I GSK 2529/05

I GSK 2529/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Cezary Pryca /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Zajda
Tadeusz Cysek
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
III SA/Łd 18/04 - Wyrok WSA w Łodzi z 2005-04-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok w części i oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 204 pkt. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca (spr.) Sędziowie Tadeusz Cysek NSA Janusz Zajda Protokolant Anna Fyda po rozpoznaniu w dniu 11 października 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt III SA/Łd 18/04 w sprawie ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 5 grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 1-ym sentencji, w zakresie uchylającym decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi nr [...] z dnia 24 czerwca 2003 r.; 2. oddala skargę kasacyjną w pozostałej części; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Łodzi na rzecz [...]– spółki z o.o. w Łodzi kwotę złotych 120 (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 18/04, po rozpoznaniu skargi "[...]" Spółki z o.o. w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 5 grudnia 2003 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi z dnia 24 czerwca 2003 r., nr [...] oraz orzekł, że do dnia uprawomocnienia się wyroku zaskarżona decyzja ta nie podlega wykonaniu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia 5 grudnia 2003 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania Spółki "[...]" utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi z dnia 24 czerwca 2003 r. uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne JDA SAD [...] z dnia 14 września 2000 r. w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru opisanego w pozycji 5 zgłoszenia celnego. Na podstawie zgłoszenia celnego Spółka wnioskowała o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru z pozycji 5 opisanego jako "szpachlówka" przyporządkowując ten towar do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej.
W wyniku przeprowadzonej w siedzibie firmy kontroli postimportowej i na podstawie analizy zgromadzonego w jej trakcie materiału dowodowego w postaci katalogu reklamowego ICR ([...]), katalogu reklamowego [...] "Innowacje motoryzacyjne od 1953", kserokopii danych technicznych dla produktów z firmy [...]oraz z firmy ICR, kserokopii karty zgłoszenia niebezpiecznej substancji do rejestru dla szpachlówek profesjonalnych - Gold, Silver, Premium - organ celny I instancji ustalił, że sprowadzony towar składa się z hydroksylowych żywic, pigmentów, związków mineralnych i rozpuszczalników. Kierując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej i wskazówkami interpretacyjnymi zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej - organ celny uznał następnie, że wskazana przez stronę klasyfikacja taryfowa sprowadzonych towarów do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej, obejmująca towary pozostałe, inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie" - jest nieprawidłowa.
W ocenie organu celnego charakter oraz przeznaczenie towarów wskazywały, że importowany towar należało zaklasyfikować do kodu PCN 3214 10 90 0, bowiem to ta pozycja obejmuje produkty określane jako "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy: wypełniacze malarskie". Sprowadzony towar, zgodnie z nomenklaturą taryfową, mieści się w grupie towarów określanych jako wypełniacze malarskie. Importowane produkty stanowią podkłady wypełniające na bazie tworzyw sztucznych z wypełniaczem (związki mineralne) stosowane do wypełniania i używania do prac na nowych i naprawianych elementach; stosowane do napraw łodzi, do elementów z włókien szklanych i części nadwozia.
W tej sytuacji organ celny I instancji uznał zgłoszenie celne z dnia 14 września 2000 r., za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonego towaru i zaklasyfikował sprowadzony towar do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej.
Dyrektor Izby Celnej w Łodzi podzielił w całości stanowisko organu I instancji co do zasadności zaklasyfikowania importowanego towaru do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej i nie znalazł podstaw do zmiany decyzji uznając, że podnoszone przez stronę argumenty naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego, jak i procesowego nie znajdują podstaw w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Uchylając decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 grudnia 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że w toku postępowania przed organami celnymi nie poczyniono pełnych ustaleń faktycznych, co przyczyniło się do naruszenia prawa, tj. art. 85 § 1, art. 13 § 5 Kodeksu celnego.
Sąd wskazał, że przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa towaru o symbolach handlowych [...] opisanego przez skarżącą jako "szpachlówka", zadeklarowanego do kodu PCN 3214 90 00 0 obejmującego towary "pozostałe", inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie".
Sąd podał, że w przedmiotowej sprawie organy celne zmieniły zaproponowany przez importera kod PCN 3214 90 00 0 na kod PCN 3214 10 90 0 uznając, że z uwagi na charakter i przeznaczenie importowanych towarów właściwą klasyfikacją taryfową jest przyporządkowanie sprowadzonych towarów o w/w symbolach handlowych do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej, obejmującej wypełniacze malarskie.
