I GSK 1417/22

I GSK 1417/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc
Izabella Janson /sprawozdawca/
Piotr Pietrasz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Oświata
Sygn. powiązane
I SA/Ol 115/22 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2022-04-12
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1082
art. 8 ust. 1 i 2, art. 168 ust. 1, art. 168 ust. 2, art. 168 ust. 4, art. 168 ust. 11, art. 168 ust. 12
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - t.j.
Dz.U. 2020 poz 2029
art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 3 par. 2 pkt 4, art. 58 par. 1 pkt 1, art. 106 par. 3 i 5, art. 133 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. w A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Ol 115/22 w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w A na czynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 12 kwietnia 2022r., sygn. akt I SA/Ol 115/22 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r., poz 329, obecnie Dz.U. z 2024r., poz. 935 t.j., dalej: "p.p.s.a.") oddalił skargę C. Sp. z o.o. z siedzibą w A. (dalej też: "strona", "skarżąca", "Spółka") na czynność Prezydenta Miasta [...] (dalej też: "Prezydent") w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za miesiąc grudzień 2021r.
W skardze kasacyjnej skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i odrzucenie skargi, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi przez stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, alternatywnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zasądzenie kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, tj.:
1. art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a w zw. z art. 47 ustawy z 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2020r. poz. 2029 ze zm., dalej: "u.f.z.o.") w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez przyjęcie przez Sąd, że w niniejszej sprawie zachodzi kognicja Sądów administracyjnych, pomimo, iż sprawy z zakresu wypłaty dotacji oświatowej nie wchodzą w zakres czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., do którego odwołuje się art. 47 u.f.z.o., co w konsekwencji spowodowało, że Sąd rozpoznał skargę merytorycznie i ją oddalił, zamiast odrzucić w sytuacji braku kognicji Sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie;
2. art. 133 § 1 w zw. z art. 134 § 1 w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a. w zw. z art. 228 § 2 k.p.c. w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku z pominięciem dokumentów znajdujących się w aktach sprawy tj. w szczególności zaświadczenia nr 6/21 z 2 sierpnia 2021r. i wydruku z RSPO dla szkoły, a na podstawie faktów znanych Sądowi z urzędowi i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy I SA/OI 17/22, co skutkowało przyjęciem przez Sąd za jedną z podstaw rozstrzygnięcia "jako fakt znany Sądowi z urzędu", iż kierunek technik sterylizacji medycznej na dzień złożenia wniosku o wypłatę dotacji w 2021r. nie był zarejestrowany w ewidencji szkół, w związku z czym Sąd przyjął, że dotacja miesięczna za grudzień 2021r. nie była należna na słuchaczy kierunku technik sterylizacji medycznej, gdyż skarżąca nie spełniła wymagań ustawowych do otrzymania na tychże słuchaczy dotacji miesięcznej, mimo iż skarżąca spełniła wszystkie wymagania ustawowe do otrzymania dotacji oświatowej na słuchaczy, a kierunek kształcenia był uwzględniony we wniosku o przyznanie dotacji oświatowej na 2021r., podczas gdy Sąd winien dokonać kontroli legalności zaskarżonego aktu na podstawie całości akt sprawy i poinformować strony przed wydaniem wyroku o faktach znanych mu z urzędu by umożliwić stronom odniesienie się do tychże faktów; co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi przez Sąd.
II. Naruszenie prawa materialnego tj.;
1. art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 2 w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.z.o. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, pomimo iż skarżąca spełniła wszystkie wymagania ustawowe do tego, by dotacja została wypłacona na wszystkich słuchaczy zgłoszonych przez nią w informacjach miesięcznych za miesiąc grudzień 2021r., w tym kształcących się na kierunku technik sterylizacji medycznej w Szkole Policealnej [...], czego organ nie kwestionował w toku postępowania, a przy tym dokonanie błędnej wykładni w/w przepisów i pominięcie, że wynika z nich iż dotacja jest przyznawana i wypłacana szkole, a nie konkretnemu kierunkowi kształcenia, a szkoła złożyła wniosek o przyznanie dotacji na rok 2021 i wprowadziła dane do Systemu Informacji Oświatowej, a dotacja na Szkołę Policealną [...] była wypłacana przez cały rok budżetowy 2021; co doprowadziło do przyjęcia przez Sąd, iż organ wypłacił dotację w grudniu 2021r. na słuchaczy szkół skarżącej prowadzonych na terenie miasta [...] w prawidłowej wysokości, co ostatecznie doprowadziło do tego, że Sąd oddalił skargę;
2. art. 168 ust. 1, ust. 4, 9, 11, 12 ustawy z 1 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (tj. Dz.U. z 2021r., poz. 1082 z późn. zm.) w zw. z art. 33 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.f.z.o. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i błędne przyjęcie, że:
a) wpis do ewidencji kierunku prowadzonego w szkole ma wpływ na możliwość przyznania lub odmowy przyznania dotacji szkole, a w dalszej kolejności odmowę wypłaty dotacji miesięcznej, a w konsekwencji, że na dzień złożenia wniosku o przyznanie dotacji oświatowej skarżąca nie spełniła wymogów do uzyskania wpisu kierunku kształcenia do ewidencji,
b) na dzień złożenia wniosku o dotację skarżąca powinna spełnić wszystkie wymogi rejestracyjne szkoły, w tym wymóg wskazania kierunku kształcenia, na który będzie wypłacona dotacja,
c) wniosek o wypłatę dotacji powinien się mieścić w granicach wynikających z wpisu do ewidencji w tym kierunków nauczania w szkole, w sytuacji gdy mieścić się on powinien w granicach dotyczących szkoły albowiem uprawnionym do jego złożenia jest organ prowadzący szkołę; mimo iż samo przyznanie, a następnie wypłata dotacji oświatowej to czynności następcze, a celem wniosku składanego do 30 września roku poprzedzającego rok przyznania dotacji jest jedynie wskazanie planowanej liczby słuchaczy w szkole, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż dotacja oświatowa na słuchaczy kierunku technik sterylizacji była nienależna, w sytuacji gdy dotacja przyznawana jest szkole jako takiej, a nie poszczególnym jej kierunkom, a szkoła w dniu składania wniosku o przyznanie jej dotacji była wpisana do ewidencji i wypełniła wszystkie pozostałe przesłanki określone przepisami prawa do uzyskania dotacji oświatowej, a w konsekwencji doprowadziło do uznania przez Sąd, że organ prawidłowo nie wypłacił dotacji miesięcznej w grudniu 2021r. na słuchaczy kształcących się na kierunku technik sterylizacji medycznej;
3. art. 33 ust. 1 pkt. 1 i 2 w zw. z art. 38 ust. 1 u.f.z.o. w związku z § 3 i 4 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w [...] z 28 grudnia 2017r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta [...] dla niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek oświatowych oraz publicznych przedszkoli, szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne i osoby prawne inne niż jednostki samorządu terytorialnego oraz trybu prowadzenia kontroli prawidłowości pobierania i wykorzystania udzielonej dotacji (Dz.U. Woj. [...] z 8 stycznia 2018r. Poz. [...], dalej: "Uchwała") poprzez uznanie, iż organ prawidłowo odmówił wypłaty dotacji w grudniu 2021r. na słuchaczy kształcących się na kierunku technik sterylizacji medycznej, podczas gdy zostały spełnione wymagane przepisami prawa przesłanki do przyznania dotacji dla szkoły na rok 2021r., tj. organ prowadzący szkołę złożył w terminie do 30 września 2020r. wniosek o przyznanie dotacji szkole oraz wprowadził dane do Systemu Informacji Oświatowej, a tym samym brak było podstaw do odmowy przekazania dotacji oświatowej na słuchaczy kształcących się na kierunku technik sterylizacji medycznej w miesiącu grudniu 2021r.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenie oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej.
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Przepis ten wyznacza granice, w jakich NSA uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej. Wskazana regulacja – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) p.p.s.a., w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie przesłanka ta została spełniona.
Zgodnie z art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: - naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.); - naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach.
Ze względu na zakres i konstrukcję zarzutów oraz sposób w jaki je uzasadniono, wstępnie przypomnieć należy, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona zgodnie z wymogami określonymi w art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych i ich należyte uzasadnienie ma kluczowe znaczenie dla wyniku sprawy, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny, mocą art. 183 § 1 p.p.s.a., jest związany granicami skargi kasacyjnej, czyli wnioskami skargi kasacyjnej i jej podstawami. Zatem zakres kontroli instancyjnej dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny jest ograniczony w tym sensie, że jest wyznaczony zarzutami i żądaniami strony zawartymi w skutecznie wniesionej skardze kasacyjnej. Innymi słowy, NSA może uwzględnić tylko te zarzuty kasacyjne, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej. Nie może natomiast zastępować strony i uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych oraz badać, czy Sąd administracyjny I instancji nie naruszył innych przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny nie może również modyfikować zgłoszonych zarzutów kasacyjnych i ich uzasadnienia pod kątem okoliczności danej sprawy. Musi bazować na zarzutach i ich uzasadnieniu sformułowanym przez wnoszącego skargę kasacyjną.
Z art. 176 p.p.s.a. wynika, że skarga kasacyjna poza tym, że ma czynić zadość wymaganiom przypisanym dla każdego pisma procesowego, powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną zostały naruszone przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Uzasadnienie skargi kasacyjnej powinno zaś zawierać rozwinięcie zarzutów kasacyjnych przez wyjaśnienie na czym naruszenie polegało i przedstawienie argumentacji na poparcie odmiennej wykładni przepisu niż zastosowana w zaskarżonym orzeczeniu, umotywowanie niewłaściwego zastosowania przepisu, zaś w odniesieniu do uchybień przepisom procesowym wykazanie, że zarzucane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaznaczenia wymaga, że nie każde naruszenie przepisów postępowania może stanowić podstawę kasacyjną, ale tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przed Sądem I instancji. Oznacza to, że obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest wykazanie, że gdyby do zarzucanego naruszenia przepisów postępowania nie doszło, to wyrok Sądu I instancji byłby inny. Innymi słowy, w skardze kasacyjnej należy wskazać przepisy, które zdaniem jej autora zostały naruszone oraz uzasadnić na czym konkretnie to naruszenie polegało, a także co istotne wykazać, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Autor skargi kasacyjnej zobowiązany jest więc uzasadnić, że następstwa zarzucanych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia w takim stopniu, że gdyby do nich nie doszło, to wyrok Sądu I instancji byłby inny.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutu najdalej idącego mianowicie naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. należy wskazać, że nie ma racji skarżąca kasacyjnie Spółka twierdząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien odrzucić skargę wniesioną przez Spółkę, gdyż brak było kognicji Sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Należy bowiem zauważyć, że przedmiotem skargi nie jest czynność polegająca jedynie na wypłaceniu (przekazaniu na konto) kwoty dotacji, która to czynność ma charakter wyłącznie techniczny, a co było podstawą do przyjęcia za prawidłowe stanowisk Sądów administracyjnych o odrzuceniu skargi (v. postanowienia NSA w sprawach o sygnaturach: I GSK 2008/19; I GZ 629/20; I GZ 379/20; I GZ 103/21- wszystkie przywołane orzeczenia znajdują się w CBOiS - dostęp do bazy danych możliwy m.in. na stronie internetowej NSA). Natomiast spór w sprawie niniejszej dotyczy w istocie ustalenia wysokości przyznanej (i przekazanej) dotacji, gdyż - zdaniem skarżącej - organ nie przekazał stronie dotacji za grudzień 2021r. w prawidłowej wysokości tylko w wysokości zaniżonej. Żądanie skarżącej jest jasno wyartykułowane w skardze do WSA a sprawa podlegała kognicji Sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jak trafnie wyłożył Sąd I instancji. Mając powyższe na uwadze, omówiony zarzut kasacyjny nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do zarzutów wskazanych w pkt I. ppkt 2. petitum skargi kasacyjnej wskazać należy, że są niezasadne.
