I GSK 1663/21

I GSK 1663/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-03-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-12-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący/
Piotr Kraczowski
Piotr Pietrasz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Łd 337/21 - Wyrok WSA w Łodzi z 2021-08-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1427
art. 33 § 1 i 2, art. 33 § 5 pkt 1
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant asystent sędziego Natalia Składanek po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 sierpnia 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 337/21 w sprawie ze skargi P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2021 r. nr SKO.4160.205.2020 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 337/21 oddalił skargę P. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2021 r. nr SKO.4160.205.2020 w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
P. N. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną zaskarżając powyższy wyrok w całości.
Na podstawie art. 176 w zw. z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.:
a) art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1899, ze zm., dalej jako: u.g.n.) w związku z art. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 1427, ze zm., dalej jako: u.p.e.a.) w związku z art. 8 k.p.a. oraz w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie skutkujące tym, że objęte tytułem wykonawczym z dnia 8 października 2020 r. odsetki ustawowe za okres od 31 lipca 2015 r. do dnia 26 listopada 2015 r. jawią się jako należne, podczas gdy w tym okresie wykonalność decyzji numer [...] z dnia 15 maja 2015 r. stanowiącej podstawę przedmiotowego tytułu wykonawczego winna zostać wstrzymana z urzędu, co dodatkowo potwierdził WSA w Łodzi, Wydział II postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Łd 853/15 - a co za tym idzie odsetki naliczone za wskazany okres pozostają nienależne z uwagi na fakt, że wykonalność decyzji numer [...] winna być przez organ wstrzymana z urzędu, co nie nastąpiło wyłącznie z uwagi na błąd organu, który nie może powodować negatywnych konsekwencji po stronie skarżącego;
b) art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. oraz w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na nieodniesieniu się przez Sąd do kwestii bezzasadnego dochodzenia odsetek ustawowych za okres od dnia 31 lipca 2015 r. do dnia 26 listopada 2015 r. objętych tytułem wykonawczym numer [...] z dnia 8 października 2020 r. w wyniku uznania, że zarzut ten został podniesiony przez skarżącego dopiero w dniu 15 grudnia 2020 r., tj. po terminie przewidzianym na podnoszenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy wynika on z treści zarzutów z dnia 3 listopada 2020 r., gdzie skarżący w uzasadnieniu zarzutów wprost odnosi się do kwestii związanych z obowiązkiem wstrzymania wykonania decyzji nr [...], którego organ nie wykonał, jednocześnie obciążając skarżącego konsekwencjami.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie na podstawie art. 188 p.p.s.a., względnie art. 185 § 1 p.p.s.a. wniósł o uwzględnienie niniejszej skargi i rozpoznanie sprawy co do istoty oraz zmianę zaskarżonego wyroku WSA w Łodzi, poprzez uwzględnienie skargi i uchylenie postanowienia SKO w Łodzi z dnia 19 stycznia 2021 r. i poprzedzającego je postanowienia z dnia 1 grudnia 2020 r. i zobowiązanie organu do umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie odsetek ustawowych za okres od dnia 31 lipca 2015 r. do dnia 26 listopada 2015 r. oraz zmiany tytułu wykonawczego numer [...] w przedmiotowym zakresie. Względnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Łodzi oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, według norm prawem przepisanych. Wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Na wstępie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenie oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.).
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Przepis ten wyznacza granice, w jakich NSA uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przed przystąpieniem do oceny trafności zarzutów kasacyjnych, przypomnieć należy, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany jest podstawami skargi kasacyjnej. Zauważyć również należy, że artykuł 176 p.p.s.a. reguluje elementy składowe skargi kasacyjnej, a zgodnie z § 1 pkt 2 tego przepisu jej obligatoryjnym elementem jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna oparta została jedynie na zarzutach naruszenia przepisów postępowania wskazanych w punktach a i b petitum skargi kasacyjnej.
