III SA/Lu 269/25

III SA/Lu 269/25 - Wyrok WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-06-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Agnieszka Kosowska /sprawozdawca/
Iwona Tchórzewska
Jerzy Drwal /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 56 ust. 4 i 6, art. 73 ust. 8 pkt 2
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kosowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Iwona Tchórzewska Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi E. P. na rozstrzygnięcie protestu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie z dnia 18 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. III SA/Lu 269/25
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie protestu od negatywnej oceny projektu pod nazwą [...] wydane przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie dnia 18 kwietnia 2025 r. nr [...].
Stan sprawy przedstawia się następująco.
E. P. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [...] (dalej jako "Skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą [...] w odpowiedzi na nabór nr FELU.08.01-IP.02-001/24, ogłoszony przez Wojewódzki Urząd w Pracy w Lublinie (dalej także jako: WUP lub Organ), pełniący funkcję Instytucji Pośredniczącej w ramach programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021- 2027, w ramach Priorytetu VIII Zwiększanie spójności społecznej programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027, Działanie 8.1 Aktywizacja społeczna i zawodowa.
Pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. Organ przekazał Skarżącej informację o zakwalifikowaniu projektu do kolejnego etapu oceny - negocjacji, wskazując warunki negocjacyjne. W odpowiedzi skarżąca przedstawiła swoje stanowisko negocjacyjne. Następnie pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. Organ podał Skarżącej zakres korekt niezbędnych do wprowadzenia w projekcie i wezwał Skarżącą do złożenia skorygowanego wniosku o dofinansowanie projektu. W dniu 16 stycznia 2025 r. Skarżąca przesłała do Organu skorygowany wniosek o dofinansowanie projektu.
Pismem z dnia 26 marca 2024 r. Organ na podstawie art. 56 ust. 4 w zw. z ust. 6 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1079 ze zm., dalej jako "ustawa wdrożeniowa") poinformował Skarżącą o wyniku oceny, tj. o przyznaniu projektowi 94,5 punktów i przyznaniu mu oceny negatywnej z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze. Natomiast dla uzyskania dofinansowania niezbędne było uzyskanie minimum 96 punktów.
Skarżąca wniosła protest kwestionując dokonaną przez Organ ocenę projektu, a w konsekwencji liczbę przyznanych punktów w ramach oceny formalno-merytorycznej wniosku oraz przedstawiła argumenty świadczące o spełnieniu wymaganych kryteriów i jednocześnie pozwalające na zwiększenie punktacji w zakresie oceny merytorycznej wniosku.
W odpowiedzi Organ pismem z dnia 18 kwietnia 2025 r., poinformował o nieuwzględnieniu protestu.
Organ w wyniku procedury odwoławczej przyznał Skarżącej dodatkowe 2 punkty, tj. łącznie projekt Skarżącej uzyskał 96,5 pkt. Organ nie uwzględnił jednak protestu, wskazując, że niezależnie od uzyskania przez projekt wyższej liczby punktów za spełnianie ogólnych kryteriów merytorycznych (punktowych), protest nie może zostać uwzględniony z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze FELU.08.01-IP.02-001/24. Organ jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym przepisem, negatywna ocena projektu obejmuje także przypadek, w którym projekt nie może zostać wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze.
Organ wyjaśnił, że na dzień rozstrzygnięcia protestu kwota środków na dofinansowanie projektów w naborze nr FELU.08.01-IP.02-001/24 wynosiła 28 212 637,64 PLN. Do dofinansowania wybrano 23 projekty na łączną kwotę dofinansowania 25 765 785,68 PLN. Organ odstąpił od podpisania umowy z jednym z wnioskodawców, w związku z czym zawarto łącznie 22 umowy o dofinansowanie projektów, na kwotę 24 507 453,68 PLN. Uwzględniając rezerwę na procedurę odwoławczą, kwota pozostała do rozdysponowania wyniosła 3 705 183,96 PLN.
W wyniku przeprowadzonej procedury odwoławczej Organ wydał trzy rozstrzygnięcia polegające na uwzględnieniu protestu. Dotyczą one projektów, które w wyniku procedury odwoławczej uzyskały kolejno największą liczbę punktów, tj. 99,5 punktu (1 projekt), 98 punktów (1 projekt) i 97,5 punktu (1 projekt), o łącznej wartości dofinansowania 3 622 913,30 PLN.
Do wykorzystania w ramach naboru pozostała więc jedynie kwota 82 270,66 PLN. Co prawda projekt Skarżącej uzyskał wyższą liczbę punktów za spełnianie kryteriów ogólnych merytorycznych (punktowych) aniżeli w ramach pierwotnej oceny, jednak ich liczba, mając na względzie dostępne środki na dofinansowanie projektów w naborze, okazała się niewystarczająca do objęcia dofinansowaniem projektu Skarżącej.
E. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na rozstrzygnięcie protestu z dnia 18 kwietnia 2025 r. zarzucając:
1. naruszenie art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 32 ust. 1 zdanie drugie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zw. z art. 188 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzją nr 541/2014/UE, a także uchylającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012 polegające na nierównym traktowaniu Skarżącej poprzez:
a. nieuwzględnienie protestu i niewybranie do dofinansowania projektu Skarżącej, który z opóźnieniem, tj. dopiero w ramach procedury odwoławczej, wszczętej na skutek błędnej pierwotnej oceny dokonanej przez Organ, uzyskał 96,5 punktów, tj. ilość punktów, która uprawniała projekty innych wnioskodawców do otrzymania dofinansowania, w konsekwencji czego Organ w bezpodstawny sposób różnicuje sytuacje wnioskodawców znajdujących się w analogicznych sytuacjach, podczas gdy Organ winien uwzględnić protest Skarżącej i uznać, że otrzymanie przez projekt 96,5 punktów kwalifikuje go do otrzymania dofinansowania - tak, jak wszystkie inne projekty, które osiągnęły taki pułap punktowy w ramach pierwotnej oceny;
b. ograniczenie przez Organ porównania projektu Skarżącej wyłącznie do innych projektów występujących w ramach procedury odwoławczej, podczas gdy projekt i punktację otrzymaną w wyniku procedury odwoławczej Organ winien porównać ze wszystkimi projektami ocenianymi w ramach naboru, zarówno w procedurze pierwotnej, jak i procedurze odwoławczej, w konsekwencji czego Organ w bezpodstawny sposób różnicuje sytuacje wnioskodawców znajdujących się w analogicznych sytuacjach, podczas gdy Organ winien uwzględnić protest Skarżącej i uznać, że otrzymanie 96,5 punktów kwalifikuje projekt do dofinansowania - tak, jak wszystkie inne projekty, które osiągnęły taki pułap punktowy w ramach pierwotnej oceny;
2. naruszenie pkt 6.2 ust. 10 Załącznika nr 2 do uchwały nr LXXXI11/1575/2025 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 28 stycznia 2025 r. - Regulaminu wyboru projektów do dofinansowania w sposób konkurencyjny w ramach naboru nr FELU.08.01-IP.02- 001/24 Działania 8.1 Aktywizacja społeczna i zawodowa (typ projektu nr 2, 3, 4) Priorytetu VIII Zwiększanie spójności społecznej programu Fundusze Europejskie dla Lubelskiego 2021-2027 w zw. z Rozdziałem 5 pkt 17 Wytycznych Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej dotyczące wyboru projektów na lata 2021-2027, MFiPR/2021- 2027/5(1) z dnia 12 października 2022 r. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu protestu, a co za tym idzie niewybraniu projektu Skarżącej do dofinansowania, przy jednoczesnym wyborze do dofinansowania innych projektów, które uzyskały taką samą lub niższą ilość punktów, podczas gdy celem postępowania jest wybór projektów, które spełniły kryteria i uzyskały kolejno największą ilość punktów - niezależnie od etapu, na którym zostały ocenione, w konsekwencji czego projekt Skarżącej mimo otrzymania po procedurze odwoławczej kolejno 96,5 punktów niesłusznie nie został wybrany przez Organ do dofinansowania;
3. naruszenie art. 45 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 6 w zw. z art. 69 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny projektu Skarżącej w sposób sprzeczny z zasadą przejrzystości i rzetelności polegający na:
a. błędnym przyznaniu projektowi Skarżącej negatywnej oceny i nieuwzględnieniu protestu na skutek wadliwego uznania, że projekt nie może zostać objęty dofinansowaniem z uwagi na wyczerpanie określonej w Załączniku nr 2 do uchwały nr LXXXIII/1575/2025, kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach naboru, podczas gdy wyczerpanie tej kwoty nie uprawniało Organu do przyznania projektowi Skarżącej negatywnej oceny z uwagi na okoliczność, iż projekt z opóźnieniem (spowodowanym wadliwym działaniem Organu), tj. dopiero w ramach procedury odwoławczej otrzymał ilość punktów kwalifikującą go do otrzymania dofinansowania;
b. błędnym przyznaniu projektowi Skarżącej negatywnej oceny na skutek wadliwego uznania, że projekt nie może zostać sfinansowany z uwagi na niewystarczającą ilość środków znajdujących się w ramach rezerwy finansowej naboru przeznaczonej na postępowanie odwoławcze i różnice kursowe określonej w Załączniku nr 2 do uchwały nr LXXXIII/1575/2025, podczas gdy przepisy ustawy wdrożeniowej nie przewidują możliwości tworzenia w ramach naborów rezerw finansowych, w tym rezerw na postępowanie odwoławcze i różnice kursowe, zaś postanowienia Regulaminu dot. ustanowienia przedmiotowej rezerwy jako zawierające nieprzewidziane ustawowo ograniczenia proceduralne nie mogą ograniczać przysługującego Skarżącej prawa do skutecznej procedury odwoławczej i pozbawiać jej równego, pełnoprawnego udziału w procedurze wyboru projektów w ramach naboru;
4. naruszenie przepisu art. 56 ust. 6 w zw. z art. 69 ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 2-3 ustawy wdrożeniowej poprzez ich błędną wykładnię i błędne zastosowanie polegające na przyznaniu projektowi Skarżącej oceny negatywnej i nieuwzględnieniu protestu z powodu wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze, mimo otrzymania ilości punktów kwalifikujących projekt Skarżącej do otrzymania dofinansowania, podczas gdy jeśli dopiero w toku procedury odwoławczej projekt otrzymuje ilość punktów kwalifikującą go do otrzymania dofinansowania nie jest możliwe przyznanie mu oceny negatywnej z powodu wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze, lecz konieczne jest przyznanie takiemu projektowi dofinansowania z kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach Działania, obejmującego swym zakresem nabór, o ile kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w Działaniu nie została wyczerpana, co skutkowało błędnym niezastosowaniem do projektu Skarżącej prawidłowego rozwiązania polegającego na uwzględnieniu protestu i udzieleniu dofinansowania projektowi z kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach Działania 8.1 Funduszy Europejskich dla Lubelskiego 2021-2027, Aktywizacja społeczna i zawodowa.
