I GSK 390/25

I GSK 390/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-05-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-03-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Izabella Janson
Joanna Wegner /przewodniczący/
Piotr Pietrasz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
V SA/Wa 3484/24 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-01-23
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 1079
art. 45 ust. 1, art. 73 ust. 8 pkt 2
Ustawa z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. T. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 3484/24 w sprawie ze skargi P. T. Sp. z o.o. w Ł. na czynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 22 listopada 2024 r. nr DK.ADM.550.241.2024.SP(2) w przedmiocie oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. T. Sp. z o.o. w Ł. na rzecz Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2025 r., sygn. akt I GSK 390/25 oddalił skargę P. T. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 22 listopada 2024 r. nr DK.ADM.550.241.2024.SP(2) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu.
Na powyższe orzeczenie WSA w Warszawie, P. T. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną. Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.
A. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 i w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (Dz. U. poz. 1079 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) poprzez naruszenie zasad przejrzystości i rzetelności w ocenie projektów i w konsekwencji niezasadne oddalenie skargi, polegające na błędnym ustaleniu, że:
a) skarżąca nie wykazała, że prezentowane przez nią rozwiązanie jest innowacyjnością produktową, podczas gdy skarżąca wskazała brak istnienia podobnych rozwiązań na rynku krajowym, a zatem innowacyjność swojego rozwiązania;
b) skarżąca nie wykazała we wniosku, że wskaźniki rezultatu przedstawione przez skarżącą są adekwatne dla wnioskowanego wsparcia w ramach modułu, nie są spójne, mierzalne, prawidłowo określone, obiektywnie weryfikowalne oraz realne do osiągnięcia, podczas gdy taki wskaźnik został odpowiednio wskazany przez skarżącą;
c) projekt opisany we wniosku skarżącej nie spełnia kryterium "Spójności projektu", podczas gdy to kryterium w przypadku wniosków jednomodułowych rozumiane powinno być jako wymóg wykazania, czy zadania w projekcie zapewniają spójność ze strategią przedsiębiorstwa, którą to spójność skarżąca należycie wykazała;
d) przyjęcie, że w ramach oceny kryterium modułowego "Moduł B+R": Potencjał do realizacji modułu, skarżąca nie udowodniła, że posiada cały personel badawczy niezbędny do realizacji projektu, podczas gdy skarżąca wykazała, że dysponuje personelem adekwatnym do przeprowadzenia zadania;
co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do negatywnej oceny merytorycznej wniosku, pomimo iż prawidłowo dokonana ocena spełniania wyżej wskazanych kryteriów doprowadziłaby do sytuacji, w której wniosek skarżącej uzyskałby więcej pozytywnych ocen, co przesądziłoby o zakwalifikowaniu go do projektów objętych dofinansowaniem.
B. art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 i 2, art. 51 ust. 1 pkt 8 ustawy wdrożeniowej oraz § 6 ust. 1 w zw. z § 6 ust. 7 Regulamin wyboru projektu w ramach Programu: Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki, Priorytet: I. Wsparcie dla Przedsiębiorców, Działanie Ścieżka Smart (dalej: "Regulaminu wyboru projektu") w związku z art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej polegające na błędnym przyjęciu przez Sąd I instancji za podstawę orzekania, iż PARP dysponował swobodą w zakresie wezwania do uzupełniania lub poprawienia wniosku i nie musiał wzywać skarżącej do jego poprawienia w zakresie obligatoryjnego kryterium modułowego "Moduł B+R 1. Istota modułu", podczas gdy wystąpienie błędu technicznego polegającego na wprowadzeniu w polu "Szczegółowy opis prac wraz z uzasadnieniem" słów "T." wskazywał na istotny brak formalny wniosku, który nie był zawiniony przez skarżącą, a w konsekwencji Sąd nie dokonał prawidłowej oceny postępowania PARP i pominął przytoczone okoliczności, co skutkowało oddaleniem skargi.
2) naruszenie prawa materialnego, tj.:
A. art. 151 p.p.s.a. w związku z § 6 ust. 1 oraz § 5 ust. 3 Regulaminu wyboru projektu w związku z kryteriami wyboru projektów stanowiącego załącznik nr 3 do Regulaminu wyboru projektu oraz w zw. z pkt I ppkt 6 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie (dalej: "Instrukcja") w zakresie: I. Kryteria obligatoryjne wspólne dla projektu: 3. "Spójność projektu" - poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżąca niedostatecznie opisała metody badawcze, co doprowadziło do błędnej oceny, że zadania nie zapewniają synergii na poziomie projektu/spójności ze strategią przedsiębiorstwa, podczas gdy:
a) ocena wykracza poza opis kryterium zdefiniowany w załączniku nr 3 do Regulaminu wyboru projektów zdefiniowany jako ocena, czy zaplanowane działania w ramach wszystkich modułów są racjonalne, komplementarne i zapewniają synergię na poziomie projektu lub spójność ze strategią przedsiębiorstwa - ocena metody badawczych, harmonogramu realizacji, powinna być oceniona w kryterium "Istota modułu’' jednocześnie,
b) zgodnie z pkt I ppkt 6 Instrukcji w przypadku braku powiązania pomiędzy modułami, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, wobec złożenia przez skarżącą wniosku jednomodułowego, obowiązkiem skarżącej w zakresie tego kryterium było wykazanie, że zaplanowane zadania w ramach modułu zapewniały spójność ze strategią przedsiębiorstwa, co skarżąca dostatecznie wykazała we wniosku,
a w konsekwencji powyższej błędnej wykładni zastosowanie do oceny wniosku skarżącej kasacyjnie kryteriów, które nie dotyczyły wniosków jednomodułowych;
B. art. 151 p.p.s.a. w związku z § 6 ust. 1 Regulaminu wyboru projektu i w związku z kryteriami wyboru projektów stanowiącego załącznik nr 3 do Regulaminu wyboru projektu w zakresie: I. Obligatoryjne kryteria modułowe: 5. Wskaźnik modułu oraz w zw. z pkt II ppkt. 1 i 9 Instrukcji ("Istota modułu B+R" i "Wskaźniki dotyczące modułu B+R") - poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wskazane
przez skarżącą wskaźniki rezultatu nie są adekwatne do określania innowacyjności produktowej, podczas gdy są one zgodne z Instrukcją wypełniania wniosku;
C. art. 151 p.p.s.a. w związku z § 6 ust. 1 oraz § 5 ust. 3 Regulaminu wyboru projektu i w związku z kryteriami wyboru projektów stanowiącego załącznik nr 3 do Regulaminu wyboru projektu (pkt III ppkt 2 "Potencjał realizacji modułu") oraz w zw. z pkt II ppkt 4 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w zakresie:
I. Moduł "B+R" pkt. 4 "Zespół projektowy" - poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżąca nie posiada całego personelu badawczego niezbędnego do realizacji projektu co doprowadziło do błędnej oceny, że skarżąca nie dysponuje osobami adekwatnymi do przeprowadzenia zadania oraz, że opisane wymagania minimalne nie są dostateczne podczas gdy:
a) skarżąca wykazała, że dysponuje 4 lekarzami radiologami z doświadczeniem posiadających zaawansowaną wiedzę anatomiczną;
b) skarżąca dodatkowo dysponuje 2 lekarzami w trakcie specjalizacji (nie jak błędnie wskazuje WSA studentami medycyny);
c) skarżąca wykazała i wyjaśniła zakładaną rolę ww. lekarzy w trakcie specjalizacji i przedstawiła założenia adekwatności personelu w świetle planowanego sposobu ich pracy uwzględniającego konieczność zapewnienia innych wymagań wskazanych w projekcie, podczas gdy Regulamin wyboru projektu oraz instrukcja nie tylko dopuszczały, ale również wymagały wskazania poszczególnych stanowisk i ról personelu zaangażowanego w realizację projektu, zaś zaawansowana wiedza anatomiczna w ramach projektu była gwarantowana na skutek zaangażowana 4 lekarzy radiologów i w konsekwencji powyższej błędnej wykładni przez jego niewłaściwe zastosowanie kryterium, tj. przyjęcie, że skarżąca nie spełnia kryterium "Potencjał modułu" w zakresie "Zespołu projektowego" podczas gdy wniosek skarżącej w pełni spełniał to kryterium.
Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła, w wypadku przyjęcia przez NSA, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik ocen oraz przekazanie jednocześnie sprawy do PARP w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez niego rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Ewentualnie w przypadku nieuwzględnienia wniosku powyżej, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. wniosła o uwzględnienie skargi kasacyjnej w całości, co za tym idzie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. W każdym przypadku wniosła o zasądzenie od PARP na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego według norm prawem przepisanych. Wniosła o przeprowadzenie rozprawy.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik PARP wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenia oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej, czyli wnioskami skargi kasacyjnej i jej podstawami.
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, daje Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwość, w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej, ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku, jedynie do oceny zasadności podniesionych w niej zarzutów.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut zawarty w punkcie 1).A petitum skargi kasacyjnej. Już na wstępie należy podkreślić, że wymóg skutecznie wniesionej skargi kasacyjnej jest spełniony, gdy wskazuje ona jako naruszony konkretny przepis, z podaniem numeru konkretnej jednostki redakcyjnej aktu prawnego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że tylko tak sprecyzowany zarzut pozwala bowiem ustalić granice zaskarżenia (zob. w tej materii m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 stycznia 2008 r.; sygn. akt I OSK 2034/06; z dnia 10 maja 2011 r.; sygn. akt II OSK 2520/10; z nowszego orzecznictwa zob. m.in. wyroki: z dnia 29 września 2023 r.; sygn. akt III OSK 5517/21 oraz z dnia 16 stycznia 2024 r.; sygn. akt I OSK 152/21).
W tym miejscu warto zasygnalizować pewną swoistość sądowej kontroli rozstrzygnięć podejmowanych w ramach naboru wniosków dotyczących realizacji programów w zakresie polityki spójności. Otóż w sprawach, w których przedmiotem jest ocena projektu, dokonywana w oparciu o przepisy ustawy wdrożeniowej, poza powszechnie obowiązującymi przepisami prawa unijnego i krajowego, wzorzec kontroli stanowią również postanowienia systemu realizacji programu. Zgodnie zaś z art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis priorytetów programu, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji. Wśród przepisów prawa materialnego i procesowego specyficznych dla spraw dotyczących dofinansowania ze środków UE trzeba wskazać w pierwszym rzędzie dokumenty określające kryteria oceny projektów, takie w szczególności jak tzw. przewodniki po kryteriach. W omawianej kategorii przepisów należy również co do zasady umieścić wszystkie instrukcje wewnętrzne we wzorach dokumentów aplikacyjnych czy instrukcje ich wypełniania (w szczególności instrukcję wypełniania wniosku o dofinansowanie). Omawiane dokumenty i zawarte w nich instrukcje regulują treść praw i obowiązków podmiotów postępowania, a nie samo postępowanie i jako takie należą do reguł prawa materialnego.
W realiach zarzutów zawartych w pierwszym zarzucie wskazano na 151 p.p.s.a. w zw. z art. 45 ust. 1 i w zw. z art. 73 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. Pierwsza i trzecia ze wskazanych regulacji ma charakter wynikowy. Natomiast art. 45 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Zarzut ten został sprecyzowany w podpunktach a) – d). Zauważyć należy, że opisując naruszenia prawa w ww. podpunktach autor skargi kasacyjnej nawiązywał swobodnie do regulacji systemu realizacji programu, jednakże nie skonkretyzował zarzutów poprzez wskazanie konkretnych jednostek redakcyjnych owych regulacji.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Strony mogą przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Oznacza to, że Sąd nie miał możliwości ustalenia do jakich regulacji systemu realizacji projektu odnosiły się zarzuty zawarte w podpunktach a) – d).
Także niezasadny okazał się zarzut zawarty w punkcie 1).B petitum skargi kasacyjnej. Po pierwsze, z § 6 ust. 7 Regulamin wyboru projektu wynika, że wnioskodawca może zostać wezwany przez IP do uzupełnienia. Po drugie, z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że w przedmiotowym przypadku KOP podjęła decyzję o sformułowaniu wezwania do Wnioskodawcy, które zostało skierowane w dniu 27 maja 2024 r. Po uzupełnieniach ze strony Wnioskodawcy KOP dokonała oceny wniosku zgodnie z RWP. Dodać należy, że skarżąca kasacyjnie spółka nie podważyła stanu faktycznego ustalonego przez organ i zaaprobowanego przez Sąd I instancji. Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest do uwzględnienia tego stanu faktycznego.
Powyższe spostrzeżenie nie pozostawiają wątpliwości co do bezzasadności zarzutu zawartego w punkcie 1).B petitum skargi kasacyjnej.
Niezasadny okazał się zarzut zawarty w punkcie 2).A petitum skargi kasacyjnej. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, że zarzuty oparte na podstawie kasacyjnej wymienionej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. powinny wykazać, że sąd pierwszej instancji dopuścił się naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Tak więc kasator powinien wykazać i uzasadnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nieprawidłowo odczytał normę prawną wynikającą z treści przepisu prawa materialnego bądź mylnie zrozumiał treść przepisu prawa materialnego. W każdym więc z tych przypadków chodzi o sytuację, gdy wykładnia dokonana przez sąd jest nie do przyjęcia w kontekście logiczno-językowym, pozostałych przepisów prawa lub celu, w jakim został wprowadzony dany przepis.
Zgodnie z brzmieniem punktu I.3 Kryteriów wyboru projektów, działanie "Ścieżka SMART" w ramach 1 Priorytetu "Wsparcie dla przedsiębiorców" w tym kryterium ocenimy, czy we wniosku o dofinansowanie wskazano powiązania pomiędzy poszczególnymi modułami w projekcie w tym, czy zaplanowane zadania w ramach wszystkich modułów są racjonalne, komplementarne i zapewniają synergię na poziomie projektu lub spójność ze strategią przedsiębiorstwa.
W tym zakresie Sąd I instancji zasadnie uznał, że wymogi, aby zaplanowane zadania były racjonalne, komplementarne i zapewniały synergię na poziomie projektu i spójność ze strategią przedsiębiorstwa dotyczą również projektów, w których występuje tylko jeden moduł. Jak wynika bowiem z postanowień § 7 ust. 1 Regulaminu wyboru projektów Projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeśli w każdym z kryteriów obligatoryjnych, wspólnych dla projektu oraz w każdym z kryteriów obligatoryjnych dla każdego z modułów wchodzących w skład projektu otrzyma ocenę "TAK" lub "1" lub "spełnia". Z regulacji tej wynika, że projekt jednomodułowy podlega ocenie w każdym z kryteriów obligatoryjnych, wspólnych dla projektu, a zatem również w zakresie kryterium Spójność projektu.
W dalszej kolejności niezasadny okazał się zarzut zawarty w punkcie 2).B petitum skargi kasacyjnej.
Otóż zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie (pkt II. 9) określając wskaźniki rezultatu należy wziąć pod uwagę, że Rezultat należy rozumieć jako bezpośrednie (dotyczące wnioskodawcy) efekty wynikające ze zrealizowanego modułu, mierzone po zakończeniu realizacji modułu lub jego części. Rezultat informuje o zmianach jakie nastąpiły u Wnioskodawcy po zakończeniu modułu. Niektóre wskaźniki rezultatu mogą pojawić się w trakcie realizacji modułu (np. wzrost zatrudnienia).
W pozycji II.1 (innowacyjność produktu lub procesu biznesowego) Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w pozycji "Opis innowacji produktowej/ innowacji w procesie biznesowym (limit 12 000 znaków)" wskazano: Wykaż, że rezultat modułu tj. produkt (wyrób lub usługa) lub proces biznesowy dotyczący funkcji działalności przedsiębiorstwa (w zakresie produkcji wyrobów lub usług), charakteryzuje się nowością co najmniej w skali polskiego rynku, tzn. znacząco różni się od produktów (wyrobów lub usług) lub procesów biznesowych dostępnych na polskim rynku w kontekście posiadanych przez niego nowych cech, funkcjonalności. Opisz te najważniejsze cechy lub funkcjonalności, decydujące o jego przewadze względem aktualnej (własnej – jeśli jest najlepsza na rynku lub konkurencyjnej) oferty na rynku. Wskaż produkt/proces, do którego się porównujesz (w przypadku produktu podaj jego nazwę i producenta. W przypadku procesu podaj jego nazwę i wskaż gdzie jest stosowany).
Również w pozycji II.1 (innowacyjność produktu lub procesu biznesowego) Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w pozycji "Wskaźniki dotyczące cech/funkcjonalności innowacji produktowej/innowacji w procesie biznesowym (lista wielokrotnego wyboru)" wskazano: Wskaźniki (nazwa, wartości i metodologie) podaj w sekcji "Wskaźniki dotyczące modułu B+R" w części dot. wskaźników rezultatu, poprzez funkcję "dodaj wskaźnik". Następnie w tym miejscu pojawi się lista rozwijana z nazwami dodanych wskaźników - wybierz spośród nich wszystkie wskaźniki, którymi określiłeś nowe funkcjonalności i cechy produktu/procesu biznesowego badanego w ramach modułu, w porównaniu do rozwiązań dostępnych na rynku, do którego odnosi się poziom innowacyjności produktu/procesu. Nowe cechy i funkcjonalności muszą wynikać z przeprowadzanych prac B+R. Liczba takich wskaźników jest dowolna.
Wreszcie w pozycji II.9 (wskaźniki dotyczące rezultatu Modułu B+R) Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w pozycji "Wskaźniki rezultatu dotyczące cech/funkcjonalności innowacji produktowej/innowacji w procesie biznesowym" wskazano: We wskaźnikach rezultatu dla modułu B+R musisz uzupełnić wskaźniki dotyczące cech/funkcjonalności innowacji produktowej/innowacji w procesie biznesowym. Poprzez funkcję "dodaj wskaźnik" podaj nazwę wskaźnika, wartość bazową i docelową, rok bazowy, rok osiągnięcia wartości docelowej, opisz metodologię wyliczenia wskaźnika oraz sposób weryfikacji osiągnięcia planowanej wartości docelowej. Jako rok bazowy wskaż rok rozpoczęcia realizacji projektu. Jako rok docelowy wskaż rok wdrożenia wyników prac B+R. Nowe cechy i funkcjonalności muszą wynikać z przeprowadzanych prac B+R w module B+R. Liczba takich wskaźników jest dowolna, natomiast każda funkcjonalność i każda cecha opisana w polu Opis innowacji produktowej/innowacji w procesie biznesowym musi znaleźć odzwierciedlenie we wskaźnikach rezultatu modułu. Sam definiujesz nazwy wskaźników, jednostki miary oraz wartości bazowe i docelowe. Jako wartość bazową podaj wartość danej cechy/funkcjonalności w produkcie/procesie dostępnym na rynku, do którego odnosi się poziom innowacyjności produktu/procesu. Jeśli wskazałeś, że produkt/proces planowany do opracowania w ramach modułu ma poziom innowacyjności krajowy, jako wartość bazową podaj wartość danej cechy/funkcjonalności występującą w najlepszym produkcie/procesie dostępnym na rynku krajowym. Jako wartość docelową wskaż wartość danej cechy/funkcjonalności produktu/procesu jaką planujesz osiągnąć w wyniku planowanych w module prac B+R.
W realiach tej sprawy Spółka nie wypełniła wniosku zgodnie z przytoczonymi powyżej postanowieniami Regulaminu wypełniania wniosku o dofinansowanie. Ponadto, co ma kluczowe znaczenie przy rozpoznawaniu tego zarzutu, to nie Sąd I instancji, ale autor skargi kasacyjnej dokonał wadliwej wykładni wymienionych przepisów prawa materialnego.
Wreszcie niezasadny okazał się zarzut zawarty w punkcie 2).C petitum skargi kasacyjnej.
Skarżąca w zakresie oceny kryterium "Potencjał do realizacji projektu" podniosła, że dysponuje 4 lekarzami radiologami. Oraz 2 lekarzami w trakcie specjalizacji. Jednakże skarżąca pominęła, że Sąd I instancji (przytaczając ocenę eksperta) wskazał, że skarżąca nie udowodniła, że posiada cały personel badawczy niezbędny do realizacji projektu, gdyż radiolodzy nie zostali zakwalifikowani przez skarżącą do kluczowego personelu projektu.
Natomiast zgodnie z brzmieniem kryterium w Module B+R pkt 2 (Potencjał do realizacji modułu), w ramach tego kryterium ocenie podlega w szczególności: czy Wnioskodawca posiada cały kluczowy zespół projektowy, w tym kierownika B+R i zarządzającego, już na etapie składania wniosku. Ocenia się ponadto, czy zespół badawczy, w szczególności kierownik B+R, posiada wiedzę i doświadczenie adekwatne do zakresu i rodzaju zaplanowanych prac.
Ponadto z punktu II.4 Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie wynika, że we wniosku należy opisać cały kluczowy personel badawczy, kadrę zarządzającą niezbędnych do prawidłowej realizacji modułu oraz określić, czy obecnie dysponuje się adekwatnymi zasobami ludzkimi do przeprowadzenia prac B+R, obejmującymi zarówno badania przemysłowe, jak i prace rozwojowe.
Skarżąca nie wypełniła tych wymagań. W konsekwencji ocenę projektu dokonaną pośrednio przez Sąd I instancji należy uznać za zgodną z prawem.
Ponadto również w tym przypadku to nie Sąd I instancji, ale autor skargi kasacyjnej dokonał wadliwej wykładni wymienionych przepisów prawa materialnego.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 209, art. 204 pkt 1 p.p.s.a., art. 207 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz art. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c), w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).