Odnosząc się do powyższych zarzutów należy wskazać, że zarzut zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym jako środek obrony przed egzekucją może być złożony tylko w stadium wszczęcia postępowania egzekucyjnego, zaś podstawy złożenia zarzutów zawiera art. 33 § 1 i 2 u.p.e.a. Zgodnie z art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym po 30.07.2020 r.) zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych. Po upływie tego terminu zobowiązany nie tylko nie może wnieść po raz pierwszy zarzutów, lecz także innych zarzutów niż wniesione w terminie. Inaczej mówiąc, zobowiązany nie może po upływie terminu do wniesienia zarzutów ich uzupełniać, powołując nowe podstawy. Zarzuty wniesione po terminie nie podlegają rozpatrzeniu, gdyż ani organ odwoławczy, ani sąd administracyjny nie są uprawnione do rozpatrywania zarzutów zgłoszonych po raz pierwszy w zażaleniu, skardze czy skardze kasacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt III FSK 796/22, LEX nr 3433873, wyrok NSA z 23 czerwca 2023 r., sygn. akt I GSK 1409/19, wyrok z dnia 17 listopada 2023 r., sygn. akt I GSK 7/20). O zakresie rozpatrzenia sprawy decyduje zatem treść zgłoszonego zarzutu. Ustalenia faktyczne organu egzekucyjnego mogą dotyczyć jedynie podstaw zgłoszonych zarzutów.
W rozpoznawanej sprawie pismem dnia 3 listopada 2020 r. skarżący wniósł zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Podstawą tych zarzutów było nieistnienie obowiązku oraz brak wymagalności obowiązku (...) objętego tytułem wykonawczym z dnia 8 października 2020 r. (art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 6 lit. c u.p.e.a.). W piśmie tym skarżący nie podnosił kwestii zasadności naliczania odsetek ustawowych. Wskazane zarzuty dotyczyły jedynie należności głównej. Należy zauważyć, że dopiero w skardze do WSA w Łodzi skarżący wskazał na błędne przyjęcie terminów, od których można liczyć odsetki objęte tytułem wykonawczym z dnia 8 października 2020 r. i ich egzekwowanie w zawyżonej kwocie. Należy wskazać, że przedmiotem kontroli legalności zaskarżonego postanowienia nie mogły być objęte zarzuty po raz pierwszy zgłoszone w skardze, a następnie powtórzone skardze kasacyjnej, a więc zgłoszone już po upływie ustawowego terminu. Jak już wyżej wyjaśniono zarzuty wniesione po terminie nie podlegają rozpatrzeniu. Zobowiązany nie może po upływie terminu do wniesienia zarzutów egzekucyjnych uzupełniać ich, powołując nowe ich podstawy, gdyż zarzuty takie są spóźnione i nie podlegają rozpatrzeniu.
W związku z powyższym Sąd I instancji nie mógł odnieść się do stawianych w skardze zarzutów dotyczących zasadności i prawidłowości naliczania odsetek ustawowych od należności głównej ponieważ wykraczają one poza zarzuty egzekucyjne.
Ponadto skoro autor skargi kasacyjnej twierdzi, że wymagalność decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego powinna zostać wstrzymana w okresie od 31 lipca 2015 r. do 26 listopada 2015 r., co wiąże się z tym, że nie powinny być naliczane za ten okres odsetki ustawowe od należności głównej, to powinien wskazać normę prawną z której wynika podstawa do nienaliczania tych odsetek. Powoływanie się przez skarżącego kasacyjnie na sam obowiązek wstrzymanie wykonalności decyzji nr [...] z dnia 15 maja 2015 r. bez wskazania podstawy prawnej z której wynika, że odsetki nie powinny zostać naliczone za wskazany okres jest niewystarczające.
Biorąc pod uwagę powyższe nie sposób zgodzić się z zarzutami skargi kasacyjnej, że Sąd I instancji przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia, naruszył przepisy art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie.
Wobec niezasadności poniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.