Skarżąca na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i jednocześnie o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Lublinie w celu ponownego rozpatrzenia rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu Skarżącej. Ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w ramach pierwotnej listy rankingowej dla uzyskania dofinansowania w ramach naboru FELU.08.01-IP.02-001/24 (zgodnie z kolejnością wg największej liczby punktów) niezbędne było uzyskanie minimum 96 punktów. Wszystkie projekty z punktacją wyższą niż 96 punktów zostały wybrane do dofinansowania. Część projektów, które otrzymały 96 punktów i wszystkie projekty, które uzyskały poniżej 96 punktów nie zostały wybrane do dofinansowania ze względu na wyczerpanie przewidzianej kwoty na dofinansowanie projektów w naborze. Takim projektem był projekt Skarżącej, otrzymał on bowiem 94,5 punktu. Jednakże ocena projektu Skarżącej obarczona była poważnymi błędami, co zostało potwierdzone w ramach procedury odwoławczej, bowiem po rozpatrzeniu protestu projektowi Skarżącej przyznano 96,5 pkt, a zatem ilość punktów większą niż minimalny próg kwalifikujący projekty do otrzymania dofinansowania.
Zdaniem Skarżącej, gdyby ocena projektu już na pierwotnym etapie została przeprowadzona w sposób prawidłowy, jej projekt zostałby wybrany do dofinansowania w ramach pierwotnej listy rankingowej - prawidłowa ocena projektu ustalona w ramach postępowania odwoławczego jest bowiem wyższa od oceny innego projektu, który otrzymał dofinansowanie, znajdując się na ostatnim miejscu listy (tj. mając 96 punktów). Projekt Skarżącej nie tylko otrzymał w ramach przeprowadzonej procedury odwoławczej łącznie 96,5 pkt, ale również już w ramach pierwotnej oceny uzyskał maksymalne 10 punktów w najważniejszym kryterium rozstrzygającym zgodnie z punktem 6.2 ust. 6 Regulaminu wyboru projektów. Opóźnione otrzymanie przez projekt Skarżącej takiej oceny, jaka powinna zostać przyznana projektowi pierwotnie i jaka powinna zapewnić miejsce na pierwotnej liście rankingowej, tj. otrzymanie jej dopiero w procedurze odwoławczej, jest okolicznością, na którą Skarżąca nie miała wpływu, a nadto okolicznością, która nie może powodować, że Skarżąca jest w gorszej sytuacji, aniżeli wnioskodawcy, których projekty pierwotnie zostały ocenione w sposób prawidłowy.
Skarżąca – z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazała, że wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów nie może powodować, że postępowanie odwoławcze staje się w istocie iluzoryczne, zatem odmowa dofinansowania, mimo przyznania projektowi większej liczby punktów niż ta, która uprawniała do otrzymania dofinansowania w ramach naboru, jawi się jako skrajny przykład nierównego traktowania.
W ocenie Skarżącej zasady równego traktowania nie można ograniczać do porównania punktacji poszczególnych projektów wyłącznie w ramach wydzielonej puli środków na procedurę odwoławczą, lecz należy stosować ją do wszystkich ocenionych projektów na etapie wyboru projektów do dofinansowania - obejmującym zarówno pierwotną ocenę wniosków, jak i ponowną ocenę wniosków w ramach procedury odwoławczej. Nie można twierdzić, że doszło do równego traktowania wnioskodawców w sytuacji, gdy do dofinansowania skierowano projekty, które otrzymały niższą liczbę punktów w ramach pierwotnej oceny, niż projekt Skarżącej w wyniku procedury odwoławczej.
Zdaniem Skarżącej każdy wniosek, który w ramach procedury odwoławczej uzyskał taką samą lub wyższą punktację niż ostatni wniosek pierwotnie zakwalifikowany do dofinansowania, powinien również zostać skierowany do dofinansowania.
Skarżąca podkreśliła również, że do alokacji na nabór odnosi się art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej. Alokacja na dany nabór jest każdorazowo ustalana przez właściwą instytucję w treści ogłoszenia o naborze i regulaminie naboru. Kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w naborze musi jednocześnie mieścić się w alokacji na działanie. Do alokacji na działanie odnosi się z kolei art. 77 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zatem w przypadku, gdy dopiero w ramach procedury odwoławczej projekt uzyskał ilość punktów, wymaganą do otrzymania dofinansowania, art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej nie może mieć zastosowania, a co za tym idzie Organ nie może nie uwzględnić wniesionego przez skarżącego protestu powołując się na wyczerpanie kwoty na dofinansowanie projektów w naborze. Projekt taki - w świetle treści art. 77 ust. 2-3 ustawy wdrożeniowej musi otrzymać dofinansowanie, o ile kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie uległa wyczerpaniu. Dopiero w przypadku, gdy w procedurze odwoławczej okazałoby się, że środki przewidziane na dofinansowanie projektów w ramach Działania zostały wyczerpane, wówczas pozostawia się protest bez rozpatrzenia zgodnie z art. 77 ust. 2-4 ustawy wdrożeniowej.
Zdaniem Skarżącej jedyną przesłanką upoważniającą organ do odmowy przyznania dofinansowania w ramach procedury odwoławczej jest wyczerpanie alokacji w ramach danego działania. W niniejszej sprawie z całą pewnością nie doszło do wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach Działania 8.1, czego potwierdzeniem jest fakt, że Organ nie pozostawił protestu bez rozpatrzenia.
Skarżąca podniosła, że nieuprawnione jest ograniczanie prawa do skutecznej procedury odwoławczej poprzez stosowanie rezerwy finansowej, która w swej istocie prawo to limituje do arbitralnie określonego przez Organ poziomu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odniósł się szczegółowo do zarzutów Skarżącej oraz wniósł o dopuszczenie dowodu z dokumentów na okoliczność wyczerpania środków w ramach naboru.
Na rozprawie w dniu 10 czerwca 2025 r. Sąd – na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") dopuścił dowód z dokumentów zgłoszony w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie taką ustawą szczególną jest ustawa o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027.
W przedmiotowej sprawie w ramach naboru, Organ wybierał projekty do dofinansowania w sposób konkurencyjny. Z założenia konkurs oznacza, że jego uczestnicy rywalizują ze sobą o określoną korzyść. W przypadku naborów rozstrzyganych w trybie konkurencyjnym, uczestnicy nie tylko muszą spełnić kryteria ściśle formalne, ale w ramach kryteriów merytorycznych muszą wykazać, że ich projekt jest lepszy niż projekt konkurentów.
Należy podkreślić, że właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny (art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej), jednocześnie zapewniając równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców (art. 45 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W tym celu ustawodawca przewidział, że warunkiem przeprowadzenia naboru przez właściwą instytucję jest po pierwsze przyjęcie regulaminu wyboru projektów oraz po drugie udostępnienie regulaminu wyboru projektów potencjalnym wnioskodawcom (art. 50 ust. 2).
Kluczowym dokumentem precyzującym zasady wyboru projektów jest regulamin, który określa w szczególności kwotę przeznaczoną na dofinansowanie projektów; maksymalny, dopuszczalny poziom dofinansowania projektu lub maksymalną, dopuszczalną kwotę dofinansowania projektu; kryteria wyboru projektów; wskazanie sposobu wyboru projektów do dofinansowania oraz jego opis; właściwy system teleinformatyczny, w którym można złożyć wniosek o dofinansowanie projektu, oraz sposób dostępu do formularza wniosku o dofinansowanie projektu; termin składania wniosków o dofinansowanie projektu; załączniki do wniosku o dofinansowanie projektu, o ile wymagane jest ich złożenie, oraz sposób, formę i termin ich przedłożenia; zakres, w jakim możliwe jest uzupełnianie lub poprawianie wniosków o dofinansowanie projektu; sposób komunikacji między wnioskodawcą a właściwą instytucją; czynności, które powinny zostać dokonane przed zawarciem umowy o dofinansowanie projektu lub podjęciem decyzji o dofinansowaniu projektu, oraz termin ich dokonania (art. 51 ust. 1).
W przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów regulamin wyboru projektów określa dodatkowo typy projektów podlegających dofinansowaniu; opis procedury oceny projektów, w tym wskazanie, czy ocena jest podzielona na etapy; wzór umowy o dofinansowanie projektu lub decyzji o dofinansowaniu projektu; informację o przysługujących wnioskodawcy środkach odwoławczych oraz instytucjach właściwych do ich rozpatrzenia (art. 51 ust. 2).
Zgodnie z art. 54 ustawy wdrożeniowej Komisja oceny projektów ocenia projekty w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Ocena projektów może być podzielona na etapy. Niezakwalifikowanie projektu do kolejnego etapu może wynikać wyłącznie z zatwierdzenia wyniku oceny stanowiącego negatywną ocenę projektu, o której mowa w art. 56 ust. 5. W przypadku konkurencyjnego sposobu wyboru projektów po każdym etapie oceny właściwa instytucja niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej oraz na portalu informację o projektach zakwalifikowanych do kolejnego etapu.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 56 ust. 2 i ust. 3 ustawy wdrożeniowej zatwierdzenie – przez właściwą instytucję – wyniku oceny niestanowiącego oceny negatywnej, o której mowa w ust. 5 i 6, oznacza wybór projektu do dofinansowania albo zakwalifikowanie projektu do kolejnego etapu oceny. Innymi słowy zatwierdzenie pozytywnej oceny danego projektu powoduje, że projekt ten został wybrany do dofinansowania (w przypadku gdy nabór nie jest podzielony na etapy) albo też został zakwalifikowany do kolejnego etapu.
Ustawodawca wyraźnie doprecyzował, że negatywną oceną jest każda ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów wyboru projektów, na skutek której projekt nie może być zakwalifikowany do kolejnego etapu oceny lub wybrany do dofinansowania (art. 56 ust. 5). Ponadto negatywna ocena, obejmuje także przypadek, w którym projekt nie może być wybrany do dofinansowania z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze (art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej).
Procedura wyboru projektów do dofinansowania jest pewnym procesem rozciągniętym w czasie, podzielonym na etapy, którego finałem jest rozdysponowanie kwoty przewidzianej na realizację danego działania w ramach programów z Funduszy Europejskich.
Należy podkreślić, że objęty dofinansowaniem może być wyłącznie projekt wybrany do dofinansowania. Natomiast wybrany do dofinansowania może zostać wyłącznie projekt spełniający kryteria wyboru projektów (art. 42 i art. 43 ustawy wdrożeniowej).
