I GSK 1220/22

I GSK 1220/22 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-07-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-14
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Joanna Salachna /sprawozdawca/
Marek Krawczak
Michał Kowalski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Sygn. powiązane
III SA/Wr 181/20 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2022-02-02
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone wyroki i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 111
art. 70c, art. 70 § 6 pkt 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Joanna Salachna (spr.) Sędzia del. WSA Marek Krawczak Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Wr 181/20 w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 21 stycznia 2020 r. nr SKO/SR-418/67/2019 w przedmiocie określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającej zwrotowi do budżetu miasta 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu; 2. zasądza od T. K. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy 6 428 (sześć tysięcy czterysta dwadzieścia osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA lub Sąd I instancji) wyrokiem z 2 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 181/20 – w sprawie ze skargi T. K. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: organ lub SKO) z dnia 21 stycznia 2020 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji wykorzystanej w 2012 r. niezgodnie z przeznaczeniem i nakazanie ich zwrotu – uchylił zaskarżoną decyzję.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Prezydent Miasta Legnicy decyzją z 30 września 2019 r. określił wysokości dotacji wykorzystanej w 2012 r. niezgodnie z przeznaczeniem przez skarżącego - jako organu prowadzący na terenie Legnicy [...] (dalej: [L1]) oraz [...] (dalej: [L2]) – wydatki sfinansowane w kwocie [1] zł przez [L1] i w kwocie [2] zł przez [L2]. Organ I instancji stwierdził także, że nie doszło do przedawnienia zobowiązania do zwrotu dotacji pobranych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, bowiem nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia w związku z wszczęciem w dniu 9 listopada 2015 r. postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, o czym strona została poinformowana pismem z dnia [...] listopada 2015 r., doręczonym [...] grudnia 2015 r., tj. przed upływem terminu przedawnienia, który przypadał na dzień 31 grudnia 2017 r.
Po rozpatrzeniu odwołania SKO utrzymało w mocy powyższą decyzję.
W zakresie zarzutu przedawnienia organ odwoławczy wskazał, że na skutek wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe bieg terminu przedawnienia dotacji wypłaconej w 2012 r. został zawieszony od dnia 9 listopada 2015 r. do dnia 17 lipca 2018 r. Powyższe oznacza jednocześnie, że termin przedawnienia przedmiotowych zobowiązań z tytułu dotacji udzielonej w roku 2012 został wydłużony o 2 lata 8 miesięcy i 8 dni, tj. do dnia 8 sierpnia 2020 r.
Odnosząc się do wydatków sfinansowanych dotacją zadań [L1], SKO wskazał, że niezgodne z przeznaczeniem było: - wykorzystanie dotacji [L1] na wynagrodzenie dyrektora szkoły (o 50 zł); - sfinansowanie z dotacji [L1] wydatki na sprzątanie innej szkoły - wynagrodzenie osób sprzątających w wysokości [...] zł; - sfinansowanie z dotacji [L1] wydatków w wysokości [...] zł na wynagrodzenie pracowników tzw. "osób dodatkowych"; - wynagrodzenie skarżącego jako "dyrektora generalnego" które jest sprzeczne z art. 90 ust. 3d u.s.o.; - pokrycie kwotą dotacji [L1] wydatków za usługi telefoniczne dla numeru stacjonarnego, które były tak naprawdę wydatkiem wspólny [L1] i [L2]; - nabycie materiałów i wyposażenia w łącznej kwocie [...] zł; - wynajmowanie pomieszczeń z dotacji [L1], które nie były wykorzystywane przez nią.
