I GSK 1550/05

I GSK 1550/05 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2006-02-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-27
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Czesława Socha /przewodniczący sprawozdawca/
Jan Grabowski
Joanna Kabat-Rembelska
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne
Celne postępowanie
Celne prawo
Sygn. powiązane
V SA/Wa 492/04 - Wyrok WSA w Warszawie z 2005-03-14
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha (spr.), Sędziowie NSA Jan Grabowski, Joanna Kabat-Rembelska, Protokolant Agnieszka Romaniuk, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "[...]" - Spółka z o.o. w Katowicach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2005 r. sygn. akt V SA/Wa 492/04 w sprawie ze skargi "[...]" - Spółka z o.o. w Katowicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe - oddala skargę kasacyjną -
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 marca 2005 r. o sygnaturze V SA/Wa 492/04 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę "[...]" - Spółki z o.o. w Katowicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 19 stycznia 2004 r. o nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej. Decyzja ta po ponownym rozpoznaniu przez organ II instancji utrzymała w mocy decyzję organu I instancji z dnia 30 lipca 2001 r.
Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach faktycznych organów celnych obu instancji, które stwierdziły, że zgłoszenie celne z dnia 31 maja 1999 r. o nr SAD [...] objęte procedurą dopuszczenia do obrotu w zakresie klasyfikacji towaru należało uznać za nieprawidłowe. Towar określony jak - profile aluminiowe służące do wytworzenia okien i drzwi należało zaklasyfikować do pozycji PCN 7604 29 90 0 jako "kształtowniki wykonane z aluminium w postaci kilkumetrowych odcinków (długości fabrycznej) o niezmiennym przekroju, nie przecięte na wymiar, będące produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych", a nie do kodu PCN 7610 90 90 0 jako "konstrukcje z aluminium, części takich konstrukcji, płyty, pręty, kształtowniki, rury i podobne wyroby z aluminium przygotowane do użycia w konstrukcjach". Wynika to z art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeksu celnego (t.j. Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 158, poz. 1036). Klasyfikację powyższą potwierdza też komentarz zawarty w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do zarządzenia Prezesa Głównego Urzędu Ceł z 17 września 1997 r. (Monitor Polski Nr 76, poz. 715), t. V, str. 2309, przyjęty również w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej obowiązującej od 24 września 1999 r. stanowiący załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 września 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830). Zmiana klasyfikacji taryfowej nie miała wpływu na wysokość kwoty długu celnego, lecz na wysokość podatku VAT. Podatek ten wynosi 22% w miejsce stawki 7% zastosowanej w zgłoszeniu celnym.
Powyższa ocena została sformułowana w związku z kontrolą postimportową. Ustalono, że sporny towar to profile ze stopów aluminiowych o niezmiennym przekroju na całej długości sztangi. Sprowadzony towar, to wyrób w postaci kilkumetrowych odcinków przyciętych w fabryce o różnych przekrojach poprzecznych. Profile te następnie przycinano stosownie do potrzeb, a więc do wymiaru okna lub drzwi, lakierowano, mocowano do nich uszczelki i okucia a następnie składano w gotowy wyrób. Towar ten określono jako półfabrykat o długości fabrycznej w stanie surowym, wymagającym dalszej obróbki. Przesądziło to o zmianie kodu klasyfikacyjnego. Powołany ekspert z dziedziny produkcji metalowych elementów stolarki budowlanej mgr inż. Zdzisław Sikorski (w związku z wytycznymi Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z 25 listopada 2002 r. o sygnaturze V SA 544/02 na skutek uchylenia decyzji organu II instancji) potwierdził, że importowane produkty są wyjściowe do wytwarzania elementów składowych konstrukcji okien i drzwi oraz pozostałych wyrobów objętych systemem ESEDRA. Wykonanie gotowych elementów składowych umożliwiających montaż konstrukcji okien i drzwi wymagało poddania profili czynnościom technologicznym. Chodzi o cięcie na wymaganą długość przy zachowaniu odpowiedniego położenia krawędzi cięcia w stosunku do przekroju wiercenia otworów oraz frezowania wcięć pod łączniki i elementy połączeniowe oraz uzbrojenie konstrukcji, tj. zawiasy, zamki, rygle. Czynności te w ocenie biegłego są integralną częścią procesu produkcyjnego okien i drzwi. Konieczność przycięcia pod kątem importowanych profili podkreślona została przez prokurenta importera Eliseo Pari w wyjaśnieniach z 3 stycznia 2000 r. Fakt wykorzystania tego towaru do konstrukcji drzwi i okien nie był kwestionowany. Konieczność zatem ich przycinania w docelowym montażu na wymiar i frezowanie otworów przy występowaniu w standardowych długościach, eliminuje zaliczenie ich do pozycji 7610.
Sąd podzielił ocenę organów celnych, że pismo Komisji Europejskiej z 15 września 2003 r., stanowiące odpowiedź na zapytanie Departamentu Celnego Ministerstwa Finansów co do udzielenia wytycznych związanych z klasyfikacją spornych towarów, ma charakter ogólny i nie przesądza o klasyfikacji przedmiotowych towarów.
W ocenie Sądu, materiał sprawy został należycie zebrany i oceniony. Nie naruszono też zasady swobodnej oceny dowodów w zakresie analizy pojęcia długości fabrycznej, skoro w ocenie eksperta stanowi "długość objętą programem produkcyjnym danego wytwórcy". Skoro towar wymaga obróbki, to nie stanowi kształtowników przygotowanych do użycia w konstrukcjach.
Powyższe oznaczało, że wydane decyzje nie naruszały prawa i dlatego skarga podlegała oddaleniu.
