I GSK 1494/22

I GSK 1494/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc
Joanna Salachna
Małgorzata Grzelak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 1/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-02-02
Skarżony organ
Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia NSA Joanna Salachna Protokolant asystent sędziego Marta Górniak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej W. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 1/21 w sprawie ze skargi W. w Ł. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 6 października 2020 r. nr 1-PM/2020 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 1/21 w ten sposób, że w miejsce "Ministra Edukacji i Nauki" wpisać "Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego"; 2. oddala skargę kasacyjną; 3. zasądza od W. w Ł. w likwidacji na rzecz Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 2 lutego 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 1/21, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę W. w Ł. (aktualnie: W. w Ł. w likwidacji; dalej: skarżący) na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 6 października 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy
Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Od przedmiotowego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
a. prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 ust. 1 lit. a p.p.s.a. w zw. z art. 23 ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: p.s.w.n.) poprzez uznanie przez Sąd za organem domniemania kompetencji Rektora W. w Ł. do reprezentowania Uczelni na zewnątrz, podczas gdy z postanowień Statutu jednoznacznie wynikało, że osobą uprawnioną do składania oświadczeń woli w imieniu Uczelni jest Kanclerz tym samym pełnomocnictwo procesowe udzielone w dacie 5 września 2019 r. przez A. B., pełniącą ówcześnie funkcję Kanclerza, udzielone zostało prawidłowo, a adwokat W. O. uprawniony był do reprezentowania W. w Ł. w postępowaniu administracyjnym;
b. prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 32 w zw. z art. 33 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) poprzez przyjęcie przez Sąd, że do akt sprawy nie zostało złożone żadne pełnomocnictwo upoważniające do działania w imieniu W. w Ł., a W. w Ł. działała w sprawie przez swojego ustawowego przedstawiciela, podczas gdy pełnomocnik złożył do akt sprawy ważne pełnomocnictwo;
c. prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 129 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie przez Sąd, że złożony 16 stycznia 2020 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nr 16-PM/2019 z dnia 23 grudnia 2019 r., złożony został z uchybieniem 14 dniowego terminu, w sytuacji gdy przedmiotowa decyzja doręczona została stronie 2 stycznia 2020 r., a więc skarżąca nie uchybiła terminowi;
d. prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 oraz 8 § 1 k.p.a. poprzez uznanie przez Sąd, że nie doszło do nie podjęcia przez organ działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy i tym samym błędnych ustaleń faktycznych poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w skutek czego postępowanie w przedmiotowej sprawie prowadzone było sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.
W uzasadnieniu podano argumenty na poparcie postawionych zarzutów kasacyjnych.
Podnosząc powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a także o zasądzenie od organu kosztów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie oraz o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł, na podstawie art. 184 p.p.s.a., o oddalenie jej w całości jako bezpodstawnej oraz, na podstawie art. 182 § 2 p.p.s.a., o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 23 grudnia 2019 r., nr 16-PM/20/9, odmawiająca skarżącej kasacyjnie odroczenia terminu spłaty oraz rozłożenia na raty spłaty należności budżetu państwa wraz z odsetkami została doręczona W. w Ł. w dniu 28 grudnia 2019 r. (z.p.o. k. 18 akt adm.), a zatem 14 dniowy termin na odwołanie od tej decyzji upłynął z dniem 11 stycznia 2020 r. Tymczasem odwołanie opatrzone datą 16 stycznia 2020 r. zostało złożone w dniu 22 stycznia 2020 r., co oznacza, że zostało wniesione po terminie. W tej sytuacji zarzuty kasacyjne opisane w punktach c) i d) nie zasługują na uwzględnienie. Ma to zasadnicze znaczenie dla oceny pozostałych zarzutów kasacyjnych oraz finalnie oceny rozstrzygnięcia organu i zaskarżonego wyroku. Złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uchybieniem terminu do jego wniesienia uniemożliwiało merytoryczne rozpoznanie sprawy, dlatego rozstrzygnięcie organu wydane w tej sprawie nie może być uznane za nieprawidłowe w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oznacza bowiem, że organ stwierdza brak możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniosku. Z kolei zarzuty kasacyjne opisane w punktach a) i b) z oczywistych względów nie mogą podważyć tej oceny, skoro odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. W efekcie należy uznać, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Na gruncie tej sprawy należy zauważyć pewną niekonsekwencję pełnomocnika skarżącej kasacyjnie, który w postępowaniu administracyjnym w istocie przyznaje, że nie dysponował pełnomocnictwem udzielonym przez W. w Ł. w toku postępowania administracyjnego, na co wskazuje treść wniosku opatrzonego datą 16 stycznia 2020 r. zatytułowanego "wniosek o doręczenie decyzji Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 23 grudnia 2019 r., nr 16-PM/20/9, lub ponowne rozpatrzenie sprawy", w którym pełnomocnik podaje, że składa wniosek alternatywny w sytuacji, gdyby Minister nie przychylił się do argumentu, że ww. decyzja nie została skutecznie doręczona (temu) pełnomocnikowi i uznał, że akt doręczony został skutecznie uczelni. Minister zaś uznał (słusznie), że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi na etapie postępowania administracyjnego, a więc skuteczne było doręczenie decyzji bezpośrednio W. w Ł.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1860).