Sąd nie zgodził się bowiem ze stanowiskiem organów celnych, że w kontekście Wyjaśnień do Taryfy celnej zasadną była zmiana klasyfikacji taryfowej importowanych produktów ze względu na posiadaną przez nie dużą zdolność wypełniania oraz to, że generalnie służą do wypełniania rys i innych niedokładności powierzchni. Wypełniacze malarskie służą, jak stwierdziły organy celne, do przygotowania powierzchni (np. ścian wewnętrznych) do malowania przez wyrównanie ich nierówności i wypełnienie w razie potrzeby szczelin i otworów w ścianach oraz usunięcie porowatości. Po stwardnieniu i wygładzeniu służą jako podłoże pod farby. Do grupy tej zalicza się również wypełniacze na bazie oleju, kauczuku, kleju itd. Wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd. Natomiast mastyksy na bazie tworzyw sztucznych, zgodnie z ich definicją zawartą w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom II, str. 649), to preparaty składające się z tworzyw sztucznych (żywic poliestrowych, poliuretanowych i epoksydowych) z dodatkiem dużej ilości (do 80%) różnych wypełniaczy (np. gliny, piasku i innych krzemianów, dwutlenku tytanu i sproszkowanych metali). Niektóre z tych mastyksów stosuje się po dodaniu utwardzacza; służą do uszczelniania niektórych złączy, jako wypełniacze lub szczeliwa karoserii, do napraw części metalowych lub do przymocowania ich do innych materiałów itd.
Zdaniem sądu analiza wyżej wymienionych pozycji Taryfy celnej prowadzi jednak do wniosku, że wypełniacze malarskie na bazie tworzyw sztucznych, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów itd. charakteryzują się tym, że stosuje się je na ogół na znacznie większych powierzchniach (co odróżnia je od mastyksów i preparatów podobnych) i że zawartość w nich wypełniaczy jest duża (do 80%) zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych. Stąd błędne było zaklasyfikowanie zaimportowanego towaru jako wypełniaczy malarskich.
Powyższe wskazówki interpretacyjne odnoszą się bez wątpienia do konieczności ustalenia składu towaru podlegającego klasyfikacji taryfowej ze szczególnym uwzględnieniem zawartości wypełniaczy, a nie – jak to uczyniły organy celne – ograniczenia się tylko do zbadania charakteru i możliwości zastosowania towarów.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że prowadzone przez organy celne postępowanie w przedmiotowej sprawie od początku obarczone było wadą w dokonaniu ustaleń faktycznych dotyczących sprowadzonych towarów. Brak było wyjaśnień w zakresie ustalenia stanu (składu ilościowego, procentowego) towarów, które organy celne przyporządkowały do pozycji 3214 10 90 0 uznanej za najwłaściwszą dla importowanych produktów. Doszło zatem do naruszenia art. 85 § 1 Kodeksu celnego, w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. strona skarżąca przedstawiła pismo procesowe, w którym przedstawiła procentowy skład produktów importowanych w niniejszej sprawie. W powyższym piśmie strona skarżąca powołując się na korespondencję z eksporterem poinformowała, że towary będące przedmiotem odprawy składają się z hydroksylowych żywic (22% plus minus 4%), pigmentów (5% plus minus 2% ), związków mineralnych pełniących rolę wypełniaczy (26% plus minus 2%) i rozpuszczalników (48% plus minus 2%). Uwzględniając przedstawiony skład procentowy sprowadzonych towarów, wskazujący na zawartość wypełniaczy i pigmentów na poziomie około 30%, a spoiw i rozpuszczalników na poziomie około 70%, Sąd doszedł do przekonania, że pozostaje on w sprzeczności z dokonaną przez organy celne klasyfikacją taryfową.
