I GSK 1836/19

I GSK 1836/19 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2023-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-09-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dariusz Dudra /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Boratyn
Małgorzata Grzelak
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Wiążące informacje stawkowe
Sygn. powiązane
V SA/Wa 1602/18 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-05-20
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1540
art. 213 § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
Dz.U. 2018 poz 1114
art. 7d ust. 1
Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jedn.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Grzelak Sędzia del. WSA Jacek Boratyn Protokolant Marta Woźniak po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "E." Sp. z o.o. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1602/18 w sprawie ze skargi "E." Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 lipca 2018 r. nr 1401-ICW.421.6.2018.AR w przedmiocie odmowy uzupełnienia wiążącej informacji akcyzowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1602/18, oddalił skargę E. Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 20 lipca 2018 r. w przedmiocie odmowy uzupełnienia wiążącej informacji akcyzowej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
Treść uzasadnienia tego wyroku dostępna jest na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
Od tego wyroku skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Nadto skarżąca spółka wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
1. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez pozostawienie w obrocie prawnym decyzji naruszające] przepisy postępowania, tj. art. 213 § 1 ustawy z dnia
29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. dalej; "Ordynacja podatkowa"), w zw. z art. 7d ust. 1 Ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 752; dalej: "u.p.a."), poprzez niezasadną odmowę uzupełnienia decyzji nr WIA-2018-00019, odmowę jednoznacznego wskazania, czy w przypadku klasyfikacji wnioskowanego produktu prze Organ I instancji do kodu CN 2207 20 00 - w ocenie tego Organu produkt stanowi alkohol etylowy, czy też stanowi on inny produkt ("pozostały wyrób") jedynie taki alkohol zawierający.
2. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: art 7d ust 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z treścią pozycji CN 2207 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej —Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L. z 31 października 2008 r., str. 1) oraz w związku z art. 3 ust. 1-2 w związku z poprzez błędne uznanie, że zastosowana przez organy klasyfikacja wyrobu o nazwie handlowej "PVB Diluent" do kodu CN 2707 20 00 bez wskazania, czy wyrób stanowi alkohol etylowy, czy inny produkt jedynie taki alkohol zawierający stanowi pełną klasyfikację produktu na gruncie Nomenklatury Scalonej i w konsekwencji niedostrzeżenie, iż wydana ha rzecz Spółki Wiążąca Informacja Akcyzowa nie jest wystarczająca do określenia opodatkowania wyrobu akcyzowego oraz organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi.
Organ nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów kasacyjnych, chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., II GPS 5/09).
Na wstępie należy przypomnieć, że podstawą zaskarżonego do WSA postanowienia jest art. 213 o.p. oraz art. 7d) u.p.a.
Zgodnie z art. 213 § 1 o.p. strona może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Odmowa uzupełnienia lub sprostowania decyzji następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio (art. 213 § 5 o.p.).
Ponieważ wniosek Spółki dotyczył decyzji wydanej w zakresie wiążącej informacji akcyzowej konieczne jest przywołanie przepisu art. 7d ust. 1 u.p.a., który zawiera konieczne elementy takiej decyzji. Zgodnie z tym przepisem WIA jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów, która określa:
1) klasyfikację wyrobu akcyzowego albo samochodu osobowego w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) albo
2) rodzaj wyrobu akcyzowego przez opis tego wyrobu w takim stopniu szczegółowości, który jest wystarczający do określenia opodatkowania wyrobu akcyzowego akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.
W myśl art. 7d ust. 2 u.p.a. w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, WIA wydaje się, gdy podanie kodu klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) nie jest wystarczające do określenia opodatkowania wyrobów akcyzowych akcyzą, organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi lub oznaczania znakami akcyzy tych wyrobów.
Analizując treść WIT z dnia 30 marca 2018 r. nie sposób podzielić stanowiska strony, że wydana na rzecz Spółki decyzja nie jest wystarczająca do określenia opodatkowania wyrobu akcyzowego oraz organizacji wyrobami akcyzowymi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzuty skargi kasacyjnej nie są zasadne, gdyż wskazanie w WIT, którego uzupełnienia domaga się skarżąca Spółka, że przedmiotem sprawy jest wyrób akcyzowy o kodzie CN 2207 20 00 jest wystarczające dla określenia opodatkowania tego wyrobu akcyzą , organizacji obrotu tym wyrobem czy oznaczania znakami akcyzy. Nie było zatem potrzeby wskazywania, jak tego domaga się strona " czy produkt stanowi alkohol etylowy", czy też "stanowi on inny produkt (pozostały wyrób") jedynie taki alkohol zawierający". Kod CN 2207 20 00 obejmuje alkohol etylowy i pozostałe wyroby o dowolnej mocy skażone. W uzasadnieniu decyzji z 30 marca 2018 r. jasno wskazano, że przedmiotowy wyrób zawiera w swoim składzie "głównie alkohol etylowy oraz skażalniki w postaci alkoholu izopropylowego i octanu etylu. Poziom procentowej zawartości alkoholu izopropylowego i octanu etylu w produkcie czyni go nie zdatnym do konsumpcji przez ludzi, ale nie uniemożliwia stosowania produktu do celów przemysłowych". Co więcej, skarżąca sama wyraźnie wskazała, że wyrób, w stosunku do którego wnosiła o WIA w swoim składzie zawiera alkohol etylowy o objętościowej mocy przekraczającej 80%, oraz m.in. dwa skażalniki, a więc wyrób ten nie zawiera pozostałych wyrobów alkoholowych.
Mając powyższe na uwadze, skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.
Dodatkowo, dla porządku należy wskazać, że wniosek o uzupełnienie Wiążącej Informacji Akcyzowej wszczynający postępowanie w sprawie rozstrzygniętej zaskarżonym aktualnie wyrokiem WSA z 20 maja 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1602/18 dotyczy decyzji organu I instancji z dnia 30 marca 2018 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 lipca 2018 r. nr 1401-ICW.421.4.2018.AR. Z kolei wyrokiem z dnia 10 marca 2023 r. sygn. akt I GSK 1656/19 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki ESOLL od wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1549/18 oddalającego skargę ww. spółki na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie wiążącej informacji akcyzowej.