I GSK 1913/19

I GSK 1913/19 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-10-11
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogdan Fischer /przewodniczący/
Dariusz Dudra
Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 446/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-06-26
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2137
art. 10a
Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant: Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 446/19 w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie; 2. uchyla zaskarżoną decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...]; 3. zasądza od Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie na rzecz R. B. kwotę 1120 (jeden tysiąc sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 czerwca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 446/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. B. (dalej: Wnioskodawca, Strona, Skarżący) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie (dalej: Dyrektor MOR ARiMR) z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
W dniu 10 października 2018 r. do Biura Powiatowego ARiMR w Ciechanowie wpłynął wniosek Strony o udzielenie pomocy finansowej podatnikowi podatku rolnego, który w 2018 r. prowadził chów lub hodowlę ryb słodkowodnych w stawach rybnych położonych na obszarze gmin, w których w 2018 r. wystąpiła susza lub powódź. Wnioskodawca zadeklarował do płatności 48,26 ha gruntów pod stawami zarybionymi.
Organ wezwał Stronę do usunięcia braków formalnych wniosku, która w odpowiedzi złożyła korektę do wniosku, akt notarialny, informację pokontrolną nr [...] , decyzję Wójta Gminy K. z [...] grudnia 2015 r. oraz Wypis z rejestru gruntów.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR (dalej: Kierownik BP ARiMR) decyzją z [...] grudnia 2018 r. odmówił przyznania pomocy. Podał, że zgodnie z § 13s rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. poz. 187 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie RM z 27.01.2015 r.) pomoc może być udzielona wyłącznie do powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi, tym samym powierzchnia gruntów pod stawami zarybionymi wskazana we wniosku nie może być większa od powierzchni wynikającej z nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 r. lub deklaracji na podatek rolny za rok 2018, jeśli była składana. Złożona przez Stronę decyzja Wójta Gminy K. o zwolnieniu z podatku rolnego na okres 5 lat gruntów ornych na działce nr [...] położonej w obrębie Bęsia, nie wskazuje powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi. Również na podstawie dołączonego Wypisu z rejestru gruntów nie można potwierdzić powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi, zgłoszonej we wniosku o przyznanie pomocy.
Po rozpatrzeniu odwołania Wnioskodawcy Dyrektor MOR ARiMR ww. decyzją utrzymał w mocy decyzję Kierownika BP ARiMR. Organ odwoławczy wskazał, że raport Biura Wsparcia Inwestycyjnego ARiMR nr [...] nie weryfikuje czy dane stawy są zarybione i nie może być brany pod uwagę przy wyznaczaniu powierzchni stawu zarybionego. Powierzchni pod stawami zarybionymi nie wskazuje również decyzja Wójta Gminy K., jak również Wypis z rejestru gruntów. Według zaś § 13s ust. 5 pkt 4 rozporządzenia RM z 27.01.2015 r. weryfikacja zadeklarowanej przez Stronę powierzchni przeprowadzana jest na podstawie nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 rok. Dlatego też Dyrektor MOR ARiMR uznał, że na podstawie dokumentów złożonych przez Stronę nie było możliwości potwierdzenia powierzchni stawów zarybionych zgłoszonych we wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi Wnioskodawcy stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie i na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz.1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę oddalił.
Sąd wyjaśnił, że zgodnie z § 13s rozporządzenia RM z 27.01.2015r., pomoc może być udzielona wyłącznie do powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi. Wnioskodawca zadeklarował do płatności 48,26 ha gruntów pod stawami zarybionymi. Organ wzywał Stronę do usunięcia braków formalnych wniosku, co Strona uczyniła. Jednakże ani w decyzji Wójta Gminy K. z [...] grudnia 2015 r. o zwolnieniu z podatku rolnego na okres 5 lat gruntów ornych, ani w Wypisie z rejestru gruntów z [...] grudnia 2018 r. dotyczącego klasyfikacji gruntów na działce nr [...] położonej w obrębie Bęsia, gm. K., nie wskazano powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi. Skoro przedłożone przez Skarżącego dokumenty nie potwierdzały zgłoszonej do dofinansowania powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi, zdaniem WSA, organ zasadnie odmówił przyznania płatności.
Nie był zasadny, zawarty w skardze zarzut dotyczący naruszenia § 13s ww. rozporządzenia. Sąd podkreślił, że to na Wnioskodawcy ciążył obowiązek przedłożenia dokumentów uzasadniających przyznanie pomocy. Z akt sprawy wynikało, że mimo wezwania Skarżący nie przedłożył dokumentów potwierdzających zadeklarowaną powierzchnię gruntów pod stawami zarybionymi.
Sąd I instancji odwołał się także do art. 10a ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2017 r. poz. 2137 z późn. zm.; dalej: ustawa o ARiMR), odsyłającego, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do stosowania do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.