Wobec powyższego Sąd nie podzielił stanowiska organów celnych co do ustalonej klasyfikacji taryfowej, ponieważ – zdaniem Sądu – opiera się ona na błędnej interpretacji zapisów wynikających z przepisów prawa, w szczególności Wyjaśnień do Taryfy celnej w zakresie towarów z pozycji 3214 10 90 0. W ocenie Sądu analiza tych Wyjaśnień prowadzi do wniosku, że organy celne dokonując klasyfikacji taryfowej nie uwzględniły przesłanek decydujących o zaklasyfikowaniu towarów do wybranej (zmienionej) pozycji Taryfy celnej, tj. wypełniaczy malarskich na bazie tworzyw sztucznych. Zdaniem Sądu o możliwości zaklasyfikowania produktu do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej decyduje nie tylko przeznaczenie towaru, ale również jego skład - szczególnie zawartość wypełniaczy, która w świetle powyższych Wyjaśnień powinna być duża (do 80%), zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników. Tymczasem w przedmiotowej sprawie zawartość wypełniaczy określono na około 30%.
Organy celne dokonując klasyfikacji taryfowej importowanych produktów do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej niezasadnie, zdaniem Sądu, skupiły się na ich funkcji i sposobie wykorzystania produktów, pomijając całkowicie rolę ich poszczególnych składników. Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów prawa, tylko produkty o określonych cechach scharakteryzowanych przez wskazanie składników oraz możliwości zastosowań mogą być klasyfikowane do powyższej pozycji "wypełniaczy malarskich". Dokonując zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów organy celne powinny wyjaśnić i wziąć pod uwagę wszystkie przesłanki decydujące o możliwości zmiany klasyfikacji taryfowej sprowadzonych produktów.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Dyrektor Izby Celnej w Łodzi zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w całości i wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie skargi oraz o zwrot kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. Mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. tj.:
- 141 § 4 zd. 1 p.p.s.a poprzez niewłaściwe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy polegające na bezpodstawnym uzależnieniu dokonania klasyfikacji towarowej sprowadzonego towaru od zawartości procentowej poszczególnych składników towaru oraz od roli (jaką pełnią poszczególne składniki) w towarze. Powyższe działanie miało oczywisty wpływ na rozstrzygnięcie dokonane przez Sąd, gdyż sankcjonowało niewłaściwe podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji.
II. Naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, o którym mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj.:
- naruszenie postanowień Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. - w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253), Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej Taryfie celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) przez błędne uznanie, że zaklasyfikowanie importowanego przez stronę towaru do kodu PCN 3214 10 90 0 Taryfy celnej jest nieuzasadnione.
Powyższe zarzuty zostały szczegółowo przedstawione przez skarżącego w obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Dyrektora IC w Łodzi przyznał, iż organy administracji celnej nie rozważały i nie dokonywały ocen, czy importowane towary mogły być wykorzystywane na dużych, czy małych powierzchniach (protokół rozprawy k. 56).
W odpowiedzi na skargę kasacyjną "[...]" Spółka z o.o. w Łodzi wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w drugiej instancji w zakresie wyznaczonym w skardze kasacyjnej. Granice te Sąd przekracza z własnej inicjatywy jedynie w przypadku nieważności postępowania (art. 183 § 2 powołanej ustawy), jednakże w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.
Skargę kasacyjną, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w Łodzi zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie klasyfikacji importowanego przez stronę towaru poprzez błędną wykładnię Taryfy celnej, Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, a także naruszenie przepisów procedury administracyjnej przez bezpodstawne uzależnienie klasyfikacji sprowadzonego towaru od zawartości procentowej poszczególnych jego składników oraz roli, jaką te składniki pełnią w towarze. Podważał zatem ocenę stanu faktycznego sprawy, to jest prawidłowość, zasadność ciągu logicznego czynności Sądu I instancji prowadzących do wydania wyroku.
Zarzuty skargi kasacyjnej w istotnej części nie są trafne.
Rozbieżność w zastosowaniu kodu i Wyjaśnień do Taryfy celnej mieści się w ramach pozycji 3214 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 21 grudnia 1999 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 107, poz. 1217 ze zm.), tym samym pomiędzy stronami nie ma sporu co do stwierdzenia, iż importowane preparaty należą do grupy towarowej "Kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy; wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów, itp.".
Spór istnieje natomiast co do identyfikacji poszczególnych preparatów, ich zaklasyfikowania do właściwej podpozycji Taryfy celnej, z czym importer może wiązać istotne dla siebie skutki prawne i faktyczne związane ze stawką celną i wymiarem cła, a także w zakresie podatkowym.
