I GSK 1188/21

Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na spółkę B. M. in P. Sp. z o.o. za przywóz towarów z drewna teakowego z Indonezji bez wymaganego zezwolenia FLEGT. Spółka załączyła do zgłoszenia celnego kod wskazujący na brak wymaganego zezwolenia, mimo posiadania takiego zezwolenia, które nie zostało jednak potwierdzone przez właściwy organ. Organy administracji nałożyły karę w wysokości dwukrotności wartości celnej towaru. Spółka odwoływała się, podnosząc m.in. argumenty o braku celowego działania, niewiedzy oraz początkowym okresie obowiązywania przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając m.in., że termin przedawnienia do nałożenia kary wynosi 5 lat (licząc od końca roku stwierdzenia naruszenia) i nie upłynął. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki. Sąd uznał, że choć uzasadnienie WSA w kwestii przedawnienia było błędne (powinien być stosowany 3-letni termin z art. 66f ust. 4 ustawy o lasach, a nie 5-letni z Ordynacji podatkowej), to jednak kara została nałożona w terminie, gdyż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona przed upływem terminu. NSA podkreślił, że decyzja organu odwoławczego może być wydana po terminie przedawnienia, gdyż nie jest to nowe nałożenie kary, a jedynie kontrola decyzji organu pierwszej instancji. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia zasady proporcjonalności, wskazując, że kara w wysokości dwukrotności wartości celnej jest uzasadniona celem systemu FLEGT, jakim jest przeciwdziałanie nielegalnemu wyrębowi drewna i zapewnienie legalności importowanych produktów. NSA zaznaczył, że przepisy ustawy o lasach nie przewidują luzu decyzyjnego w zakresie miarkowania kary za przywóz towarów bez zezwolenia FLEGT, a jedyną możliwością odstąpienia od ukarania jest sytuacja, gdy naruszenie nastąpiło z przyczyn, którym strona nie mogła zapobiec, co w tej sprawie nie miało miejsca.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający