I GSK 1482/23

I GSK 1482/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2026-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-12-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Wegner /przewodniczący sprawozdawca/
Piotr Piszczek
Jacek Surmacz
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
V SA/Wa 5007/21 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-12-15
Skarżony organ
Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 125 § 1 pkt 1;
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. NSA Jacek Surmacz Protokolant asystent sędziego Tomasz Sasak po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej D. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2022 r. sygn. akt V SA/Wa 5007/21 w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej w ramach działania grupy producentów rolnych postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 grudnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 5007/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę D. Sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 sierpnia 2021 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności przyznanych w ramach działania "Grupy producentów rolnych".
Od powyżej wskazanego wyroku Sądu pierwszej instancji strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając m.in. naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 145 § 1 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022. poz. 329 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." w związku z art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 60 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) Nr 352/78, (WE) Nr 165/94, (WE) Nr 2799/98, (WE) Nr 814/2000, (WE) Nr 1290/2005 i (WE) Nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z dnia 20.12.2013, str. 549) - poprzez uznanie przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięć organów pierwszej i drugiej instancji za prawidłowe i niedostrzeżenie, że dokonały one błędnej wykładni przywołanych w niniejszym zarzucie przepisów i z niezrozumiałych przyczyn niezasadnie uznały, że spółka już na etapie uznawania grupy producentów rolnych stworzyła sztuczne warunki wymagane do uzyskania płatności, podczas gdy materiał dowodowy zebrany w sprawie nie potwierdza powyższej okoliczności, w szczególności okoliczności, że spółka nie wypełniła obiektywnego ani też subiektywnego warunku do uznania, że stworzyła sztuczne warunki do uzyskania płatności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt I GSK 1486/22, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Rz 96/22, w sprawie ze skargi na decyzje Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 30 listopada 2021 r. w przedmiocie płatności rolnych, przedstawił do rozstrzygnięcia Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy użyty w przepisach art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 2988/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. L 95/312 z dnia 23.12.1995 r.) oraz art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L 2013.347.549) zwrot "korzyści" należy interpretować w ten sposób, że oznacza on nieprzyznanie lub wycofanie całej płatności wynikającej z sektorowego prawodawstwa rolnego, czy wyłącznie tej części płatności, która wynika ze stworzenia sztucznych warunków."
W tej sprawie ziściła się ostatnia z wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanek. Skoro przedmiotem postępowania przed TSUE jest wykładnia art. 60 rozporządzenia nr 1306/2013, który stanowi przedmiot jednego z zarzutów skargi kasacyjnej, to znaczy że zawieszenie postępowania jest niezbędne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.