I GSK 1433/23

I GSK 1433/23 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Janson /sprawozdawca/
Joanna Salachna
Piotr Piszczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III SA/Po 222/23 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2023-09-15
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 ust. 2 pkt 4, art. 150 , art. 154 § 4 ,  art. 141 § 4 , art. 146 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2268
art. 51 ust. 4 i art. 111a
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Wojewody Wielkopolskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2023 r. sygn. akt III SA/Po 222/23 w sprawie ze skargi Gminy i Miasta A na czynność Wojewody Wielkopolskiego z dnia 16 lutego 2023 r. w przedmiocie odrzucenie oferty w ramach programu wieloletniego i odmowy przyznania dotacji 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz Gminy i Miasta A 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 15 września 2023r., sygn. akt III SA/Po 222/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021r., poz. 329, z późn. zm., obecnie Dz.U. z 2024r., poz. 935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") uwzględnił skargę Gminy i Miasta A (dalej też: "strona", "skarżąca", "Gmina") stwierdzając bezskuteczność czynności Wojewody Wielkopolskiego (dalej też: Wojewoda", "organ") z 16 lutego 2023r. w przedmiocie odrzucenia oferty w ramach programu wieloletniego Senior+ na lata 2021-2025.
W skardze kasacyjnej organ zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Oświadczył ponadto, że zrzeka się rozprawy i wnosi o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. Naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 150 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak uzasadnienia zakwestionowanego przez Sąd niespełnienia przez oferenta, w rzekomo w lakonicznej ocenie Wojewody kryterium nr 4 (kompletność oferty) Karty oceny formalnej w świetle zasad realizacji części V.9.4. SPOSÓB WYBORU OFERT Załącznika PROGRAM WIELOLETNI "SENIOR+" na lata 2021-2025 do uchwały nr 191 Rady Ministrów z 21 grudnia 2020r. w sprawie ustanowienia PROGRAMU wieloletniego "Senior+" na lata 2021-2025 (M.P. z 2021r., poz. 10, dalej: "uchwała" lub "PROGRAM") (str. 7 uzasadnienia);
II. Naruszenie prawa materialnego, to jest:
a) art. 150 p.p.s.a. w związku z częścią V.7.2 PROGRAMU - SPOSÓB WYBORU OFERT poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że informacja o odrzuceniu oferty wymaga szczegółowego uzasadnienia przyczyn odrzucenia podczas gdy z zapisu części V.7.2 Programu wynika jedynie, że Wojewoda informuje oferenta o błędach w ofercie oraz przekazuje informację o przyczynie odrzucenia, który to zapis nie zostawia pola do odmiennej interpretacji i rozszerzania obowiązków Wojewody o szczegółowe uzasadnienie odrzucenia oferty;
b) art. 150 p.p.s.a. w związku z częścią IV.2.5 PROGRAMU – PRZEWIDYWANE MINIMALNE STANDARDY LOKALOWE I KADROWE OŚRODKÓW WSPARCIA "SENIOR+" oraz V.9.4. PROGRAMU - SPOSÓB WYBORU OFERT poprzez niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie, że odrzucenie oferty z powodu braku spełnienia kryterium nr 4 (kompletność oferty) karty oceny ofert było bezzasadne podczas gdy, w świetle zapisów PROGRAMU i ogłoszenia, kryterium to nie zostało spełnione, a zatem oferta nie była kompletna wobec stwierdzonych braków w zakresie kosztorysowym, określenia zakresu działalności bieżącej wykraczającego poza podstawowe usługi mające na celu udzielanie pomocy w czynnościach dnia codziennego (część IV.2.5. Programu) oraz przyjętą strukturę organizacyjną;
c) art. 150 p.p.s.a. w związku z przepisami art. 51 ust. 4 i art. 111a ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2021r., poz. 2268 z późn. zm.) oraz Pkt IV.2.8.Programu poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że dzienne Domy "Senior+*' i Kluby *'Senior+" działające w strukturach Gminno-Miejskiego Centrum Pomocy "Wiara - Nadzieja - Miłość" są ośrodkami wsparcia - jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, podczas gdy art. lila ustawy o pomocy społecznej określa zamknięty katalog możliwych połączeń gminnych jednostek organizacyjnych pomocy społecznej, w tym ośrodków wsparcia jakimi są Dzienne Domy Senior+/Kluby Senior+, a które w niniejszej sprawie zostały włączone do gminnej jednostki budżetowej nie będącej jednostką organizacyjną pomocy społecznej w rozumieniu art. 51 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej a Pkt IV.2.8.Programu stanowi, że ośrodkiem wsparcia kieruje kierownik;
d) art. 150 p.p.s.a. w związku z przepisami art. 154 § 4 p.p.s.a. oraz § 3 ust. 3 pkt 2 uchwały nr 191 Rady Ministrów z 21 grudnia 2020r. w sprawie ustanowienia PROGRAMU wieloletniego "Senior+" na lata 2021-2025 i części IV.1.11.2, IV.3.3.11 PROGRAMU poprzez niewłaściwe zastosowanie i wskazanie w uzasadnieniu, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda uwzględni rozważania Sądu i wyczerpująco i kategorycznie uzasadni dlaczego oferta nie spełnia kryteriów nr 4 i 8 karty oceny formalnej, podczas gdy, jak wskazano w pkt 2a nie ma takiego obowiązku, a informacja o błędach była zawarta w wezwaniu z 24 stycznia 2023r. i ponadto edycja konkursu 2023 PROGRAMU Senior+ w roku budżetowym 2023 została zamknięta a środki przeznaczone na rok budżetowy 2023r. zostały rozdysponowane na umowy zawarte z wybranymi oferentami, którzy złożyli najlepsze oferty, co czyni niewykonalnym wyrok w zakresie dyspozycji ponownej oceny oferty w zakończonym konkursie na 2023r., a przy tym nawet ponowna ocena nie gwarantowałaby automatycznego wybrania oferty skarżącej.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie otgan przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną powinno zawierać ocenę przedstawionych w tej skardze zarzutów. Przepis ten określa tym samym zakres, w jakim NSA realizuje obowiązek uzasadnienia wyroku oddalającego skargę kasacyjną - modyfikując treść normy prawnej zawartej w art. 141 § 4 p.p.s.a. Norma zawarta w art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie) umożliwia zatem ograniczenie uzasadnienia wyroku NSA wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, mając powyższe na uwadze, ograniczył rozważania w niniejszej sprawie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej i wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą i nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich ani w inny sposób korygować.
Z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów, które z uwagi na ich komplementarny charakter można i należy rozpatrzeć łącznie wynika, że spór w sprawie dotyczy kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem czynności Wojewody Wielkopolskiego z 16 lutego 2023r. w przedmiocie odrzucenia oferty w ramach programu wieloletniego Senior+ na lata 2021-2025, stwierdził jej bezskuteczność.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 150 p.p.s.a. w sprawach skarg na akty i czynności niewymienione w art. 145-48 Sąd uwzględniając skargę uchyla lub stwierdza bezskuteczność aktu lub czynności. W myśl art. 51 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej ośrodek wsparcia jest jednostką organizacyjną pomocy społecznej dziennego pobytu. W ośrodku wsparcia świadczone są usługi opiekuńcze, specjalistyczne usługi opiekuńcze lub posiłki osobom, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych (art. 51 ust. 1 ustawy). Ośrodkiem wsparcia może być ośrodek wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi, dzienny dom pomocy, dom dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, schronisko dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi oraz klub samopomocy (art. 51 ust. 4 ustawy).
Sąd I instancji stwierdzając bezskuteczność zaskarżonej czynności Wojewody Wielkopolskiego, uznał zarzuty skargi za uzasadnione. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z treścią załącznika do uchwały Rady Ministrów z 21 grudnia 2020r. w sprawie ustanowienia programu wieloletniego "Senior+" na lata 2021-2025 (M.P. poz. 10), materialnoprawną podstawą ww. programu, realizującego założenia polityki społecznej wobec osób starszych, jest art. 115 ust. 1 ustawy z 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2020r., poz. 1876 z późn. zm., dalej: "ustawa o pomocy społecznej"), zgodnie z którym jednostki samorządu terytorialnego mogą otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych z zakresu pomocy społecznej. Program Senior+ jest programem wieloletnim w rozumieniu art. 136 ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2019r., poz. 869, z późn. zm., dalej: "u.f.p."), zgodnie z którym programy wieloletnie są ustanawiane przez Radę Ministrów w celu realizacji strategii przyjętych przez Radę Ministrów, w tym w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa. Przedmiotowy program stanowiący załącznik do w/w uchwały Rady Ministrów polega na wsparciu tworzenia i funkcjonowania ośrodków wsparcia, tj. Dziennych Domów "Senior+" i Klubów "Senior+", przez jednostki samorządu terytorialnego (pkt IV.1.1). O dotację na realizację zadań realizowanych w ramach Programu mogą ubiegać się jednostki samorządu szczebla gminnego, powiatowego i wojewódzkiego, przy czym oferta składana jest do właściwego urzędu wojewódzkiego, w sposób określony w ogłoszeniu o konkursie (pkt V.1-2). Słusznie wskazał, że istotne przy ocenie niniejszej sprawy są zasady opisane w pkt. V.7.1-3, zgodnie z którymi w przypadku stwierdzenia w ofercie błędów formalnych wojewoda informuje oferenta o błędach i wzywa do poprawienia oferty w terminie nie dłuższym niż 7 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia oferty, przy czym: określenie jednakowego dla wszystkich oferentów trybu dokonywania poprawek i wyjaśnień, jak również rodzaju i zakresu uchybień podlegających poprawkom i wyjaśnieniom, leży we właściwości wojewody, 2) w przypadku stwierdzenia przez wojewodę błędów w poprawionej ofercie wojewoda nie wzywa ponownie oferenta do poprawienia oferty. Wojewoda informuje oferenta o błędach w ofercie oraz przekazuje oferentowi informację o przyczynie odrzucenia oferty, przed zamieszczeniem wykazu ofert odrzuconych na stronie internetowej urzędu wojewódzkiego, 3) wykaz ofert odrzuconych ze względów formalnych wojewoda zamieszcza na stronie internetowej urzędu wojewódzkiego z informacją o przyczynie odrzucenia oferty, w dniu przekazania do urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego listy ofert zakwalifikowanych do dalszego postępowania konkursowego. Zastrzeżono przy tym, że rozpatrywane pod względem merytorycznym będą jedynie oferty spełniające wymagania formalne (pkt V.8).