Dokonując klasyfikacji taryfowej organy celne ograniczyły się do stwierdzenia, iż wnioskowana przez importera podpozycja 3214 90 (pozostałe, czyli nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów itp.) nie jest prawidłowa, co pozwala zaklasyfikować towary do podpozycji 3214 10, bez dokładnych ustaleń w zakresie ich właściwej, przedmiotowej identyfikacji.
W związku z tym należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 § 5 Kodeksu celnego "Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod Taryfy celnej". Tak więc z punktu widzenia przepisów Kodeksu celnego dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej istotny jest kod Taryfy celnej, innymi słowy o klasyfikacji taryfowej przesądza nie pozycja czy podpozycja, ale cały, pełny kod Taryfy celnej (PCN).
Stosowana w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1993 r. (zał. do Dz. U. z 1997 r., Nr 11, poz. 62). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Nie można wobec tego podzielić stanowiska, że dla potrzeb klasyfikacji taryfowej towaru wiążące i wystarczające jest jedynie wyeliminowanie kodu wnioskowanego przez importera, ze wskazaniem możliwego innego, ale niepełnego, ograniczonego do pozycji lub podpozycji kodu Taryfy celnej. Nie jest bowiem istotne, że zastosowana przez organy celne obu instancji klasyfikacja na poziomie podpozycji 3214 10 jest prawidłowa, a nieprawidłowo określony został przez importera kod PCN na poziomie podpozycji 3214 90, gdyż jak wskazano wyżej, o klasyfikacji taryfowej przesądza pełny kod (PCN) Taryfy celnej.
Należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, że przyporządkowanie, jedynie z uwagi na ich charakter i przeznaczenie, towarów sprowadzonych jako szpachlówki samochodowe do kodu obejmującego wypełniacze malarskie, oparte zostało na niewystarczających przesłankach.
Z Wyjaśnień do Taryfy celnej wynika m.in., że wypełniacze malarskie służą do przygotowania powierzchni (na ogół dużych) do malowania, a wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd. Cechują się nadto określonym składem odróżniającym je od farb, pokostów i produktów podobnych.
Tego rodzaju wskazówki interpretacyjne wskazują na konieczność dokładnego ustalenia także składu towaru podlegającego klasyfikacji taryfowej, ze szczególnym uwzględnieniem w konkretnym wypadku zawartości wypełniaczy, a nie ograniczenia się tylko do zbadania charakteru towarów i możliwości ich zastosowania.
Należy zwrócić uwagę, iż w zakresie składu chemicznego towarów strona skarżąca wypowiadała się dopiero w toku postępowania przed Sądem I instancji (k. 56-57 akt WSA w Łodzi), a co do rodzaju powierzchni, na których preparaty zgodnie z przeznaczeniem miały być wykorzystywane, w ogóle nie prowadziła rozważań i nie dokonywała ocen.
Trafnie zatem Sąd I instancji zauważył, że dokonując zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów organy celne powinny wyjaśnić i wziąć pod uwagę wszystkie przesłanki decydujące o potrzebie zmiany klasyfikacji taryfowej sprowadzonych produktów.
Postępowanie celne obarczone wadą niewyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie ustalenia składu importowanych towarów, a w tym kontekście ich przeznaczenia, prowadzone było z naruszeniem art. 85 § 1 Kodeksu celnego, w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
W tej sytuacji, co najmniej przedwczesna decyzja organu odwoławczego, co do klasyfikacji taryfowej towarów, podlegała wzruszeniu. W konsekwencji także skarga kasacyjna w zakresie odnoszącym się do uchylenia przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia organu odwoławczego podlega oddaleniu, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw (art. 184 p.p.s.a.).
Uzasadnienie Sądu I instancji nie daje merytorycznej odpowiedzi w przedmiocie przyczyn skorzystania z możliwości uchylenia również decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi, w szczególności przez wyjaśnienie, że było to niezbędne dla końcowego załatwienia konkretnej sprawy w warunkach obawy, że po przeprowadzeniu ponownej kontroli instancyjnej mogłoby pozostać w obrocie prawnym rozstrzygnięcie niezgodne z prawem.
W tym zakresie zaskarżony wyrok wydany został z naruszeniem przepisów postępowania, to jest art. 135 p.p.s.a., co miało wpływ na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 204 pkt 2 p.p.s.a.
m.s.