W kwestii wydatków sfinansowanych dotacją zadań [L2], SKO ustaliła, że niezgodne z przeznaczeniem było: - wynagrodzenie (zawyżone o 18 zł) nauczycieli; - wynagrodzenie pozostałych pracowników w łącznej kwocie [...] zł; nabywanie materiałów i wyposażenia w wysokości [...] zł, które nie służyły celom dotacji; - wydatki w wysokości [...] zł na zakup materiałów biurowych i środków czystości – skarżący nie wykazał powiązania ich z [L2]; - wynajmowanie pomieszczeń w kwocie [...] z dotacji [L2], które nie były wykorzystywane przez nią; - sfinansowanie w całości wydatków na konserwację drukarki ([...] zł), ponieważ były to wydatki [L2] i [L1]; - pokrycie kwotą dotacji [L2] wydatków za usługi telefoniczne dla numeru stacjonarnego, które były tak naprawdę wydatkiem wspólny [L1] i [L2].
W skardze do WSA skarżący wniósł o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Uchylając zaskarżoną decyzję Sąd I instancji stwierdził, że analiza treści pisma z 30 listopada 2015 r. "Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe oraz informacja o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w stosunku do dotacji podlegających zwrotowi" nie pozwala na stwierdzenie, iż organ poczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, dalej: o.p.). Organ winien wskazać z określonym co do daty dniem, kiedy nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia. W sprawie organ nie wskazał wprost daty zawieszenia, można dopiero na podstawie treści zawiadomienia poprzez zestawienie treści podanej podstawy prawnej - art. 70 § 6 pkt 1 o.p i podanie daty wszczęcia postępowania przygotowawczego w dniu 9 listopada 2015 r., ustalić że z tą datą nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia.
Przedmiotowe zawiadomienie zawiera również wady w kontekście wskazania podatnika i jego zobowiązania objętego postępowaniem. W zawiadomieniu nie wskazano, które zobowiązania (otrzymane przez stronę dotacje) zostały objęte wszczętym przez UKS postępowaniem przygotowawczym. W piśmie z 30 listopada 2015 r. wskazano bowiem, że zostało wszczęte postępowanie dotyczące strony jako organu prowadzącego szkoły niepubliczne na terenie miasta Legnicy w zakresie narażenia finansów publicznych na uszczuplenie poprzez pobranie i wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych i dalej odnośnie roku objętego zaskarżoną decyzją podano "nr UKS04W2M.510.525.2015 - za 2012 r. w łącznej kwocie [3] zł". Sąd dostrzegł zastosowaną w piśmie liczbę mnogą dotyczącą prowadzenia szkół na terenie Legnicy, co mogłoby sugerować, że chodzi o dotacje udzielone dla wszystkich szkół niepublicznych prowadzonych przez stronę na terenie miasta Legnicy (jako organ prowadzący). W ocenie Sądu I instancji powyższe sformułowanie jest jednak wadliwe, ponieważ organ zobligowany jest wskazać konkretny tytuł zobowiązania, tzn. w sprawie powinno zostać wskazane, że postępowanie dotyczy dotacji otrzymanej przez skarżącego jako organ prowadzący na terenie Legnicy [L1] oraz dotacji otrzymanej przez skarżącego jako organ prowadzący na terenie Legnicy [L2]. Wskazane dotacje stanowią dwa odrębne tytuły zobowiązań.
Wadliwa jest, zdaniem WSA, również dalsza część zawiadomienia odnosząca się do okresu otrzymania dotacji i jej wielkości (objętego postępowaniem przygotowawczym). W piśmie wskazano bowiem na rok 2012 i łączną kwotę [3] zł. A jak wynika z akt skarżący w 2012 r. takich dotacji - jako organ prowadzący wskazane wyżej szkoły niepubliczne na terenie miasta Legnicy - nie otrzymał (ani odrębnie ani łącznie). Z akt wynika, że skarżący w 2012 r. otrzymał z budżetu Miasta Legnicy dotacje: - w kwocie [4] zł na dofinansowanie realizacji zadań [L1]; - w kwocie [5] zł na dofinansowanie realizacji zadań [L2].