Wojewoda Wielkopolski 25 stycznia 2023r.wezwał stronę do poprawienia błędów w ofercie. Wskazał, że: 1. Kosztorys jest zbyt ogólny i nie odpowiada szczegółowo zakresowi opisanych zadań w harmonogramie: a) należy wyjaśnić zapis oferty "Regularne ćwiczenia na zakupionym sprzęcie pozwolą seniorom Dziennego Domu Senior + dłużej zachować dobrą kondycję, formę i dobre samopoczucie, mając przy tym zbawienny wpływ na zdrowie seniorów" - czy Gmina planuje zakup sprzętu, należy uszczegółowić wykaz planowanego sprzętu i ceny jednostkowe (zapis 1.10 kosztorysu); b) należy uszczegółowić nazwy kosztów np. 1.7 zakup materiałów terapeutycznych, 1.8 zakup materiałów biurowych, 1.9 zakup materiałów spożywczych - jakie zakupy planuje Gmina w ww. punktach, ze wskazaniem co najmniej kategorii rodzajowych materiałów i artykułów; c) brak kosztu za dowóz seniorów do i z ośrodka. W pkt 2. wezwania podniósł, że Dzienny Dom Senior + funkcjonuje w strukturze Gminno - Miejskiego Centrum Pomocy "Wiara – Nadzieja - Miłość". W rozumieniu art. 51 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej Dzienne Domy Senior + i Kluby Senior + są ośrodkami wsparcia, jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej. Dzienny Dom Senior + i Klub Senior + może funkcjonować jako samodzielna jednostka, a nie w strukturze Gminno - Miejskiego Centrum Pomocy "Wiara - Nadzieja - Miłość". Nie można zdaniem organu dokonać takiego skutecznego połączenia. Dalej organ wyjaśnił w wezwaniu, że ośrodkiem wsparcia kieruje kierownik w wymiarze odpowiadającym łącznie 1 etatowi w Dziennym Domu Senior +. Natomiast Program nie przewiduje dodatkowej osoby na stanowisku kierowniczym. Przedmiotem oferty jest Klub i jego kadra. Zwrócono też uwagę, że działalność bieżąca Dziennego Domu Senior + powinna polegać na realizacji podstawowych usług mających na celu udzielanie pomocy w czynnościach dnia codziennego. W związku z tym wątpliwości organu budzą zapisy działania nr 3 "Higiena i pielęgnacja", które wykraczają poza usługi socjalne przewidziane w dziennym Domu Senior + (kąpiel, pielęgnacja dłoni, paznokci, pielęgnacja pięt, stylizacja fryzur - strzyżenie włosów, farbowanie). Ponadto w świetle braku szczegółowości opisanych usług i zajęć dla seniorów wątpliwości organu wzbudziła okoliczność, że oferta zapewnia co najmniej 8 godzinną ofertę usług podstawowych w dniach od poniedziałku do piątku (40 godzin tygodniowo).
W dniu 27 stycznia 2023r. strona złożyła poprawioną ofertę.
Pismem z 16 lutego 2023r. Wojewoda Wielkopolski poinformował skarżącą o błędach w ofercie nr 201-2/2022/Senior + i jej odrzuceniu. Zdaniem organu oferta nie spełnia kryteriów nr 4 i 8 karty oceny formalnej.