W ocenie WSA, w kontrolowanym postępowaniu wyjaśniono wszystkie niezbędne do wydania decyzji okoliczności faktyczne. Stan faktyczny sprawy został ustalony w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu, z zachowaniem zasad ogólnych wynikających z k.p.a. Nie doszło również do naruszenia art. 7, art. 10 i art. 77 § 1 k.p.a., gdyż stosowanie tych przepisów zostało wprost wyłączone na podstawie przytoczonego wyżej art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR.
W konsekwencji Sąd uznał, że organy dokonały prawidłowej subsumcji poczynionych ustaleń stanu faktycznego sprawy pod zastosowane normy prawne, co uprawniało je do wydania decyzji o odmowie przyznania wnioskowanej przez Skarżącego pomocy finansowej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Wnioskodawca. Zaskarżył orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, w sytuacji zaś, w jakiej Naczelny Sąd Administracyjny nie podzieliłby stanowiska w zakresie jednoczesnego wystąpienia w zaskarżonym wyroku naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, wnosił na podstawie art. 188 p.p.s.a. o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz rozpoznanie merytoryczne skargi oraz o wyznaczenie rozprawy celem merytorycznego rozpoznania sprawy, oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych za obie instancje.
Na podstawie art 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
1. § 13s ust 5 pkt 4 rozporządzenia RM z 27.01.2015 r. poprzez jego błędną wykładnie i uznanie, że skarżący zobowiązany jest do przedstawienia kserokopii wystawionego przez organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia stawu zarybionej na obszarze, na którym wystąpiły w 2018 r. susza lub powódź, nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 r., w sytuacji gdy skarżący na chwilę obecną zwolniony jest z zapłaty podatku rolnego za 2018 r. (stawy prowadzone od 4 lat), co doprowadziło do sytuacji, w której skarżący z uwagi na brak dokumentu, którego otrzymać nie mógł, nie dostał płatności, mimo iż przedstawił wszystkie inne dokument wymagane przez to rozporządzenie;
2. § 13s rozporządzenia RM z 27.01.2015 r. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi na odmowę przyznania pomocy, w sytuacji, gdy skarżący przedstawił raport z czynności kontrolnych, w którym to raporcie stwierdzono powierzchnię stawów, a kwestia zarybienia wynikała wprost z pakietu do którego sporządzony był raport tj. 2.5 Akwakultura świadcząca usługi środowiskowe, którą to pomoc na realizację operacji w ramach przedmiotowego działania przyznaje się posiadaczowi obiektu chowu lub hodowli ryb, który zobowiąże się do realizowania przez 5 lat zobowiązań wykraczających poza podstawowe zasady dobrej praktyki rybackiej;
3. art 12 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892 z późn. zm.) poprzez jego niezastosowanie i niewłaściwe zastosowanie § 13s ust 5 pkt 4 rozporządzenia RM z 27.01.2015 r. (art 12 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku rolnym) wskazuje na zwolnienia z podatku rolnego na okres 5 lat gruntów należących do skarżącego, co dowodzi tego, iż skarżący nie posiadał nakazu płatniczego podatku rolnego za rok 2018 z uwagi właśnie na to zwolnienie.
Naruszenie przepisów prawa materialnego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. poprzez brak rozstrzygnięcia wątpliwości co do stanu taktycznego na korzyść strony i oddalenie przez WSA w Warszawie skargi na rozstrzygnięcie odmawiające przyznania pomocy, w sytuacji gdy organ I i Il instancji nawet nie starał się ustalić, dlaczego strona nie przestawiła nakazu płatniczego podatku rolniczego, w sytuacji, gdy skarżący po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, przedstawił decyzję Wójta Gminy K. z [...] grudnia 2015 r. o zwolnieniu z podatku na okres 5 lat oraz biorąc pod uwagę fakt, że z raportu przedstawionego przez stronę wynikała powierzchnia stawów, a zarybienie wynikało wprost z pakietu o który starał się skarżący, tj. Pakiet 2.5 Akwakultura świadcząca środowiskowe, którą to pomoc na realizację operacji w ramach przedmiotowego działania przyznaje się posiadaczowi obiektu chowu lub hodowli ryb, który zobowiąże się do realizowania przez 5 lal zobowiązań wykraczających poza podstawowe zasady dobrej praktyki rybackiej.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący kasacyjnie przedstawił argumenty na poparcie podniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej, zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 31 sierpnia 2023 r. pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przed oceną zarzutów skargi kasacyjnej przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania.