W ocenie Sądu I instancji, niedopuszczalne jest, aby podatnik musiał dokonywać wykładni pisma organu i doszukiwać się jego treści. Zawiadomienie z art. 70c o.p. ma być jasne dla podatnika i nie może mieć on żadnych wątpliwości co do rodzaju i zakresu, jakim objęte jest zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Nie są również uzasadnione argumenty organu, że strona o prowadzonym postępowaniu wiedziała z innych źródeł, co miałoby sanować wady zawiadomienia. Spoczywający na organach obowiązek z art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 o.p. nie może być zastąpiony czy wykonany w inny sposób.
WSA nie podziela też stanowiska organu odnośnie braku potrzeby pozyskania w prowadzonym postępowaniu dokumentów potwierdzających wszczęcie postępowania karnego skarbowego. Organ w prowadzonym postępowaniu zobowiązany jest do zgromadzenia materiału dowodowego potwierdzającego stanowisko organu i wywodzone przez organ skutki dla tego postępowania. W aktach sprawy winny znajdować się dokumenty źródłowe, z których wywodzone są określone skutki prawne, również dla potrzeb dokonania kontroli legalności przez Sąd.
Wskazane uchybienia powodują, że zawiadomienie z dnia 30 listopada 2015 r. nie było skuteczne, tzn. nie rodziło skutku opisanego w art. 70 § 6 o.p., zatem nie nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia. Decyzje organu I i II instancji zostały wydane już po upływie ustawowego terminu przedawnienia, tj. po 2017 r.
W sprawie organ wskazuje, że bieg terminu przedawnienia miałby wydłużyć się o 2 lata 8 miesięcy i osiem dni, tj. do dnia 8 sierpnia 2020 r. Mając na uwadze, że organ jako moment zawieszenia biegu terminu przedawnienia przyjął 9 listopada 2015 r. (data wszczęcia postępowania przygotowawczego), a ustawowy termin przedawnienia w sprawie upływał z końcem 2017 r., to okres zawieszenia biegu przedawnienia podawany przez organ jest nieprawidłowy.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło SKO, w której zaskarżyło orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
1. art. 70 § 6 pkt 1 oraz art. 70c o.p. poprzez błędną wykładnię tych przepisów prawa i w konsekwencji stwierdzenie, że nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia dotacji oświatowej wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w roku 2012, podczas gdy z treści zawiadomienia z dnia 30 listopada 2015 r. nr OKS.4430.46.2015.XII, działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta Legnicy, Dyrektora Wydziału, doręczonego T. K. - organowi prowadzącemu na terenie miasta Legnicy [L1] i [L2] - dnia 10 grudnia 2015 r., jak również innych dowodów (o których mowa w uzasadnieniu skargi kasacyjnej) powziął on wiedzę z jakiego powodu, z jaką datą nastąpiło zawieszenie terminu przedawnienia, jakiego podmiotu postępowanie dotyczy, którego jego zobowiązania (jakiego rodzaju i za jaki okres) wszczęte postępowanie dotyczy;
2. art. 70 c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 o.p. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że decyzje organów I i II instancji wydane zostały już po upływie ustawowego terminu przedawnienia, tj. po 2017 r., podczas gdy na skutek zawiadomienia o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, termin przedawnienia należności wynikającej z wypłaconej w roku 2012 dotacji oświatowej z budżetu miasta Legnicy uległ zawieszeniu i nie zakończył się z upływem 2017 r.
W związku z powyższymi zarzutami wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniesiono też o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego oraz zrzeczono się z przeprowadzenia rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego i rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenie oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny (dalej także jako: NSA) rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej.
Spór w sprawie dotyczy prawidłowości wykładni oraz zastosowania w sprawie art. 70c w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 o.p., tj. prawidłowości dokonanej przez Sąd I instancji oceny, że doręczone stronie postępowania zawiadomienie zawierało braki/wady, które skutkowały uznaniem, że w sprawie nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu zwrotu dotacji oświatowej.
