I GSK 254/22

I GSK 254/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-01-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Piotr Piszczek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I SA/Bd 720/21 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy z 2021-12-28
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 720/21 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi A na uchwałę Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] września 2021 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 28 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 720/21, na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2020.818 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa), pozostawił bez rozpatrzenia skargę A na uchwałę Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z [...] września 2021 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.
Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokat AT, wniosła skargę na ww. na uchwałę Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z 22 września 2021 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) przez przedłożenie oryginałów lub uwierzytelnionych (w sposób o jakim mowa w art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2022.329; dalej: p.p.s.a.) kopii wniosku o dofinansowanie projektu oraz całej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 2 listopada 2021 r.
W dniu 15 listopada 2021 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo skarżącej (nadane w placówce pocztowej w dniu 9 listopada 2021 r.), do którego załączono wniosek o dofinansowanie oraz pozostałą dokumentację.
Po zapoznaniu się z kopiami dokumentacji złożonej przez skarżącą Sąd stwierdził, że nie spełniają one wymogów z art. 61 ust. 3 i 4 u.z.r.p. oraz art. 48 § 3 p.p.s.a.
Skarżąca, pomimo wezwania i pouczenia nie uzupełniła dokumentacji o oryginały lub odpisy dokumentów, o które była wzywana. Dotyczy to wniosku o dofinansowanie projektu, oraz karty oceny formalno-merytorycznej wskazanej w informacji z 16 sierpnia 2021 r. o wynikach oceny projektu. Z załączonych dokumentów nie wynika, że posiadają one cechy przemawiające za tym, że stanowią oryginał lub poświadczoną kopię, ponieważ ich zgodność z oryginałem nie została poświadczona ani przez stronę, ani przez Instytucję Zarządzającą, a także przez żaden podmiot wymieniony w art. 48 § 3 p.p.s.a. W świetle powołanych regulacji załączenie dokumentów (wniosku o dofinansowanie projektu oraz karty oceny formalno-merytorycznej), które nie są oryginałem ani poświadczoną kopią nie stanowi spełnienia wymogu wynikającego z art. 61 ust. 4 u.z.r.p. Pomimo wezwania brak formalny skargi – tj. brak kompletnej dokumentacji – nie został uzupełniony w prawidłowy sposób.
W skardze kasacyjnej spółka zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Wniosła o uwzględnienie skargi kasacyjnej i uchylenie zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi na niezgodną z prawem ocenę projektu, a także o zasądzenie kosztów postępowania.
Zaskarżonemu postanowieniu, na podstawie art. 64 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie:
1. prawa materialnego, poprzez jego błędną wykładnię, a w szczególności naruszenie art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, poprzez wadliwe uznanie, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie w sytuacji, gdy w ostatnim dniu terminu złożona w urzędzie pocztowym została przesyłka adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wraz z kompletną dokumentacją, o której mowa w art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, czego konsekwencją było pozostawienie skargi bez rozpoznania;
2. przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 193 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. z w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735; dalej: k.p.a.) poprzez błędną ocenę przedłożonej wraz ze skargą dokumentacji i wyciągnięcie błędnych wniosków, skutkujące pozostawienie skargi bez rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim – w zakresie zarzutu nr 2 petitum skargi kasacyjnej – wskazać należy, że zgodnie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tę skargę można wnieść, o ile naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tymczasem – w zarzucie – brak jest wykazania kwalifikowanego skutku naruszenia prawa procesowego, co nie pozwala na merytoryczną jego ocenę.
W sprawie skarga do Sądu pierwszej instancji została złożona na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 61 ust. 2 ustawy, że skargę wnosi się bezpośrednio do sądu wraz z kompletną dokumentacją. W myśl zaś art. 61 ust. 3 kompletną dokumentację stanowią wniosek o dofinansowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projektu (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4).
Jak wynika z treści art. 61 ust. 7 ustawy wdrożeniowej, jeżeli strona wniesie skargę bez kompletnej dokumentacji, sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia.
Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę bez kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 i ust. 3 ustawy wdrożeniowej. W związku z tym zarządzeniem z 26 października 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej, będącego adwokatem, do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) przez złożenie kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 ww. ustawy.
Niniejsze wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony 2 listopada 2021 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na stronę obowiązków upłynął bezskutecznie z dniem 9 listopada 2021 r. W wyznaczonym terminie strona nie przesłała kompletnej dokumentacji, o której mowa w art. 61 ust. 2 i ust. 3 ustawy wdrożeniowej.
Z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego skargi, Sąd pierwszej instancji prawidłowo pozostawił ją bez rozpatrzenia.
W konsekwencji należało przyjąć, że zarzut nr 1 petitum skargi kasacyjnej jest bezzasadny
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.