W świetle powyższych kryteriów skarga kasacyjna Wnioskodawcy jest uzasadniona.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie było, że Wnioskodawca nie wykazał zgłoszonej do dofinansowania - opartego na § 13s rozporządzenia z 27.01.2015r. - powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi. Organ stał na stanowisku, że dla weryfikacji deklarowanej powierzchni stawu zarybionego wnioskodawca powinien przedłożyć określoną w § 13s ust. 5 pkt 4 ww. rozporządzenia kserokopię wystawionego przez organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia stawu zarybionego na obszarze, na którym wystąpiły w 2018 r. susza lub powódź, nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 r. A Skarżący takiego dokumentu nie złożył. Natomiast Sąd I instancji odwołując się do treści § 13s rozporządzenia z 27.01.2015 r., że pomoc może być udzielona wyłącznie do powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi (s.4 uzasadnienia wyroku), uważał, że, na wnioskodawcy ciążył obowiązek przedłożenia dokumentów uzasadniających przyznanie pomocy, a przedłożone przez Stronę dokumenty: decyzja Wójta K. o zwolnieniu z podatku rolnego na okres 5 lat, Wypis z rejestru gruntów nie wskazywały powierzchni gruntów pod stawami zarybionymi. Jednocześnie WSA stwierdził, że "organy dokonały prawidłowej subsumcji poczynionych ustaleń stanu faktycznego sprawy pod zastosowane normy prawne".
Ze stanowiskami WSA i organu nie można się zgodzić, bo WSA nie wprost, ale zaakceptował błędne stanowisko Dyrektora MOR ARiMR, że wyłącznie kserokopia nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 r., określona w § 13s ust. 5 pkt 4 rozporządzenia z 27.01.2015 r. mogła być dokumentem umożliwiającym wykazanie powierzchni stawu zarybionego, co było warunkiem uzyskania pomocy. Zdaniem składu orzekającego, przy wykładni ust. 5 § 13s rozporządzenia z 27.01.2015 r. określającego w pkt 1 – 4 załączniki dołączane do wniosku, należy kierować się ust. 1 tego samego paragrafu, tj. § 13s określającego cel regulacji, że "W 2018 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie objętym działem administracji rządowej - rybołówstwo, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, podatnikowi podatku rolnego, który w 2018 r. prowadził chów lub hodowlę ryb słodkowodnych w stawach rybnych położonych na obszarze gmin, w których wystąpiła w 2018 r. susza lub powódź, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich.". Wobec wnioskodawcy wymaga się więc, aby był podatnikiem podatku rolnego i aby w 2018r. prowadził chów lub hodowlę ryb słodkowodnych w stawach rybnych położonych na obszarze gmin, w których wystąpiła w 2018 r. susza lub powódź. Dokument wymieniony w pkt 4 ust. 5 § 13s rozporządzenia RM z 27.01.2015 r. jest najprostszym i pewnym środkiem do wykazania, że wnioskodawca jest podatnikiem podatku rolnego oraz powierzchni zarybionego stawu/ów. Jednakże nie ma podstaw do twierdzenia, że wyłącza ten ostatni zapis możliwość wykazywania omawianych okoliczności za pomocą innych dokumentów, które pozwolą na weryfikację wniosku, który ma m.in. zawierać (§ 13s ust. 4 ww. rozporządzenia): numer identyfikacyjny nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności lub weterynaryjny numer identyfikacyjny nadany przez powiatowego lekarza weterynarii (pkt 2); numer działki ewidencyjnej, na której znajduje się staw zarybiony, wraz z nazwą obrębu ewidencyjnego, w którym ta działka się znajduje, oraz powierzchnię stawu zarybionego (pkt 4) oraz dołączone oświadczenie podatnika podatku rolnego o powierzchni stawu zarybionego, na wskazanej we wniosku działce ewidencyjnej (§ 13s ust. 5 pkt 2 ww. rozporządzenia), zważywszy chociażby na wymaganą formę załącznika – kserokopia nakazu płatniczego podatku rolnego za 2018 r. Nie można też pomijać w ustalaniu okoliczności powierzchni zarybionych stawów innego załącznika do wniosku, wskazanego w § 13s ust. 5 pkt 3 rozporządzenia RM z 27.01.2015 r., tj. oświadczenia podatnika podatku rolnego o złożeniu do Instytutu Rybactwa Śródlądowego im. Stanisława Sakowicza w Olsztynie formularza sprawozdania (RRW-22) zawierającego zestawienie dotyczące powierzchni stawów rybnych oraz ilości ryb wyprodukowanych w stawach rybnych i innych urządzeniach służących do chowu lub hodowli za rok 2016 i 2017, o którym mowa w przepisach o statystyce publicznej. W uzasadnieniu projektu rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 31 lipca 2018 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, którym wprowadzono przepisy zawarte w in. w § 13s (opublikowanego w Dz. U. poz. 1483) wskazano, że oświadczenie o złożeniu sprawozdania na formularzu RRW-22 za lata 2016 i 2017 ma być złożone "w celu zapewnienia, że pomoc będzie kierowana do podatników podatku rolnego prowadzących chów i hodowlę ryb słodkowodnych" (por, wyrok NSA z 1 października 2021 r., sygn. akt I GSK 460/21; Lex nr 3267670).