W skardze kasacyjnej "[...]" Spółka z o.o. w Katowicach zaskarżyła w całości wyrok, zarzucając naruszenie prawa materialnego. Domagała się uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem zwrotu poniesionych kosztów postępowania kasacyjnego na ich rzecz. Powołując się na naruszenie prawa materialnego, zarzuciła błędną jego wykładnię. Chodzi o art. 13 § 5 w związku z § 1 ustawy z 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117 ze zm.).
W uzasadnieniu podała, że błędnie zakwalifikowano profile aluminiowe. Biegły zdefiniował długość fabryczną jako długość ustaloną i wykonaną przez wytwórcę, objętą programem produkcyjnym i wynikającą z możliwości technologicznych. Skarżący kwestionował związek pomiędzy długością fabryczną a kwalifikowaniem towaru do odpowiedniej pozycji PCN. Postępowanie nie odpowiedziało na pytanie, dlaczego stanowić ma ona kryterium, skoro wielkość okna lub drzwi może być zmienna. Takie ujęcie może doprowadzić do sytuacji, że ten sam towar będzie różnie klasyfikowany w zależności od wielkości okna lub drzwi. Pozycja PCN 7610 dotyczy wyrobów złożonych, o znacznym stopniu przetworzenia. Wyroby objęte tym kodem przeznaczone są do określonego wyrobu końcowego, a co nie wyklucza niewielkiej ich obróbki. Błędne jest stanowisko Sądu I instancji, że importowany towar wymagający zastosowania obróbki (cięcia, wiercenia, frezowania) nie stanowi kształtowników przygotowanych do użycia w konstrukcjach. Wskazany sposób obróbki nie stanowi obróbki o charakterze zasadniczym, jak tego chce opis zastosowany przez organ i przyjęty przez Sąd do kodu PCN 7604. Klasyfikacja do kodu 7604 oznacza wielorakość zastosowania, a do kodu 7610 jednoznaczność zastosowania. Chodzi o to, że dany kształtownik jest przeznaczony jedynie do wykonania z niego drzwi, okna, ramy do nich lub progów drzwiowych. Użyty może być wyłącznie w budownictwie. Zgodnie z regułą 3a - pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Zgodnie zaś z regułą 3c - jeśli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a lub 3b należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia z pozycji możliwych do zastosowania.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Organ podniósł, że skarga kasacyjna nie jest zasadna nie tylko z przyczyn merytorycznych, ale przede wszystkim ze względu na niewskazanie właściwych podstaw kasacyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna stosownie do art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., musi zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przy czym oba te elementy muszą ze sobą ściśle korespondować. W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjną, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w wypadku zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego wykazania dodatkowo, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej jej sporządzenie objęto przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 § 1-3 p.p.s.a.), co z założenia zapewnić powinno jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie odpowiada powyższym wymogom.
Autor skargi kasacyjnej powołał podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. to jest naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 13 § 5 w związku z § 1 Kodeksu celnego. Uzasadnienie skargi kasacyjnej nie pozostaje jednak w związku ze sformułowanym w niej zarzutem.
Należy podkreślić, że spór dotyczący zgłoszenia celnego dokonanego przez [...]Spółkę z o.o. jest sporem o fakty. Z ustaleń Sądu I instancji wynika, że organy celne zanegowały ocenę stanu towaru wyrażoną w treści zgłoszenia celnego. Odmienna klasyfikacja taryfowa towaru spowodowana została rozbieżnościami w ocenie jego stanu technicznego. Zdaniem organów celnych towar, aby mógł znaleźć zastosowanie w procesie produkcji drzwi i okien, musiał zostać poddany dodatkowej obróbce technologicznej, zmieniającej jego kształt czy wielkość. Zdaniem spółki importowała ona kształtowniki aluminiowe, które były gotowym produktem, nadającym się do zastosowania w określonych konstrukcjach, a dodatkowe czynności, którym podlegały w procesie montażu nie ingerowały w ich istotę i zasadniczy charakter.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, zgodnie z którym zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych. W ramach tych ustaleń niejednokrotnie konieczne będzie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. W rozpoznawanej sprawie opinia biegłego stanowi jedną ze spornych kwestii przeprowadzonego postępowania, ponieważ skarżąca kwestionuje jej przydatność do wyjaśnienia stanu sprawy, w szczególności uznanie długości spornych profili jako kryterium klasyfikacji taryfowej (por. wyrok NSA z dnia 30 marca 2004 r., sygn. akt GSK 19/04, Wokanda 2004/9/34). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko przedstawione w wyroku NSA z dnia 25 lutego 2005 r., sygn. akt FSK 1640/04 (OSP 2005 nr 12, poz. 143), według którego czynność klasyfikowania jest elementem ustalenia stanu faktycznego, który można zakwestionować wyłącznie w ramach podstawy określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Jednak skarżąca nie sformułowała zarzutu naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uzasadnienie skargi kasacyjnej zawiera jedynie ogólną ocenę prawidłowości czynności organów celnych oraz ustosunkowania się do nich sądu administracyjnego, między innymi stwierdzenie, że błędne jest stanowisko Sądu I instancji, iż importowane kształtowniki nie były przygotowane do użycia w konstrukcjach. Trafność tego stanowiska nie podlegała jednak ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wobec braku powołania podstawy określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. i niewskazania żadnego przepisu postępowania, który został naruszony przez Sąd I instancji. Podkreślenia wymaga także to, że w skardze kasacyjnej brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia powołanej w niej podstawy kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a.
Skoro zatem w skardze kasacyjnej nie zarzucono naruszenia prawa procesowego, a zarzut naruszenia prawa materialnego nie został uzasadniony, to skarga ta jako nie mająca usprawiedliwionych podstaw podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.