Zgodnie z art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Orzekanie "na postawie akt sprawy" oznacza, że Sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u postaw jego wydania. Naruszenie określonej w art. 133 § 1 p.p.s.a. zasady orzekania na podstawie akt sprawy mogłoby stanowić podstawę kasacyjną np. w sytuacji oddalenia skargi mimo niekompletnych akt sprawy, pominięcia istotnej części tych akt, przeprowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd z naruszeniem przesłanek zawartych w art. 106 § 3 p.p.s.a., czy oparcia orzeczenia na własnych ustaleniach Sądu, tzn. dowodach lub faktach nie znajdujących odzwierciedlenia w aktach sprawy, o ile nie znajduje to umocowania w art. 106 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 26 maja 2010r., sygn. akt I FSK 497/08, lex nr 594014). W ramach zarzutu naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. nie można skutecznie kwestionować dokonanej przez Sąd I instancji oceny skarżonej decyzji, oceny ustalonego w sprawie stanu faktycznego, do czego w istocie zmierza autor skargi kasacyjnej. Wobec tego zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. należało uznać za niezasadny.
Z kolei nakaz "rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy", oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem oceny innej sprawy administracyjnej, niż ta w której wniesiono skargę. Do naruszenia przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., mogłoby dojść gdyby Sąd I instancji wyszedł poza granice rozpoznawanej sprawy lub gdyby nie dokonał kontroli decyzji w pełnym zakresie. To, że strona nie zgadza się z oceną materiału dowodowego dokonaną przez Sąd I instancji, nie oznacza jednak, że doszło do naruszenia tego przepisu. Nadto kwestionowanie wyniku sądowej kontroli ustaleń faktycznych sformułowanych przez organy nie jest dopuszczalne w ramach zarzutu naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z 1 grudnia 2016r., sygn. akt II GSK 1236/15, LEX nr 2199000).
Niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego wskazane w pkt II. petitum skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt. 1 i 2 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26 i art. 28-32 tej ustawy, są przekazywane pod warunkiem, że: 1) właściwy organ prowadzący przekaże organowi dotującemu informację o planowanej liczbie odpowiednio dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków, uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych lub słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, nie później niż do dnia 30 września roku bazowego - w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15, art. 17, art. 19, art. 21, art. 26 ust. 1, 2, 5 i 8, art. 29, art. 30, art. 31 ust. 1 i 1a oraz art. 31a ust. 1; 2) przedszkole, inna forma wychowania przedszkolnego, szkoła oraz placówka, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy Prawo oświatowe, przekaże dane do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego w przypadku dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32.
Jak natomiast wynika z przepisu art. 168 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, osoby prawne i osoby fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek. W art. 168 ust. 4 tej ustawy określone zostały elementy zgłoszenia do tej ewidencji, natomiast w ust. 9 zawarto normę proceduralną dotyczącą terminu dokonywania wpisu i doręczania zaświadczenia o wpisie - o treści określonej w ust. 11 tego artykułu. W art. 168 ust. 12 tej ustawy określono prawne przeszkody dokonania wpisu do omawianej ewidencji, których wystąpienie stanowi podstawę wydania decyzji o odmowie wpisu. Organ administracji publicznej wskazanych przepisów ustawy - Prawo oświatowe nie stosował, stąd też nie mógł ich naruszyć ani także WSA. W tym zakresie Sąd I instancji wyraził trafny pogląd, że warunki przekazania dotacji wynikają z art. 33 ust. 1 u.f.z.o. oraz regulacji zawartych w uchwale nr [...] Rady Miejskiej w [...] z 28 grudnia 2017r. w sprawie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta [...] dla niepublicznych przedszkoli, szkół i placówek oświatowych oraz publicznych przedszkoli, szkół i placówek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne i osoby prawne inne niż jednostki samorządu terytorialnego oraz trybu prowadzenia kontroli prawidłowości pobierania i wykorzystania udzielonej dotacji, zmienionej w uchwalą nr [...] Rady Miejskiej w [...] z 20 grudnia 2018r., co obejmuje przekazanie organowi dotującemu przez organ prowadzący do 30 września roku bazowego (poprzedzającego rok budżetowy) informacji o planowanej liczbie uczniów oraz przekazanie danych do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września (roku bazowego).
Trafnie stwierdził Sąd I instancji, że przepis art. 33 ust. 1 u.f.z.o. należy interpretować łącznie z regulacjami dotyczącymi wpisu do ewidencji szkół i placówek (art. 168 Prawa oświatowego), bowiem o dotację może ubiegać się tylko podmiot wpisany do tej ewidencji, przy czym "wniosek o wypłatę dotacji powinien mieścić się w granicach wpisu do ewidencji, co obejmuje m. in. określenie nazw zawodów, w których szkoła będzie kształcić" (pkt 2 ust. 4 art. 168 Prawa oświatowego). Prawidłowo w konsekwencji uznał WSA, że warunkiem przekazania dotacji jest przekazanie organowi dotującemu przez organ prowadzący do 30 września roku bazowego (poprzedzającego rok budżetowy) informacji o planowanej liczbie uczniów oraz przekazanie danych do systemu informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września roku bazowego, co w rozpatrywanej sprawie nastąpiło na podstawie wniosku z 20 września 2020r. o udzielenie dotacji na 2021r., w którym podano m. in. planowaną liczbę uczniów w różnych zawodach, w tym w zawodzie technik sterylizacji medycznej. Zastrzec trzeba jednak, że wniosek o wypłatę dotacji powinien mieścić się w granicach wynikających z wpisu do ewidencji. W stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy powinien więc dotyczyć dotacji na te kierunki kształcenia (zawody), które zostały ujęte w ewidencji, potwierdzeniem czego jest zaświadczenie wydawane przez organ ewidencyjny na podstawie art. 168 ust. 11 prawa oświatowego. Natomiast z dokumentów - dotyczących wpisu Szkoły do ewidencji szkół i placówek niepublicznych wynika, że Szkoła rozpoczęła funkcjonowanie od 15 lutego 2020r. (zaświadczenie nr 2/2020), od 1 września 2020r. (zaświadczenia: 3/2021, 6/2021 i 13/2021). Zaś co do kierunku kształcenia: technik sterylizacji medycznej - zaświadczenia nr 2/2020 i nr 3/2021 nie podają tego kierunku, w zaświadczeniu nr 6/2021 podano, że datą rozpoczęcia funkcjonowania tego kierunku jest 1 września 2021r., natomiast w zaświadczeniu nr 13/2021 ww. kierunek kształcenia został wskazany, lecz brak zapisu o rozpoczęciu jego funkcjonowania przy czym w aktach sprawy I SA/OI 17/22 znajduje się kopia wniosku Szkoły z 22 lipca 2021r. o zmianę we wpisie do ewidencji szkół i placówek w związku z rozszerzeniem kształcenia o zawód technik sterylizacji medycznej. Z powyższego jak słusznie zauważył Sąd I instancji wynika, że na dzień złożenia wniosku o wypłatę dotacji (20 września 2020r.) wpisem do ewidencji nie był objęty sporny kierunek kształcenia.
Oceny tej w skardze kasacyjnej skutecznie nie podważono.
WSA zasadnie uznał, że o dotację może ubiegać się podmiot, który jest wpisany do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego i "wniosek o wypłatę dotacji powinien mieścić się w granicach wpisu do ewidencji, co obejmuje m. in. określenie nazw zawodów, w których szkoła będzie kształcić". Oznacza to, że uzyskanie omawianej dotacji przez skarżącą Spółkę wymagało, między innymi, spełnienia warunku ujęcia w tej ewidencji zawodu technik sterylizacji medycznej, w którym zamierzała kształcić szkoła prowadząca już kształcenie zawodowe, jednakże nie w zakresie tego zawodu. Określenie zawodów objętych kształceniem zawodowym ma nie tylko znaczenie formalne, stanowiąc obligatoryjny element wpisu do tej ewidencji, gdyż jest także warunkiem legalnego prowadzenia kształcenia w zakresie tych zawodów, co wynika z regulowanego charakteru działalności gospodarczej związanej z kształceniem w szkołach i placówkach niepublicznych. Zakładanie szkół i placówek niepublicznych możliwe jest wyłącznie po uzyskaniu wpisu do ewidencji, a co więcej, także legalne prowadzenie szkół i placówek niepublicznych wymaga spełnienia warunku w postaci wpisu do ewidencji, który - co nie wymaga rozwinięcia - powinien odpowiadać prawu, a więc musi również pozostawać w zgodności ze stanem rzeczywistym (art. 168 ust. 2 w zw. z art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i 3 Prawa oświatowego).
