I GSK 1694/22

I GSK 1694/22 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2022-10-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Beata Sobocha-Holc /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Ol 749/21 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2022-06-02
I GZ 80/22 - Postanowienie NSA z 2022-03-29
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 21 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. Sp. z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 749/21 w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. w S. na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego z dnia 21 września 2021 r. nr 15/p/2021 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 2 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 749/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skarg S. Sp. z o.o. w S. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego (dalej organ) z 21 września 2021 r. nr 15/p/2021 w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej.
Skarżący zaskarżył wyrok WSA w Olsztynie skargą kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że po wydaniu zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, organ zajął dwa rachunki bankowe skarżącej, co utrudnia spółce bieżącą działalność gospodarczą. Nadto spółka ma obecnie do spłaty także dług wobec innej spółki w kwocie ok. 700 000 zł. We wniosku wskazano, że spółka zatrudnia 3 pracowników, ma zawarte kontrakty, które wymagają nakładów a z rachunku bankowego regulowała na bieżąco należności publicznoprawne na rzecz Urzędu Skarbowego tytułem podatku VAT i podatku dochodowego. Zablokowanie rachunków bankowych utrudnia działalność firmy i może w krótkim okresie doprowadzić do zachwiania, a nawet zakończenia działalności gospodarczej. Jak bowiem przedsiębiorca ma dokończyć kontrakty bez bieżącego sfinansowania przedsięwzięć kontraktowych.
Brak wstrzymania decyzji i nieodblokowanie rachunku bankowego skarżącej skutkować może niemożliwością płatności VAT-u i wykonania zleceń, a w konsekwencji może doprowadzić do wypowiedzenia zleceń i wytoczenia powództw przez kontrahentów, które spowodować mogą nawet upadłość firmy.
Ponadto z dokumentów firmowych spółki, w szczególności z rachunku zysków i strat za 2021 r. wynika, że spółka poniosła stratę w wysokości 139 774,26zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącej podlegał oddaleniu.
Wniosek taki jest dopuszczalny i podlega rozpoznaniu, bowiem po oddaleniu skargi skarżący, który wniósł skargę kasacyjną, może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.; por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz. 77).
Dokonując oceny zasadności tego wniosku należy na wstępie wskazać, że istotą instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest możliwość skorzystania przez adresata decyzji z tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla niego wywołać wykonanie takiej decyzji, zanim zostanie ona zbadana przez sąd administracyjny pod kątem jej legalności (np. postanowienie NSA z 14 czerwca 2019 r., sygn. akt II OSK 1651/19; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jednak wyjątkiem od zasady wykonywania decyzji ostatecznych. Z tego powodu przesłanki uprawniające do jego zastosowania muszą być interpretowane ściśle.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłankami wstrzymania zaskarżonego aktu są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w objętej wnioskiem decyzji (por. postanowienie NSA z 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849).
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika bowiem, że obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie p.p.s.a. (np. postanowienia NSA: z 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11; z 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt I FZ 90/20).
Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu (decyzji) w całości lub w części na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. musi zatem wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że w stosunku do strony wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do dokumentów źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. np. postanowienie NSA z 1 marca 2019 r., sygn. akt I OZ 174/19; z 18 grudnia 2019 r., sygn. akt II FZ 856/19). Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej wynikającej z zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd musi bowiem dysponować wyczerpująco wykazanymi, wiarygodnymi faktami, pozwalającymi na zastosowanie przedmiotowej instytucji, która – co należy podkreślić – stanowi wyjątek od zasady wykonalności zaskarżonych decyzji.
Z argumentacji przedstawionej we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wynika, że skarżąca ograniczyła się jedynie do przywołania okoliczności związanych z prowadzoną działalnością oraz sytuacją finansową spółki, nie dołączając przy tym dokumentów, które uwiarygodniłyby jej sytuację majątkową. Poprzestanie na informacji o stracie z działalności za rok 2021 oraz wskazanie na zobowiązania wobec kontrahentów i z tytułu podatków (bez wskazania wysokości tych ostatnich) nie pozwala na stwierdzenie, że skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z wykonania zaskarżonej decyzji.
Wymaga podkreślenia, że poszukiwanie dowodów na poparcie twierdzeń wnioskodawcy nie jest zadaniem Sądu, albowiem to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12).
W tej sytuacji, wobec braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podlegał oddaleniu jako nieuzasadniony.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 165 oraz art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.