W niniejszej sprawie – jak wynika z pkt VI. Procedura naboru i oceny projektów Regulaminu wyboru projektów - postępowanie w zakresie wyboru projektów w sposób konkurencyjny składa się z następujących etapów:
I. ogłoszenie o naborze wniosków o dofinansowanie;
II. składanie wniosków o dofinansowanie;
III. ocena formalno-merytoryczna projektów;
IV. negocjacje;
V. zakończenie postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania.
Etap oceny formalno-merytorycznej (etap III) rozpoczyna się niezwłocznie od zwołania posiedzenia KOP – Komisji Oceny Projektów. Za dzień zakończenia oceny formalno-merytorycznej uznaje się dzień podpisania przez członków KOP Kart oceny formalno-merytorycznej wszystkich projektów ocenianych w ramach posiedzenia KOP (pkt 6.1.1 Regulaminu).
Wymagana liczba punktów pozwalająca na uwzględnienie projektu przy podejmowaniu decyzji w zakresie wybrania do dofinansowania wynosi minimum 60% ogółem za spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych (tj. minimum 48 punktów) oraz minimum 60% punktów możliwych do uzyskania w każdej części karty oceny.
W przypadku, gdy projekt uzyskał minimum 60% ogółem za spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych (tj. minimum 48 punktów), a także minimum 60% punktów możliwych do uzyskania w każdej części karty oceny i spełnił kryteria zerojedynkowe niepodlegające uzupełnieniu/poprawie, oceniający kieruje go do etapu negocjacji. Projekty na liście projektów zakwalifikowanych do etapu negocjacji uszeregowane są poczynając od projektu, który uzyskał najwyższą liczbę punktów.
W przypadku projektu złożonego przez Skarżącą, został on skierowany do kolejnego etapu, czyli do negocjacji. W związku z tym pozytywnie przeszedł etap oceny formalno-merytorycznej.
Należy wyjaśnić, że projekt, który uzyskał w trakcie oceny formalno-merytorycznej maksymalną liczbę punktów za spełnienie wszystkich kryteriów ogólnych merytorycznych (do 80 punktów) oraz wszystkich kryteriów premiujących (do 35 punktów), może uzyskać maksymalnie 115 punktów.
Zgodnie z Regulaminem przez zakończenie oceny projektu należy rozumieć sytuację, w której:
a) projekt został wybrany do dofinansowania;
b) projekt został negatywnie oceniony.
Wybór do dofinansowania może zostać dokonany dopiero po ocenie, pod kątem spełnienia kryteriów formalno-merytorycznych oraz kryterium negocjacyjnego, wszystkich projektów (pkt 6.2 Regulaminu).
Celem postępowania jest wybór projektów które spełniły kryteria wyboru projektów i a) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo b) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach postępowania nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów.
Projekt Skarżącej został ogółem oceniony na 94,5 pkt i otrzymał negatywną ocenę na etapie negocjacji. Powodem zaś takiej oceny było wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w danym naborze, pomimo, że skarżąca uzyskała minimum 48 punktów za spełnienie kryteriów ogólnych merytorycznych, a także minimum 60% punktów możliwych do uzyskania w każdej części karty oceny.
W wyniku rozpatrzenia protestu Skarżącej, Organ wprawdzie zwiększył punktację projektu do 96,5 pkt, ale ostatecznie protestu nie uwzględnił z uwagi na wyczerpanie środków przeznaczonych na dofinansowanie w ramach naboru.
Organ wyjaśnił, że uchwałą NR LXXXIII/1576/2025 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 28 stycznia 2025 r. dokonano wyboru do dofinansowania projektów, które na etapie oceny spełniły kryteria wyboru projektów oraz uzyskały wymaganą liczbę punktów. Lista projektów ocenionych z wyróżnieniem wybranych do dofinansowania stanowiła załącznik nr 2 do wskazanej uchwały.
Mając na uwadze przytoczoną wyżej sekwencję czynności konkursowych, dokonując oceny legalności działania Organu w trakcie konkursu, Sąd nie stwierdził, aby doszło do naruszenia prawa, w tym postanowień regulaminu spornego konkursu, jak też zasad postępowania określonych w ustawie o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027. Zdaniem Sądu tryb działania Organu w toku konkursu odpowiadał jego regułom regulaminowym, znajdując ponadto uzasadnienie w świetle przepisów ustawy wdrożeniowej.
Jest oczywiste, że zakończenie etapu oceny formalno-merytorycznej, a następnie etapu negocjacji wiązało się z koniecznością dokonania ogłoszenia o projektach zakwalifikowanych do dofinansowania. Trzeba podkreślić, że wykonanie tego obowiązku nie jest pozostawione uznaniu właściwej instytucji, gdyż ustawodawca jednoznacznie zobowiązał do opublikowania listy projektów po każdym etapie oceny, wiążąc z tym – jak też z doręczeniem pisemnej informacji o zakończeniu oceny zgłoszonego projektu – prawnie istotne konsekwencje. Przede wszystkim, tylko w tym trybie, a więc po rozstrzygnięciu konkursu możliwe jest – co do zasady – określenie listy projektów wybranych do dofinansowania (wyłącznie na podstawie spełnienia kryteriów wyboru projektów) albo listy projektów, które uzyskały wymaganą liczbę punktów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania. W dalszej kolejności, o ile projekt spełnia wszystkie kryteria wyboru projektów, na podstawie których został wybrany do dofinansowania, może zostać zawarta umowa o dofinansowanie projektu.