Biorąc pod uwagę powyższe nie można podzielić poglądu, że wpis do ewidencji "kierunku prowadzonego w szkole" nie ma wpływu na "możliwość przyznania dotacji szkole". Niezrozumiałe jest przy tym stanowisko skarżącej kasacyjnie, jakoby wniosek o wypłatę dotacji "powinien się mieścić w granicach dotyczących szkoły", jak też, że WSA błędnie przyjął, że "dotacja oświatowa na słuchaczy kierunku technik sterylizacji była nienależna, w sytuacji gdy dotacja przyznawana jest szkole jako takiej, a nie poszczególnym jej kierunkom, a szkoła w dniu składania wniosku o przyznanie jej dotacji była wpisana do ewidencji i wypełniła wszystkie pozostałe przesłanki określone przepisami prawa do uzyskania dotacji oświatowej". Akceptacja tej tezy prowadziłaby do nieuprawnionego wniosku, że już sam fakt uzyskaniu wpisu do właściwej ewidencji pozwala na ubieganie się o dotację oświatową, niezależnie od treści wpisu do tej ewidencji, który - co jeszcze raz należy podkreślić - określa zakres dozwolonej działalności regulowanej, o czym była mowa wyżej. (por. wyrok NSA z 9 listopada 2022r., sygn. akt I GSK 1326/22).
Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek strony skarżącej przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W ocenie NSA dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w innych aktach sądowych w sprawie tego samego skarżącego (por. np. wyrok NSA z 2 lipca 2010r., sygn. I FSK 199/09). Wprawdzie art. 106 § 5 p.p.s.a. odsyła do odpowiedniego stosowania do postępowania dowodowego przepisów k.p.c. W myśl zaś art. 228 k.p.c. fakty powszechnie znane nie wymagają dowodu. Sąd bierze je pod rozwagę nawet bez powołania się na nie przez strony (§ 1). Nie wymagają dowodu również fakty, o których informacja jest powszechnie dostępna oraz fakty znane sądowi z urzędu, jednakże sąd powinien zwrócić na nie uwagę stron (§ 2). Jednak należy mieć na uwadze odrębność obu procedur i znacznie ograniczony zakres uzupełniającego postępowania dowodowego przed Sądem administracyjnym. Zatem skuteczne podniesienie zarzutu naruszenia przepisów kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 106 § 5 p.p.s.a wymaga wskazania uchybień w zakresie postępowania dowodowego z dokumentu, którego nie przeprowadził Wojewódzki Sąd Administracyjny, bądź przeprowadził je błędnie (por. wyrok NSA z 11 grudnia 2015r., sygn. II OSK 1043/14). Rola Sądu administracyjnego sprowadza się zatem do "dopuszczenia" dowodu z dokumentu, a następnie jego oceny. Dopuszczalność zatem przeprowadzenia dowodów z akt spraw wskazanych w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji w tym przywołanej w pkt I ppkt 2. petitum skargi kasacyjnej sprawy I SA/OI 17/22 jak i sposób procedowania przez Sąd I instancji w tym zakresie, nie budzą zatem wątpliwości.
Na tle powyższego za bezzasadne należało ocenić zarzuty naruszenia art. 134 § 1 w zw. z art. 3 § 1 i 2 pkt 1, art. 133 § 1 i art. 106 § 3 p.p.s.a., poprzez dopuszczenie z urzędu dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach innych spraw, jak też art. 228 § 2 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.