Podkreślić należy, że z kryterium nr 4 karty oceny formalnej wynika, że sprawdzeniu podlegało to, czy oferta jest kompletna (czy prawidłowo wypełniono zawarte w formularzu pola i załączono wszystkie wymagane załączniki). Z kryterium nr 8 karty oceny formalnej wynika natomiast, że sprawdzeniu podlegało to, czy spełniono inne wymogi formalne określone w Programie lub ogłoszeniu konkursowym. Wojewoda w w/w informacji nie opisał jednak tych kryteriów, nie wskazał też na czym miało polegać ostatecznie ich niespełnienie. Pomimo stanowiska strony zawartego w korekcie z 27 stycznia 2023r. organ w piśmie z 16 lutego 2023r. nie wskazał na czym miało polegać ostatecznie niespełnienie wezwania kierowanego do strony w szczególności które konkretnie korekty czy uzupełnienia uznał za niekompletne, niepoprawione czy nieuzupełnione.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jakiegokolwiek merytorycznego uzasadnienia zaskarżonego pisma z 16 lutego 2023r. powoduje, że brak jest możliwości dokonania oceny legalności działania organu w przedmiotowej sprawie i jak trafnie zaznaczył to Sąd I instancji oferent jest uprawniony do uzyskania precyzyjnej informacji, z jakich konkretnie powodów odrzucono ofertę. Słusznie zatem uznał, że ocena ta jest zbyt lakoniczna, a przez to nie poddaje się ocenie merytorycznej. Słusznie zauważył, że strona mogła jedynie domniemywać (co uczyniła formułując zarzuty skargi) o jakie braki czy też uchybienia chodziło organowi przy podejmowaniu decyzji o odrzuceniu oferty, ale przy braku uzasadnienia stanowiska organu nie wiadomo praktycznie, jakie konkretnie błędy formalne oferty stanowiły o jej odrzuceniu przez organ. Mając na uwadze charakter aktu administracyjnego podlegającego kontroli sądowej, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 p.p.s.a., musi być on adresowany do konkretnego, indywidualnie oznaczonego adresata (uczestnika konkursu).
Podkreślić należy, że prawo do poznania motywów skierowanego do jednostki działania administracji należy do podstawowych praw, także znajdujących swe źródło w zasadzie zaufania, o której mowa w art. 2 Konstytucji. Czynność polegająca na odrzuceniu oferty bez uzasadnienia czy choćby załączenia kart oceny formalnej nie jest realizacją tego prawa, zwłaszcza gdy są one negatywne dla jednostki. W sytuacji gdy już sam zakres wezwania organu, jaki i nadesłanej korekty budzi wątpliwości organ nie może poprzestać na arbitralnym, odmownym stanowisku. Tym samym istotnego znaczenia nabiera uzasadnienie przyczyn odrzucenia oferty. Powyższe jest szczególnie istotne w kontekście granic działania Sądu administracyjnego. Uzasadnienie aktu organu administracji publicznej spełnia zasadniczą rolę w procesie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Umożliwia poznanie motywów, którymi kierował się organ podejmując rozstrzygnięcie. Winno być integralną częścią każdego aktu jako element umożliwiający sądową kontrolę w zakresie oceny prawidłowości podjętych przez organ działań. Jego zadaniem jest wyjaśnienie podjętego przez organ rozstrzygnięcia. Powinno się w nim znaleźć pełne odzwierciedlenie i ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek jakimi kierował się organ w procesie decyzyjnym. W powyższym kontekście kluczowe znaczenie ma okoliczność, że w zaskarżonym akcie organ nie zawarł żadnego uzasadnienia rozstrzygnięcia dotyczącego oceny oferty skarżącej.
Wskazanie jedynie, że oferta nie spełnia kryteriów nr 4 i 8 karty oceny formalnej, co stanowi przyczynę jej odrzucenia nie można uznać za wystarczające.
Wskazać należy za Sądem I instancji, iż organ nie może zastępować braków uzasadnienia decyzji argumentacją zawartą w odpowiedzi na skargę. Odpowiedź na skargę jest pismem procesowym w postępowaniu sądowoadministracyjnym złożonym po zakończeniu postępowania administracyjnego, a tym samym nie może konwalidować wadliwości uzasadnienia rozstrzygnięcia i być uznana za uzupełnienie czy dodatkowe uzasadnienie zaskarżonego aktu. W sytuacji gdy już sam zakres wezwania organu, jaki i nadesłanej korekty budzi wątpliwości organ nie może poprzestać na arbitralnym, odmownym stanowisku.
Podejmowane również obecnie w skardze kasacyjnej próby oceny tych okoliczności są spóźnione i nie mogą odnieść zamierzonego skutku, albowiem uzasadnienie skargi kasacyjnej również nie zastępuje prawidłowego uzasadnienia wydanej decyzji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda uwzględni powyższe rozważania oraz w wyczerpujący i kategoryczny sposób uzasadni, dlaczego uznał, iż oferta nie spełnia kryteriów nr 4 i 8 karty oceny formalnej, co stanowiło przyczynę odrzucenia oferty.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1. sentencji wyroku.
O kosztach postępowania sądowego (pkt 2. sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023r., poz. 1935) zasądzając od organu na rzecz skarżącej 240 zł tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.