I GSK 1520/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez G. Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę spółki na decyzję Zarządu Województwa Małopolskiego nakazującą zwrot dofinansowania z udziałem środków unijnych. Spółka zarzuciła WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez błędną ocenę materiału dowodowego i dowolność działań organu II instancji. Dodatkowo podniesiono zarzut naruszenia prawa materialnego, w tym art. 184 ust. 1 ustawy o finansach publicznych oraz przepisów unijnych dotyczących kwalifikowalności wydatków, wskazując na niewłaściwe zastosowanie korekt finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał zarzuty procesowe za wadliwie skonstruowane. Wskazano, że zarzut naruszenia art. 134 § 1 ppsa nie został wykazany, a zarzut naruszenia art. 77 KPA był nieuzasadniony z uwagi na brak wskazania konkretnego ustępu i skupienie się na ocenie dowodów, a nie na braku postępowania dowodowego. Sąd podkreślił, że ocena dowodów przez organ i WSA była logiczna i opierała się na całokształcie materiału dowodowego, a zarzuty spółki miały charakter powtarzania stanowiska z pominięciem niewygodnych faktów. Zarzut naruszenia prawa materialnego uznano za chybiony formalnie, ponieważ skarżąca nie wyjaśniła, na czym polega błędna wykładnia przepisów, a podważanie ustaleń faktycznych za pomocą zarzutów materialnych jest niedopuszczalne. Wobec powyższego, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził od spółki koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczących zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, a także zasady swobodnej oceny dowodów w sprawach o zwrot dofinansowania.
Dotyczy specyficznej sytuacji zwrotu dofinansowania UE i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście skargi kasacyjnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zarzut naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 77 i 80 KPA, dotyczący oceny materiału dowodowego przez organ i sąd administracyjny, został prawidłowo skonstruowany i czy wykazano jego istotny wpływ na wynik sprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut został wadliwie skonstruowany, nie wskazano konkretnych naruszeń ani ich wpływu na wynik sprawy, a ocena dowodów przez WSA była logiczna i oparta na całokształcie materiału.
Uzasadnienie
Skarżąca kasacyjnie nie wykazała naruszenia art. 134 § 1 ppsa ani art. 77 KPA, a jej zarzuty dotyczące oceny dowodów były nieprzekonujące i opierały się na wybiórczym traktowaniu faktów.
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego, w tym art. 184 ust. 1 ufp i przepisów UE dotyczących kwalifikowalności wydatków, został prawidłowo sformułowany i czy wykazano błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie tych przepisów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia prawa materialnego jest chybiony ze względów formalnych, ponieważ nie wyjaśniono błędów wykładni, a podważanie ustaleń faktycznych zarzutami materialnymi jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Skarżąca kasacyjnie ograniczyła się do powołania się na błędną wykładnię bez jej wyjaśnienia, a także nie podważyła prawidłowości ustaleń faktycznych WSA, co czyni zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów bezpodstawnym.
Przepisy (25)
Główne
ppsa art. 174
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ufp art. 184 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
ufp art. 207 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
rozporządzenie 1303/2013 art. 2 § pkt 36
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
rozporządzenie 1303/2013 art. 143 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.
ppsa art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
ppsa art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.c. art. 65
Kodeks cywilny
Wytyczne art. 6.2 § pkt 3
Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020
ppsa art. 193 § zd. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 176 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 209
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 203 § pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 207 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
ppsa art. 205 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 2 lit. a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. a
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 2 § pkt 5
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 134 § 1 ppsa w zw. z art. 77 i 80 kpa polegające na błędnym przyjęciu przez WSA, że Zarząd w sposób prawidłowy i zgodny z odnośnymi normami prawnymi zebrał i rozpatrzył zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz że dokonał w sprawie swobodnej oceny dowodów. • Niewłaściwe zastosowanie art. 151 ppsa w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c poprzez oddalenie skargi, pomimo że istniały podstawy prawne do uwzględnienia skargi i uchylenia decyzji Zarządu. • Obraza art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 134 § 1 ppsa poprzez naruszenie art. 184 ust. 1 w zw. z art. 207 ust. 1 pkt 2 ufp oraz art. 2 pkt 36 i art. 143 ust. 2 rozporządzenia 1303/2013 oraz art. 65 kodeksu cywilnego i sekcji 6.2 pkt 3 Wytycznych poprzez błędną ich wykładnie i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowym zastosowaniu korekt finansowych.
Godne uwagi sformułowania
zarzut ten został nieprawidłowo skonstruowany w stopniu, który wyklucza możliwość uznania jego zasadności • w uzasadnieniu skargi kasacyjnej trudno się dopatrzyć słowa doniesienia do zarzutu naruszenia art. 134 § 1 ppsa • skarżąca kasacyjnie nie podała innego przepisu, którego naruszeniem byłoby zignorowanie przez sąd pierwszej instancji zarzutów zawartych w skardze • zasada swobodnej oceny dowodów polega na tym, 'by organ przy ustalaniu prawdy obiektywnej na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami, co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, tj. zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego (wyjaśniającego) w danej sprawie ustalić stan faktyczny' • zarzut ten jest wadliwy z tej przyczyny, że podane w nim przepisy to tzw. przepisy wynikowe, co oznacza, że nie mogą one przez sąd pierwszej instancji być naruszone 'samodzielnie', a jedynie w powiązaniu z innymi przepisami • jest to zarzut chybiony ze względów formalnych. Bowiem w twierdzeniach przedmiotowego zarzutu spółka ograniczyła się jednak do samego powołania się na błędną wykładnię, bez wyjaśnienia na czym błąd w tym zakresie miałby polegać. • podważanie ustaleń faktycznych zarzutami naruszenia prawa materialnego nie może być skuteczne, a tak sformułowany zarzut jest wadliwy.
Skład orzekający
Beata Sobocha-Holc
przewodniczący
Henryk Wach
członek
Piotr Kraczowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczących zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, a także zasady swobodnej oceny dowodów w sprawach o zwrot dofinansowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zwrotu dofinansowania UE i interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Jak prawidłowo skonstruować skargę kasacyjną? NSA wyjaśnia kluczowe błędy formalne.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.