowadzenia postępowania.

Czy naruszenie zasady państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) poprzez podwójne ukaranie za ten sam czyn nastąpiło w sytuacji, gdy wymierzono opłatę manipulacyjną dodatkową i jednocześnie orzeczono przepadek przedmiotów w postępowaniu karnym skarbowym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy nie doszło do naruszenia zasady państwa prawa poprzez podwójne ukaranie, ponieważ WSA nie miał w aktach prawomocnego orzeczenia o przepadku w momencie wydawania wyroku, a decyzja celna była ostateczna przed orzeczeniem sądu powszechnego.

Uzasadnienie

NSA uznał, że WSA nie naruszył prawa, oddalając skargę, gdyż w aktach sprawy brak było prawomocnego orzeczenia o przepadku. Stwierdzono, że organy celne mogły prowadzić postępowanie i wydać decyzję, a kwestia wykonania tej decyzji w kontekście późniejszego orzeczenia sądu powszechnego jest odrębną sprawą.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną od wyroku WSA we Wrocławiu, który oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu w przedmiocie wymierzenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej.