I GSK 1169/09

I GSK 1169/09 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2011-01-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-12-08
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Janusz Zajda
Jerzy Sulimierski /przewodniczący/
Marzenna Zielińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Celne prawo
Sygn. powiązane
I SA/Ol 396/09 - Wyrok WSA w Olsztynie z 2009-09-02
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 174 pkt 1 i pkt 2, art. 183 par. 1, par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2003 nr 162 poz 1568
art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d)
Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
Dz.U. 1987 nr 256 poz 1
Noty wyjaśniajace do Działu 97
Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy  Celnej
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Sulimierski Sędzia NSA Janusz Zajda Sędzia NSA Marzenna Zielińska (spr.) Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 396/09 w sprawie ze skargi L. A. Ł. – C. A. T. E.-I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 396/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. w sprawie ze skargi L. A. Ł. C. A. T. E.-I. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną decyzję stwierdzając, że nie podlega ona wykonaniu, z następującym uzasadnieniem.
W dniu [...] marca 2006 r. Skarżący prowadzący działalność gospodarczą pod firmą C. A. T. E.-I. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu samochód osobowy marki R., model S. S., wyprodukowany w USA w 1976. W polu 33 SAD zadeklarował kod towaru CN 9705 00 00 obejmujący kolekcje i przedmioty kolekcjonerskie, zoologiczne, botaniczne, mineralogiczne, anatomiczne, historyczne, archeologiczne, paleontologiczne, etnograficzne lub numizmatyczne. Do zgłoszenia celnego Skarżący dołączył certyfikat zniszczenia pojazdu Stanu Floryda świadczący o tym, że firma ubezpieczeniowa C. G. O. I. C. nie zniszczyła samochodu, lecz przekazała go firmie C. A. T. E.-I. L. A. Ł.; rachunek kupującego z dnia [...] grudnia 2005r. wystawiony na kwotę 4 269,58 USD; deklarację elementów dotyczących wartości celnej D.W.1; opinię techniczną z dnia [...] marca 2006r. sporządzoną na zlecenie zgłaszającego przez certyfikowanego rzeczoznawcę pojazdów samochodowych o uznaniu przedmiotowego pojazdu jako przedmiotu kolekcjonerskiego; opinię ostateczną w sprawie wartości kolekcjonerskiej przedmiotowego samochodu z dnia [...] marca 2006 r. wystawioną przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w O., zawierającą stwierdzenie, że zgłoszony pojazd przedstawia wartość kolekcjonerską.
Organ celny postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. wezwał stronę do złożenia wyjaśnień na temat rozwiązań konstrukcyjnych pojazdu, jego wartości historycznej oraz muzealnej.
W odpowiedzi Skarżący przedstawił wyjaśnienia złożone przez rzeczoznawcę pojazdów samochodowych, w którym biegły stwierdził m.in., że samochody marki R. do dzisiaj są symbolem luksusu, najwyższej jakości, bezkompromisowych rozwiązań technicznych i ekstremalnie wysokiej ceny. Po raz pierwszy w modelu S. S. zastosowano nadwozie samonośne, dzięki czemu można było znacząco skrócić proces produkcyjny pojazdu. Model wyposażony był we wszystkie luksusowe opcje dostępne w tym czasie, z zastosowaniem wielu nowych rozwiązań technicznych. Obecnie w Polsce pojazdy te wykorzystuje się zazwyczaj do przewożenia młodych do ślubu i inne wyjątkowe okazje.
Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej samochodu z kodu CN 9705 00 00 na kod CN 8703 24 90 oraz określił kwotę długu celnego w wysokości 1.515,00 zł, zaległość w podatku akcyzowym w wysokości 2.267,00 zł oraz zaległość w podatku od towarów i usług w wysokości 3.199,00 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia z dnia [...] kwietnia 2009 r. uchylił w całości decyzję organu I instancji i zaklasyfikował samochód do kodu CN 8703 24 90 oraz określił kwotę długu celnego w wysokości 1.515,00 zł, określił kwotę podatku akcyzowego w wysokości 2.061,00 zł i podatku od towarów i usług w wysokości 2.820,00 zł.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy za bezpodstawne uznał twierdzenia skarżącego, że przedstawione przez niego opinie rzeczoznawcy i [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie wartości kolekcjonerskiej sprowadzonego samochodu, potwierdzają klasyfikację przedmiotowego pojazdu do pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej. Porównując kryteria, po spełnieniu których dany pojazd przedstawia wartość kolekcjonerską i może być wpisany do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków (w myśl przepisów ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami) oraz warunki, w myśl których pojazd może być zaklasyfikowany wg kodu CN 9705 00 00 Wspólnej Taryfy Celnej organ odwoławczy wskazał, iż nie są one jednakowe, w związku z tym uznał, że dołączone przez skarżącego opinie nie mogły stanowić dowodu przesądzającego o klasyfikacji pojazdu do pozycji 9705 Wspólnej Taryfy Celnej.
Organ wskazał, iż w celu zaklasyfikowania wg CN 97050000 samochód powinien spełniać łącznie następujące przesłanki:
- być oryginalny, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp.,
- występować w ograniczonej liczbie egzemplarzy;
- nie być wykorzystywany zgodnie z jego właściwym przeznaczeniem;
- jego kupno wiązać się powinno ze specjalną transakcją poza normalnym handlem podobnymi wyrobami;
- posiadać znaczną wartość;
- stanowić znaczący krok w rozwoju ludzkości lub pewien okres takiego rozwoju.
Odnosząc się do powyższych przesłanek organ odwoławczy uznał, że przedmiotowy samochód spełniał jedynie dwa warunki niezbędne do zaklasyfikowania jego do pozycji 9705, tj. warunek oryginalność oraz stanowienia znacznego kroku w rozwoju ludzkości (...).
W tym zakresie organ wskazał, że powyższy samochód produkowany był w latach 1967-1980, lecz obecnie jest łatwo dostępny. Dyrektor uznał przy tym, że zakup przedmiotowego pojazdu nie odbył się w warunkach szczególnych, gdyż Skarżący zakupił pojazd od firmy zajmującej się handlem samochodami. Sprowadzony przez Skarżącego pojazd nie spełniał również kryterium dotyczącego znacznej wartości, albowiem kwota licytacji przedmiotowego samochodu wyniosła 3.700 USD, co stanowiło zaledwie kilka procent ceny nowego pojazdu, a ponadto jego cena nie wynikała z unikatowości pojazdu. Odnosząc się do sposobu wykorzystywania modelu S. S. organ uznał, iż ze względu na swoje parametry techniczne oraz synonim luksusu, samochód najczęściej jest wykorzystywany jako limuzyna weselna, a tym samym stanowi on narzędzie do prowadzenia działalności gospodarczej, a szczególne jego wykorzystanie wynika raczej z jego luksusowego charakteru, niż z wartości kolekcjonerskich.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. uwzględniając skargę na powyższą decyzję stwierdził, że spór dotyczy klasyfikacji taryfowej samochodu marki R., model S. S., wyprodukowanego w USA, w 1976 roku, który skarżący w dokumencie SAD, zadeklarował do kodu CN 9705 00 00, jako pojazd kolekcjonerski, powołując się na posiadaną ocenę techniczną rzeczoznawcy oraz zaświadczenie o jego wpisaniu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków.
Organy celne obu instancji zakwestionowały to zgłoszenie celne przyjmując, że zgłoszony do procedury zgłoszenia przedmiotowy samochód należy zaklasyfikować do kodu CN 8703 24 90 ( pojazd samochodowy używany wyposażony w silnik tłokowy wewnętrznego spalania o zapłonie iskrowym i o pojemności skokowej przekraczającej 3000 cm3 ), albowiem nie spełnia on przesłanki, zaklasyfikowania do kodu zastosowanego przez skarżącego, określone w Notach wyjaśniających do Wspólnej Taryfy Celnej.
Sąd pierwszej instancji powołując się na treść Not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich do sekcji XXI, podkreślił, iż warunkami wstępnym zaklasyfikowania pojazdu samochodowego do kodu CN 9705 00 00 jest to by pojazd był oryginalny, bez zasadniczych zmian, był co najmniej 30-letni oraz by był to model (typ) już nieprodukowany.
Wskazał, że samochód zgłoszony przez Skarżącego wyprodukowany został w roku 1976, a zatem w ocenie Skarżącego jedna z powyższych wstępnych przesłanek została spełniona. W momencie zgłoszenia samochodu do procedury celnej miał on bowiem 30 lat, lecz organy celne nie podjęły żadnych działań w celu ustalenia dokładnego wieku zgłoszonego samochodu. Skoro zgłoszony samochód nie spełniałby podstawowego warunku wieku, to w ocenie Sądu pierwszej instancji nie byłoby konieczne badanie, czy samochód ten spełniał pozostałe warunki do zaklasyfikowania go jako samochód kolekcjonerski. W tym zakresie Sąd wskazał, że jego zdaniem z brzmienia not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie, a tym samym niespełnienie choć jednego z warunków, wykluczało możliwość zaklasyfikowana samochodu do wskazanego kodu CN. Powyższe zdaniem Sądu oznaczało, że organy celne pierwszej i drugiej instancji nie przeanalizowały spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w notach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał również, że organy celne nie przeprowadziły rzeczowej analizy dowodów w postaci opinii technicznej z dnia [...] marca 2006 roku i opinii ostatecznej Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w O., a wynik tej analizy lub kontrdowody pozwoliłyby wyjaśnić powstałe wątpliwości i rozstrzygnąć spór, na tle prawidłowej kwalifikacji celnej przedmiotowego samochodu.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.165 § 2 w związku z art. 207 Ordynacji podatkowej, Sąd pierwszej instancji uznał go za uzasadniony wobec niewszczęcia postępowania w tym przedmiocie. Również zasadny w ocenie Sądu był zarzut naruszenia art.194 Ordynacji podatkowej, gdyż opinia Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w O., nosiła cechy dokumentu urzędowego, a przepis art.194 § 3 Ordynacji podatkowej dopuszcza możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom.
Sądu pierwszej instancji podkreślił także, że w przypadku gdy organy celne podważyły zasadność wpisania przedmiotowego pojazdu do Wojewódzkiej Ewidencji Zabytków, treść zaświadczeń wydanych przez ten organ jak również zakwestionowały stan techniczny pojazdu ustalonego przez rzeczoznawcę, powołanego przez Skarżącego, to powinny powołać biegłego na podstawie art. 197 §1 tej ustawy, albowiem wymagane były wiadomości specjalne.
Skargą kasacyjną pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w O. zaskarżył powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., poprzez przyjęcie, że organy celne wydając decyzję nie podjęły wszystkich działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i nie dokonały niezbędnych czynności dowodowych naruszając art. 122, art. 194 § 3 i art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W uzasadnieniu podniesiono, że ustalenia Sądu w zakresie niepodjęcia przez organ działań zmierzających do ustalenia wieku sprowadzonego samochodu, nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Autor skargi kasacyjnej zwrócił uwagę, że organy celne na żadnym etapie postępowania nie kwestionowały wieku pojazdu uznając spełnienie warunku wstępnego określonego w notach wyjaśniających do pozycji 9705 00 00. Wskazano, że wiek pojazdu został określony w opinii technicznej biegłego nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., a zatem skoro organy celne nie kwestionowały opinii, to przeprowadzenie postępowania w tym zakresie było zbędne.
Podniesiono, że organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji przedstawił zarówno wymagania określone przez Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków na podstawie ogólnych zasad kwalifikowania pojazdów jako obiektów zabytkowych, tj. art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568), jak i wymagania określone w Notach wyjaśniających do Działu 97 WTC. Ze względu na różne kryteria kwalifikacji pojazdów o wartości historycznej i kolekcjonerskiej, wymienione przez Sąd dowody nie mogły, zdaniem kasatora, przesądzić o klasyfikacji taryfowej pojazdu, do czego organ odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu decyzji. Podkreślono także, iż organy celne nie kwestionowały opinii Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków oraz opinii rzeczoznawcy samochodowego, stąd też przeprowadzenie nowych dowodów w postaci powołania biegłych nie było uzasadnione.
Autor skargi kasacyjnej podniósł również, że stwierdzenie przez Sąd, iż w sprawie powinien zostać powołany biegły, świadczyło o nieuwzględnieniu przez ten Sąd wszystkich elementów sprawy, a przez to błędne jej rozpatrzenie z pominięciem czynności dokonanych przez organy celne. Wskazano w tym zakresie, że Sąd pierwszej instancji z jednej strony twierdził, że wystarczy niespełnienie choćby jednego z warunków zawartego notach wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 aby samochód nie mógł być zakwalifikowany do tej pozycji, a z drugiej strony podniósł, że przeprowadzenie wskazanych dowodów pozwoliłoby na ocenę co do spełnienia przez pojazd pozostałych warunków. Autor skargi kasacyjnej ponownie podkreślił, że organy celne przyjęły za ustalony zgodnie z treścią opinii biegłego fakt, iż samochód ma ponad 30 lat, a tym samym postępowanie w tym zakresie mijało się z celem. Organy celne obu instancji badały również dostępność pojazdu na rynku jak również wykazały brak wyjątkowości po stronie modelu sprowadzonego samochodu. Wykazano także, iż sprzedaż pojazdu nie nastąpiła w drodze specjalnej transakcji poza normalnym handlem. Kasator wskazał, iż rozważania organów dotyczył również pozostałych kryteriów określonych w notach wyjaśniających, czego Sąd nie wziął pod uwagę.
Autor skargi kasacyjnej podkreślił raz jeszcze, iż organy nie kwestionowały opinii dotyczących sprowadzonego samochodu, a jedynie wskazano na fakt, że inne kryteria do uznania za zabytek zawierają regulacje krajowe, którymi kierował się rzeczoznawca i Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków, a inne przepisy prawa wspólnotowego służące do klasyfikacji taryfowej towarów sprowadzanych na obszar celny Wspólnoty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jako niemająca usprawiedliwionych podstaw, nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania (art. 183 § 2), co oznacza, że zakres sądowego rozpoznania sprawy, poza nieważnością postępowania, która w niniejszej sprawie nie zachodzi, jest ograniczony do zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej.
Zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W przypadku oparcia skargi kasacyjnej na drugiej podstawie kasacyjnej (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.) – jak w sprawie niniejszej – należy nie tylko wykazać, że Sąd dopuścił się naruszenia przepisów postępowania, ale również, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wnoszący skargę kasacyjną zarzucił zaskarżonemu wyrokowi, iż błędnie w nim przyjęto, że organy celne wydając decyzję nie podjęły wszelkich działań celem ustalenia stanu faktycznego i nie podjęły niezbędnych czynności dowodowych. Stwierdził, że organy celne na żadnym etapie postępowania nie kwestionowały wieku pojazdu uznając spełnienie warunku wstępnego określonego w notach wyjaśniających do pozycji 9705 00 00. Wiek pojazdu został określony w opinii technicznej biegłego nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., a zatem skoro organy celne nie kwestionowały opinii, to przeprowadzenie postępowania w tym zakresie było zbędne. Stwierdził również, że ze względu na różne kryteria kwalifikacji pojazdów o wartości historycznej i kolekcjonerskiej określone w ustawie o opiece nad zabytkami i w Notach wyjaśniających, wymienione przez Sąd dowody nie mogły przesądzić o klasyfikacji taryfowej pojazdu
Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu opartego na drugiej podstawie kasacyjnej, należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. dopuścił się jakiegokolwiek naruszenia przepisów postępowania, a cała argumentacja skargi kasacyjnej sprowadza się do polemiki z dokonaną przez Sąd oceną działania organu w przedmiotowej sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mając na uwadze zawarte w zaskarżonym wyroku wywody Sądu pierwszej instancji, należy zgodzić się z jego oceną, że organy celne, szczególnie organ drugiej instancji uchylający poprzedzającą decyzję organu pierwszej instancji, nie podjął wszelkich niezbędnych czynności dowodowych zmierzających do ustalenia prawidłowego kodu taryfy celnej sprowadzonego przez skarżącego L.A. Łyżwę samochodu. Sąd dokonał prawidłowej oceny, iż w obowiązującym stanie prawnym, w świetle przepisów rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej (...), organy celne nie dokonały wszystkich niezbędnych czynności zmierzających do ustalenia występowania bądź wykluczenia przesłanek związanych z przedmiotami kolekcjonerskimi objętych kodem CN 9705 00 00.
Nie ulega bowiem wątpliwości, tak w ocenie Sądu pierwszej instancji, jak i organów celnych, że zastosowanie w sprawie, w związku ze zgłoszeniem do procedury celnej samochodu R. S. S., zastosowanie miały przepisy powołanego rozporządzenia nr 2658/87 oraz noty wyjaśniające do Sekcji XXI obejmującej dzieła sztuki, przedmioty kolekcjonerskie i antyki oraz jej działu 97.
Nota wyjaśniająca do kodu 9705 00 00 objętego powołanym działem w zakresie dotyczącym pojazdów mechanicznych, dla uznania je za egzemplarze kolekcjonerskie o wartości historycznej, stawia szereg warunków, które pojazd musi spełnić łącznie aby mógł zostać uznany za pojazd kolekcjonerski, a tym samym aby został przypisany do wskazanego kodu CN. Są to warunki dotyczące m.in. występowania pojazdu w ograniczonej liczbie egzemplarzy, jego nie związanego z pierwotnym przeznaczeniem użycia, by stanowił on przedmiot specjalnej transakcji sprzedaży, posiadającym znaczną wartość, wreszcie by stanowił krok w rozwoju ludzkich osiągnięć lub ilustrujący pewien jej okres. Nota ta zwiera również warunki wstępne, które samochód musi spełnić, a którymi są wymogi, aby pojazd był w oryginalnym stanie, bez zasadniczych zmian podwozia, układu kierowniczego lub hamulcowego, silnika itp., co najmniej 30 letni oraz aby był to model lub typ już nieprodukowany.
Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że z brzmienia not wyjaśniających do pozycji 9705 00 00 wynika, iż wszystkie warunki wymienione w nich muszą być spełnione łącznie, a tym samym niespełnienie choć jednego z warunków, wykluczało możliwość zaklasyfikowana samochodu do wskazanego kodu CN.
Naczelny Sąd Administracyjny podziela wyrażoną przez Sąd I instancji ocenę, że organy celne pierwszej i drugiej instancji nie przeanalizowały w wystarczający sposób spełnienia wszystkich wskazanych w notach przesłanek, ani też – co wydaje się szczególnie istotne – ich treści.
Szczególne wątpliwości, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nasuwa sposób odczytania treści oraz ocena organu o niespełnieniu przez sporny pojazd zwłaszcza takich przesłanek jak to, że pojazd powinien występować w ograniczonej liczbie egzemplarzy, nie być wykorzystywany zgodnie z jego właściwym przeznaczeniem, jego kupno wiązać się powinno ze specjalną transakcją poza normalnym handlem podobnymi wyrobami oraz posiadać znaczną wartość.
Trudno bowiem zgodzić się z konstatacją organu, że sporny pojazd "w chwili obecnej nie jest trudno dostępny", o czym - zdaniem organu - mają świadczyć "liczne oferty" sprzedaży na aukcjach internetowych portalu www.ebay.com (tj. "36 ofert, w tym 7 z rocznika 1976"), na ogólnie dostępnych amerykańskich stronach internetowych ( "14 ofert, w tym 4 z rocznika 1976") oraz fakt, że w dniu 02.04.2008 r. na polskich stronach internetowych "znaleziono sześć ofert sprzedaży pojazdów tego typu" (vide str. 9/10 decyzji).
Pomijając fakt (powszechnie znany), że jeden i ten sam pojazd może być jednocześnie oferowany do sprzedaży na różnych "aukcjach" i "stronach internetowych" – co już podważa wiarygodność takiego "dowodu", należy też zauważyć, że organ nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że te "36 ofert" (przyjmując najwyższą podaną przez organ liczbę ofert) zamieszczonych na portalu www.ebay.com, tj. portalu o ogólnoświatowym zasięgu, mają świadczyć o tym, że sporny pojazd "...nie jest trudno dostępny". Wskazać przy tym należy, że przesłanka, do której (prawdopodobnie) nawiązuje organ, mówi o "ograniczonej liczbie egzemplarzy". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, te 36 ofert w skali światowej i "sześć ofert" sprzedaży pojazdów "tego typu" (a więc nie takich samych i nie wiadomo na ile podobnych) w Polsce, mogą świadczyć o "ograniczonej liczbie egzemplarzy" w rozumieniu określonej w przedmiotowych notach wyjaśniających przesłanki.
Wątpliwości nasuwa także konstatacja organu, że sporny pojazd nie spełnia również kryterium dotyczącego "znacznej wartości". W tym zakresie organ powołał się na dane zamieszczone na stronie internetowej Wikipedii, wskazując, że cena przedmiotowego modelu "...kosztowała w pierwszym roku produkcji (1967) 19 700 USD", a zatem biorąc pod uwagę "spadek siły nabywczej dolara od 1967 ... w odniesieniu do wartości "dzisiejszego dolara" cenę tę należy przyjąć w wysokości pięciokrotnie wyższej" (str. 10 decyzji). Dalej organ wskazał, że "kwota licytacji przedmiotowego samochodu wyniosła 3 700, USD..., co stanowi zaledwie kilka procent ceny nowego pojazdu. Biorąc pod uwagę jego klasę (bardzo wysoka jakość wykonania) należy uznać, że cena zakupu jest adekwatna do wartości użytkowej pojazdu" (str. 11 u góry decyzji).
Naczelny Sąd Administracyjny co do zasady nie kwestionuje możliwości posługiwania się danymi zamieszczanymi w Wikipedii, pod warunkiem, że nie stanowią one wyłącznej podstawy rozstrzygnięcia i znajdują oparcie w jeszcze innych (choćby pobocznych) dowodach. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie kwestionuje więc wskazanej przez organ "ceny", ani tego że obecnie należałoby ją przyjąć "w wysokości pięciokrotnie wyższej". Wyraża jednak wątpliwość, czy dane te stanowią wystarczającą przesłankę do ustalenia "znacznej wartości", o której mowa w przedmiotowej nocie wyjaśniającej.
Wątpliwości te, jak również niedostateczne zbadanie pozostałych przesłanek, w tym tzw. wstępnych, świadczą o trafności dokonanej przez Sąd pierwszej instancji oceny. Naczelny Sąd Administracyjny podziela również jego ocenę, że organy celne nie przeprowadziły rzeczowej analizy dowodów w postaci opinii technicznej z dnia [...] marca 2006 roku i opinii ostatecznej [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2006 r. Powyższe oznacza, że istniała potrzeba, celem weryfikacji występowania bądź nie wszystkich określonych w nocie przesłanek, w tym wstępnych, pozyskania wiadomości specjalnych niezbędnych w tym zakresie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego też w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.