Sąd zauważa przy tym, że prawidłowa wykładnia art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym w celu objęcia projektu dofinansowaniem właściwa instytucja, po wybraniu go do dofinansowania, zawiera z jego wnioskodawcą umowę o dofinansowanie projektu albo podejmuje decyzję o dofinansowaniu projektu, uwzględniająca reguły językowe i funkcjonalne, prowadzi do wniosku, że spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a więc rzeczywiste wypełnienie kryteriów wyboru projektu, oznacza w istocie obowiązek zawarcia umowy o dofinansowanie, o ile oczywiście kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów nie została wyczerpana na skutek zawarcia umów bądź wydania decyzji o dofinansowaniu (zob. np. wyroki NSA: z 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt I GSK 499/20; z 27 lipca 2020 r., sygn. akt I GSK 298/20; z 23 czerwca 2020 r., sygn. akt I GSK 308/20; z 20 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 179/19; z 18 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2787/18; z 30 maja 2018 r., sygn. akt I GSK 2115/18).
Wobec tego Wojewódzki Urząd Pracy w Lublinie nie miał podstaw do niezawierania stosownych umów z podmiotami wyłonionymi w spornym konkursie, a co więcej, gdyby Organ ten powstrzymał się od zawarcia umów z tymi podmiotami, wówczas doszłoby do sytuacji, w której pomimo wyłonienia – zgodnie z prawem – projektów do dofinasowania oraz dysponowania środkami do pokrycia dofinansowania, nie byłby realizowany społecznie istotny cel działania objętego konkursem, a środki publiczne nie byłyby wydatkowane zgodnie z zasadami polityki pieniężnej państwa. Co więcej, takie zaniechanie Organu byłoby niezgodne z zasadą przejrzystości działania organu, skoro norma ustawowa przewiduje kontynuowanie procesu zawierania umów dotyczących projektów już wybranych do dofinansowania, pomimo trwającej procedury odwoławczej (o której mowa w art. 63-79 tej ustawy), obejmującej projekty ocenione negatywnie. Należy podkreślić, że ustawa wdrożeniowa daje prymat zasadzie szybkości omawianej procedury konkursowej, co związane jest z wymogiem efektywności wydatkowania środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów z zakresu polityki społecznej Unii Europejskiej. Z drugiej strony zauważyć trzeba, że immanentną cechą efektywnego procesu jest ustawowo przewidziana dwutorowość proceduralna, związana z realizacją postulatu szybkości i elastyczności, polegająca na dopuszczalności równoczesnego prowadzenia czynności konkursowych w stosunku do projektów znajdujących się na odmiennych etapach procedury konkursowej, jak to miało miejsce w rozstrzyganej sprawie, w celu uniknięcia opóźnień w realizacji projektów spełniających – wcześniej od innych – wszystkie kryteria konkursu. Zgodnie bowiem z art. 78 ustawy wdrożeniowej procedura odwoławcza nie wstrzymuje zawierania umów o dofinansowanie z wnioskodawcami, których projekty zostały wybrane do dofinansowania.
Opisane wyżej reguły, gwarantujące efektywność omawianych postępowań konkursowych, nie wykluczają możliwości uwzględnienia rezultatu postępowania odwoławczego w danym konkursie, co także w niniejszej sprawie dokonał organ, jakkolwiek w zakresie niesatysfakcjonującym Skarżącej.
Ustawa wdrożeniowa określa swoiste reguły zabezpieczające (choć nie w pełni) interes prawny i ekonomiczny podmiotów, które uzyskały negatywną ocenę i skorzystały z przysługujących z tej racji środków odwoławczych. Przewidziano bowiem, że po zakończeniu postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja może zgodnie z regulaminem wyboru projektów wybrać do dofinansowania projekty, które zostały negatywnie ocenione z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w tym postępowaniu, pod warunkiem dostępności kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regionu, jeżeli w ramach działania kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów jest podzielona na kategorie regionów (art. 58 ustawy wdrożeniowej).
Poza tym, zgodnie z regulaminem spornego konkursu, przewidziano dodatkowe środki na uzupełniającą alokację związaną z rezultatem procedury odwoławczej, choć i one okazały się niewystarczające w celu dofinansowania projektu Skarżącej, jednak wystarczyły na przyznanie dofinansowania trzem innym projektom, które przeszły ponowną ocenę na skutek wniesionego protestu i w trzech przypadkach uzyskały wynik wyższy niż projekt Skarżącej.
W związku z tym, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, dla wybrania do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały kolejno największą liczbę punktów, miarodajny jest ranking wskazany w sporządzonej przez komisję konkursową liście ocenionych projektów – aktualny w chwili zatwierdzania jej przez właściwą instytucję na danym etapie konkursu (art. 46 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Organ ma obowiązek ponowić ten tryb działania, jeśli dojdzie do ustalenia kolejnych list rankingowych, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, zatwierdzając kolejną listę (bądź listy), aż do całkowitego wyczerpania środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów.
Kluczowym zarzutem skargi jest twierdzenie, że skoro projekt Skarżącej w wyniku rozpoznania protestu otrzymał łącznie 96,5 punktów, to gdyby został on rozpoznany w prawidłowy sposób, to powinien zostać uwzględniony do dofinansowania już na pierwszej liście projektów wybranych do dofinansowania.