Wskazane regulacje Ordynacji podatkowej miały w sprawie niniejszej odpowiednie zastosowanie na mocy art. 67 w zw. z art. 60 pkt 1 ustawy o finansach publicznych. Zgodnie bowiem z dyspozycją zawartą w art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 (w którym to w pkt 1 wymieniono kwoty dotacji podlegające zwrotowi), nieuregulowanych tą ustawą stosuje się odpowiednio, oprócz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, także przepisy działu III ustawy Ordynacja podatkowa (w którym to dziale ulokowane są art. art. 70 oraz art. 70c).
Istotne jest - na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. I FPS 1/18 (dostępna na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej powoływane orzeczenia tamże), że wskazane powyżej przepisy Ordynacji podatkowej pod względem treściowym traktują o dwojakiego rodzaju powiadomieniach (zawiadomieniach). I tak, art. 70 § 6 pkt 1 o.p. zakłada, że skutek zawieszający bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wystąpi z mocy prawa, jeżeli przed upływem terminu przedawnienia podatnik zostanie zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe związane z niewykonaniem tego zobowiązania. W przepisie tym jest zatem mowa o poinformowaniu podatnika o przyczynie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jaką jest wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe. Z kolei drugi z przepisów, tj. art. 70c o.p. nakłada na organ podatkowy właściwy w sprawie zobowiązania podatkowego, z którego niewykonaniem wiąże się podejrzenie popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, obowiązek zawiadomienia podatnika o nierozpoczęciu lub zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w przypadku, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1, najpóźniej z upływem terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 1. Art. 70c o.p. stanowi zatem o powiadomieniu podatnika o skutku jaki wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe wywiera na bieg terminu przedawnienia (nierozpoczęcie lub zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego).
Istotne w sprawie niniejszej są także wskazania NSA zawarte w ww. uchwale dotyczące oceny potencjalnych wad zawiadomienia. Otóż, jak stwierdzono w pkt 11.5. uchwały I FPS 1/18, potencjalne wady zawiadomienia, o którym mowa w art. 70c o.p. muszą być zatem postrzegane w kontekście tego czy zobowiązany bezspornie uzyskał wiedzę na temat wszczęcia postępowania karnoskarbowego, co zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 o.p. jest jedynym warunkiem wystąpienia tego skutku z mocy prawa. Ponadto ewentualne uchybienia dotyczące stosowania art. 70c o.p. winny być rozpoznawane w odniesieniu do realiów konkretnej sprawy.
Sąd I instancji rozpoznając skargę na decyzję SKO w przedmiocie określenia dotacji przypadającej do zwrotu stwierdził - jak już wcześniej wskazano - że zawiadomienie skierowane do zobowiązanego zawierało wady, co powodowało jego nieskuteczność (brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia), a decyzje organu I i II instancji zostały wydane po upływie ustawowego terminu przedawnienia. Wskazane przez WSA wady zawiadomienia polegały na tym, że: - data zawieszenia nie została wskazana wprost przez organ; wynika ona dopiero z treści zawiadomienia, poprzez zestawienie podanej w niej podstawy prawnej (art. 70 § 6 pkt 1 o.p.) oraz podania daty wszczęcia postępowania w dniu 9 listopada 2015 r.; - nie wskazano, które zobowiązania zostały objęte wszczętym przez UKS postępowaniem przygotowawczym (sąd dostrzegł w tym zakresie zastosowaną w piśmie liczbę mnogą dotyczącą prowadzenia szkół na terenie miasta, co mogłoby sugerować, że chodzi o dotacje udzielone dla wszystkich szkół prowadzonej przez stronę); organ jest zobligowany do wskazania konkretnego tytułu zobowiązania; - nieprawidłowo wskazano okres i wysokość dotacji (wskazana w piśmie organu kwota dotacji była wyższa niż wynikająca z akt sprawy kwota dotacji uzyskanych przez dwie prowadzone przez stronę szkoły).
Ocena stanowiska Sądu I instancji wymaga uwzględnienia powoływanej już uchwały 7 sędziów NSA z 28 czerwca 2018 r., I FPS 1/18. Zgodnie z nią "Zawiadomienie podatnika dokonane na podstawie art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...) informujące, że z określonym co do daty dniem, na skutek przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego podatnika za wskazany okres rozliczeniowy, jest wystarczające do stwierdzenia, że nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy." Sąd stwierdził, iż taka forma poinformowania o przyczynie zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wypełnia standard minimalny, ale zarazem wystarczający do ziszczenia się skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 o.p. Wystarczające jest zatem podanie w treści zawiadomienia: 1) dnia, z którym nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia, 2) przesłanki, na skutek której nastąpiło zawieszenie (powołanie konkretnej jednostki odpowiedniego przepisu, w tym przypadku art. 70 § 6 pkt 1 o.p. lub w sposób opisowy, np. informacji o wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe), 3) wskazania okresu rozliczeniowego podatku, którego dotyczy zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (v. np. wyrok NSA z 1 października 2024 r., II FSK 27/22).
Mając na uwadze powyższe, a także wcześniejsze uwagi dotyczące oceny ewentualnych wad zawiadomienia - w odniesieniu do realiów sprawy niniejszej - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wystosowane zawiadomienie organu z dnia 30 listopada 2015 r. (doręczone stronie 10 grudnia 2015 r.) spełniało minimalny wymagany standard w zakresie informowania podatnika o jego sytuacji prawnej, o którym mowa w art. 70c o.p. Z treści tego zawiadomienia wynika jaka data wywoływała skutek w postaci zawieszenia biegu terminu, z jakiego powodu nastąpiło zawieszenie oraz wskazany został okres rozliczeniowy (w tym przypadku wskazano kolejne lata uzyskania dotacji przez stronę, w tym rok którego dotyczy sprawa niniejsza, tj. rok 2012). Pismem z dnia 30 listopada 2015 r., przywołując w podstawie art. 70c w związku z art. 67 i 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zawiadomiono skarżącego, że w dniu 9 listopada 2015 r. w określonym Urzędzie Kontroli Skarbowej wszczęte zostało postępowanie przygotowawcze o przestępstwa skarbowe (przy czym wymieniono konkretne przepisy k.k.s.) w stosunku do dotacji podlegających zwrotowi do budżetu Miasta Legnicy m.in. za 2012 r. W związku z czym poinformowano o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia w stosunku do dotacji podlegających zwrotowi za wcześniej wyspecyfikowane lata.
Nie miało znaczenia, że wskazana w zawiadomieniu kwota dotacji uzyskanej za 2012 r. objętej postępowaniem, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 1 o.p. była wyższa niż wynikająca z akt administracyjnych. Istotne było bowiem, że wskazano okres rozliczeniowy, którego dotyczy wszczęte postępowanie. Na skuteczność zawiadomienia nie wpływało także i to, że nie określono precyzyjnie szkół w związku z prowadzeniem których otrzymano dotację w przedmiocie której to wszczęto postępowanie przygotowawcze. Wystarczające w tym względzie było wskazanie jakiego tytułu/zobowiązania dotyczy postępowanie, co nastąpiło poprzez wskazanie że postępowanie dotyczy strony jako organu prowadzącego szkoły niepubliczne na terenie miasta Legnicy (które to miasto dotacje wypłaciło). W tym aspekcie zauważyć trzeba, że to nie szkoła jest podmiotem, w stosunku do którego powstać może zobowiązanie do zwrotu dotacji oświatowej, lecz jej organ prowadzący.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpozna zatem skargę, mając na względzie, że doręczone stronie zawiadomienie skutkowało przerwaniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania z tytułu zwrotu dotacji oświatowej za rok 2012.
O zasądzeniu kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 2 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1860).