I GSK 1939/22

I GSK 1939/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Wr 114/21 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2022-08-18
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 168 § 1, art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1, art. 178 w związku z art. 193
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi P. H. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt I GSK 1939/22 w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2020 r. nr 0201-IGC.4303.45.2020 w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt I GSK 1939/22 oddalił skargę kasacyjną P. H. (dalej zwanego: skarżącym) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 sierpnia 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 114/21 w sprawie ze skargi ww. skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 17 grudnia 2020 r. nr 0201-IGC.4303.45.2020 w przedmiocie określenia kwoty długu celnego.
Pismem z 30 października 2025 r. (data wpływu do Wydziału I Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego) skarżący złożył skargę od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania środków odwoławczych od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne.
Zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt I GSK 1939/22 został doręczony pełnomocnikowi skarżącego wraz z informacją, że jest on ostateczny i nie podlega zaskarżeniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.