Należy jednak podkreślić, że w przypadku przedmiotowego naboru, od początku było wiadomo, że pula środków finansowych przeznaczonych na dofinansowania jest ściśle określona. Innymi słowy Organ posiadał zabezpieczoną konkretną kwotę, którą mógł rozdysponować. W przypadku, gdy uczestników jest większa ilość, a wartość ich projektów przekracza łączną kwotę przewidzianą w naborze oczywiste jest, że nie wszyscy beneficjenci uzyskają dofinansowanie. Ustawa wdrożeniowa wyraźnie przewiduje, etapowość postępowania konkursowego, zgodnie z którą projekty ocenione najwyżej przez KOP uzyskują dofinansowanie. Na tym etapie – projekt skarżącej został oceniony niżej niż projekty wybrane do dofinansowania. Pamiętać bowiem należy, że zgodnie z art. 57 ust. 2 ustawy wdrożeniowej zakończenie naboru oraz opublikowanie informacji o wynikach w odniesieniu do wszystkich projektów objętych danym postępowaniem oznacza zakończenie tego postępowania. Skoro beneficjenci najwyżej ocenieni na "pierwszej liście rankingowej" uzyskali informacje o zakończeniu postępowania w zakresie wyboru ich projektów do dofinansowania to okoliczność ta powoduje, że uzyskali oni swoistą promesę zawarcia umowy z właściwą instytucją oraz swoistą gwarancję, że ich projekty nie będą już ponownie oceniane i porównywane do projektów, które nie uzyskały takiego dofinansowania, nawet jeżeli w ramach procedury odwoławczej ponowna ocena doprowadzi do zwiększenia punktacji projektów niewybranych do dofinansowania na "pierwszej liście rankingowej" ponad punktację z ostatniego miejsca na liście rankingowej. Beneficjentom bowiem wybranym do dofinansowania nie przysługuje protest. Gdyby natomiast w wyniku procedury odwoławczej – tak jak oczekiwałaby tego Skarżąca – "pierwszą listę rankingową" uzupełnić o beneficjentów ocenionych ponownie w ramach protestu, to wówczas mogłoby dojść do sytuacji, że beneficjenci z najniższą punktacją wybrani do dofinansowania już wcześniej – nie tylko znaleźliby się poza gronem podmiotów ostatecznie wybranych do dofinansowania, ale jednocześnie nie przysługiwałby im żaden środek zaskarżenia. To właśnie sposób weryfikacji "pierwszej listy rankingowej" zaproponowany przez Skarżącą powoduje, że doszłoby do naruszenia zasady równego traktowania wnioskodawców. Bowiem podmiot, który znalazł się na liście rankingowej beneficjentów wybranych do dofinansowania – nie biorąc udziału w procedurze odwoławczej – nie miałby żadnej możliwości kwestionowania ponownie sporządzonej listy rankingowej i wykazywania, że jego projekt oceniony powinien być jeszcze wyżej niż dotychczas.
Zdaniem Sądu należy ponownie zwrócić uwagę, że mamy do czynienia z konkursem i przepisy zarówno Regulaminu wyboru projektów jak i ustawy wdrożeniowej w tym zakresie przewidują swoiste zrównoważenie interesów beneficjentów, których projekty uzyskały dofinansowanie w ramach zakończonego konkursu oraz podmiotów, które zdecydowały się na skorzystacie z procedury odwoławczej. Przede wszystkim z pkt 2.4 Regulaminu wynika, że w ramach kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach postępowania, tworzy się rezerwę finansową, w wysokości 10% tej kwoty, z przeznaczeniem na wybór do dofinansowania kolejnych projektów uwzględniający wynik procedury odwoławczej, jak również na sfinansowanie różnic kursowych. Rezerwa w pierwszej kolejności jest przeznaczana na sfinansowanie różnic kursowych, zaś w pozostałym zakresie podlega rozdysponowaniu poprzez wybór do dofinansowania projektów, z uwzględnieniem wyników procedury odwoławczej.
Sąd nie podziela jednocześnie zarzutów, że utworzenia rezerwy finansowej nie przewiduje ustawa wdrożeniowa. Wprost nie jest to wyartykułowane, ale możliwość taką należy wyprowadzić z treści art. 51 ustawy. Przepis ten nie zawiera enumeratywnie wymienionych elementów jakie powinny być zawarte w Regulaminie, ale wskazuje – w szczególności – takie elementy. Wobec powyższego Regulamin może doprecyzowywać, że w celu zagwarantowania skuteczności procedury odwoławczej wydzielona zostanie z ogólnej puli na nabór, określona kwota celem sfinansowania najwyżej ocenionych projektów w ramach procedury odwoławczej.
Natomiast zgodnie z art. 57 ust. 5 ustawy wdrożeniowej po zakończeniu postępowania w zakresie wyboru projektów do dofinansowania właściwa instytucja może zgodnie z regulaminem wyboru projektów wybrać do dofinansowania projekty, które zostały negatywnie ocenione z uwagi na wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w tym postępowaniu, pod warunkiem dostępności kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regionu, jeżeli w ramach działania kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów jest podzielona na kategorie regionów.
W związku z powyższym utworzenie rezerwy finansowej w naborze (przewidzianej w Regulaminie) oraz możliwość "przesunięcia środków do danego naboru" ze środków niewykorzystanych w całym działaniu powoduje, że postępowanie odwoławcze nie ma jedynie pozornego charakteru, ale w rzeczywistości pozwala na wyłonienie kolejnych projektów najwyżej ocenionych w procedurze odwoławczej – do dofinansowania.
Sąd podziela w tym miejscu argumentację zaprezentowaną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie I SA/Rz 96/21, zgodnie z którą ustawodawca wprost dopuszcza sytuację, że obiektywnie gorszy projekt otrzyma dofinasowanie, kosztem - co okaże się dopiero po rozstrzygnięciu wszystkich protestów - projektu ostatecznie wyżej ocenionego czyli lepszego. Jak podkreśla się w doktrynie tworzenie list rankingowych i rozpoczęcie podpisywania umów przed zakończeniem procedury odwoławczej, co oczywiście może prowadzić w konsekwencji do sytuacji podobnych, jak w przypadku będącym przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, jest podyktowane koniecznością sprawnego i efektywnego wydatkowania środków unijnych, a także potrzebą zniwelowania zagrożeń realizacji projektów ze względu na zmianę stanu prawnego (np. utrata ważności pozwolenia budowlanego) czy okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku o dofinansowanie np. zmiana sytuacji finansowej wnioskodawcy, wygaśnięcie promesy udzielenia kredytu przez bank itp.
