I GSK 1417/25

I GSK 1417/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-10-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Małgorzata Grzelak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku G. Sp. z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej G. Sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 1795/24 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 3 kwietnia 2024 r. nr RYB.pp.511.10.2024 w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu rozwiązania umowy o dofinansowanie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
I
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 1795/24, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę G. Sp. z o.o. w S. (dalej: skarżąca) na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 3 kwietnia 2024 r. w przedmiocie rozłożenia na raty należności z tytułu rozwiązania umowy o dofinansowanie.
Skarżąca od powyższego wyroku złożyła skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji organu I instancji do czasu rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej – w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić trzeba, iż zaskarżoną decyzją z 3 kwietnia 2024 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, po rozpoznaniu wniosku skarżącej z 17 stycznia 2024 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 14 grudnia 2023 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej punktu 1 i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, rozkładając należności w wysokości [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia wypłaty środków wynikającej z decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, nr 1/2003, z 6 października 2023 r. na równe [...] rat miesięcznych, płatnych do 10. dnia każdego miesiąca, rozpoczynając od [...], oraz utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej punktu 2, w którym odmówiono umorzenia odsetek od należności głównej. W skardze kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 stycznia 2025 r. oddalający skargę na powyżej wskazaną decyzję z 3 kwietnia 2024 r. skarżąca zawarła wniosek: "o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji organu I instancji do czasu rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej". Mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja z 3 kwietnia 2024 r. została wydana po rozpoznaniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, a więc na podstawie art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 3 kwietnia 2025 r.
Należy przypomnieć, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożony na etapie kasacyjnym mógł zatem zostać rozpoznany przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona ani przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zobligowana uprawdopodobnić, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnioskowała, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04).
Analizując wniosek skarżącej zawarty w skardze kasacyjnej należy zauważyć, że nie zawiera on uzasadnienia. Skarżąca przedstawiła jedynie uzasadnienie wniesionych zarzutów skargi kasacyjnej. Wyraźnie podkreślić trzeba, że przedstawionych przez skarżącą argumentów skargi kasacyjnej nie można utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest bowiem pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i jego uzasadnienie mogą stanowić wyłącznie przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 6 marca 2008 r., sygn. akt II OZ 194/08).
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w razie jej wykonania, spowodowałaby skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., bowiem w żaden sposób nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek nie został umotywowany, co uniemożliwiło dokonanie oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej. Tym samym, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł być uwzględniony.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.