Dlatego za zasadny należało uznać zarzut sformułowany w pkt 1.petitum skargi kasacyjnej, naruszenia art. § 13s ust. 4 pkt 5 rozporządzenia z 27.01.2015. r.
W sytuacji, gdy nie było kwestionowane, że Strona jest podatnikiem podatku rolnego i prowadzi chów lub hodowlę ryb słodkowodnych w stawach rybnych, a wątpliwości organu i WSA budziła zadeklarowana przez Stronę powierzchnia stawów zarybionych, to należało ponownie rozważyć, czy przedstawione przez Skarżącego dokumenty: decyzja Wójta Gminy K. zwalniająca Stronę na okres 5 lat z podatku rolnego za grunty orne o powierzchni 15,03 ha (nabyte w ramach zakupu gruntów na powiększenie gospodarstwa rolnego), leżące w miejscowości Bęsia, Wypis z rejestru gruntów, dotyczący zakupionych gruntów, raport z kontroli na miejscu dotyczącej podmiotu realizującego program operacyjny "Rybactwo i morze" przeprowadzonej 3 lipca 2018 r. oraz informacja pokontrolna, oświadczenie o złożeniu sprawozdania RRW-22, warunki realizacji Pakietu 2.5 Akwakultura świadcząca usługi środowiskowe mogły być wystarczające do ustalenia powierzchni zarybionych stawów (jedynej spornej okoliczności przy rozpatrywaniu wniosku Strony) czyli czy miały równoważny charakter względem informacji zawartych w nakazie płatniczym podatku rolnego 2018 r. co do powierzchni zarybionych stawów (ww. nakazu Strona, wedle swoich twierdzeń, nie mogła uzyskać i co nie zostało zbadane). Kwestii tych Sąd I instancji ani organ nie rozważyli całościowo.
Dlatego zasadne okazały się zarzuty (z pkt 2., pkt 3. oraz częściowo z pkt 4. petitum skargi kasacyjnej) niewłaściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a w konsekwencji przedwczesnej odmowy zastosowania § 13s rozporządzenia z 27.01.2015 r., z uwagi na niedopełnienie przez Wnioskodawcę obowiązku z § 13s ust. 5 pkt 4 ww. rozporządzenia.
Co do zarzutu ujętego w pkt 4. petitum skargi kasacyjnej, Skarżący w uzasadnieniu tego zarzutu, zgadzając się z wyłączeniem stosowania niektórych przepisów k.p.a. (co się dzieje na mocy art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR, którego nie przytoczył, a który mówi, że jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81) zasadnie podniósł, że zarówno WSA, jak i organ nie zbadali kompleksowo załączonych dokumentów, kierując się tym, że nie dopełnił Skarżący formalnego wymogu – dołączenia kserokopii nakazu płatniczego podatku rolnego - z § 13s ust. 5 pkt 4 rozporządzenia z 27.01.2015 r.
Należy zauważyć, że w myśl art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR zasadniczo w postępowaniu organy ARiMR nie stosują tych przepisów k.p.a., które nakładają na nie obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. W postępowaniach tych inicjatywa dowodowa pozostawiona jest, co do zasady stronie, co nie wyłącza obowiązku organów wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego na mocy art. 80 k.p.a.
Natomiast niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. mówiący, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w tym zakresie pozostają niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, gdyż na mocy § 2 tego samego art. przepisu § 1 nie stosuje się jeżeli przepisy odrębne wymagają od strony wykazania określonych faktów (pkt 2).
Wskazany sposób rozumienia § 13s ust. 5 pkt 4 rozporządzenia RM z 27.01.2015r., że nie wyłącza weryfikacji zadeklarowanej we wniosku o pomoc finansową powierzchni zarybionych stawów na podstawie innych dokumentów, ma kluczowe znaczenie dla oceny zasadności, tak zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i przepisów postępowania.
Wobec uznania w zasadzie wszystkich podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów za zasadne, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok. Jednocześnie uznając sprawę za dostatecznie wyjaśnioną i to, że zarówno decyzja oraz wyrok były dotknięte tymi samymi wadami, na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy więc uwzględnić przedstawioną wykładnię § 13s ust. 5 pkt 4 w powiązaniu z ust. 1 rozporządzenia RM z 27.01.2015r. w kwestii wykazywania zarybionych powierzchni stawów rybnych i w jej świetle dokonać oceny zgromadzonego materiału dowodowego.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 i art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 3 w zw. z § 2 ust. 3 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 535); oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).
-----------------------
12
4