Proponowana przez Skarżącą reguła postępowania w trakcie konkursu, według której dofinasowanie powinno być przyznane obiektywnie najlepszym projektom (najwyżej ocenianym), bez względu na to na jakim etapie ukształtuje się ostateczna punktacja i w jakiej fazie znajduje się wdrażanie środków pomocowych, bynajmniej nie wynika z reguł konkursowych w niniejszej sprawie, ani też nie zapewnia pełnego obiektywizmu czy poczucia sprawiedliwości. Gdyby chcieć przyjąć sytuację, którą próbuje narzucić Skarżąca, uczestnicy konkursu, którzy uzyskali na wcześniejszym etapie liczbę punktów, która była wystarczająca do przyznania dofinasowania (umieszczenia na liście rankingowej), a więc uzyskali opinię pozytywną, z oczywistych względów nie zainteresowani ewentualną korektą dotychczasowej oceny, mogliby stracić miejsce gwarantujące dofinasowanie. Tak więc w pełni sensownym i racjonalnym rozwiązaniem, dla zabezpieczenia takiej sytuacji, w jakiej znalazła się Skarżąca, a więc niedoszacowania jej projektu, co okazuje się dopiero po etapie procedury odwoławczej, jest zabezpieczenie dodatkowej puli środków na ten etap postępowania, co też Organ uczynił. Bynajmniej taki sposób procedowania nie wiąże się z naruszeniem zasady równego traktowania stron, bowiem w takiej samej sytuacji znaleźli się wszyscy ci wnioskodawcy, którzy skutecznie wnieśli protest, uzyskali wyższą liczbę punktów, która w pierwszym etapie, na pierwszej liście rankingowej gwarantowałaby im przyznanie dofinasowania. Sąd nie postrzega, aby w niniejszej sprawie zasada równego traktowania na etapie postępowania odwoławczego została złamana, skoro wyłanianie spośród tych podmiotów do dofinasowania, przebiegało w oparciu o jednolite, te same zasady. Czynniki obiektywne, ograniczona pula środków i liczba uwzględnionych protestów były na tyle duże, że zarezerwowana na ten etap pula środków nie wystarczyła dla wszystkich projektów, które po uwzględnieniu protestu uzyskały liczbę punktów wyższą niż ostatni projekt wybrany do dofinasowania po pierwszym etapie.
Przy czym należy zauważyć, że projekt Skarżącej pomimo odwołania nie uzyskał wystarczającej ilości punktów, aby znaleźć się na "odwoławczej" liście rankingowej. W procedurze odwoławczej bowiem trzy inne projekty – z większą liczbą punktów – zostały wybrane do dofinansowania. Projekt natomiast, który po procedurze odwoławczej uzyskał finalnie 97 punktów, a więc o pół punktu więcej, niż projekt Skarżącej, również nie został wybrany do dofinansowania.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu, nie doszło do zarzucanych w skardze naruszeń przepisów ustawy wdrożeniowej jak i Regulaminu.
Zgodzić należy się w pełni ze stanowiskiem Organu, zawartym w odpowiedzi na skargę, że wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze oraz wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania - stanowią w świetle ustawy wdrożeniowej zupełnie odrębne okoliczności. O ile wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w naborze powoduje zastosowanie art. 56 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, czyli negatywną ocenę projektu, o tyle wyczerpanie kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania, rodzi skutek wyłącznie względem postępowania w zakresie procedury odwoławczej, określając szczególny przypadek odstąpienia od merytorycznej oceny projektu.
Zgodnie bowiem z art. 77 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania albo kategorii regionu, jeżeli w ramach działania kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów jest podzielona na kategorie regionów:
1) właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 73;
2) sąd, uwzględniając skargę, wyłącznie stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, nie przekazując sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w sprawie – bowiem wyczerpaniu uległa jedynie pula przeznaczona na nabór, w którym wzięła udział Skarżąca, a nie kwota przeznaczona na całe Działanie 8. Wobec tego Organ nie mógł naruszyć tego przepisu, skoro go nie stosował w sprawie.
Sąd wskazuje również, że przywołany przez Skarżącą wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I GSK 378/19 nie jest miarodajny, a uwagi na odmienne okoliczności faktyczne. W sprawie bowiem organ przeniósł w całości dostępną rezerwę na wykonanie Działania 8.1 do rezerwy nowoutworzonego Działania 8.2 zupełnie pomijając, że w toku jest protest podmiotu biorącego udział w naborze.
Jedynie na zakończenie Sąd zwraca uwagę, że Skarżąca nie kwestionowała oceny jej projektu w procedurze odwoławczej. W tym zakresie nie zgłosiła żadnych zarzutów sugerujących, że przyznana jej wyższa punktacja jest nieprawidłowa. Także fakt wyczerpania środków w tym konkretnym naborze nie był sporny. Skarżąca podnosiła bowiem, że nie została wyczerpana kwota przeznaczona na działanie 8. Okoliczność wyczerpania środków w naborze – także w ramach rezerwy – wynika bezspornie z uchwały nr CXXVIII/2348/2025 Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia 27 maja 2025 r.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny – na podstawie art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej – oddalił skargę.